Αντίο 2008

δεν μου άρεσε καθόλου αυτή η χρονιά. Αλλά δε θέλω να κοιτάζω πίσω ούτε να θυμάμαι. Επιτέλους φεύγει και το αποχαιρετώ με μεγάλη χαρά γι' αυτό σήμερα έψησα τα πρώτα μου cupcakes ακολουθώντας τα βήματα της Ευης!

Apple cupcakes with mapple cream cheese frosting και χρωματιστά μπιρμπιλίκια για ντεκόρ! Είναι πεντανόστιμα και το frosting όχι πάρα πολύ γλυκό μια που το τυράκι ισορροπεί κάπως την κατάσταση. Επίσης είναι πανέμορφα, μικρά και χρωμματιστά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι εδώ στη βουκολική Ελβετία δεν έχουν ωραία φιν φον χαρτάκια και περιορίστικα στα σκέτα άσπρα που μου θυμίζουν λαδόκολλα αλλά θα το τακτοποιήσω το θέμα και την επόμενη φορά θα έχω τα ωραιότερα!!

Και η τελευταία φωτογραφία της χρονιάς είναι ο εορταστικός διάκοσμος του αγαπημένου μου στο καινούριο του σπίτι στην Αθήνα

ο αγαπημένος τζουτζούκος

και ο διάκοσμος,

το μανάβικο της lego από τη σειρά city και ένα πολύ κομψό δεντράκι δίπλα. Μια εναλλακτική και πρωτότυπη ιδέα για χριστουγεννιάτικη διακόσμηση!!

Καλή Χρονιά!!

Είναι καταδικά μου

και είναι θεικά!!!

.

Κλειστόν.. λόγω απουσίας διάθεσης

Η γιορτινή διάθεση δεν μου έχει έρθει καθόλου φέτος. Δεν έχω διάθεση για τίποτα γενικώς. Ως εκ τούτου θα λείψω για λίγες μέρες. Ελπίζω όταν γυρίσω να είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα. Σας αφήνω με δέντρο του σπιτιού της Αθήνας. Φέτος δεν θα στολιστεί, γιατί δεν έχω κέφι. Άλλωστε, αυτό κανονικά θα γινόταν το Σαββατοκύριακο του Αγίου Νικολάου αλλά μας πρόλαβαν τα γεγονότα.

Καλά Χριστούγεννα και μια Καλύτερη Χρονιά από τη φετινή σε όλους.

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία..

Ξέρετε τι έχω πάθει? Φοβάμαι. Πολύ. Μπορεί φαινομενικά αυτή η κατάσταση στην Ελλάδα να ηρέμησε, έχει καινούριο δέντρο το Σύνταγμα, χριστουγεννιάτικο χωριό και όλα τα σχετικά. Αλλά δεν είναι αλήθεια. Στην πραγματικότητα το καζάνι συνεχίζει να βράζει. ‘Εντονα. Δεν μας σώζει κανείς από αυτό που εμείς δημιουργήσαμε. Οι ισορροπίες είναι πολύ εύθραυστες, δεν υπάρχουν ισορροπίες. Δεν μου αρέσει που φοβάμαι. Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Έγιναν τόσοι αγώνες, σκοτώθηκαν τόσοι άνθρωποι για να μη φοβόμαστε και τώρα πάλι τα ίδια? Τι? Έληξε η περίοδος ισχύος εκείνων? Θέλει νέα θύματα, φρέσκο αίμα το θηρίο?
Μα που ζούμε? Ο φόβος δεν ταιριάζει στη Δημοκρατία μας.
Όσο και να φοβάμαι όμως δε θα το βουλώνω, δεν θα προσποιούμαι ότι δεν συμβαίνει τίποτα.
Έρχομαι το πρωί στο γραφείο και βρίσκω στα εισερχομενά μου το μέηλ της Στρουμφίτας. Οι ‘Δρόμοι’ του Ρούσσου Βρανά. Ο Ρούσσος Βρανάς διατηρεί από το 1999 στα ‘Νέα’ αυτή τη στήλη. Δημοσιογράφος-Φιλόσοφος. Έχει γράψει το βιβλίο ‘Η Άχρονη Χώρα’. Δεν είναι βολεμένος του συστήματος, μη βιαστείτε να τον χαρακτηρίσετε. Χρησιμοποιεί αυτή την εφημερίδα για να αφυπνίζει όσους πρισσότερους γίνεται. Άνθρωποι σαν κι αυτόν με τη δική του σκέψη μας είναι απαραίτητοι. Εμένα τουλάχιστον μου δίνει μια ελπίδα αυτό….
Σημερα δημοσιεύει

μια επιστολή…
... από το Υπερπέραν, όπως (περίπου) αυτή έφτασε στο γαλλικό περιοδικό «Σαρανσόν λιμπερέ». «Προς όποια κυβέρνηση νομίζει πως την αφορά. Κυρίες και κύριοι της Κυβερνήσεως, πρώτα από όλα, δεχτείτε παρακαλώ τα πιο θερμά μου συγχαρητήρια. Από αυτούς τους απομακρυσμένους τόπους όπου κατοικεί πια η ψυχή μου κι όπου σατανικές φωτιές τσουρουφλίζουν αυτό το τευτονικό τομάρι που νόμιζα πως θα τα άντεχε όλα, παρακολούθησα με ενδιαφέρον τον τρόπο με τον οποίο χειριστήκατε την κατάσταση που αντιμετωπίζετε στη χώρα σας τον τελευταίο καιρό. Και πρέπει να σας πω πως εντυπωσιάστηκα. Δουλειά καλλιτεχνική, δεξιοτεχνική προπαγάνδα.

Σας βγάζω...
... το καπέλο και θεωρώ τις πράξεις σας έναν ελάχιστο φόρο τιμής προς το πρόσωπό μου. Είναι πάντα ευχάριστο να βλέπει κανείς κι άλλους να ακολουθούν τον δρόμο που αυτός χάραξε πρώτος (Vanitas, vanitatis...). Μου άρεσε ιδιαίτερα η αποκάλυψη του σχεδίου των συνωμοτών στη χώρα του Αλκιβιάδη με τον ξυρισμένο κώλο και των χουντικών με τα αξύριστα
μουστάκια: Μια παράνομη και εξαιρετικά οργανωμένη και αποφασιστική οργάνωση κουκουλοφόρων που στόχος της ήταν να υπονομεύσει το έθνος, να προκαλέσει το αστυνομικό προσωπικό, να εξαντλήσει τα στρατηγικά αποθέματα δακρυγόνων, να καταπονήσει τους πάνοπλους ενστόλους, να τους κάνει να ξοδέψουν τις σφαίρες τους μέχρι την τελευταία- γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς ότι έριξαν τρεις, ενώ μόνο μία θα ήταν αρκετή για να εξοντωθεί ο μικρός τρομοκράτης; Αυτός ο δρόμος που ακολουθείτε και που ακολούθησα κάποτε κι εγώ, ο δρόμος του τρόμου, των ασφαλιτών και της μαζικής υστερίας εναντίον ενός εχθρού που τεχνητά παρουσιάζεται πιο απειλητικός από όσο είναι πραγματικά, δεν θα αργήσει να σας οδηγήσει σε έναν ολοκληρωτισμό του οποίου πάντα θαύμαζα την ορθότητα και το ηθικό μεγαλείο. Το Κράτος σας, κάθε μέρα και περισσότερο, τρέφεται από την καταστολή και την προπαγάνδα.

Επιτρέψατέ μου,
αγαπητοί συνάδελφοι, μερικές συμβουλές για να πάνε ακόμη καλύτερα οι δουλειές σας. Να εντείνετε και να πολλαπλασιάσετε αυτές τις δράσεις που τρέφουν τον λαϊκό τρόμο και τη μεγάλη μπαρούφα του εσωτερικού εχθρού. Θα θυμάστε βέβαια την πυρκαγιά του Ράιχσταγκ, στις 28 Φεβρουαρίου 1933, που μας επέτρεψε να αρπάξουμε την εξουσία δημοκρατικά. Θα θυμάστε εκείνον τον ιδανικό ένοχο, που τον παραδώσαμε στο διψασμένο για δικαιοσύνη αθώο γερμανικό πλήθος. Μην ξεχνάτε: εκείνο το μοναδικό γεγονός μάς έδωσε την ευκαιρία να κατακτήσουμε τη Γερμανία. Σας έχω ικανούς για κάτι παρόμοιο, κυρίες και κύριοι της Κυβερνήσεως. Με λίγη φαντασία, θα μπορέσετε να αναγάγετε σε υψηλή τέχνη αυτό το άθλημα του οποίου εγώ αναδείχτηκα
πρωταθλητής: την προπαγάνδα. Άλλη μία προσπάθεια, ο στόχος είναι κοντά.
Υπογραφή: Πάουλ Γιόζεφ Γκέμπελς.

ΥΓ:
Και ένα ακόμη εύγε: κατασκευή ενόχων από την αστείρευτη δεξαμενή του αθώου πλήθους και κατασκευή αθώων από τα μονίμως ένοχα στίφη του αστυνομικού παρακράτους. Υπέροχο! Όμως καλύτερα να κλείσω την επιστολή μου εδώ (ομολογώ πως δυσκολεύομαι να καταπνίξω κάποια αισθήματα ζήλειας και φθόνου)».

Εφ. ‘Τα Νέα’. Τρίτη 18.12.2008

Ευτυχώς που η ηγεσία του στρατού είναι δίπλα στους πολίτες που υποφέρουν, έτοιμη να τους προστατέψει

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Τα Νέα' στις 14.12.2008

«Κίτρινος συναγερμός» στα στρατόπεδα

ΣΕ «ΚΙΤΡΙΝΟ συναγερμό», με την ενεργοποίηση των αυξημένων μέτρων ασφαλείας και φρούρησης που αυτός προβλέπει, βρίσκονται οι στρατιωτικές μονάδες και των τριών Κλάδων σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Τα μέτρα που ενεργοποιήθηκαν με δύο διαδοχικές γραπτές διαταγές του αρχηγού ΓΕΕΘΑ περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων αύξηση των οπλιτών-μελών των Ομάδων Άμεσης Επέμβασης (ΟΜΑΕ) εντός των στρατοπέδων.

ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΚΛΙΜΑ

«Μπορεί να επιτεθούν και σε εμάς», έλεγε αξιωματικός σε φρουρούς στρατοπέδου

Στους οπλίτες αυτούς έχει δοθεί μεγαλύτερος αριθμός γεμιστήρων! Ταυτόχρονα όμως πολλοί διοικητές ή υπεύθυνοι ασφαλείας φορτίζουν ιδιαίτερα αρνητικά το κλίμα με ενέργειες ή ομιλίες σε στρατευμένους, επιδιώκοντας να δημιουργήσουν συνθήκες αντιπαλότητας με τους διαδηλωτές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αξιωματικός υπηρεσίας μεγάλου στρατοπέδου επιχειρούσε να «ντοπάρει» τους φρουρούς λέγοντας λίγο- πολύ ότι «αφού επιτίθενται σε αστυνομικά τμήματα, μπορεί να επιτεθούν και σε εμάς». Επίσης, ενδεικτική επ΄ αυτού είναι και η καταγγελία σε ανοιχτή επιστολή του Δικτύου Φαντάρων ότι προχθές Τετάρτη στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυπλίου οι στρατιώτες διατάχθηκαν να βρίσκονται παρατεταγμένοι για να προστατεύσουν την πύλη του στρατοπέδου και ενώ μπροστά τους διερχόταν η ειρηνική πορεία των εργαζομένων!

Στρατιωτικές πηγές σπεύδουν να διευκρινίσουν ότι δεν πρόκειται για μέτρα ετοιμότητας αλλά για αυτονόητη, όπως λένε, ένταση των μέτρων ασφαλείας περιμετρικά των στρατιωτικών μονάδων και των πυλών που άρχισαν να ισχύουν από την Κυριακή και κλιμακώθηκαν την Τρίτη με ενεργοποίηση μέρους του «κίτρινου συναγερμού»- τα επόμενα βήματα είναι ο «πορτοκαλί» και εν συνεχεία ο «κόκκινος συναγερμός», που αφορά πλήρη ετοιμότητα. Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνουν, δόθηκαν οι προβλεπόμενες οδηγίες στις φρουρές να είναι εξαιρετικά προσεκτικές, να μην απαντούν αν κάποιος τους μιλήσει και να ειδοποιούν τους προϊσταμένους τους και την ΕΛ.ΑΣ. αν δουν κάποια ύποπτη κίνηση έξω από το στρατόπεδο, να ενισχυθούν τα περίπολα, να αυξηθούν οι έφοδοι όλο το 24ωρο κ.ά. Παράλληλα με τα μέτρα φρούρησης έχουν δοθεί οδηγίες να απομακρυνθούν από την περίμετρο των στρατοπέδων, κυρίως αυτών που βρίσκονται μέσα ή στα όρια των πόλεων, οι κάδοι των σκουπιδιών, τυχόν εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα κ.ά. Επίσης με οδηγίες διοικητών έχουν τροποποιηθεί ή ακυρωθεί δρομολόγια στρατιωτικών αυτοκινήτων και λεωφορείων στο κέντρο και στους βασικούς οδικούς άξονες της Αθήνας και άλλων μεγάλων πόλεων και συνιστάται να αποφεύγονται οι στολές εξόδου.

Εκτακτα μέτρα
Ωστόσο, η ένταση των μέτρων και σε τομείς που δεν αφορούν αμιγώς τη φρούρηση- όπως π.χ. η αύξηση των ομάδων επέμβασης ή η προτροπή να μένει μέσα μεγαλύτερος αριθμός αξιωματικών- έχει προκαλέσει προβληματισμό σε μερίδα ενστόλων που εκφράζουν φόβους μήπως κάποιοι σκέπτονται να εμπλέξουν το στράτευμα σε καθήκοντα «αστυνόμευσης» και «καταστολής».

Αξίζει να αναφερθούν ορισμένα περιστατικά που περιέχονται σε ανοιχτή επιστολή του Δικτύου Ελεύθερων Φαντάρων, με την οποία καταγγέλλονται προσπάθειες να τεθεί η χώρα σε έκτακτη ανάγκη με χρήση του στρατού αν υπάρξουν καταλήψεις δημόσιων κτιρίων. Σύμφωνα με το Δίκτυο:

● Στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κορίνθου μοιράστηκαν στους σκοπούς αβολίδωτες σφαίρες «και δόθηκε διαταγή πυροβολισμού διαδηλωτών που θα πλησιάσουν απειλητικά».

● Στο στρατόπεδο της Θήβας αξιωματικός (αναφέρεται το όνομά του) είπε στους στρατιώτες «σας καλώ να μπείτε στην ψυχολογία των θυμάτων και θύματα είναι οι καταστηματάρχες που βλέπουν να χάνονται οι περιουσίες τους».

● Στο στρατόπεδο Παλάσκα του Ναυτικού ζητήθηκε από τους εξοδούχους να έχουν ανοιχτά τα κινητά για να επιστρέψουν αν χρειαστεί.

● Στην Τρίπολη και στην Κόρινθο φυλάσσονται στις μονάδες αστυνομικά οχήματα. Αρμόδια πηγή του υπουργείου Άμυνας επαναλάμβανε και χθες ότι θέμα λήψης μέτρων έκτακτης ανάγκης από την κυβέρνηση ούτε τέθηκε ούτε συζητήθηκε. Στρατιωτικές πηγές σημείωναν πάντως με αφορμή ορισμένα από τα προαναφερθέντα περιστατικά ότι ο βαθμός έντασης των μέτρων προσδιορίζεται εν πολλοίς από τους κατά τόπους διοικητές ή υπεύθυνους ασφαλείας και την προσωπική αντίληψη αλλά και το άγχος που νιώθουν για την εφαρμογή των γενικών διαταγών.

Το καινούριο μου μωρό

σήμερα έφερα μαζί μου στο σπίτι ένα νέο μωρό. Πανέμορφο, φαίνεται ευαίσθητο αλλά δεν είναι. Είναι απλά ιδιότροπο. Το μοναδικό σχήμα και η ασυνήθιστη ομορφιά της είναι οι λόγοι που η ορχιδέα θεωρείται το κόσμημα των λουλουδιών. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή λουλούδια και η φήμη της εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο. Από την Κίνα και την Ιαπωνία, όπου θαυμάζεται για το άρωμά της, έως τη Μαδαγασκάρη, τη Νότια Αμερική, την Αγγλία και τη χώρα μας -με τις ορχιδέες της Ρόδου- συμβολίζει τον πλούτο, την πολυτέλεια, αλλά και την αρρενωπότητα. Άλλωστε, το όνομά της το οφείλει στον αρχαίο έλληνα φιλόσοφο Θεόφραστο, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της βοτανικής. Υπάρχουν γύρω στα 30.000 διαφορετικά είδη ορχιδέας. Παλιότερα θεωρούνταν εξωτικό λουλούδι, αλλά η ορχιδέα έχει την ικανότητα να μεγαλώνει σε οποιοδήποτε κλίμα, σε αντίξοες συνθήκες, ακόμα και μέσα στο χιόνι.

Το όνομά της είναι απολύτως ελληνικό: Ορχις. Στα μεταγενέστερα ελληνικά, η λαϊκή σοφία (που απέδιδε στην ορχιδέα αφροδισιακές ιδιότητες) της έδωσε το όνομα «σερνικοβότανο», καθώς εκτιμήθηκε ότι η κατανάλωσή του χάριζε αγόρια στις γυναίκες. Η μυθολογία αναφέρει ότι ο Ορχις ήταν γιος μιας νύμφης και ενός Σάτυρου, αλλά δεν ήταν καλό παιδί. Καταδικάστηκε να γίνει φυτό επειδή βίασε μια ιέρεια στα Βακχικά Μυστήρια. Σύμφωνα, όμως, με τον Θεόφραστο, το όνομα αυτό δόθηκε στη συγκεκριμένη ορχιδέα λόγω του σχήματος του βολβού της. Και ήταν ένα από τα πρώτα θεραπευτικά βότανα που υμνήθηκαν από τον Ιπποκράτη και τον Ασκληπιό, αλλά και από τον Διοσκουρίδη.

Αποτυχημένες προσπάθειες συνεννόησης

Χτυπάει το κινητό. Βλέπω το όνομα της καλούσας στην οθόνη. Δυσανασχετώ. Δεν απαντώ γιατί μιλούσα με τη Στρουμφιτούλα μου στο σταθερό.
Κλείνω το σταθερό μετά από λίγο. Παίρνω την Έλενα να της ευχηθώ για τα γενεθλιά της.
Λέμε διάφορα, κλείνουμε. Αποφασίζω να πάρω την καλούσα του κινητού με βαριά καρδιά ομολογώ. Αλλά, δε βαριέσαι…
Ακολουθεί ο διαλογος:
- Γειά σου Ελ.
- Έλα Γ. τι κάνεις? Σε χάσαμε, σε πήρα πριν στο κινητό αλλά δεν απάντησες.
- Ναι… μιλούσα στο σταθερό. Εσείς τι κάνετε? Όλα καλά?
- Μια χαρά. Εσύ που χάθηκες?
- Έχω πολύ δουλειά μωρέ, και τελευταία πηγαίνω και πολύ συχνά στην Αθήνα, δεν είμαι εδώ τα Σαββατοκύριακα.
- Ε, καλά κι εμείς έχουμε δουλειά αλλά για μια μπύρα το βράδυ μπορούμε να πάμε.
- Ναι βέβαια, μόνο που τελειώνω κατά τις 10.30 το βράδυ τελευταία οπότε είναι λίγο δύσκολο.
- Ααααα τόσο πολύ, γιατί έτσι? Δεν φέρνουν κόσμο?…. Στην Ελλάδα όλα καλά?

Εδώ προσπαθώ να αποφύγω τη συζήτηση, γιατί είναι βέβαιο πως θα συγχιστώ. Η κοπέλα ψηφίζει ΝΔ γιατί έτσι της έχει πει ο μπαμπάς της να κάνει και τον αγαπάει το μπαμπά της.
Άρα υποστηρίζει ακόμα και τα χειρότερα χωρίς να ξέρει γιατί.

- Ε, στην Ελλάδα είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα. Να δούμε τι θα γίνει. Θα κατέβετε Χριστούγεννα?
- Ναι είναι άσχημα τα πράγματα, αλλά έτσι όπως τα έκαναν οι προηγούμενοι μόνο χειρότερα μπορούσε να τα κάνει η ΝΔ. Τι να έφτιαχναν? Τα διαλυμένα?

Μωρέ σωστά, πως δεν το σκέφτηκα?Έτσι δεν γίνεται παντού? Ακόμα και στο σπίτι μας, είναι η κατσαρόλα λερωμένη και τι κάνεις? Την πλένεις? Όοοοοχι την αφήνεις να πιάσει μούχλα, να έρθουν μυρμήγκια, μύγες, σκουλήκια και δεν ξέρω τι άλλο.
Φορτώνω. Φορτώνω. Φορτώνω. Δεν κρατιέμαι.

- Εσύ δηλαδή τους ψήφισες για να έρθουν να μας αποτελειώσουν? Είσαι καθόλου σοβαρή? Τι είναι αυτά που λες?

Και ως γνήσια δεξιά με αποτέλειωσε,

- και τι να ψήφιζα? Να έρθει ο κομμουνισμός?

Δεν προλαβαίνω να μιλήσω, πετάγεται ο άντρας της από δίπλα, ο Τσίπρας θα μας σώσει. Χαζογελάει η κοπελιά και λέει:

- Ποιος είναι ο Τσίπρας?

Της φάνηκε αστείο το όνομα, δεν είναι κλασάτο σαν το δικό της βλέπεις, που ο κάτοχός του είναι γνωστός και για τ'αρχίδια του. Λέμε, τ' αρχίδια του Κα....
Ααα λέω δεν ακούω καλά, πάει έγινε το μυαλό μου ζελές από τις πολλές μαλακίες.

- Α, ούτε ο Τσίπρας ξέρεις ποιος είναι? Πάρα πολύ ωραία!!!

Με ανάλογο ειρωνικό ύφος, όποιος με ξέρει καταλαβαίνει

- Όχι… δεν ξέρω ψέλλισε. Πάρε και τον Α. να σου πει ένα γεια.

Πιστεύω στην ελεύθερη σκέψη, στην έλευθερη έκφραση των ιδεών και θεωρώ πως αρχή του διαλόγου είναι η διαφωνία. Γιατί μόνο μέσω της διαφωνίας ακούγονται διαφορετικές απόψεις μέσω των οποίων καταλήγουμε στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Επίσης, πιστεύω πως αν θέλεις να μπορείς να ανοίγεις το στόμα σου και να εκφράζεις την άποψή σου επιβάλλεται να μπορείς να τη στηρίξεις με λογικά και σοβαρά επιχειρήματα. Διαφορετικά το βουλώνεις και περιορίζεσαι στα θέματα που μπορείς να υποστηρίξεις, όπως για παράδειγμα το καθαριστικό της χέστρας σου. Αναρωτιέμαι πως πηγαίνουν κάτι τέτοιοι και ψηφίζουν? Πως είναι δυνατόν να απορρίπτεις μια παράταξη αφού δεν ξέρεις καν τι υποστηρίζει, ποιες είναι οι θέσεις της, θεωρείσαι Έλληνας πολίτης με δικαίωμα ψήφου και δεν ξέρεις τους βασικούς πολιτικούς αρχηγούς αλλά παρ’ όλα αυτά έχεις άποψη.
Είναι λυπηρό να τα ακούς αυτά από έναν άνθρωπο που υποτίθεται έχει μια παιδεία. Υποτίθεται όμως.

Κουκουλοφόροι.. με εξουσία

αναρωτιέμαι αν βλέπω καλά... μια χαρά βλέπω. Οι κουκουλοφόροι που καίνε την Αθήνα και όχι μόνο, που σπάνε τα μαγαζιά, που προκαλούν, που βάζουν φωτιές, που, που, που,που..... τώρα κάνουν και συλλήψεις διαδηλώτων που δεν φοράνε καν κουκούλα, που έχουν το θάρρος να βγουν στο δρόμο και να δείχνουν το προσωπό τους!!! Εντυπωσιακό!

Όταν συνέλθω από αυτά που είδα τις τελευταίες μέρες και κυρίως από αυτά που άκουσα από νέους ανθρώπους ευτυχώς λίγους, θα επανέλθω με τα γνωστά.

Η ΣΦΑΙΡΑ ΑΠΟ ΤΟ 9ΑΡΙ
διαπέρασε την καρδιά του παιδιού και καρφώθηκε στον 10ο θωρακικό σπόνδυλο (Εφ. 'Τα Νέα')

Είμαι ήδη αλλού!

έχω ήδη φύγει! ΕΡΧΟΜΑΙ!!!!!!!!! Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, αυτοί που θα με συναντήσουν δηλαδή, να ετοιμάζονται!
Έρχομαι σ'αυτό το χάος που κάποιοι το βρίσκουν άσχημο ενώ εγώ το λατρεύω! Έρχομαι να ρουφήξω λίγο από τον αέρα σας, να πάρω τον αέρα μου, να γυρίσω πίσω μετά και να ξανάρθω και το πήγαιν' έλα να μη τελειώνει ποτέ!
ΕΡΧΟΜΑΙ!

Το φεγγάρι βγήκε ο Νοέμβρης φεύγει και...

...εν τω μεσω της νυκτος καταφθανουν εις Λω σκοτεινες φιγουρες με μπλογκο-μπερτες, αλλη εξ Αθηνων, αλλη εξ Αμερικης, αλλος εκ Βαλκανιων, και σιωπηρα αναβουν κερια και ….

περιδιαβαίνουν εις την παλιά πόλη

Χριστούγεννα προ των πυλών
φως, γιορτή και χαρά στα στενά σοκάκια

βιτρίνες προτρέπουν την πόση άκρατου αφρώδους οίνου, veuve, bollinger, crystal

τη χαρά τους βρήκαν και τα πουμπελ, γέμισαν φως..

και μια νεράιδα μπαροκ... τους συντροφεύει στη βόλτα

μακαρόν λαχταριστά ποζάρουν αυτάρεσκα πάνω σε αφράτα μαξιλάρια... ενώ άλλα περιμένουν υπομονετικά να ηδονίσουν λεπτεπίλεπτους ουρανίσκους

και πιο κάτω, παραλιμνίως το σκοτάδι είναι πηχτό

οι κύκνοι ψάχνουν τις ζωογόνες για εκείνους λιχουδιές της λίμνης

στο βάθος ένας πύργος

Εν τω μεταξύ η ομήγυρης επιστρέφει στο σπίτι, τα πάντα μαρτυρούν την αναμονή της γιορτής




Καλό μήνα!!

Ο πρίγκηπας και η Σταχτοπούτα

αυτή η ζωγραφιά είναι το ωραιότερο δώρο που πήρα τον τελευταίο καιρό. Το ζωγράφισε η μικρούλα αγαπημένη μου φίλη Μόνικα, ετών 5 και κάτι. Το Μονικάκι μας πήρε μέρος στην παράσταση που οργάνωσε η σχολή μπαλέτου, Ballet Romand την οποία και παρακολουθεί. Εκπληκτική δουλειά ομολογουμένως, επενδεδυμένη με την υπέροχη μουσική του Τσαικόφσκι, πρωταγωνιστούν επαγγελματίες χορευτές και πλαισιώνονται από παιδάκια που φοιτούν στη σχολή. Το Μονικάκι ήταν ένα από τα ποντικάκια που έσερναν την άμαξα της κακιάς μητριάς και καθώς περίμενε να έρθει η ώρα να βγει στη σκηνή έβαλε όλο το ταλέντο που μπορεί να κρύβεται σε δυο μικρούτσικα χεράκια και επηρεασμένη από το θέμα της παράστασης ζωγράφισε τη Σταχτοπούτα και τον Πρίγκηπα σε στιγμές μεγάλης ευτυχίας.
Ευχαριστώ πολύ μικρό ποντικάκι, μου έφτιαξες τη μέρα!

Χωρίς λόγια...

Update: σας παρουσιάζω και το εργαλείο που φτιάχνει αυτά τα φιν φον μπουκετάκια σοκολάτας. Λέγεται machine a racler le fromage ή cheese cutter. Όπως καταλαβαίνετε η βασική του χρήση αφορά στο τυρί αλλά και με τη σοκολάτα μια χαρά τα καταφέρνει.

Το μποζολέ και ένα τζιζκεικ που ψήνεται

Η τρίτη Πέμπτη του Νοέμβρη ήρθε και πέρασε κιόλας. Μαζί της όμως όπως κάθε χρόνο έφερε και το Beaujolais Nouveau. Γέμισε ο τόπος αφίσες που μας ειδοποιούν ότι το νεαρό κρασάκι είναι και πάλι εδώ, le beaujolais nouveau est arrivé. Τρελό μάρκετινγκ για την προώθηση του 'ανόητου' κρασιού. Εδώ που τα λέμε τώρα πια δεν την έχει και μεγάλη ανάγκη τη διαφήμιση, όλοι το περιμένουν να κάνει γκράντε εμφάνιση στις κάβες για να χαλαρώσουν μαζί του χωρίς ποτήρια φούσκες που θα του επιτρέψουν να αναπνεύσει και να δώσει υπέροχα αρώματα ή να απελευθερώσει πολύπλοκες γεύσεις γιατί πολύ απλά δεν έχει. Μας ενοχλεί? Εμένα προσωπικά καθόλου... Απλό, ανάλαφρο και αναζητά αναλόγου χαρακτήρα φαγητά για να συνοδεύσει. Σήμερα, ενώ έψαχνα να βρω ένα μπουκάλι Frangelico για το cheesecake μου έπεσα κυριολεκτικά πάνω στα χαρούμενα μπουκάλια και πήρα ένα και κοντεύω να το τελειώσω!

Αύριο είμαι καλεσμένη του Μαρίνο και της Αννούλας για φαγητό όπου θα έχουν και ένα σωρό άλλο κόσμο του ελβετικού διπλωματικού σώματος. Έτσι προσφέρθηκα να ετοιμάσω το γλυκό, chocolate & hazelnut mascarpone cheesecake που το βούτηξα από τη foodjunkie.
Το βλέπετε όσο κρυώνει με το πάσο του μέσα στο φούρνο, αύριο θα τελειοποιηθεί.

Όση ώρα ψηνόταν αυτό, γέμιζαν τα ποτηράκια και άδειαζαν και ξαναγέμιζαν και δώστου πάλι

Le beaujolais est arrive alors... αλλά και το Σαββατοκύριακο!! Η χαρά μου δεν περιγράφεται όταν έρχεται αυτό το άγιο Σαββατοκύριακο, φιλιά πολλά πολλά :)

Ένας ήλιος σήμερα

glorious! Χθες έκανε μια σεμνή εμφάνιση και προσπαθούσε να νικήσει τα σύννεφα αλλά σήμερα δεν κρατιόταν. Άφηνε τις λαμπερές αχτίδες του να πέφτουν στη γη και εκείνες έδιναν άλλη όψη στα πάντα. Ακόμα και το χιόνι στο φως του ήλιου είναι διαφορετικό. Έτσι το μεσημέρι δεν πήγα για το καθιερωμένο γεύμα στο εστιατόριο στης εταιρίας αλλά πήρα μια φρέσκια ζεστή μανιταρόσουπα από το Manor και πήγα βόλτα στη λίμνη.

οι πλαγιές ακόμα χιονισμένες και δεν βλέπω να μας εγκαταλείπει το χιονάκι γιατί οι θερμοκρασίες παραμένουν πολύ χαμηλές. Άκουγα στο ραδιόφωνο το πρωί ότι στα 1800μ κυμαίνονται στους -17 και σε εμάς εδώ κάτω το θερμόμετρο του γιαπωνέζου έδειχνε -2.
Είχε αρκετό κόσμο που έκανε βόλτες, που ψάρευε, που έβγαζε τα σκυλάκια να ξεμουδιάσουν


Ο κολούμπο τραυματίας, με επίδεσμο τρε σικ στο πίσω ποδαράκι. Αυτά τα σκυλάκια δεν ξέρω πως τα λένε και δεν μου αρέσουν κιόλας, το κολούμπο είναι από το σκυλάκι του Κωστέτσου που είναι ίδιο με αυτό
Κάθισα στο παγκάκι απέναντι από το διάσημο πιρούνι του Vevey. Αυτό βρίσκεται έξω από το Musee d' alimentantion της Νεστλέ. Ήταν ένα προσωρινό έκθεμα που έφερε η εταιρία αλλά όταν ήρθε η στιγμή να το πάρουν ξεσηκώθηκε όλο το χωριό και έτσι έμεινε καρφωμένο στη λίμνη, να το χαζεύουν οι περαστικοί και να ξεκουράζονται τα πουλάκια
λίγο πιο 'κει ο Τσάρλι. Τι ποιος Τσάρλι? Ο Σαρλώ καλέ.. εδώ κι αυτός αγναντεύει τη λίμνη. Δεν του έκαναν την τιμή έτσι τυχαία να του χαρίσουν προνομιακό οικοπεδάκι στην προμεναντ, τον τιμούν γιατί διάλεξε το Vevey ως τον τελευταίο τόπο κατοικίας του.
Στο Montreux έχουμε τον Freddie Mercury, εδώ κι αυτός διάλεξε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του, θα σας τον δείξω μια μέρα.
Η σουπίτσα τέλειωσε, η ώρα πέρασε και ήρθε η ώρα να γυρίσω στο γραφείο. Το trois couronnes εσωτερικά το ξέρετε πια, να και η lake view πλευρά του
Τα σοκάκια της παλιάς πόλης στολίζονται κομψά με αρτιστικ λαμπάκια
Μετά το φαγητό ένα μικρούλι επιδόρπιο? Ιταλικό... μπααα όχι φτάνει τόσο κρύο μη προσθέτουμε κι άλλο από πάνω
Και μια τρελή αμυγδαλιά? Ή μήπως είναι κάτι άλλο? Δεν ξέρω αλλά τρελούτσικο είναι το δεντράκι
.... και να μη ξεχνιόμαστε, δεν μπορούμε άλλωστε είμαστε περικυκλωμένοι από ψηλά χιονισμένα βουνά, αλλά όσο έχουμε τον ήλιο κοντά μας δεν φοβόμαστε τίποτα!
Φιλιά ηλιόλουστα και ίσως λίγο δροσερά!