Βέβαια, εκτός από την αφορμή των σχολίων είναι και ότι το προηγούμενο ΣΚ φιλοξενούσα μια πολύ καλή μου φίλη από την Αθήνα. Με την ευκαιρία της επίσκεψης λοιπόν και δεδομένου του πάθους της Λιανούλας για το σκι πήγαμε σε ένα κοντινό χιονοδρομικό, το Verbier. Εγώ και το σκι... κανένα πάθος απολύτως, για το χατήρι της κολλητής όμως ξύπνησα χωρίς γκρίνια 7 το πρωί και οδήγησα κιόλας μέχρι εκεί. Ήμουν απολύτως οργανωμένη, το βιβλίο μου, το ipod μου, γυαλιά ηλίου, τσιγάρα άρα πανέτοιμη για ολοήμερο apres ski!!!
Όταν φτάσαμε στο βουνό και αντίκρυσα το χιονάκι δεν μπόρεσα να αντισταθώ, μη φανταστεί κανείς ότι με υπέβαλλα στο βασανιστήριο της μπότας του σκι, αλλά αποφάσισα να κάνω cross country. Αυτό προϋποθέτει παπούτσια τύπου ορειβατικά και ειδικά πέδιλα για να γλιστράς στο χιόνι (ευθεία λέμε τώρα όχι κατηφόρες και τέτοια, ακολουθεί φωτογραφία με την ειδικά διαμορφωμένη πίστα). Στα πέντε χιλιόμετρα αυτής της διαδρομής κάθε 20 μέτρα σταματούσα για να φωτογραφίσω το απέραντο λευκό και σας το παρουσιάζω...
Η διαδρομή του cross country
το χωριό
οι παραπεντίστες στο βάθος ετοιμάζονται....
και ναιι πετούν!!!!
στην Ελβετία η τρέλλα πάει στα βουνά..
