I have the time of my life

yes I swear it's the truth and I owe it all to my nisaki!!!! Look what has happened, I am using Carlo's lap top and he doesn't have the greek language installed, pffff. Now, I don't know what to do, write in English or write in Greek-lish? Neither satisfies me :(

So far, everything is great. The expectations keep on growing. Tommorow more people are joining and the party will be crazy.

What have I done until now....

my first strawberry daquiri on my first night on the island, at Caprice enjoying the views of Little Venice

an amazing beach day at the most beautiful beach of the island, Agio Sosti or Agios Tostis as Carlo says, :)

a fantastic dinner at Asteroid's house with great company. Our Evi was there of course.

another beach day at Panormos and in the afternoon I had fab time at Nammos with Evi, Asteroid, the 7 demons (oh yes he is all 7 of them) and other very pleasant and interesting people.

a 5 star dinner at Nammos, I love this place. The service is always perfect and the food is yummieeeee. For me, Nammos is connected with the exceptional white wine Magic Mountain which accompanied superbly our dinner. The chocolate mousse, oh dear me, was there. Oh, what a divine pleasure... as well as the profiterol which is the new entry in the desert menu. I had the profiterol in the afternoon together with a glass of rose Moet. W, 8ee mou.

I guess you have realised that the diet has gone out of window by now..

That is why I love this place, you can be at Agio Sosti where everything is very simple and quiet and on the same day you can find yourself at Nammos or Matsuhisa by Nobu where you can feel really cosmo enjoying everything in luxury.

We have a few winds today, but it did not affect at all our daily schedule which of course includes spending the day on the beach. After all Mykonos is all about winds, no? We went to Paranga, which is protected by the Mykonian winds. The water was fab, pleasantly refreshing and the music that the dj of the Kalhua beach bar was playing was really really xesikotiki.

Now, we are back at the hotel relaxing as the night is still young, newborn to be precise!!!

There are a lot more photos I would like to bring here but at the moment I can only use the ones Carlito took with his mobile.

I will be back at some point with the next Mykonos report but for the time being I send to everybody windy and salty kisses :)

Νησάκι

αγαπημένο, λατρεμένο. Τέλειωσαν τα ψέμματα, το Σάββατο θα είμαι στο Caprice με το strawberry daquiri μου και θα χοροπηδάω. Σας αφήνω με το τραγούδι του περσινού καλοκαιριού μου, που όταν το ακούν οι φίλοι μου σκέφτονται εμένα, χοχο.
Σας φιλώ πολύ πολύ και καλές διακοπές σε όλες και όλους!

3 και σήμερα που πέρασε

Como puede ese olvidar

Last night I dreamt of San Sosti
Just like I'd never gone, I knew the song
A young girl with eyes like the desert
It all seems like yesterday, not far away

Tropical the island breeze
All of nature wild and free
This is where I long to be
La isla bonita
And when the samba played
The sun would set so high
Ring through my ears and sting my eyes
Your Mykonian lullaby

I fell in love with San Sosti
Warm wind carried on the sea, he called to me
Te dijo te amo
I prayed that the days would last
They went so fast

I want to be where the sun warms the sky
When it's time for siesta you can watch them go by
Beautiful faces, no cares in this world
Where a girl loves a boy, and a boy loves a girl

Last night I dreamt of San Sosti
It all seems like yesterday, not far away
.......
La la la la la la la
Te dijo te amo
La la la la la la la
Él dijo que te ama

La vie est belle after all

♂ beautiful night, isn't it?

♀ it is indeed! what about a glass of wine?

♂ I'll be there in 10'

δε θα συνέλθω από το hangover ποτέ έτσι όπως πάμε...

Να και κάτι που δεν ήξερα

ανάμεσα σε πολλά άλλα βέβαια. Το τραγούδι είναι πασίγνωστο φυσικά. Και φυσικά έχω χτυπηθεί αλύπητα όσες φορές το έχω ακούσει. Ποτέ όμως δεν είχα προσέξει τους στίχοι. Καλά και να τους πρόσεχα έτσι όπως προφέρουν οι Άγγλοι το Montreux πάλι δεν θα υποψιαζόμουν κάτι.
Χθες ήταν η τελευταία μέρα του 42 ετών τζαζ φέστιβαλ του Montreux. Τις εκδηλώσεις έκλεισαν οι Deep Purple, εντάξει δεν έχουν σχέση με τη τζαζ αλλά τελευταία είναι περισσότερο γιορτή όλων των μουσικών παρά αποκλειστικά τζαζ. Έχω να πω ότι παρά την προχωρημένη ηλικία τους είναι καταπληκτικοί. Τους καταευχαριστηθήκαμε.
Το τραγούδι τώρα. Γράφτηκε εδώ και διηγείται μια αληθινή ιστορία. Το Δεκέμβρη του 1971 (ούτε καν ως σκέψη δεν υπήρχα)οι Deep Purple είχαν έρθει στο Montreux για να ηχογραφήσουν ένα άλμπουμ χρησιμοποιώντας το κινητό στούντιο των Rolling Stones. Αυτό είναι το "Rolling truck Stones thing" και "the mobile" στους στίχους. Είχαν εγκατασταθεί στο "gambling house" που είναι το καζίνο της πόλης. Την παραμονή της ηχογράφησης ο Frank Zappa με τους Mothers of Invention τραγουδούσαν στο θέατρο του καζίνο. Κάποιος από το κοινό έριξε ένα πυροτέχνημα με ένα μικρό πιστολάκι και το ταβάνι πήρε φωτιά, some stupid with a flare gun..."In the middle of Don Preston's synthesizer solo on "King Kong". Η φωτιά έκαψε όλο το καζίνο. Το smoke on the water είναι οι καπνοί που έφευγαν προς τη λίμνη, αυτήν που σας δείχνω όλη την ώρα, και οι Deep Purple τους παρατηρούσαν από το ξενοδοχείο τους.
Ο funky Claude είναι ο διευθυντής του φεστιβάλ, ακόμα και σήμερα, που τότε βοήθησε τον κόσμο να γλυτώσει από τη φωτιά.
Μη έχοντας χώρο να ηχογραφήσουν το άλμπουμ τους πια ο Claude τους βρήκε ένα θεατράκι να εγκαταστήσουν τον πανάκριβο εξοπλισμό τους. Οι ελβετοί γείτονες όμως είχαν άλλη γνώμη, τους ενοχλούσε η φασαρία και η αστυνομία τους ανάγκασε να τα μαζέψουν. Τελικά εγκαταστάθηκαν στο σχεδόν άδειο Montreux Grand Hotel το μετέτρεψαν σε στούντιο ηχογραφήσεων και έγινε η παραγωγή του πιο επιτυχημένου εμπορικά άλμπουμ τους, Machine Head.
Έτσι λοιπόν οι Deep Purple και το Montreux Jazz Festival πάνε πακέτο. Αν δεν είναι εδώ κάθε χρόνο είναι κάθε δεύτερο και πάντα δίνουν την τελευταία συναυλία στο φεστιβάλ.
Γύρισα σπίτι αργά. Μείναμε μετά τη συναυλία με πολλούυυυς άγγλους. Δεν ξέρω πόσες μπύρες ήπια, είχε ζέστη διψούσα κιόλας και τις κατέβαζα σε χρόνο dt. Έπεσα στο κρεββάτι μου σαν τρισάθλια αγγλίδα, ούτε να βουρτσίσω τα δόντια μου δεν μπορούσα, πφφφφ. Σήμερα ξύπνησα με φρικτό πονοκέφαλο, hangover το λένε οι άγγλοι. Έκανα έναν διπλό ελληνικό πολύ δυνατό μπας και συνέλθω και λέω να ανέβω καμιά βόλτα στο βουνό να ρουφήξω λίγο οξυγόνο!
Φιλιά πολλά μέσα από τους καπνούς της διάσημης λίμνης μας.

Sonnet XLIII, An ode to new shoes

How do I love thee? Let me count the ways.

I love thee to the depth and breadth and height my soul can reach,

When feeling out of sight fοr the ends of being and ideal grace.

I love thee to the level of everyday's most quiet need, by sun and candle-light.

I love thee freely, as men strive for night;

I love thee purely, as they turn from praise.

Ilove thee with the passion put to use in my old griefs, and with my childhood's faith.

I love thee with a love I seemed to lose with my lost saints,

I love thee with the breath, smiles, tears, of all my life!

and, if God choose, I shall but love thee betterafter death.

Elizabeth Barrett Browning

English Poet 1806-1861

όταν πέφτει ο ήλιος

οι μικρές Κάνες γίνονται χρυσές. φεύγει ο Ήλιος Πανόπτης μεγαλόπρεπα και αφήνει πίσω του τις πιο πολυτιμές του ανταύγειες. το λαμπρότερο αστέρι του ουρανού, ο φωτοστεφανομένος νεαρός στο άρμα του περνάει από κοντά μας και χαρίζει απλόχερα τη ζωή.

το χώμα γίνεται κόκκινο και μοιάζει με μικρές φλόγες που μπλέκονται ανάμεσα στα καταπράσινα δέντρα. ακίνδυνες φλόγες, τις αφήνει εκεί ο ήλιος για να αναδείξουν την ομορφιά της καταπράσινης πλαγιάς.


και στη λίμνη που ζωγραφίζεται γκριζο-λιλά τα καραβάκια κάνουν τις βόλτες τους Λωζάννη- Βιλνεβ.



Και λίγο πιο βόρεια από εμάς εδω...

στη Λαπωνία κατά την εποχή του Ήλιου του Μεσονυκτίου η φύση ζει την απόλυτη έκσταση. από τα ωραιότερα και ζωντανότερα χρώμματα που έχω δει...

και μόνο ο Ήλιος μπορεί να τα δώσει!

ένας υπουργός στο τζαζ

γεννήθηκε το 1942 στο Salvador της Βραζιλίας. Κιθαρίστας, ερμηνευτής και συνθέτης. Από το 2003 είναι υπουργός πολιτισμού της Βραζιλίας στην κυβέρνηση του Lula. Επισκέφθηκε το φεστιβάλ τζαζ του Μοντρό και τραγούδησε για όλους εμάς.
Το chiclete com banana είναι από τα αγαπημένα μου!!

Surprise!!!!!!!!

Σήμερα έχει γενέθλια η Δενδρογαλή μας!! Το Κατερινάκι μας!!!
Μια και εκείνη λόγω ειδικών συνθηκών δεν είναι στο μπλογκο-γατό-σπιτάκι της σκέφτηκα να της κάνω πάρτυ εδώ. Ουσιαστικά είναι μια πολύ καλή αφορμή να συνεχίσω το πάρτυ και τη χαρά :)))
Χρόνια Πολλά, πολύχρωμα, χαρούμενα και πολύ πολύ ευτυχισμένα γατουδένια!!!

Προετοιμασίες... ναι από τώρα

Το Σαββατοκύριακο πέρασε πολύ ευχάριστα γιατί ήρθε εντελώς ξαφνικά η ξαδέρφη μου από την Αθήνα και τριγυρίζαμε διαρκώς. Μου έφερε το Life & Style του Ιουλίου που κυκλοφορεί μαζί με το Mykonos Confidential της δικής μας Εύης. Το περιοδικό έχει απολύτως τα πάντα για το νησάκι. Τόσο πολύ τα πάντα που το διαβάζω και δεν ξέρω τι θα πρωτοκάνω όταν με το καλό φτάσω. Το σιγουρότερο όλων είναι ότι θα ευχαριστηθώ τις παραλίες που δεν πρόλαβα πέρυσι γιατί η τρελλοπαρέα ήθελε τις τρελλο-παραλίες και αντί να κολυμπάω στα γαλάζια νερά του Αιγαίου κολυμπούσα σε εξωτικά Μοχίτο. Κάθε μέρα έτσι, εκτός από μια, που πήγαμε τα κορίτσια στο Καλό Λιβάδι καπάκι μετά τον Cavo στις 10 το πρωί και κατέληξα να κάψω στην κυριολεξία όλη την αριστερή μου πλευρά γιατί κοιμήθηκα κάτω από τον ήλιο πασαλειμένη με μια φοβερή εφεύρεση των φιλενάδων μου. Αυτό δεν ήταν λάδι μαυρίσματος αλλά λάδι τσιτσιρίσματος. Πέρασα 2 μέρες εφιαλτικές με bepanthol spray που εξατμιζόταν με το που το έβαζα στα καμμένα μέρη και Αλόη 100% για να με δροσίζει. Το χειρότερο ήταν που δεν μπορούσα να φορέσω οτιδήποτε ήταν λίγο στενό και επίσης ότι ήμουν δίχρωμη, άσπρη από τη μια και κατακόκκινη από την άλλη, ένα ποίημα! Φέτος έχει Άγιο Σώστη, Αγράρι, Λια και Μυρσίνη για τις πρώτες μέρες που θα είμαστε λίγοι και μετά που θα γίνουμε πολλοί μας βλέπω πάλι στα cosmo. Όχι ότι με χαλάει, κάθε άλλο. Τα λεφτά μου όλα για μια ξαπλώστρα στην Ψαρού, δεν το συζητώ. Και ειδικά όταν η ξαπλώστρα είναι αυτή που είναι στο Nammos.

Αχχ ανυπομονώ, θα ανεβάσω και τη βαλίτσα και θα αρχίσω σιγά σιγά να την ετοιμάζω. Τα εισιτήρια είναι κανονισμένα, αεροπλάνα και καράβια (φυσικά high speed να μη καθυστερούμε και πολύ), η Κατερίνα στο ξενοδοχείο μας περιμένει.

Ακούω στο site του Nammos τα κύμματα που μπερδεύονται με τη μουσική και ταξιδεύω εκεί. Δεν υπάρχει τίποτα πιο θεικό και πιο τέλειο από την Ελλάδα το καλοκαίρι. Παραλίες, ήλιος, κρασάκι, καλό φαγητό, μουσική, κεφάτος κόσμος, νύχτες που μπερδεύονται και γίνονται μέρα και όλα αυτά σε νησάκια τόσο δα μικρούτσικα. Ολόλευκες κουκίδες στο απέραντο γαλάζιο του δικού μας Αιγαίου. Χαζεύω εδώ και ώρα τις φωτογραφίες του Γιάννη και κλέβω και κανά δυο να τις φέρω εδώ. Αναρωτιέμαι που άλλου υπάρχει αυτός ο συνδυασμός χρωμμάτων και ανεπανάληπτου φωτός... Το μπλε της θάλασσας, το λευκό των σπιτιών, το φούξια της βουκαμβίλιας, τα πολύχρωμα πλήθη που κατακλύζουν τα νησάκια μας και όλα αυτά κάτω από το ανεπανάληπτο φως του ήλιου μας

Τα καλοκαίρια για μένα είναι Ελλάδα και μόνο. Εξάλλου το λέει και ο Ελύτης στον Ήλιο τον Ηλιάτωρα, σ' όλους τους τόπους κι αν γυρνώ μόνον ετούτον αγαπώ, με τα μικρά χαμίνια του καβάλα στα δελφίνια του...

ποια είμαι εγώ που θα αμφισβητήσω το μεγαλύτερο Έλληνα ποιητή ;)

Καλά Γιάννη πάλι τα κατάφερες και Ελύτη μου ενέπνευσες :)Αυτή η εβδομάδα έμεινε, η επόμενη δε μετράει καθόλου θα είμαι σε κατάσταση κουκουρούκου και τα μυαλά στο νησάκι. Γιατί δεν ξεχνιόμαστε... έχω και μια καρέκλα που με περιμένει στο Caprice

Φιλιά πολλά που ανυπομονούν να γίνουν αλμυρά!

Καλή εβδομάδα a tout le monde!

Arbeit Macht Frei

η ώρα είναι 10 παρά τέταρτο στην κεντρική Ευρώπη και εγώ αντί να είμαι στο σπίτι μου, στη βεραντούλα μου ή ακόμα καλύτερα στο τζαζ στην τέντα της Heineken να πίνω μπυρόνια είμαι στο γραφείο, κλαψ πολύ. Είμαι στο γραφείο και κάνω δοκιμές σε ένα βρωμοπρόγραμμα που μου έχει φάει τη ζωή μου. SAP και αηδίες, τι τα θέλω εγώ αυτά??????? Και να δούλευε πάει στο διάολο θα είχα την ικανοποίηση της επιτυχίας (μούφες είναι αυτά σας το λέω εγώ) αλλά δε δουλεύει το ρημάδι. Άλλαξε λίγο αυτό, άλλαξε λίγο το άλλο να διορθώσουμε κι εκείνο και με βλέπω να μένω εδώ όλο το Σαββατοκύριακο. Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι δουλεύω στο σύστημα των developer και όχι φυσικά στο σύστημα των χρηστών (γιατί δε λέει καθόλου να διαλύσω το δικό τους) και μια και κανείς δε δίνει δεκάρα για τον έρημο developer το σύστημα το δικό μας είναι σουπερ μα σουπερ αργό. Αυτό σημαίνει ότι κάνεις μια αλλαγή και μετά πρέπει να ξανατρέξεις την εφαρμογή και τότε.... κλάφτα Χαράλαμπε. Εδώ κολλάει και το Θωμά είσαι σπίτι? Ρητορική η ερώτηση γιατί δεν υπάρχει Θωμάς. Αλλά η συνέχεια...

Θέλω να μαυρίσω

και να μείνω έτσι πάντα,

με τον Enrique Iglesias

να χορέψω labanda.

N΄αρπάξω το μικρόφωνο

από μία μπάντα

και να φωνάξω

“Θεέ μου αμήν”.

Άντε και ας βάλει το χέρι του ο Μεγαλοδύναμος μπας και ξεμπερδέψουμε απόψε!

Να σας στείλω φιλιά SAPικά? Άντε να σας στείλω, άλλη φορά θα σας πω τι είναι το SAP (που μπορεί και να με εκπλήξετε και να το ξέρετε ήδη), γερμανο-εφευρέσεις.... που κατέκτησαν τον πλανήτη και έμπλεξα κι εγώ.

Tschüss

1000 kisses deep

τι να πω.. δεν έχω να πω τίποτα. Είναι παρά τα 70 φεύγα του χρόνια εκπληκτικός. Τραγούδησε για 3 συνεχόμενες ώρες και το χαρήκαμε. Dance me to the end of love, 1000 kisses deep, I am your man, first we take Manhattan then we take Berlin I'd really like to live beside you baby...

φυσικά το καλύτερο ήταν δίπλα μου, δίποδο ανθρωποειδές μυρικαστικό μασούσε τσίχλα δίπλα στο αυτί μου και κατάφερνε να υπερκαλύψει κάθε άλλο ήχο. Το ότι δεν τον μπούφλισα το χρωστάει στον Κοέν και μόνο.

και μετά τη συναυλία ήπιαμε μια, δυό, τρεις μπύρες...

Φιλιά καληνύχτας!

Ακόμα ένα Σαββατοκύριακο είναι εδώ!

Και είναι ηλιόλουστο (???), ζεστό και χαρούμενο!! Σήμερα αρχίζει και το jazz, πολύ σημαντικό γεγονός για την περιοχή και όχι μόνο. Από τη βεράντα μου βλέπω τον κόσμο που πηγαινοέρχεται και ακούω μουσικές. Δεν θα κατέβω απόψε γιατί πέρασα 4 ώρες στο ρημαδο-ΙΚΕΑ ψωνίζοντας διάφορα ψιλοχαζά που χρειαζόμουν αλλά και δεν χρειαζόμουν για το σπίτι και τώρα είμαι ψόφια. Αλλά από αύριο... δεν θα μαζεύομαι. Αύριο έχει Sheryl Crow, την Κυριακή σάλσα, τη Δευτέρα Gary Moore, την Τρίτη Leonard Cohen, την Τετάρτη ρεπό και ίσως καμιά βόλτα έτσι για το χάζι, την Πέμπτη Travis, την Παρασκευή δεν ξέρω, το Σάββατο brazilian boat, πάρτυ βραζιλιάνικο σε ένα καραβάκι μέσα στη λίμνη με καιπιρίνιες και σάμπα και το βράδυ Gilberto Gil. Αυτός είναι ο υπουργός πολιτισμού της Βραζιλίας και μια και δεν κάνει εμφανίσεις στη χώρα του έρχεται εδώ να τον απολαύσουμε που μας αρέσει πολύ. Την Κυριακή δε νομίζω πως θα μπορώ να πάρω τα πόδια μου αλλά κάτι θα κάνω. Τη Δευτέρα θα εμφανιστεί η Νάνα Μούσχουρη μαζί με διάφορους άλλους σε ένα αφιέρωμα στον Quincy Jones. Και το επόμενο που θα κάνω και ανυπομονώ είναι ο Lenny Kravitz στις 16. Ε μετά θα έχουν μείνει 9 μέρες για τη Μύκονο!!!!!!!! Τώρα βέβαια θα μου πείτε που είναι το τζαζ που διατυμπανίζει ο τίτλος του φεστιβάλ, είναι στα πάρκα και στα καφέ και στο petit palais. Σας λέω δεν υπάρχει μέρος χωρίς μουσική αυτές τις δυο εβδομάδες.

Από την άλλη, η εβδομάδα που πέρασε ήταν ψιλοχάλια. Κυρίως στη δουλειά... έκανα και μια βλακεία-παράλειψη και το πρόβλημα δεν είναι τόσο αυτό αλλά το ότι το παίρνει χαμπάρι όλος ο πλανήτης, από το Sao Paolo μέχρι το Σύδνεϋ. Το επόμενο που γίνεται είναι ότι σκάνε mail από παντού... χάλια, ρεζίλι. Είναι και πολύ λάθος εποχή για λάθη, γιατί ετοιμάζονται οι Νεστλέ του κόσμου να δημοσιεύσουν τα αποτελέσματα του εξαμήνου και δεν είναι και πολύ ωραίο να καθυστερούν και να φταίω εγώ, ουφφφφ. Είμαι και σε μια φάση που σκέφτομαι σοβαρά να κάνω ακόμα μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου και ελπίζω να είναι και η τελευταία αν τελικά την κάνω. Θα τα πούμε αυτά εν καιρώ.

Σήμερα όμως παρέλαβα το καινούριο aerocino που κάνει εκτός από αφρόγαλα ζεστό για καπουτσίνο και κρύο για το φρέντο μου. Άρα είμαι πανέτοιμη για τον τέλειο φρέντο που θα τον σερβίρω στους φίλους μου την Κυριακή το μεσημέρι φυσικά μαζί με γλυκάκι. Δεν το έχω αποφασίσει ακόμα αλλά θα χαζέψω λίγο τον Παρλιάρο και κάτι θα βρω σίγουρα.

Σε μισή ωρίτσα αρχίζει η εκπομπή που θα 'εμφανιστεί' το Ιουστινάκι, είμαι ήδη συντονισμένη διαδικτυακά στο ΣΚΑΙ και περιμένω να την ακούσω!

Σας στέλνω πολλά τζαζ φιλιά

Ξε-μπλογκ-o-παίχνιδο

Με κάλεσε ο panoptis να παίξω στο παιχνίδι των..

127 βιοχημικών και ερευνητών τής πυρηνικής φυσικής...

Μην ανησυχείτε, αν οι απαντήσεις σας δεν είναι σωστές δε θα μείνετε στην ίδια τάξη...

Λοιπόν, οι όροι είναι απλοί...

1 Ο καλεσμένος -η, κάνει ανάρτηση με το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί.

2 Δίνει τις απαντήσεις του στα σχόλια τής ανάρτησής του, σε αυτόν που τον κάλεσε,και κυρίως πάντα, στο xeblogarisma.

3 Καλεί 3-7 να κάνουν το ίδιο.

4 Στην ανάρτηση του δεν ξεχνά να βάλει τη διεύθυνση του xeblogarisma για τη διευκόλυνση του παιχνιδιού και των 127 κριτών...xeblogarisma.blogspot.com/παιχνίδι

Για να σας δούμε....

1. ΣΕΞ...

α) είμαι γυναίκα με προτίμηση στους άντρες

β) είμαι άντρας με προτίμηση στις γυναίκες

γ) είμαι γυναίκα με προτίμηση στις γυναίκες

δ)είμαι άντρας με προτίμηση στους άντρες

ε) είμαι απ΄ όλα με προτίμηση σε όλα

2. HOBBY

α) μαγειρική - γυμναστήριο

β) μασάζ - ποδηλασία

γ) ταξίδια - τοξοβολία

δ) συναυλίες - κολύμπι

ε) μοντελισμός - βόλτες με το σκάφος

3. ΤΕΧΝΗ

α) μουσική

β) χορός

γ) κινηματογράφος - θέατρο

δ) λογοτεχνία

ε) ζωγραφική - γλυπτική - αρχιτεκτονική

4. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ

α) αριστερά

β) κεντροαριστερά

γ) κεντροδεξιά

δ) δεξιά

ε) πάρτο αλλιώς

5. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

α) μαθηματικά - γεωμετρία

β) χημεία - φυσική

γ) έκθεση και γλώσσα

δ) ιστορία - γεωγραφία

ε) θρησκευτικά και γυμναστική

6. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ PET

α) γατάκι

β) σκυλάκι

γ) ψαράκι

δ) πουλάκι

ε) κροκοδειλάκι

7. ΔΙΑΚΟΠΕΣ

α) στη θάλασσα

β) στο βουνό

γ) στη Μύκονο

δ) στη Γαύδο

ε) στην Αθήνα

8. ΧΡΩΜΑ

α) λευκό

β) κόκκινο

γ) μοβ

δ) μπλε

ε) μαύρο

9. ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

α) κρεβατοκάμαρα

β) κουζίνα

γ) τουαλέτα

δ) σαλόνι

ε) πατάρι

10. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ

α) 7 ώρες

β) 7 ημέρες

γ) 7 μήνες

δ) πάνω από 7 χρόνια

ε) ε, όχι και 7 χρόνια.

Και το παιχνίδι... δεν σταματάει εδώ...Μετά τη συλλογή των απαντήσεων από τους 127 επιστήμονές μας...έπεται συνέχεια...

Και εγώ θα καλέσω την Αρτίστα μας, το Δεσποινάριον και τον πειρατή.