στη μικρή βαλίτσα έβαλα ένα νυχτικό, havaianas μωβ με μαύρο για να ταιριάζουν με το νυχτικό. μερικά εσώρουχα, ένα βιβλίο, το ipad και ακουστικά.
το νεσεσέρ με το molton brown τζελ για να πλένω το πρόσωπό μου, ακόμα ένα τζελ για το ντους, κρέμες ημέρας και νύχτας για το πρόσωπο, πούδρα, μάσκαρα, ρουζ, οδοντόβουρτσα, οδοντόκρεμα, βάση, βερνίκι και το top coat για τα νύχια, γκλος, λαστιχάκι για τα μαλλιά και ένα μικρό κλαμεράκι.
θα φορέσω μαύρη βελουτέ φόρμα, μαύρο heidi.com t-shirt, ροζ βελουτέ ζακέτα και μαύρες μπαλαρίνες.
θα αφήσω σπίτι το δαχτυλίδι μου, τα crazy bands που μου χάρισε το Μονικάκι και το links of london friendship bracelet που μου χάρισε η Αννούλα πέρυσι στη γιορτή μου.
επειδή πρέπει να είμαι έτοιμη για παν ενδεχόμενο το επίσημο φόρεμα το διάλεξα και είναι ένα υπέροχα ρομαντικό valentino από την κολεξιόν άνοιξη-καλοκαίρι 2011.
love, loss and what I wore λέγεται μια από τις ωραιότερες off-broadway παραστάσεις που έχω δει. τυχαίο; δε νομίζω!
Περνάει ο καιρός ε; Πέρασαν και τρεις ολόκληρες εβδομάδες από το προηγούμενο ποστ. Έχω μπλέξει αλλά κυρίως έχω ταξιδέψει πολύ αυτές τις τρεις εβδομάδες. Κάθε Σαββατοκύριακο του Φλεβάρη ήμουν στο σουρτούκι και τις καθημερινές το πρόγραμμά μου ήταν υπερπλήρες.
Και τι δεν έγινε αυτόν τον καιρό, πήγα Λονδίνο είδα τον τρομερό γιατρό, έκανα ωραία ψώνια και ωραίες βόλτες μια που είχε κρύο αλλά καθόλου βροχερό καιρό.
Πήγα στην Αθήνα όπου το πρόγραμμα περιείχε τα πάντα εκτός από ύπνο. Έφτασα Παρασκευή βράδυ και πήγα κατευθείαν για ποτό. Φυσικά πήγα Σάββατο πρωί πρωί στον αγαπημένο μου Βαγγέλη και τώρα έχω υπέροχα βαμμένα κόκκινα μαλλιά. Τα μαλλιά σου έχουν τέλεια γραμμή είπε ο ειδικός, δεν θέλω να στα πειράξω καθόλου είναι τέλεια. Έχω έναν πολύ καλό κομμωτή που τα περιποιείται βρε Βαγγέλη του ομολόγησα :)
Είδα την Aurora είπαμε όλα μας τα νέα και χάρηκα πάρα πολύ. Έκανα κι άλλα ψώνια, έφαγα υπέροχα στο πbox του Κολωνακίου και κολλητά μας καθόταν πασίγνωστος καναλάρχης με μεγάλη παρέα και μια από τις κυρίες της παρέας ήταν εξαιρετικά φωνακλού σε βαθμό ενοχλητικό. Ο καναλάρχης μια χαρά άνθρωπος, μπορώ να πω σεμνός και στα σκαλιά του εστιατορίου που βγήκαμε να κάνουμε ένα τσιγάρο πιάσαμε κουβέντα.
Παρακολούθησα το ballet for life, Bejart Ballet Lausanne φυσικά. Τι να πω... συγκλονιστική παράσταση. Λάτρεψα ακόμα πιο πολύ τον Julien Favreau ως Freddie, έμεινα άφωνη με την τεχνική και την εκφραστικότητα του Κολομβιάνου Oscar Chacon, χάζεψα την συλφίδα Kateryna Shalkina. Το θέατρο Badminton κατάμεστο και το χειροκρότημα στο τέλος δεν σταματούσε. Αυτή η παράσταση ήταν και ο λόγος που το ταξίδι στην Αθήνα έγινε εκείνο το Σαββατοκύριακο.
Είναι μια παράσταση που όσες φορές κι αν τη δω θα με ανατριχιάζει από τις ρίζες των μαλλιών μου μέχρι τα νύχια των δαχτύλων μου και κάθε φορά θα ανακαλύπτω και κάτι καινούριο. Κάθε φορά θα θαυμάζω την ευφυία αυτού του ανθρώπου, του ανθρώπου που όπως λέει πολύ σωστά ο Gil Roman έβγαλε το χορό από τις αίθουσες της όπερας και τον μετεμφύτευσε στα παλαί ντε σπορ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Φεστιβάλ της Αβινιόν, του ανθρώπου που έλεγε ότι οι άνθρωποι είναι γεννημένοι για να χορεύουν, του ανθρώπου που πρώτος σκέφτηκε να παντρέψει τους Queen με το Μοτσαρτ και όχι μόνο, διευρύνοντας τους ορίζοντες του κοινού, μιλώντας σε ακόμα πειρσσότερους και όχι μόνο στους μυημένους.
I was born to love you with every single beat of my heart
Yes, I was born to take care of you every single day of my life
το βίντεο είναι από μια πιο παλιά παράσταση όταν ακόμα χόρευε ο Gil Roman.
και τέλος, η πιο συγκινητική στιγμή της παράστασης. οι χορευτές κάθονται στο πλάι της σκηνής και στο κέντρο ο Αργεντίνος Jorge Donn σε βίντεο. Πρώτος χορευτής του Bejart που πέθανε το 1992 από AIDS στη Λωζάνη. Ο Maurice Bejart το 1997 δημιούργησε το ballet for life για να τιμήσει τη μνήμη τόσο του χορευτή του όσο και του Freddie. Ο ίδιος είχε πει για αυτό του το έργο:
"Πριν τριάντα χρόνια περίπου, με υπόκρουση την εκπληκτική μουσική του Μπερλιόζ και τις παρεμβολές βομβαρδισμών και ήχων από ριπές αυτόματων όπλων ένας αντισυμβατικός Friar Lawrence φώναζε στους Jorge Donn και Hitomi Asakawa: "Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο!"
Σήμερα ο Gil Roman που έχει περίπου την ίδια ηλικία με το έργο μου Ρωμαίος και Ιουλιέττα, περικυκλωμένος από χορευτές που δεν έχουν δει ποτέ αυτό το μπαλέτο, απαντά: "Μας είπατε να κάνουμε έρωτα, όχι πόλεμο. Κάναμε έρωτα. Γιατί ο έρωτας μας κηρύσσει τον πόλεμο;"
Το ξέρω πάλι κατέληξα να μιλάω για χορό και Bejart... τι να κάνω έχω αδυναμίες, τους αγαπώ και το λέω καθαρά και δυνατά!
