έχει πανσέληνο απόψε κι ειν' ωραία

είναι 12 και μισή, έχει 22 βαθμούς, το φεγγάρι έχει καθίσει πάνω από το μπαλκόνι μου. τα κεριά που καίω μυρίζουν σαμπάνια, αφού δεν μπορώ να την πιω ας τη μυρίσω σκέφτηκα όταν τα είδα σήμερα στο tout feu tout flame. και μυρίζουν υπέροχα και αυτά!

σήμερα ήταν μια από εκείνες τις μέρες που δεν μετανοιώνω καθόλου που αποφάσισα να έρθω να ζήσω εδώ, για λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία. το απόγευμα, οδηγώντας προς τη Λωζάνη χαμογελούσα σε όλη τη διαδρομή, τραγουδούσα δυνατά πάμε στον Άδωνη για καφέ, είχα τα παράθυρα ανοιχτά, ο αέρας μου ανακάτευε τα μαλλιά αλλά έπαιρνε τις μουσικές μακριά και τις σκόρπιζε παντού.

ο ήλιος έλουζε τα αμπέλια στις πλαγιές του βουνού και το πράσινο χρώμα των φύλλων τους γινόταν τόσο φωτεινό που σχεδόν έμοιαζε χρυσό.

η λίμνη γεμάτη βαρκάκια, ποδήλατα, παπάκια, κύκνους. ο ουρανός καταγάλανος με όμορφα αφράτα λευκά συννεφάκια σκόρπια εδώ κι εκεί, αερόστατα, παραπεντίστες, γλάρους, αετούς.

έχω ξαναπεί παλιότερα πως μερικές φορές νομίζω πως με έχουν βάλει να ζήσω μέσα σε μια καρτ ποστάλ. αυτό το πράγμα όμως ξεπερνάει και τις καρτ ποστάλ, είναι μια μαγεία.

όσοι ακούν Ελβετία έχουν στο μυαλό τους κάτι εντελώς άλλο από αυτό που εγώ βλέπω εδώ. ναι δεν έχει την τρελή νυχτερινή ζωή, ναι δεν έχει άπειρα καφέ με όλους τους περίτεχνους και περιποιημένους καφέδες, ναι δεν έχει αλαλούμ και εκπλήξεις τρομερές, ναι το χειμώνα κάνει κρύο και είναι λίγο δύσκολα, ναι το καλοκαίρι βρέχει περισσότερο από ότι στην Ελλάδα, ναι δεν είναι όλα τέλεια. έχει όμως ωραίες βεράντες και ωραίους κήπους σε ωραία εστιατόρια, έχει ηρεμία που τη θέλω για να είμαι ειλικρινής, έχει όμορφα βράδια όπως το αποψινό με καλούς φίλους, κάθε τόσο έχει κάτι να βγαίνουμε λίγο από τη ρουτίνα μας, σε μια βδομάδα ξεκινάει το τζαζ και θα γίνεται πανικός κάθε βράδυ και για όσο ο καιρός θα είναι με το μέρος μας όλα θα είναι τέλεια εδώ. πιο τέλεια γίνεται μόνο στο νησάκι :-)

καληνύχτα!

έχει ένα φεγγάρι απόψε

ένα ωραίο φεγγάρι, που όπως πολύ σωστά προέβλεψε η Άση μας συννέφιασε εμάς τους Διδύμους, για εμένα μιλάω για τους άλλους δεν ξέρω. Πολύ δύσκολη εβδομάδα... έφυγε και ο αγαπημένος μου Γκουστάβο σήμερα, χέστα λέμε.

Έχασα όμως 3 κιλάκια, ένα της Μυκόνου και 2 μπόνους, με τη φοβερή δίαιτα του φοβερού γιατρού.

Έχασα και το διαμέρισμα όπως σας είπα, δηλαδή δεν το έχασα το άφησα να φύγει. Δεν ήταν όπως ακριβώς το ήθελα και τα άλλα που είναι όπως ακριβώς τα θέλω είναι πανάκριβα και με τέτοιο ενοίκιο καλύτερα να αγοράσω.

Δε βαριέσαι... κάθομαι στη βεράντα και βλέπω το φεγγάρι και το φεγγαρόδρομο που ανοίγει στη λίμνη και σκέφτομαι ότι κι εδώ καλά είμαι.

Το μυαλό μου όμως είναι αλλού, συγκεκριμένα εδώ

...

τουρλουμπούκι

είδα σήμερα την πρόβλεψη του καιρού για την επόμενη εβδομάδα και αναθάρρησα λιγάκι! σταματούν οι βροχές λένε οι ειδικοί και σήμερα είναι αρκετά καλύτερα τα πράγματα. έχει γύρω γύρω ήλιο και στη μέση αυτό το σύννεφο που δε λέει να μας αφήσει στην ησυχία μας.

βλέπω την Άση τώρα και μας υποχρέωσε κι αυτή... η έκλειψη συννεφιάζει τους διδύμους λέει... να ξεκαθαρίσουμε λέει... μωρέ εγώ ξεκαθαρισμένα τα έχω αυτά γιατί δεν θέλουν να ξακαθαριστούν δεν ξέρω! αλλά είμαστε κι εμείς οι δίδυμοι άστα να πάνε δεν ικανοποιούμαστε με τίποτα. εγώ το έχω ολοκληρομένο το πακέτο, έχω και την αφροδίτη μου στους διδύμους και μια αστρολόγος κάποτε μου είχε πει ότι είναι μια ακαταμάχητη αφροδίτη που δεν αιχμαλωτίζεται εύκολα αλλά μπορεί κάποιος να πέσει στα δίχτυα της πολύ εύκολα. η εμπειρία και τα γεγονότα δείχνουν ότι εγώ δεν έχω καν δίχτυα, αλλιώς δεν εξηγείται. γι' αυτό είμαι σίγουρη πως φταίει η σελήνη μου που την έχω στον τοξότη και υποψιάζομαι πως λειτουργεί κάπως έτσι, αφού εγώ δεν γουστάρω δίχτυα δεν είναι δίκαιο να προσπαθώ να μπλέξω άλλους στα υποτιθέμενα δικά μου. μπορεί να φταίει και ο κρόνος στον λέοντα που είναι πολύ περήφανος και εγωιστής για να εμπλακεί σε 'πλεκτάνες'. πολύπλοκη ιστορία η αστρολογία γι' αυτό ψάχνω απεγνωσμένα την τρομερή Άση να μου τα βάλει όλα σε μια σειρά.

τι άλλα;

ελπίζω να μου δώσουν το διαμέρισμα που θέλω τόσο πολύ και έχω πρήξει όλο τον κόσμο γι' αυτό. έκανα την αίτηση το Σάββατο, θα τους πάω και ένα χαρτί ακόμα και ελπίζω να πάνε όλα καλά. έχω σκεφτεί ακριβώς πως θέλω να το φτιάξω και χαίρομαι πολύ γιατί πρώτη φορά μετά από 3.5 χρόνια σ'αυτή τη χώρα θα ζω σε ένα σπίτι όπου θα έχω διαλέξει εγώ τα έπιπλα. ως τώρα έπαιρνα επιπλωμένα διαμερίσματα γιατί πάντα είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι δεν θα μείνω για πολύ και που να μετακομίζω ολόκληρο σπίτι μετά... τώρα έχουν λίγο σταθεροποιηθεί τα πράγματα οπότε αρχίζω να δεσμεύομαι (απίθανο μου φαίνεται ότι χρησιμοποιώ εγώ αυτή τη λέξη για κάτι που με αφορά) και να θέλω ένα χώρο εντελώς δικό μου που θα είμαι εγώ απολύτως! το μαγαζί με τα έπιπλα που θέλω ακριβώς είναι απέναντι από το σπίτι, τυχαίο; δε νομίζω.

σκέφτομαι ότι αν τελικά μου πουν μωρό μου σόρρυ αλλά δεν μπορούμε να σου δώσουμε το σπίτι μάλλον θα στεναχωρηθώ και αυτός είναι και ο λόγος που ποτέ δεν θέλω να ελπίζω πολύ για τίποτα. άμυνα. δε μου αρέσει να στεναχωριέμαι. αλλά έτσι δεν χαίρομαι και απολύτως. πωπωωωω έχω θέματα, πολλά. το ότι τα αναγνωρίζω είναι ένα βήμα δε λέω και το ότι τα εκθέτω εδώ είναι ένα ακόμα μεγαλύτερο βήμα. τι να κάνω ρε φίλη; δεν έχει Χοϊμέ εδώ!!!!! και πως να πεις το νταλκά σου στα γαλλικά; δε γίνεται. λες για το γόνατο στα γαλλικά, για τα δόντια, για τη χολή, για τα ρούχα, για το αυτοκίνητο... ε δε γίνεται να λες και τα σώψυχά σου με γαλλικούρες πως να το κάνουμε.

αα και παραλίγο να το ξεχάσω. χθες στη βόλτα στη Λωζάνη βρήκα και τον πολυπόθητο basilique grecque, που είναι αυτός που εμείς λέμε καλοκαιρινό με λεπτά φυλλαράκια και μοσχοβολάει υπέροχα! τον έψαχνα καιρό, είχα σκεφτεί να έφερνα έναν από την Ελλάδα γιατί δεν τον έβρισκα πουθενά. τον έφερε μια πολύ συμπαθητική κοπέλα στην λαϊκή του Σαββάτου που εκτός από ωραία φυτά έχει και έναν μπέμπη κούκλο πασαλειμμένο με χώματα όλη την ώρα γιατί του αρέσει να ανακατεύεται με τα φυτά :)

blue nights

απόψε είναι μια από αυτές τις 'μπλε' νύχτες. απόψε είναι μια από εκείνες τις νύχτες που δεν θέλεις να τελειώσουν ποτέ. κάθε φορά μου είναι τρομερά δύσκολο να αποχωριστώ αυτό το νησί. αυτή η φορά είναι η πιο δύσκολη από όλες. κάθε φορά όταν έρχεται η ώρα να φύγω αλλάζω τελευταία στιγμή το εισιτήριό μου για την επόμενη το πρωί. όπου κι αν πηγαίνω πάντα θέλω να γυρίζω σπίτι μου στο τέλος, όταν όμως είμαι εδώ δε θέλω να γυρίσω πουθενά. θέλω να μείνω όσο πιο πολύ γίνεται. περνάω τόσο όμορφα κάθε φορά και κάθε φορά είναι πιο ωραία από κάθε προηγούμενη. στεναχωριέμαι πολύ που πέρασαν οι μέρες αλλά χαίρομαι γιατί πέρασαν τόσο ωραία και χαλαρά. μπάνια, ποτάκια, καφέδες, φαγάκια, ξάπλες, γέλια, κουβέντες, ήλιος και παραλίες ανεπανάληπτες.
η συνέχεια αυτού του ποστ γράφεται σε ένα διαμέρισμα στην Αθήνα. γράφεται μετά από μια μέρα γεμάτη από τη μαμά μου, αγαπημένους φίλους, ταϊσματα άσπρων αφράτων μωρών, με τα γελάκια τους και τις σκανταλιές τους, πεντανόστιμα φαγάκια και συγκλονιστικά γλυκάκια.
σε λίγες ώρες θα ξυπνήσω και θα έχει έρθει η ώρα να φύγω. αυτή τη φορά στεναχωριέμαι πολύ. πιο πολύ από άλλες φορές. ξέρω ότι σε λίγο καιρό θα είμαι πάλι πίσω, ξερω ότι θα με επισκεφθούν εκεί πολλοί φίλοι αλλά...
blue and sad nights... τα λέμε σε λίγες μέρες ελπίζω με καλύτερη διάθεση!

γενέθλια. ωραία είναι. ειδικά φέτος.

Φίλοι

Έχω μιλήσει κι άλλες φορές εδώ για τους φίλους μου. Για ανθρώπους που ξέρω χρόνια, για άλλους που γνώρισα αργότερα και για άλλους που ξέρω λίγο αλλά αγαπώ πολύ. Δεν κάνω εύκολα φίλους. Για την ακρίβεια είμαι πολύ περίεργη, όταν βρεθώ σε περιβάλλον που δεν ξέρω καλά τους άλλους δεν μιλάω πολύ, ακούω τα πάντα, βλέπω ακόμα περισσότερα ακόμα κι αυτά που οι άλλοι νομίζουν ότι δεν φαίνονται και έτσι σχηματίζω άποψη για τους γύρω μου. Αυτοί που τελικά μένουν είναι ελάχιστοι. Το κριτήριο είναι κυρίως το ένστικτό μου, άρα δεν υπάρχει κριτήριο. Δε με νοιάζει τι δουλειά κάνουν, πόσο χρονών είναι, αν είναι παντρεμένοι, αν έχουν παιδιά, αν τους αρέσουν τα παγωτά δε με νοιάζει τίποτα κοινωνικής φύσης. Το μόνο που θέλω είναι ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη. Θέλω να μου λένε την αλήθεια για εμένα αλλά και για εκείνους. Θέλω να λένε τη γνώμη τους για τα πάντα. Οι άνθρωποι που δεν λένε κακή κουβέντα ποτέ για κανέναν είναι ύποπτοι, τέλος. Οι άνθρωποι που δεν θα τους ακούσεις ποτέ να λένε 'το μαλάκα μου έσπασε τα νεύρα' λένε ψέμματα. Εγώ έχω ακόμα μια ιδιοτροπία, καλά φυσικά λέω όλη την ώρα ο μαλάκας, η ηλίθια γιατί υπάρχει πολύς κόσμος που μου τη δίνει αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να πω λέξη παραπάνω από ένα γεια σε κάποιον που δεν συμπαθώ. Μπορεί αυτό να με κάνει αντικοινωνική για κάποιους, εγώ θεωρώ ότι είμαι ειλικρινής και δεν δίνω σε κανέναν λάθος εντύπωση. Αυτό είμαι, αυτό φαίνεται, αυτό βλέπεις οι εκπλήξεις είναι για τα πάρτυ γενεθλιών όχι για τις σχέσεις των ανθρώπων.

Οι καλοί μου φίλοι μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού και έχω μόνο μία από τα πολύ παιδικά μου χρόνια, οι άλλοι ήρθαν αργότερα στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά αλλά και εδώ. Δεν ξέρω αν φαίνεται παράξενο σε κάποιους το ότι μπορεί να δημιουργηθεί μια σχέση ειλικρινής μέσω του μπλογκ. Δεν ξέρω αν εκείνοι είναι συντηριτικοί και εγώ πιο ανοιχτόμυαλη. Δεν ξέρω αν εκείνοι είναι ρεαλιστές και εγώ ρομαντική. Εδώ μέσα όμως γνώρισα ανθρώπους που μου άνοιξαν το σπίτι τους και διαδυκτιακά αλλά και κυριολεκτικά, που μου γνώρισαν τις οικογένειές τους, που ξέρω ότι αν χρειαστώ να μιλήσω σε κάποιον μπορώ να σηκώσω το ακουστικό και να τους τηλεφωνήσω και θα απαντήσουν, που ξέρω ότι χαίρονται όταν χαίρομαι και ξέρω ότι δε θέλουν να λυπάμαι ποτέ.

Χθες, ο τρομερός γιατρός μου έγραψε σε ένα mail: 'αν οι φίλοι θέλουν να σου πουν κάτι για το καλό σου σαν συμβουλή δεν το κάνουν 3 μέρες πριν φύγεις διακοπές για τα γενέθλιά σου και σίγουρα όχι από mail ή τηλέφωνο'. Έχει δίκιο. Μου έγραψε κι άλλα που πάλι έχει δίκιο αλλά θα μπορέσει να τα καταλάβει μόνο όποιος είναι ακριβώς στη θέση μου, από πλευράς ζωής εννοώ και όχι φίλων.

Δεν με προβληματίζει καθόλου το γεγονός ότι οι φίλοι καρδιάς είναι 4 ή 5. Δε θέλω να έχω πολλούς φίλους γιατί σε εκείνους που έχω θέλω να μπορώ να δίνω τα πάντα. Θέλω να μπορώ να είμαι διαθέσιμη οποιαδήποτε στιγμή χρειαστεί. Λάθος εκτιμήσεις έχω κάνει βέβαια, άρα το ένστικτό μου δεν είναι αλάνθαστο αλλά δεν πειράζει μαθήματα είναι όλα και εμπειρίες!

Ελπίζω μόνο οι φίλοι μου να ξέρουν ποιοι είναι δηλαδή να έχω καταφέρει να τους δείξω ότι τους αγαπώ και όπως είπε ένα βράδυ στο galaxy μια αγαπημένη φίλη, να ξέρουν ότι είναι πολύ λίγα αυτά που δεν μπορώ να κάνω για τους φίλους μου.

O βόας

είναι ένα σιχαμένο φίδι, όπως όλα τα φίδια άλλωστε. Τρώει πάρα πολύ και μετά κοιμάται για να χωνέψει. Η δική μου σχέση με το βόα; Μεγάλη αλλά πάντα εξ' αποστάσεως, μεγάλης αποστάσεως! Χθες κάναμε το τελευταίο μπάρμπεκιου του προτζεκτ που τέλειωσε πριν λίγο καιρό.

Ψήστης ο αγαπημένος μου βραζιλιάνος συνάδελφος μα πάνω από όλα φίλος Γκουστάβο.

Εντάξει, τώρα τι να λέμε είναι ως λαός ειδικοί στο μπάρμπεκιου και δεν είναι τυχαίο ότι όπου βραζιλιάνος και ψήσιμο. Φέρνει κάθε φορά ένα κομμάτι από το μοσχάρι που οι βραζιλιάνοι το λένε πικάνια, το ψήνει καταπληκτικά όπως ακριβώς μου αρέσει τόσο ζουμερό όσο χρειάζεται και πραγματικά καλύτερο κρέας ψητό δεν έχω φάει. To die for!

Είχε ετοιμάσει και δυο σάλτσες μια φρέσκια ντομάτα στιμμένη με ξύδι, λαδάκι του μπαμπά μου, αλάτι και δεν ξέρω τι άλλο κι άλλη μια με γάλα, πάλι λαδάκι του μπαμπά μου και σκόρδο που είναι και οι δυο to die for επίσης. 'Εφαγα λοιπόν μετά από καιρό, λόγω της γνωστής δίαιτας.

Τι να πω... όταν γύρισα σπίτι ένοιωθα ότι ήθελα να κοιμηθώ 24 ώρες συνεχόμενες. Με το ζόρι έκανα ένα ντους για να διώξω τις τσίκνες από πάνω μου και έπεσα για ύπνο. Με το ζόρι ξύπνησα σήμερα το πρωί μετά από 9 ώρες ύπνου για να πάω... στο powerplate! Αυτό ήταν ηρωικό που έκανα αλήθεια το λέω, γιατί και σήμερα το πρωί η πικάνια χόρευε σάμπα στο στομάχι μου. Τώρα έχω αρχίσει να συνέρχομαι κάπως και να ξεφουσκώνω. Προφανώς και δεν ανέβηκα στη ζυγαριά σήμερα, για κορόιδα ψάχνεις;;
Σημασία βέβαια έχει ότι περάσαμε πολύ ωραία. Είχε ζέστη, είχε ήλιο, η θέα ήταν καταπληκτική και ακόμα μια φορά συμφωνήσαμε όλοι ότι ζούμε μέσα σε μια καρτ ποστάλ, γελάσαμε πολύ, κουτσομπολέψαμε, ξαπλώσαμε στο χορτάρι και κοιτάζαμε τον ουρανό και τελικά ναι, la vie est belle και καμιά φορά μπορεί να είναι και λίγο δύσκολη αλλά και τι έγινε;

Στο τέλος φάγαμε και τα γλυκά που είχα ετοιμάσει, το δήθεν τιραμισού φράουλα είχε γκραν σουξε. Νόστιμο, δροσερό, καλοκαιρινό ενώ η σοκολατόταρτα ήταν λίγο βαριά και γιατί είχαμε φάει πολύ κρέας αλλά και γιατί είχε ζέστη αλλά παρ' όλα αυτά δεν έμεινε ούτε αυτή!

Έτσι τέλειωσε μια πολύ ωραία εβδομάδα με κέφι, φίλους, γέλια, φαγάκια και με το Γκουστάβο να έχει αναλάβει κανούριο πρότζεκτ... να δεσμευτώ ότι τον Ιούλιο θα πάω στη Βραζιλία για το γάμο του!

Σήμερα που ανεβάζω αυτό το ποστάκι είμαι πάλι στα κιλά που ήμουν προ μπάρμπεκιου και είμαι πολύ χαρούμενη και ετοιμάζομαι να βολτάρω στη Γενεύη για λίγα ψώνια.

Τιραμισού φράουλα

2 κεσεδάκια φράουλες

1 βαζάκι μαρμελάδα φράουλα

χυμό από ένα πορτοκάλι

500 γρ μασκαρπόνε

150 γρ κρέμα γάλακτος 35%

4 κ.σ. ζάχαρη

1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας

σαβαγιάρ

1 φλ. καφέ cointreau ή άλλο λικέρ πορτοκάλι

Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ τη μαρμελάδα με το χυμό πορτοκαλιού και μισό φλυτζάνι λικέρ μέχρι να γίνει ένα παχύρευστο σιρόπι.

Σε ένα άλλο μπωλ αναμιγνύουμε το μασκαρπόνε με το υπόλοιπο λικέρ

Στο μίξερ χτυπάμε μέχρι να σφίξει την κρέμα με τη βανίλια και τη ζάχαρη και αν θέλουμε προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας λικέρ.

Προσθέτουμε σιγά σιγά στο μασκαρπόνε την χτυπημένη κρέμα και ανακατεύουμε καλά.

Κόβουμε στη μέση τις φρέσκιες φράουλες και τις απλώνουμε στον πάτο του ταψιού μας.

Πάνω από τις φράουλες απλώνουμε σαβαγιάρ

Ρίχνουμε το ΄σιρόπι' που ετοιμάσαμε με τη μαρμελάδα.

Απλώνουμε την κρέμα μασκαρπόνε και τέλος στολίζουμε είτε με ψιλοκομμένες φράουλες ή με λευκή σοκολάτα.

Καλύπτουμε με μια μεμβράνη και το αφήνουμε στο ψυγείο τουλάχιστον 8 ώρες.

Μου πήρε μισή ωρίτσα να το ετοιμάσω στο lunch break της Τετάρτης :)

ευθυμήσαμε πάλι βρε...

Υπολογίζεται ότι 1 νέος που τελειώνει σήμερα το σχολείο στα 18, με το νέο συνταξιοδοτικό θα πάρει σύνταξη στα 88.
Όλο μαζί 11888.
Τυχαίο; Δε νομίζω.

Το τραγούδι μας ήταν 11ο στη σειρά παρουσίασης.
Τελικά ήλθε στην 8η θέση.
Η νικήτρια χώρα, η Γερμανία, η οποία θα φιλοξενήσει την επόμενη διοργάνωση μας έδωσε 8 βαθμούς.
Ακόμα , η Πορτογαλία (χώρα καταγωγής κατά το ήμισυ του Αλκαίου) μας έδωσε επίσης 8 βαθμούς.....
Όλο μαζί 11888 ...
Τυχαίο; Δε νομίζω...