ανέβαινα δυο σκάλες για να έχω αυτή τη θέα
τη Χώρα την έβλεπα από τη βεράντα μου, δεν ανέβηκα αυτή τη φορά
το ξενοδοχείο, πρώην Ξενία νυν Υδρούσα, ανακαινισμένο
Οι βεράντες δεν τελειώνουν εδώ,
μου έχει λείψει αφάνταστα.. και δεν μιλώ για τη Μύκονο αυτή τη φορά!! Έχω να πάω από το 2005. Μου έστειλε φωτογραφίες του γιου της η φίλη μου η Ευδοκία που παίζει στην παραλία με φόντο τη Χώρα και το Κάστρο και συγκινήθηκα. Η Ευδοκία κατάγεται από εκεί, είναι το νησί του μπαμπά της και όσες φορές έχουμε πάει έχουμε περάσει πάρα πολύ ωραία!!
Ο Μπάμπης Στόκας και μαζί με αυτόν οι Πυλ Λαξ ήταν το έντεχνό μου άλλοθι. Λάτρεψα αυτή τη βαθιά, αισθαντική, ζεστή φωνή. Ακόμα μου αρέσει πολύ, ακόμα όταν ακούω τη φωνή του σφίγγεται το στομάχι μου. Στην τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ στο Λυκαβητό έριξα τέτοιο κλάμα που νομίζω πως τελικά περισσότερο είχα κλάψει εκείνη τη βραδιά παρά τραγουδήσει. Με θυμάμαι να τραγουδώ μαζί με ολόκληρο το θεατρο ... το ξέρω πως δεν το διάλεξα αν έπρεπε τη σκεψη μου να ορίζεις μα ακόμα δεν κατάλαβα γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις... και να με πνίγουν οι λυγμοί αλλά χοροπηδούσα σαν τρελλή με τα χέρια ψηλά να χτυπούν παλαμάκια. Θυμάμαι, οταν κυκλοφορησε ο μπαμπουλας που τραγουδαει μονος τις νυχτες, είχα έρθει διακοπές απο την Αγγλία. Ο μπαμπάς μου είχε μολις πάει στο γιατρό και η διάγνωση ήταν CA αλλά σε πολύ αρχικό στάδιο. Θυμάμαι να κλείνομαι στο δωμάτιό μου να φοράω τα ακουστικά και να ακούω τις παλιές αγάπες που πάνε στον παράδεισο όχι απλά στη διαπασών αλλά τόσο δυνατά που να μου τρυπάνε τα αυτιά. Θυμάμαι τα στιχάκια στα σκόρπια χαρτιά του Θοδωρή μας.... τώρα σε τσουλάνε σάπια φορτηγά σ' ενα μονοδρομο που τελειώνει εμπρός μου...
Θυμάμαι πέρυσι στη Μύκονο με τα κορίτσια να χοροπηδάμε και να τραγουδάμε ...το ξέρω πως δεν το διάλεξα αν έπρεπε τη σκέψη μου να ορίζεις μα ακόμα δεν κατάλαβα γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις... τους λατρεύω γιατί μου κάνουν παρέα πολλά χρόνια σε όλα τις φάσεις και σε όλες τις διαθέσεις. Αυτή η εβδομάδα, είναι εβδομάδα προβολής του 'Μη με φοβάσαι' σε μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου, στιχοι Άλκη Αλκαίου και φωνή.... ο μοναδικός μου Μπάμπης Στόκας από το CD Τραγουδάτε μη ντρέπεστε, ζωντανά στο Ζυγό!!
τσιμπιδάκι φρυδιών και λίμα νυχιών γιατί πάνε πακέτο οι φιλενάδες
προφανώς δεν μπορούσα να διαλέξω ποιες ήθελα περισσότερο... πήρα και τα δυο σχέδια :)
τα αξεσουάρ φωτογραφήθηκαν με φόντο το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του καταπληκτικού κατά τη γνώμη μου αγγλικού περιοδικού LOVE, φιγουράρει με χάρη η Beth Ditto...
Η βεράντα τους είναι εξαιρετική, δίπλα ακριβώς στη λίμνη, περιποιημένη με ωραία λουλουδάκια και θέα μοναδική. Σκέφτομαι τώρα αυτό που ανέφερα για τη θέα. Δεν είναι ο μόνος χώρος που έχει ωραία θέα στην περιοχή. Σήμερα οδηγούσα απο το Paudex προς το Montreux και παρατηρούσα τη λίμνη, τις Άλπεις, τα σκαφάκια, έχει και φανταστικό καιρό βέβαια και σκεφτόμουν ότι μερικές φορές νοιώθω ότι με έχουν βάλει μέσα σε μια καρτ ποστάλ και κόβω βόλτες πέρα δώθε μέχρι να βαρεθώ και να το σκάσω. Επίσης, τη διαδρομή είχα να την κάνω προ του ατυχήματος και σήμερα συνειδητοποίησα ότι μου είχε λείψει τρομερά. Τα είδα ελαφρώς όλα παραδέχομαι, αλλά εντάξει είχα το Saki μαζί μου και μου συμπαραστεκόταν!! Στο θέμα τώρα γιατί ξέφυγα πολύ.
Το πρώτο ποτήρι κρασί έχει εξαφανιστεί ήδη. Ο σομελιέ μου φέρνει το επόμενο ένα Chenin Blanc από το Valais. Σχεδόν αμέσως ακολούθησε και το πρώτο ορεκτικό, μια φετούλα ζελέ ντομάτας με μοτσαρέλα, βασιλικό και μικρές καραβίδες και ένα ανεπανάληπτο σομπέ ντομάτας που το σκέφτομαι τώρα και είμαι έτοιμη να πάω απέναντι να ζητήσω λίγο.
Το επόμενο κρασί ήταν η έκπληξη όχι μόνο της ημέρας αλλά της χρονιάς μπορώ να πω. Ένα κρασί pinot gris με doral ενός μικρού ντόπιου παραγωγού προκάλεσε μια έκρηξη κυριολεκτικά στον ουρανίσκο μου. Δεν το περίμενα σε καμιά περίπτωση, ένοιωσα ότι στην πρώτη γουλιά άνοιξα διάπλατα τα μάτια μου γιατί αυτό πραγματικά ήταν αναπάντεχο Εξαιρετικό. Την επόμενη κιόλας μέρα τηλεφώνησα στον κύριο Martial Neyroud και μου έφερε στο γραφείο έξι μπουκάλια. Αυτό το κρασί συνόδευε μια πέστροφα από τη λίμνη σε ραγκού από λευκά φασολάκια, μανιτάρια chanterelles με κάπαρη και κονφί λεμονιού. Το ψάρι ήταν καταπληκτικό, τραγανό χωρίς να είναι τηγανισμένο φυσικά και το κονφί λεμονιού έδινε μια πολύ ευχάριστη φρεσκάδα στο πιάτο.
Το κύριο ήταν φιλέτο από μοσχαράκι γάλακτος με σουβλάκι από ratatouille ντομάτας και μελιτζάνας. Το κρέας σερβίρεται σε σάλτσα δεντρολίβανου και εκτός απο τα λαχανικά το συνοδεύει και πουρές πατάτας που ενώ δεν είμαι μεγάλη φαν αυτός με κέρδισε. Το κρασί, κόκκινο, Cabernet-Merlot.
Δεν πιστεύω να σας περασε από το μυαλό ότι τόση ώρα έτρωγα μόνη μου, αυτό δεν συμβαίνει σε καμιά περίπτωση. Σας έχω ξαναμιλήσει για τους φίλους μου παλιότερα που συναντιόμασταν στη βεράντα του αγαπημένου μου ξενοδοχείου.
Μοιραστήκαμε το ψωμάκι που το προτιμούσαν νατουρέλ, σε αντίθεση με εμένα που το έτρωγα με βουτυράκι και ανθό αλατιού.
Και ήρθε η ώρα των τυριών!! Λατρεμένη στιγμή. Πρώτα, έφεραν φετούλες ψωμί με καρύδια και με σύκο. Μετά ήρθε ο κύριος με το καροτσάκι γεμάτο τυριά. Δεν δυσκολεύτηκα καθόλου να διαλέξω
το κρασί είναι έκπληξη μου δηλώνει και φεύγει. Το μυρίζω, είναι σίγουρα κόκκινο. Πίνω μια γουλιά... μάλλον bordeaux αλλά δεν κόβω και το λαιμό μου. Το απολαμβάνω μαζί με τα τυράκια μου και ναι τελικά, είναι ωραίο κρασί. Αργότερα, ήρθε ξανά ο ειδικός να με ρωτήσει αν μου άρεσε και μου αποκάλυψε ότι ήταν St Estephe τις λεπτομέρειες δεν τις θυμάμαι , είχα πιει ήδη 4 και τέλειωνα το πέμπτο ποτήρι.
Εσπρεσσάκι έχω πιει και καλύτερο, το δικό μου στο σπίτι είναι πολύ πιο καλό. Αλλά... δεν έχει αυτά....
και ούτε αυτή την φοβερή λαβίδα για να παίρνουν οι κυρίες τη ζαχαρίνη τους, δεν πήρα ζαχαρίνη, το εσπρεσσάκι μου το προτιμώ σκέτο αλλά η λαβίδα με εντυπωσίασε λόγω ίνι μίνι μεγέθους.
Τώρα είμαστε εν αναμονή του κυρίου Denis Martin να επιστρέψει από τις διακοπές του και να μας κάνει το τραπέζι μοριακά!! A tout à l' heure και σας ενημερώνω ότι ο καιρός θα χαλάσει, άρα θα περάσω ακόμα ένα τρομερά πληκτικό Σαββατοκύριακο.
Τα βρίσκω τρομερά εντυπωσιακά όλα αυτά τα κόλπα που κάνουν με τα αεροπλάνα. Όχι τα συγκεκριμένα μόνο αλλά γενικότερα. Αργότερα που θα έχει πέσει ο ήλιος θα αρχίσει και το σόου με τα βεγγαλικά. Τα πιτσιρίκια έχουν απο χθες λυσσάξει με κάτι σκαστράκια που πραγματικά είναι πολύ εκνευριστικά όταν τα ακούς όλη μέρα.
Βγήκε και το επίσημο σκαφάκι σήμερα, λευκά πανιά και στολισμένο με ερυθρόλευκα ελβετικά σημαιάκια και κόβει βόλτες πέρα δώθε στη λίμνη. Ακόμα και τα εστιαρόρια έχουν ειδικό μενού για σήμερα, le menu du 1er Août. Στο trois couronnes είναι μάλιστα τυπωμένο σε κόκκινη καρτούλα με ανάγλυφους σταυρούς και τοποθετημένο στα τραπέζια εδώ και καιρό για να φροντίσουν οι ενδιαφερόμενοι να κάνουν την κράτησή τους.
Ζούμε στιγμές μεγάλης εθνικής υπερηφάνειας, αυτό που βλέπετε και μοιάζει λίγο με ηλεκτροκόλληση και λίγο με πυροτέχνημα είναι στην απέναντι αυλή :)
