πεθαινω, σβηνω, λυωνω, χανομαι

το θέλω, το θέλω, το θέλω
έχω να πάθω τόσο μεγάλη
πλάκα πολύ καιρό

δηλαδή το θέλω πολύ.
ξέρω και που θα το βρω
και τι μάρκα είναι
και όλα.
δεν μπορώ άλλο που στη βουκολική χώρα που διάλεξα
να ζήσω δεν υπάρχει!!!! ούτε καν στη Ζυρίχη...
θα ξενιτευτώ, δεν με ενοχλεί καθόλου.
αρχικά σκέφτηκα να πω ότι όποιος μου το φέρει
τον παντρεύομαι και παραιτούμαι απο τη δουλειά για να του
μαγειρεύω από το πρωί ως το βράδυ
αλλά... δε σφάξανε
θα μου το πάρω μόνη μου
κι αν δεν έχω κέφια δε μου μαγειρεύω :)))

στην κομψή Lyon βρίσκεται ο νέος μου έρωτας

το Σάββατο μετά τις 10 θα βρεθούμε από κοντά!!!

είμαι τόσο χαρούμενη

αλήθεια λέω :))

καλά ε... φαντάζεσαι

να είναι μάπα το κάρπουζι??

πως θα ρίξω χυλόπιττα

μετά από τόσο χαμό?

πφφφ

μου έχει λείψει

η Ελπίδα μου και τα γελάκια της

η μπεμπεδένια μυρωδιά της

η άνοιξη της Ριβιέρας

οι μεσημερανοί καφέδες στο deck και στη βεράντα

του trois couronnes

μου έχει λείψει τρομέρα αυτή η παραλία

που πέρυσι δεν μπόρεσα να κατέβω

αλλά φέτος θα κατέβω χοροπηδηχτά!

μου έχουν λείψει οι ξάπλες και το χάζι

το strawberry daquiri στο caprice

που μεγαλύτερη υπερπαραγωγή δεν υπάρχει

ανυπομονώ να δω τι θα στολίζει

φέτος τα τραπέζια του ωραιότερου

και πιο κεφάτου

beach restaurant :)

είναι νωρίς για τέτοια, ξέρω.

αλλά θέλω να αλλάξει λίγο ο καιρός

θέλω να περάσει γρήγορα ο Μάρτης

που είναι δύσκολος συνήθως.

έχει τα χιονάκια του, τα κρύα του

και δεν είναι και τόσο ωραίος.

ο μπακλαβάς, ο μουσταφά και μια μοιραία συνάντηση

Ο Μουσταφά ανοίγει φύλλα για τον ξακουστό μπακλαβά του. Πάντα το ανοίγει μόνος, ποτέ δε χρησιμοποιεί λιπαρές ουσίες στο φύλλο του μπακλαβά. Πάντα όμως τα χαιδεύει απαλά με το πινέλο του με το ιδανικότερο βούτυρο. Έχει παραγγείλει πρόβειο βούτυρο Ούρφας από καιρό, είναι η πρώτη του επιλογή για το γλύκισμα που τον έχει κάνει διάσημο σε όλη τη χώρα αλλά και στις γειτονικές. Οσμές κανελογαρύφαλλου και μαστίχας κοπανισμένης κάνουν κατά μέτωπο επίθεση στη μύτη. Ζάλη, ο εγκέφαλος μπερδεύεται δεν ξέρει πια που πάει το 10 το καλό και που το μέτριο 6. Ο ουρανίσκος κατακλύζεται από καρύδια, φυστίκια και αμύγδαλα. Η όραση έχει χάσει το παιχνίδι από τη στιγμή που άρχισε να χαζεύει τα λεπτά στρώματα φύλλου που σκέπαζαν απαλά τα στοιβαρά ξηροκάρπια. Το σιρόπι έχει βράσει, είναι πανέτοιμο να λούσει το μπακλαβά αργά αργά και να απλωθεί σε κάθε γωνιά του λαχταριστού γλυκίσματος. Γλυκός και σιροπιαστός αλλά ταυτόχρονα και τραγανός... έντονα γλυκός αναζητά έναν πληθωρικό σύντροφο για ζωηρά αρωματικά και γευστικά παιχνίδια... ενα μεταξά με πάγο μπικόζ γιου νόου χου γιου αρ μπέιμπι (εμένα δε μου αρέσει αλλά... πάσο, κι αν δεν θες μη βάζεις πάγο) :)
Μοιάζει επικίνδυνος (και ο μπακλαβάς αλλά και ο Μουσταφά) γιατί όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες επιλέγει να κάθεται σε σημεία που δεν πρέπει, όμως η συνετή χρήση και κατανάλωση μπορεί να τον μετατρέψει σε σύμμαχο της υγείας μας γενικότερα!

υγ το σημερινό ποστάκι έχει συγκεκριμένο αποδέκτη, αφιερωμένο αγαπημένε λάθος άνθρωπε!

και αυτή είναι η μόνη εκτέλεση του άσματος που βρήκα στο αχανές διαδίκτυο!

Μια βαυαρέζικη μηλότουρτα

Όταν η φίλη μου η Θαλίτσα ήταν έγκυος στο μικρό και ομορφούλη Γιώργο έφτιαχνε ωραία γλυκάκια και μας τα ανέβαζε στο facebook και εμείς λιγουρευόμασταν. Ένα από τα γλυκά που είχα λιγουρευτεί ήταν μια βαυαρέζικη τάρτα μήλου. Την προηγούμενη εβδομάδα της ζήτησα τη συνταγή και να ᾽μαστε...

Για τη ζύμη:

1 κούπα αλεύρι (140 γρ)

1/3 της κούπας ζάχαρη άχνη (35 γρ)

1/2 κούπα βούτυρο κρύο κομμένο σε κυβάκια (113 γρ)

Για τη γέμιση:

227 γρ τυρί κρέμα σε θερμοκρασία δωματίου

1/4 της κούπας ζάχαρη (50 γρ)

1 αυγό

1/2 κ.γ. βανίλια

Για το topping:

1/4 της κούπας ζάχαρη (50 γρ)

1/2 κ.γ. κανέλλα

4 κούπες μήλα καθαρισμένα και κομμένα σε φετούλες 6 εκ., περίπου 3-4 μεγάλα μήλα

1/3 της κούπας αμύγδαλα σε νιφάδες.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 230 βαθμούς. Βουτυρώνουμε μια φόρμα με διάμετρο 22 εκ.

Εγώ χρησιμοποιώ αυτή με τα αποσπώμενα πλαϊνά για εύκολο ξεφορμάρισμα.

Ζύμη:

Στο μπωλ του μίξερ ανακατεύουμε με την πεταλούδα τη ζάχαρη με το αλεύρι. Προσθέτουμε το βούτυρο και συνεχίζουμε το ζύμωμα μέχρι να έχουμε μια ομογενοποιημένη ζύμη. Την απλώνουμε με το χέρι στον πάτο της φόρμας και περίπου 2.5 εκ στα πλαϊνά. Σκεπάζουμε με ζελατίνη και την αφήνουμε στο ψυγείο ενώ προετοιμάζουμε τη γέμιση.

Γέμιση:

Στο μίξερ χτυπάμε με το σύρμα το τυρί μέχρι να γίνει απαλή κρέμα. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά. Στη συνέχεια προσθέτουμε το αυγό και τη βανίλια και συνεχίζουμε το χτύπημα για να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και ρίχνουμε τη γέμιση. Ξαναβάζουμε τη φόρμα στο ψυγείο όσο προετοιμάζουμε το topping.

Topping:

Ανακατεύουμε τη ζάχαρη με την κανέλα σε ένα μεγάλο μπωλ. Ρίχνουμε μέσα στη ζάχαρη τις φέτες του μήλου και ανακατεύουμε καλά. Απλώνουμε τα μήλα πάνω από τη γέμιση της τάρτας και πασπαλίζουμε με τα αμύγδαλα.

Ψήνουμε στους 230 βαθμούς για 10 λεπτά και στη συνέχεια χαμηλώνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 25 με 30 λεπτά μέχρι να πάρουν τα μήλα ένα χρυσο καφέ χρώμμα και η γέμιση είναι σχεδόν σταθερή.

Βγάζουμε την τάρτα από το φούρνο και την αφήνουμε να κρυώσει. Πασπαλίζουμε με ζάχαρη και τη σερβίρουμε σε θερμοκρασία δωματίου.

Yazbukey, ένας παραμυθένιος κόσμος συναντά έναν άλλο υπέροχα γλυκό

όταν το πρωτοείδα ξετρελάθηκα. Μου αρέσει η Yazbukey πάρα πολύ. Κοριτσίστικα, ιδιαίτερα και ασυνήθιστα αξεσουάρ. Βάζουν τα κορίτσια σε ένα παιχνιδιάρικο σύμπαν εμπνευσμένο από παλιά μιούζικαλ, από τα παραμύθια των La Fontaine & Grimm, από τη μουσική του Gershwin!

Έτσι λοιπόν, με αφορμή την αποφράδα και γλυκανάλατη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου η λατρεμένη και μοναδική La Duree ανέθεσε στις δυο εκκεντρικές αδελφές της μόδας να σχεδιάσουν ένα κουτάκι για να φιλοξενήσει τα μακαρόν που θα προσέφεραν οι αγαπημένοι στις αγαπημένες.

Εκείνες, εμπνεύστηκαν αυτό που βλέπετε. Τον απόλυτο συνδυασμό ροζ με μαύρο. Ένα fun αλλά ταυτόχρονα σαγηνευτικό αλλά και αναιδές λαχταριστό κουτί που μπορεί να φορεθεί και σαν τσαντάκι!! Με βινύλ παλιομοδίτικο φιόγκο on top και από μέσα χρυσό! Το μακαρόν του Αγίου Βαλεντίνου ήταν κατακόκκινο και έξι τέτοια γέμιζαν αυτό το κουτάκι.

Ο απόλυτος χρωμματικός συνδυασμός όμως για αυτό το κουτί, είναι τριαντάφυλλο (ροζ) και γλυκόριζα (μαύρο)

Εσύ ξέρω ότι το θέλεις ;-) και έχω ήδη φροντίσει πριν εξαντληθεί όπως το κουτί του Louboutin, αλλά ήμουν με 1,5 πόδι τότε γι᾽αυτό δεν το προλάβαμε :)) και θα γεμίσει όταν έρθει η σωστή ώρα με τα κατάλληλα χρώμματα!

It's a corny day, let's cook a corny breakfast

Red velvet pancakes

ο συνδυασμός καρδιά με κορώνα είναι λατρεμένος

όταν ανακάλυψα τη segue έπαθα τρα λα λα

η αντικατάσταση των βαλιτσών μου έχει ήδη ξεκινήσει :))

1 κούπα αλεύρι

1 κ.σ. κακάο, από το καλό ε...

1/2κ.γ. σόδα

1/2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ

1/4 κ.γ. αλάτι

1 κ.σ. ζάχαρη

1 αυγό

1 κ.σ. φυτικό λάδι

1 κούπα buttermilk

1 κ.γ. βανίλια

3-4 κ.σ. χρώμα ζαχαροπλαστικής κόκκινο

Η εκτέλεση είναι προφανής νομίζω...

ανακατεύουμε όλα τα στερεά μαζί

ανακατεύουμε και όλα τα υγρά μαζί

ανακατεύουμε τα υγρά με τα στερεά

και ψήνουμε σε ζεστό τηγάνι

μέχρι να γίνουν ελαφρώς καφεκόκκινα

και από τις δυο πλευρές προφανώς!!

σερβίρουμε αμέσως με σιρόπια,

όπως επιβάλλει αυτή η ρομαντική και γλυκανάλατη μέρα :)

εγώ προτιμώ τη σαντιγύ

που τη φτιάχνω μόνη μου

χτυπώντας κρέμα γάλακτος

στο κατακόκκινο μίξερ μου!

η συνταγή ήρθε από τη Θαλίτσα που τη βρήκε εδώ.

εγώ έχω απλά να πω, σαν αντικειμενικός παρατηρητής

ότι από εμφάνιση τουλάχιστον, της ρίχνω στ᾽αυτιά της κυρίας

κι ας έχει εκδόσει και βιβλίο... α μα πιαα :-D

Μελισσάκι on tour, brunch στο Central Park μέρος τελευταίο και πολύ chic

Οι βόλτες στη Νέα Υόρκη κράτησαν λίγο παραπάνω για διάφορους λόγους, ο κυριότερος είναι η δουλειά. Έχω πήξει τελευταία φρικτά, τα ωράρια μας έχουν ξεφύγει τρελά, τα Σαββατοκύριακά μας είναι πλέον συνηθισμένες εργάσιμες ημέρες και γενικά πρέπει να είμαστε flexible γιατί βρισκόμαστε σε πολύ κρίσιμη φάση και η έκθεση αν κάτι πάει λάθος είναι τεράστια και παγκόσμια! Έτσι λοιπόν, ενώ ήθελα να έχω τελειώσει με τη Νέα Υόρκη το Γενάρη με εκείνα και με τα άλλα ξέφυγα αλλά δεν πειράζει :)

Η τελευταία μέρα στην πόλη ήταν ιδιαιτέρως κρύα και ανεμοδαρμένη. Ο πολύ δυνατός αέρας ήταν αυτός που την έκανε τόσο κρύα, αλλά μιλάμε για ψόφο. Ούτε τα γάντια ζέσταιναν τα χέρια μου, ούτε το παλτό, σκούφο δε φοράω που να μου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι, τέλος. Σκούφο μόνο στο βουνό κι αυτό δύσκολα. Είχα αποφασίσει βόλτα στο Central Park και στους 70 κάτι δρόμους της γειτονιάς, που μου αρέσει τόσο πολύ αυτή περιοχή. Δηλαδή, αν ποτέ χρειαζόταν να μείνω στη Νέα Υόρκη εκεί θα έμενα σε ένα από τα σπίτια με τα σκαλάκια

ή σε ένα από αυτά με τους θυρωρούς!!

Ιδανικά σε ένα από αυτά πάνω στην 5η που έχουν μοναδική θέα στο πάρκο και όπως σχολίασε ο φίλος Λύμπε στο fb τα φθηνότερα διαμερίσματα στον κόσμο :)

Το πάρκο ακόμα και με αυτό το κρύο είχε κίνηση. Οι joggers έτρεχαν σαν να μη συνέβαινε τίποτε,

οι σκίουροι ανεβοκατέβαιναν στα δέντρα και ήταν ιδιαιτέρως κοινωνικοί,

οι επισκέπτες του boathouse, σε αυτούς συγκαταλέγομαι κι εγώ, δεν ήταν καθόλου λίγοι.

Το boathouse το λατρεύω απλά. Για το εξαιρετικό φαγητό, για το impecable service, για τη μοναδική θέα των τραπεζιών δίπλα στο τεράστιο παράθυρο (φυσικά και κάθισα σε ένα τέτοιο).

Που είναι ο ψηλός και ωραίος κύριος, με ρώτησε ο σερβιτόρος καθώς με οδηγούσε στο τραπέζι μου. Δεν υπάρχει ψηλός και ωραίος σήμερα του απάντησα.

Η θέα από το τραπέζι μου ήταν αυτή, στην παγωμένη λιμνούλα. Τα παράθυρα είναι από το πάτωμα ως το ταβάνι και έτσι η θέα δεν εμποδίζεται από τίποτε απολύτως.

Ο ψηλός και ωραίος σερβιτόρος μου έφερε το μενού και μου πρότεινε μερικά πιάτα ημέρας. Από τα ημέρας διάλεξα το μοναδικό και ακαταμάχητο new england clam chowder. Ονειρεμένο! Από τις ωραιότερες σούπες ever. Είχα φάει ένα σκάλωμα όταν είχα μόλις επιστρέψει και το έλεγα old england clam chowder, αλλά ευτυχώς μου πέρασε :)

Συνέχισα με επιλογή από το μενού. Cottage cheese pancakes, brandied apples και McClures maple syrup. Επίσης εξαιρετικές και φαίνονται άλλωστε!

Και το brunch έκλεισε με pear turnovers και παγωτό βανίλια, επίσης πάρα πολύ ωραίο

Το φαγητό στο boathouse το ευχαριστήθηκα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σε αυτό το ταξίδι. Ήταν εξαιρετικό όπως είπα και με τη θέα και τον πολύ περιποιητικό σερβιτόρο έγινε το highlight της Αμέρικας. Ο ιδιοκτήτης είναι Έλληνας μου είπε ο σερβιτόρος και έχει πολλά ακόμα εστιατόρια στο Μανχάτταν. Θέλω να επισκεφθώ το boathouse καλοκαίρι, να καθίσω στο deck και να απολαμβάνω το φαγητό μου χαζεύοντας τις βαρκούλες που πλέουν στη λίμνη. Τι ρομαντικό Θεε μου... αλλά είναι τόσο μα τόσο ωραίο μέρος που δεν μπορώ να του αντισταθώ!

Έτσι, αποχαιρέτησα τη μοναδική Νέα Υόρκη και τους ατμούς της που τους βρίσκω τόσο γοητευτικούς και χαρακτηριστικούς της πόλης

και ένας πολύ ευγενικός ταξιτζής με οδήγησε στο JFK από όπου θα έπαιρνα το αεροπλάνο για να επιστρέψω στη λευκή μα πένθιμη Ελβετία!

Blue New York

Η Νέα Υόρκη είναι η πόλη των χρωμμάτων, της χαράς, του κεφιού, της κομψότητας, της ποικιλίας, του πολύ στα πάντα, του εξαιρετικού στα πάντα. Είναι η πόλη όπου μπορεί να πας για μεσημεριανό στο Nello's και δίπλα σου να τρώει ο Abramovich και να κάνει λογαριασμό 50000 δολλαρίων, είναι η πόλη όπου μπορεί να πας βόλτα στο SoHo και να πέσεις πάνω στη Sarah Jessica Parker ή τον Lenny Kravitz και πολλούς άλλους.

Όμως, στις βόλτες μου είδα δυο-τρία πραγματάκια που με στεναχώρησαν κατά κάποιο τρόπο.

Πρώτα από όλα στα Bloomies παραμονή πρωτοχρονιάς η ώρα περίπου 6:30 το βραδάκι. Το κατάστημα έκλεινε στις 7 και φυσικά δεν ήταν το μόνο. Φτάνοντας στο ταμείο να πληρώσω ακούω την ταμία να λέει με παράπονο: I just wanna go home!!!!

Ένοιωσα πάρα μα πάρα πολύ άσχημα γιατί εγώ ήμουν εκεί μέσα κι έκανα το κέφι μου ενώ εκείνη λίγες ώρες πριν την αλλαγή του χρόνου δούλευε και πιθανότατα σκέφτηκα θα δούλευε και την επόμενη. Παραπονιέμαι που στην Ελβετία τα μαγαζιά είναι ανοιχτά 6 μέρες την εβδομάδα, κλείνουν νωρίς τις καθημερινές και γενικά δεν είναι εύκολο για έναν άνθρωπο που δουλεύει τις ίδιες ώρες να εξυπηρετηθεί. Αυτά είναι τα δυο άκρα. Αν το δω εγωιστικά θα πάρω το μοντέλο της Αμερικής. Αν το δω λίγο διαφορετικά όμως τότε θα πάρω το μοντέλο της Ελβετίας όπου υπάρχει σεβασμός στις ζωές όλων. Η συγκεκριμένη ταμίας δούλευε και την επόμενη, τη συνάντησα πηγαίνοντας για καφέ στο κατάστημα.

Εντάξει δε λέω, να σεβαστούμε όλους εκείνους για τους οποίους τα Χριστούγεννα δεν είναι κάτι, η Κυριακή είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες, η Πρωτοχρονιά έρχεται αργότερα, το Πάσχα δεν υπάρχει αλλά τι γίνεται με εκείνους που όλα αυτά έχουν νόημα στη ζωή τους καλώς ή κακώς και αναγκάζονται να δουλεύουν;

Ground zero. Πολύ λυπηρό να βλέπεις το τίποτα που έχει απομείνει από τις ζωές των ανθρώπων που χάθηκαν εκεί, από τις ζωές των ανθρώπων που εργάζονταν εκεί, από τις ζωές των ανθρώπων που έκαναν βόλτα εκεί. Τα απομεινάρια μιας εποχής που έχει φύγει ανεπιστρεπτί.

Η κατάρρευση της οικονομίας των Ηνωμένων Πολιτείων δεν άφησε ανέπαφο ούτε τον Μίκυ Μάους. Το κατάστημα της Ντίσνευ στη Νέα Υόρκη, στην 5η λεωφόρο έκλεισε για πάντα.

twinkle twinkle little...

flake και όχι star!!

αυτή είναι η πρωταγωνίστρια της βιτρίνας

του Saks 5th Av.

τη λένε Twinkle και είναι μια ντροπαλή χιονονιφάδα

που φοβάται πολύ να πηδήξει μακριά από το

ασφαλές και απαλό συννεφάκι της.

Όταν τελικά αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα

ανακαλύπτει πολλά συναρπαστικά

και όμορφα μέρη

Όμως, το μέρος που τελικά προσγειώνεται

είναι εκεί που προορίζεται να είναι

προσγειώθηκε απαλά στη βλεφαρίδα της Νοέλ

και για πολύ ώρα οι δυο τους παρατηρούσαν τις γιορτινές βιτρίνες.

Τότε, η μπέμπα είπε την πρώτη λέξη της και ήταν αυτό ακριβώς

που η Twinkle σκεφτόταν

ΟΜΟΦΟ!!!

η βιτρίνα του Saks 5th Av. ήταν από τις ωραιότερες της πόλης

την περίοδο των Χριστουγέννων.

Το παραμυθάκι του Mike Reiss Twinkle Twinkle little flake,

οπτικοποιήθηκε και το αποτέλεσμα ήταν αυτή η βιτρίνα.

2 δολλάρια από κάθε πώληση βιβλίου θα δωθοὐν στο νοσοκομείο παίδων

St Jude.