Πέμπτη 30 Απριλίου 2009

Έφτασε

το Σαββατοκύριακο ή όπως θα έλεγα στο facebook: Das Wochenende ist hier! Ich bin sehr glücklich!! Βέβαια, έχουμε ακόμα και την Παρασκευή αλλά δείτε τι έγινε και έχω μπερδευτεί. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες φιλοξενούσαμε για ένα workshop τους συνεργάτες μας από το Σύδνευ, το Σάο Πάολο και τη Φρανκφούρτη. Σήμερα όμως το workshop τελείωσε, οι συνεργάτες έφυγαν και εγώ νομίζω πως είναι Παρασκευή, αλλά εντάξει δεν είναι και πολύ μεγάλο πρόβλημα, για φαντάσου να ήταν Τετάρτη και να είχα ακόμα 2 μέρες μπροστά μου!! Το workshop γινόταν en Bergère, στο κεντρικό κτίριο δηλαδή της παγκόσμιας έδρας της εταιρίας. Μιλάμε για πολύ γκράντε καταστάσεις, οι κυρίες που περνούν 2 φορές την ημέρα και κερνούν καφεδάκι ή τσάι στο γραφείο και δεν χρειάζεται να σηκωθείς, να περπατήσεις, να κουραστείς καθόλου. Καλά εγώ αυτόν τον καφέ που κερνούν δεν τον πίνω με τίποτα οπότε αυτές τις 10 μέρες δοκίμασα όλα τα διαθέσιμα τσάγια. Συναντήσεις στους διαδρόμους και τα ασανσέρ με τα μέλη του ΔΣ και με τον μίστερ Μπράμπεκ που είναι τρε σικ και κούκλος. Τα meeting room δεν το συζητώ, αρτιότατα εξοπλισμένα, με θέα εκπληκτική είτε στη λίμνη είτε στο Mont Pélerin. Ήταν μια ευχάριστη αλλαγή στην καθημερινότητά μας που κινείται στο Plan Desus σαφώς κατωτέρων προδιαγραφών αλλά έχει μια γοητεία γιατί είναι ένα παλιό εργοστάσιο σοκολάτας που έχει μεταμορφωθεί σε στέγη για τους globe-ανθρώπους. Δεν έχουμε κυρία με καφέδες και τσάγια, γιατί έχουμε τη νεσπρεσιέρα μας που την προτιμώ χίλιες φορές και επίσης έχουμε την κυρία με τα κρουασάν, τα εσκαργκό, τις μπαγκετούλες με γκρουγιέρ και ένα σωρό άλλες λιχουδιές για το πρωινό μας.
Όμως, στη χλιδή του Bergère δείτε τι κατέγραψε η καμερούλα του iphone
στο γραφείο του κύριου Βιρτς κάποιος πήρε το Carnation και μάλλον κατά λάθος το έριξε στη μοκέτα... και έκανε ένα λεκέ από γάλα. Δεν έπρεπε να το μαζέψει? Έπρεπε λέω εγώ.
Το ξέχασα πολύ γρήγορα το περιστατικό γιατί το workshop γινόταν σε δωμάτιο με θέα
αα ναι!!! Έβρεχε την Δευτέρα και την Τρίτη και την Τετάρτη. Και όχι μόνο έβρεχε αλλά έριξε και χιόνι στα 700μ. Ε, δηλαδή έλεος όχι άλλο χιόνι, πήξαμε. Το διαστημοκτήριο στα δεξιά που δεν φαίνεται καλά είναι το ρεστοράν, ολοκαίνουριο, υπερ-χλιδάτο με τη φοβερή terrace για καφεδάκια υπαίθρια μετά το φαγητό.
Σήμερα όμως ήρθε πρωί πρωί ένας ήλιος μεγαλειώδης, φωτεινός και κανένα σύννεφο δεν μπορούσε να εμποδίσει τις ζεστές τους αχτίδες να φτάσουν κοντά στη γη μας. Το δωμάτιο που μας φιλοξενούσε σήμερα, ήταν στον πέμπτο όροφο, τον όροφο των αφεντικών. Εκεί που όλα είναι αλλιώς, γραφεία με χαλιά, ησυχία στους διαδρόμους και εντόπισα και τη Barbie. H Barbie είναι μια κοπέλα όμορφη που τη βλέπουμε ενίοτε στο εστιατόριο, τρώει πάντα μόνη και διαβάζει περιοδικά μόδας. Ε αυτή κατοικοεδρεύει στον πέμπτο. Η θέα μου με το διαστημοεστιατόριο να κυριαρχεί, η ταράτσα του δεν είναι βρώμικη αλλά σε όλα τα κτίρια της η εταιρία έχει πρασινάδα στις ταράτσες! Πρασινάδα αληθινή, ζωντανή.. Ωραία θα ήταν να είχαμε πρασινάδες και στην Αθήνα αντί για κεραίες που καθόλου δεν μου αρέσουνκαι η θέα των άλλων, le mont Pelerin και τα χωριουδάκια του.και μετά ήταν ώρα για φαγητό. Με τον Γουστάβο και τον Jeroen. Λοιπόν, να πω κάτι. Σχολίαζα ένα φίλο από το νομικό τμήμα που πάει πάντα για φαγητό με κορίτσια, κάθε μέρα και με διαφορετική και μετά σκέφτηκα τι κάνω εγώ. Κάθε μέρα με αγόρια και κάθε μέρα διαφορετικά. Ουπς!!!
η βεράντα είναι η μεγάλη έκπληξη του νέου εστιατορίου, κυρίως γιατί αποφάσισαν να την ανοίξουν νωρίς. Μέχρι και πέρυσι η ημερομηνία που άνοιγε η βεράντα ήταν η 1η Ιουλίου. Μπορεί όλο τον Ιούνιο να είχε καταπληκτικό καιρό, ζέστη, ήλιο χαρά θεού η βεράντα δεν υπήρχε περίπτωση να ανοίξει. Φέτος, φαίνεται ότι άλλαξαν τα πράγματα εκτός και ήταν απλά ένα κρας τεστ για τη βεράντα το σημερινό.. από αυτούς όλα τα περιμένω.
είχε κι άλλους που έβγαζαν φωτογραφίες, με τη μόνη διαφορά ότι αυτοί ήταν επισκέπτες... και δικαιούνται να συμπεριφέρονται ως γιαπωνέζοι
και για να τελειώνουμε, έχω να σας πω κάτι. Θυμάστε το carnation στη μοκέτα του κυρίου Βιρτς? εε είναι ψεύτικο... διαφημιστικό κουτάκι με πλαστικό γάλα. Ούτε λερώνει ούτε τίποτα. Αλλά όταν το είδα, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: πωπωωω χύθηκε το γάλα!!!
Φιλιά πολλά και θα τα ξαναπούμε σύντομα με τα 50 καλύτερα εστιατόρια του κόσμου!!

Σάββατο 25 Απριλίου 2009

Οταν

ο καιρός είναι έτσι, εγώ δε θέλω να φύγω ποτέ από εδώ!




έρχεται και η μαμάκα αρχές Μαίου για να μη περάσω το ζόρι του δοντιού μόνη μου!
Τι ωραία!!!

Τετάρτη 22 Απριλίου 2009

Η επιβεβαίωση

ροζ σαρλότ για τη γιορτή μου

φτιαγμένη με φραουλίτσες κατακόκκινες
και
biscuits roses de Reims

και η συνταγή
1/2 πακέτο σαβαγιάρ και
20 biscuits roses de Reims
αν δεν βρείτε χρησιμοποιείστε σαβαγιάρ
τα οποία θα βρέξετε με σιρόπι φράουλας
για την κρέμα
300 γρ φραουλες
Λιγο χυμο λεμονι
140 gr ζαχαρη
4 φυλλα ζελατινη
300 γρ κρεμα γαλακτος 35%

για το σιροπι φραουλας
50 γρ ζαχαρη
75 ml νερό
60 γρ φραουλες

λιγο χυμο λεμονι
για το σιροπι βατομουρου
300 γρ βατομουρα
4 κς ζαχαρη
λιγο χυμο λεμονι


  • Ετοιμαζουμε το σιροπι. Λυωνουμε τις φραουλες στο μπλεντερ και τις στραγγιζουμε για να αφαιρεσουμε τα σπορακια
  • Βραζουμε τη ζαχαρη με το νερο για 1 λεπτό
  • Αφηνουμε να κρυώσει και προσθετουμε τον πουρε φραουλας με το χυμο λεμονιου. Ανακατευουμε καλα και αφηνουμε να κρυωσει κι άλλο
  • Για την κρεμα, μουσκευουμε τη ζελατινη σε κρυο νερό
  • Λυωνουμε τις φραουλες στο μπλεντερ και σουρώνουμε για να φυγουν τα σπορακια
  • Προσθετουμε στον πουρε φραουλας τη ζαχαρη
  • Σε ένα κατσαρολακι βαζουμε το μισο πουρέ και τον ζεσταινουμε
  • Στραγγιζουμε τη ζελατινη και την προσθετουμε στο ζεστό πουρέ φράουλας και ανακατευουμε καλά για να διαλυθεί η ζελατινη
  • Προσθετουμε τον υπολοιπο πουρε και
  • Προσθετουμε λιγο χυμο λεμονιου
  • Με το μιξερ χτυπαμε την κρεμα σε σαντιγύ
  • Προσθετουμε το 1/3 της σαντιγύ στον πουρέ φράουλας και ανακατευουμε.
  • Προσθετουμε και την υπολοιπη σαντιγυ και ανακατευουμε απαλά
  • Για το σιροπι βατομουρου, λυωνουμε τα βατομουρα στο μπλεντερ και στραγγιζουμε. Σε ένα κατσαρολακι ζεσταινουμε τον πουρέ προσθετουμε τη ζαχαρη και το χυμο λεμονιου. Κατεβαζουμε από τη φωτιά και το αφηνουμε να κρυωσει.

Συναρμολογηση:

  • Αυτή η σαρλότ δεν γινεται στην κλασσικη φορμα για σαρλοτ, αλλά σε τσερκι ή τσερκάκια αναλογα πως θελουμε να την παρουσιασουμε
  • Παιρνουμε τα σαβαγιαρ και τα βουταμε στο σιροπι και αυτά τα στρωνουμε στον πατο
    • Στα τοιχωματα τοποθετουμε τα biscuits roses de Reims, με τη λευκή τους πλευρά προς τα έξω
    • Ριχνουμε τη μιση κρεμα και προσθετουμε φρεσκιες φραουλες. Συνεχιζουμε με την υπολοιπη κρεμα. Σκεπαζουμε με μεμβρανη και αφηνουμε τη σαρλοτ στο ψυγειο για μια μερα ή το λιγοτερο για 4 ωρες.
    • Αφαιρουμε τα τσερκια και σερβιρουμε με φραουλες και σιροπι βατομουρο