Περιμένοντας

να αρχίσει το master chef να πάρω την καθημερινή μου δόση από τον λατρεμένο κύριο Λουκάκο, που του παν' τα μπλε, τα θαλασσιά, τα μοβ και γενικώς όλα τα χρώμματα του πάνε!

Το Σαββατοκύριακο έχει ήδη ξεκινήσει. Η Vogue του Νοέμβρη είναι ήδη εδώ, έχω και ένα σωρό άλλο περιοδικά που έφερα από το Λονδίνο και αύριο με τον καφέ που επίσης έφερα από το Λονδίνο θα ξεκινήσω τη μέρα μου χαλαρά.

Σήμερα το απόγευμα μετά τη δουλειά, καφές με την Έλενα και το μπέμπη στο du lac. Είπαμε, είπαμε και κουτσομπολέψαμε και αυτός ο μικρούλης χαλάρωνε στην κοιλίτσα της μαμάς του και με τα χίλια ζόρια έριξε δυο κλωτσιές να τον ακούσω κι εγώ. Είμαι σίγουρη ότι τώρα θα έχει λυσάξει στο χορομπούλημα.  Χαίρομαι πολύ που θα έχουμε έναν καινούριο μπέμπη σε λίγο καιρό!!!

Αύριο αλλάζει η ώρα και θα νυχτώνει νωρίς. Ο χειμώνας είναι εδώ για τα καλά έτσι κι αλλιώς, τώρα έρχεται και η αλλαγή της ώρας να ολοκληρώσει το σκηνικό. Από το γραφείο μου εδώ και λίγο καιρό βλέπω χιονισμένες κορυφές και λίγο πιο χαμηλά όμορφα κόκκινα δέντρα. 

Άρχισε και το x-factor. O Σάκης είναι όπως πάντα ένας θεός, λίγο πιο κοντό το μαλλάκι του, λίγο φανταρίστικο αλλά ότι κι αν κάνει θα είναι μπροστά με διαφορά!  

Φέτος, έχω αποφασίσει να στολίσω κανονικό δέντρο. Είμαι σε πολύ χριστουγεννιάτικη διάθεση και ανυπομονώ να βγω στα μαγαζιά και να αρχίσω να μαζεύω τα ωραιότερα στολίδια. Έχω σκεφτεί να μαζέψω τα κορίτσια να τους φτιάξω μπισκότα, cupcakes και scones και να στολίσουμε όλες μαζί. 

Πρέπει να βάλω και μια Ζυρίχη στο πρόγραμμά μου και ένα Παρίσι και ένα Μιλάνο. Τα δυο τελευταία όμως θα πρέπει να περιμένουν λίγο μια που πρέπει να τους αφιερώσω ολόκληρο Σαββατοκύριακο και σε αυτή τη φάση (1) δεν γίνεται.

O Σάκης τραγουδάει το παράφορα και εγώ μόλις ερωτεύτηκα παράφορα και θέλω τρελά να φορέσω αυτά τα παπούτσια. Την άνοιξη εννοείται!

Έλα πάμε όλοι μαζί!

γιατί είναι Τετάρτη, γιατί είμαστε καλά γιατί... άμα το αύριο είναι στο χέρι μου θα 'σαι για πάντοτε το καλοκαίρι μου!
Και κυρίως εσύ καλό μου, να θυμάσαι ότι εμείς οι SAPίτες λέμε ότι ΟΛΑ γίνονται αρκεί να έχεις ένα καλό προγραμματιστή και ο προγραμματιστής σε αυτό το software είσαι ΕΣΥ :)

Τα άστρα και τα ζώδια

μας βάζουνε εμπόδια λέει η Έφη Θώδη αν δεν κάνω λάθος σε ένα από τα ηρωικά, βουκολικά της. Ενώ λοιπόν αυτή η πανσέληνος στον Κριό έχει την τάση να δημιουργεί πολλά προβλήματα κυρίως στην επικοινωνία εγώ έχω αποφασίσει ότι δεν θα αφήσω τίποτα να μου χαλάσει τα σχέδια, τα προγράμματα και τη διάθεση.  Ναι πιστεύω στην αστρολογία και 'ακούω' αυτά που έχει να πει, όμως δεν ακολουθώ τίποτα και κανέναν τυφλά με εξαίρεση τον τρομερό γιατρό. Ακούω, διαβάζω, ενημερώνομαι και στη συνέχεια κρίνω και αποφασίζω πως θα χρησιμοποιήσω τις πληροφορίες που έχω στη διάθεσή μου αναλόγως. Σε καμιά περίπτωση πάντως δεν θα απορρίψω ή εκμηδενίσω τη δουλειά όλων αυτών των ανθρώπων που αχολούνται με αμφισβητούμενες από ορισμένους επιστήμες. Γιατί τα λέω όλα αυτά όμως; 

Εδώ και καιρό είχα προγραμματισμένο ένα ταξιδάκι στο Λονδίνο. Η πτήση μου ήταν νωρίς το πρωί και είχα αποφασίσει εξ' αρχής να πάω στο αεροδρόμιο της Γενεύης με το γιαπωνεζούλη μου. Παρασκευή απόγευμα πηγαίνω από το  Montreux στο Vevey για το καθιερωμένο πια τσάι της Παρασκευής με τα κορίτσια. Στη μικρή αυτή διαδρομή ο γιαπωνεζούλης άρχισε να ξεροβήχει και να ζορίζεται. Δεν χρειάζεται να πω ότι έπαθα πανικό  μια που σαφώς δεν καταλάβαινα τι μπορεί να έχει συμβεί αλλά και γιατί όλα μου τα προγράμματα ήταν στον αέρα. Αυτό είναι κάτι που δεν το κάνεις σε έναν Παρθένο (είναι ο ωροσκόπος μου). Σταμάτησα σε ένα πάρκινγκ έκανα πως προσπαθούσα να καταλάβω τι στο καλό ήθελε το μικρό μου χωρίς αποτέλεσμα προφανώς, οπλίστικα με θάρρος και το πήρα να γυρίσουμε στην ασφάλεια και την τάξη του σπιτιού μας. Έστειλα sms στα κορίτσια ότι δεν θα μπορέσω να πάω στο ραντεβού μας, ακύρωσα τα ραντεβού μου στο Λονδίνο και ξεκίνησα να εξηγώ σε ένα φίλο μου τι είχε συμβεί. Σαφώς ψυχραιμότερος μου εξήγησε τα ντεσού, με καθυσήχασε ότι κατά 99% το γιαπωζάκι είναι μια χαρά και τζάμπα φέρνω την καταστροφή και με συμβούλεψε να το πάρω να πάμε μια βόλτα για να ελέγξω εκ νέου τη συμπεριφορά του. Αν συμβεί κάτι μου είπε, θα έρθω να σε μαζέψω! Τίποτα δεν συνέβει μια χαρά όλα. 

Γύρισα σπίτι και ως γνήσια Δίδυμος σταθερή και αποφασιστική ξανακανόνισα τα ραντεβού του Λονδίνου, έβαλα στο ipad μερικά επεισόδια Dexter  για δω στο αεροπλάνο και πήγα για ύπνο. Οδήγησα ως στη Γενεύη με το γιαπωνεζάκι, πήγα στο Λονδίνο περπάτησα πολύ, έκανα λίγα ψώνια, έκανα ένα καταπληκτικό μανικιούρ και τώρα έχω πολύ ωραία μωβ σκούρα νύχια, είδα τον τρομερό μου γιατρό, ήπια καφέ έξω μια που είχε πολύ καλό για την εποχή καιρό και κανόνισα ήδη το επόμενο ταξίδι με προορισμό Λονδίνο. 

Αυτή η κατάσταση που πας, έρχεσαι, φεύγεις, ξαναπάς μου αρέσει τρελά. Η Aurora όταν μιλούσαμε για το πόσο συχνά ταξιδεύω μου είχε πει, δε μπορεί... έχεις κάπου έναν Τοξότη είσαι πολύ ταξιδιάρα ρε παιδί μου! Ναι, έχω Σελήνη στον Τοξότη :)

Σήμερα ήθελα να πάω να δω την παράσταση του Καραγκιόζη που παρουσιαζόταν στα πλαίσια των εκδηλώσεων της συνόδου γαλλοφωνίας. Ξύπνησα όμως στη 1.30 το μεσημέρι, ψιλοβρέχει όλη μέρα και τελικά δεν πήγα γιατί προτίμησα να μείνω σπίτι και να δω τον κύριο Λουκάκο να φτιάχνει ένα συγκλονιστικό moelleux au chocolat. Θα κάνω ένα διάλειμμα τώρα να φάω μια μους σοκολά κι εγώ μια που το moelleux δεν μου είναι τόσο εύκολο. 

Με την Άννα κανονίζουμε να πάμε το Δεκέμβρη να παρακολούθησουμε την παράσταση των μπαλέτων Béjart.  Λατρεύω το Maurice Béjart και τη δουλειά του που ήταν πάντα και παραμένει σύγχρονη όσα χρόνια κι αν περάσουν και σαφώς υψηλού επιπέδου. Αυτή τη φορά για εμένα έχει στοιχεία που θα την κάνουν ακόμα συγκλονιστικότερη. "Διόνυσος" είναι το όνομα ενός από τα τρία μπαλέτα που θα παρουσιαστούν. Η χορογραφία είναι του ίδιου του Béjart και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1984.  "Αφήστε τον εαυτό σας να οδηγηθεί από το μέγαλο χορογράφο μέσω της μουσικής του Έλληνα συνθέτη Μάνου Χατζηδάκι και των κοστουμιών του Gianni Vercace στο γοητευτικό σύμπαν της Ελλάδας του χθες και του σήμερα", αναφέρεται μέσω άλλων στη σελίδα των μπαλέτων Béjart στο internet. Θα τον αφήσω τον εαυτό μου βεβαίως και απολύτως! Στην Αθήνα θα παρουσιαστεί η παράσταση 25-27 Φεβρουαρίου και πριν ακόμα τη δω, την προτείνω ανεπιφύλακτα γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αξίζει να τη δεις!

Ανανέωσα την κάβα των κόκκινων κρασιών μου. Δεν πίνω μόνη σχεδόν ποτέ, αλλά όταν έχω φίλους θέλω να υπάρχουν καλά κρασιά να πίνουν. Έχω πια, μια πολύ καλή συλλογή από ιταλικά, γαλλικά, ελβετικά, ελληνικά, ισπανικά κρασάκια και μου λείπει ένα πολύ καλό ουίσκι που ξέρω ποιο είναι μόνο μένει να πάω να το πάρω. 268 αριθμημένες φιάλες και μια από αυτές θα γίνει δική μου, exclusive  όπως μου αρέσει :)

Στο γραφείο έχω αρκετή δουλειά αλλά πολύ ενδιαφέρουσα. Δουλεύω πολλές ώρες αλλά τις Παρασκευές φεύγω νωρίς.  Την Πέμπτη γύρω στις 7 παρά, σήκωσα τα μάτια μου από το τρομερό μου excelaki που μου τρώει τα πρωινά, τα μεσημέρια και τα απογεύματα και είδα αυτή την κακιά πανσέληνο που πέρα από αυτό είναι όμορφη, πάντα!  Πήρα μια βαθιά ανάσα τα έκλεισα όλα και έφυγα.

Η Δευτέρα έφτασε!  Ακόμα μια busy εβδομάδα ξεκινάει στο γραφείο και εκτός και πρέπει να θυμηθώ οπωσδήποτε να δηλώσω συμμετοχή για το stage του mambo το ερχόμενο Σαββατοκύριακο! Θα γίνω μεγάλη χορεύτρια στο τέλος! Τέλος :)

Φθινόπωρο προς Χειμώνα

Αυτή την εποχή γίνονται ένα σωρό πράγματα τριγύρω. Μεγάλο, γιορτινό γεγονός είναι ο τρύγος. Τα αμπέλια είναι γεμάτα κόσμο, οι τοπικές οινοπαραγωγικές μονάδες διοργανώνουν γιορτές και βραδιές degustation.  Κρασάκια, σταφυλάκια, τυράκια, ψωμιά, μουσικές και χάζι.

Εντάξει, τα ελβετικά δεν είναι και τα καλύτερα κρασιά του κόσμου αλλά όσο το ψάχνουμε το θέμα όλο και κάτι βρίσκουμε που αξίζει τον κόπο.

La brisolée. Όχι δεν εννοούμε την Μαλιωτάκη κατά το Λαζόπουλο. Αλλά ένα παραδοσιακό ελβετικό πιάτο με βάση το κάστανο.  Η εποχή των καστάνων έχει αρχίσει και στο διπλανό μας καντόνι το Valais, το καντόνι των εντυπωσιάκοτερων βουνών σερβίρουν τη brisolée.  Δεν είναι τίποτε άλλο από κάστανα ψητά που σερβίρονται με μήλα, αχλάδια, τυράκια, viande séchée και άλλα φθινοπωρινά φρούτα. Μερικές φορές μπορεί να συνοδεύεται και από τάρτα μήλου. 

Όμως, εδώ και χρόνια έχω μια απορία. Οι Γάλλοι, χρησιμοποιούν δυο λέξεις το marron και το châtaigne.  Στην αρχή νόμιζα ότι μιλάμε για το ίδιο πράγμα αλλά δεν είναι έτσι.  Τα marrons δεν τρώγονται αλλά μπαίνουν στις ντουλάπες για να προστατεύουν τα μάλλινα από το σκόρο. Τα châtaignes από την άλλη είναι όλα αυτά τα κάστανα που χρησιμοποιοούμε στις κουζίνες μας τα βάζουμε στα φαγάκια μας και τα κάνουμε γλυκά. Ναι, ναι έχει επικρατήσει να λέμε marrons glacés αλλά αυτό που τρώμε είναι στ' αλήθεια châtaigne.  Η κυρία που μου κάνει πεντικιούρ μου εξήγησε ότι έρχονται και από διαφορετικά δέντρα και είναι και διαφορετικά στην όψη. Προσπαθώ να βρω αν στα Ελληνικά υπάρχει άλλη λέξη αλλά δεν μπορώ.  Μήπως τα λέμε αγριοκάστανα; Αυτά που έχουν κοντά και λίγα αγκαθάκια στο περίβλημά τους γιατί αυτά είναι τα γαλλικά marrons.  

Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία είναι πεντανόστιμα όπως κι αν τα λένε.

To άλλο μεγάλο γεγονός αυτού του φθινοπώρου στη ριβιέρα είναι le sommet de la francophonie.  70 ηγέτες γαλλόφωνων χωρών θα έρθουν στο Montreux για 2 μέρες για τη 13η σύνοδό τους. Θα μας έρθει φυσικά και ο 'ψηλός' από τη μητέρα των γαλλοφώνων και επειδή τελευταία δεν είναι και πολύ δημοφιλής στις μειονωτικές φυλές υπάρχει μια ανησυχία και μια έντονη κινητοποίηση ως προς την ασφάλεια της περιοχής.  Ελικόπτερα πετούν και ελέγχουν την περιοχή συνέχεια, η παρουσία της αστυνομίας και του στρατού είναι αισθητή.  Παντού έχει πινακίδες που προειδοποιούν τους οδηγούς ότι η κυκλοφορία στο Montreux είναι δύσκολη και μας προτρέπουν να ακολουθήσουμε τις παρακάμψεις για τη διευκόλυνση όλων.  Βέβαια έχουμε και τα αεροπλάνα που κάνουν σχηματισμούς και φιγούρες και αυτά είναι ωραία να τα βλέπεις. Η εβδομάδα που έρχεται θα έχει ενδιαφέρον. Θα κάνω καμιά βόλτα στο χωριό της γαλλοφωνίας και αν δω κάτι ενδιαφέρον θα το παρουσιάσω σαφώς :)

Κατά τα άλλα, ο χειμώνας έρχεται. Φέρνει χιονάκι στα 1000μ. χαμηλά δηλαδή αν σκεφτούμε   ότι βρισκόμαστε στα 400μ. ήδη! Θα έχει φρίοοο και πρέπει να βρω και να φρεσκάρω τα αφράτα και χουχουλιαστά παλτά μου και να κανονίσω να φορέσει ο γιαπωνεζούλης τα χειμωνιάτικα παπουτσάκια του!

Όπως και να 'χει όμως, περνάμε όμορφα με καφέδες τις Παρασκευές μετά τη δουλειά και... από την Τετάρτη σάλσα μετά τα γερμανικά :)

Εγώ, τρελό και πειραγμένο παιδί

κλέβω το στίχο του Χατζηγιάννη που άκουγα στην επιστροφή από τα Σαββατιάτικα ψώνια στη Γενεύη.  Αλλαγή προγράμματος σήμερα, πέρασα γρήγορα από τη Λωζάνη να πάρω το mac book που είχε πάει για αλλαγή σκληρού και έφυγα αμέσως για τη Γενεύη.  Βόλτα, ψώνια και καφές.  

Στην επιστροφή λοιπόν είχε Μιχαλάκη το πρόγραμμα. 

Θα φτιάξω κόσμο δικό μου και μέσα θα ζω. 

Όλα ανάποδα θα 'ναι εδώ.  

Για μένα θα 'ναι πια ψέμα το πραγματικό 

κι αλήθεια θα 'ναι το φανταστικό. 

Εγώ γυρνώ ανάποδα όλη τη γη, 

εγώ τρελό και πειραγμένο παιδί...

Όταν εσύ θα λες φύγε τότε αχώριστη θα 'μαι σκιά

κι όταν ακούσω το έλα τότε θα φύγω ξανά μακριά

κι όταν εσύ θα λες όχι 

σαν να χω ακούσει το ναι θ' αντιδρώ

γιατί η καρδιά μου πια το 'χει

κι έτσι απλά δεν θα υποταχτώ.

Αυτό κάνω όλη την ώρα. Κι ενώ προσπαθώ να το δω αλλιώς τελικά αυτή τη στρατηγική ακολουθώ πάντα. Δεν θέλω να γυρνώ ανάποδα όλη τη γη, δεν θέλω.  Θέλω να τα κάνω όλα κανονικά.  Αλλά αυτό το κανονικά δεν το αντέχω, είναι τόσο περιοριστικά ασφυκτικό.

Σήμερα στο Louboutin της Γενεύης είδα τα ωραιότερα peep toe νυφικά platforms, αλλά δεν τα πήρα! Χοχο!!  Δεν θυμάμαι αν είχα γκρινιάξει από εδώ το καλοκαίρι για το προσωπικό της μπουτίκ και αν είχα πει για το email που έγραψα με τα παράπονά μου, τέλος πάντων, σημασία έχει ότι το προσωπικό άλλαξε και η εξυπηρέτηση ήταν σαφώς καλύτερη :)

Και καθώς άκουγα το Μιχαλάκη και σκεφτόμουν διάφορα για κόσμους φανταστικούς και ανάποδους και είχε αρχίσει να με πιάνει ένα συναίσθημα περίεργο, σαν φόβος, σαν αγωνία, σαν κάπως... άρχισα να κάνω παράσιτα και να σκέφτομαι το στίχο του αντιστάρ Αγγελάκα.

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό

θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω

σιγά μην κλάψω 

σιγά μη φοβηθώ...

Το παρατηρείς, να ζήσω κανονικά σαν άνθρωπος σε αυτή τη γη δεν παίζει στο κεφάλι μου.  Εκεί στο σιγά μη φοβηθώ όμως βγήκε στην επιφάνεια η λαϊκή μου φύση και η Νατάσα τραγούδουσε, μα έλα που φοβάμαι, φοβάμαι!

Ε, τι να κάνεις μάνα μου σου περνάει ο νταλκάς με Μότσαρτ; Μη τρελαθώ δηλαδή σήμερα. 

Έτσι, αφού δεν είχα το φοβάμαι σε cd να το ακούσω έβαλα τον ύμνο, φεγγάρι μου να ψάξεις να τον βρεις και να του πεις πως δεν θ' αντέξω δεν θα ζήσω... τσίτα τα ντεσιμπέλ πρέπει να με άκουσε όλη η γαλλόφωνη Ελβετία, έλυωσαν τα χιόνια στα βουνά και πρέπει να σημειώσω ότι η Νατάσα μου έκανε δεύτερες!  Γι' αυτό μην ακούς τώρα τα περί Ελβετίας, γαλλικών, καφέδων και δείπνων στα πιο high και classy και posh μέρη της περιοχής κατά βάθος είμαι λαϊκιά.  

Στο bar des bergues που πήγα για καφέ πριν φύγω από την cosmo Γενεύη κάθισα έξω με θέα  λίμνη. Τις τελευταίες δυο μέρες ζούμε μέσα σε ένα σύννεφο, όχι κακό σύννεφο απλά μας περιβάλλει και έχουμε ομίχλη. Όμως, ο ήλιος κάπως καταφέρνει και τρυπώνει και μας ζεσταίνει. Εκτός από αυτό γεμίζει την ασημένια μας λίμνη με χρυσές ανταύγιες, ένα όνειρο!

Αυτός ανακυρρήσεται ως ο τελειότερος φθινοπωρινο-χειμωνιάτικος καφές :)

tschuess

La vie est belle, n'est-ce pas?

Είναι απολύτως πανέμορφη η ζωή δεν χωρά καμιά αμφιβολία. Κάθε μέρα συμβαίνουν πράγματα που άλλες φορές τα έχουμε προσπαθήσει και άλλες όχι και μας θυμίζουν ότι κάθε στιγμή είναι ανεκτίμητη.
Τη Δευτέρα το βράδυ ήρθε η καινούρια μικρή μας αγάπη. Τη λένε Agathe-Sofia και είναι πανέμορφη. Ευγενική, ήρεμη, υπομονετική. Ακόμα και το κλαματάκι της δεν κρατάει πάνω από μισό λεπτό. Την είδα 20 ώρες αφού γεννήθηκε και ήταν μια κούκλα, ροδαλή, καθαρή και καθόλου ζαρωμένη.  Μια ζυγίνα σαν κι αυτή είναι απολύτως βέβαιο πως έβαλε τα δυνατά της να κάνει την πρώτη της εμφάνιση όσο πιο πιο όμορφη γίνεται. Μια κούκλα γαλλo-περουβιάνα.
Η Ελπίδα στο τηλέφωνο με ρωτάει τι κάνω και πότε θα έρθω στην Ελπίδα; Μου στέλνει φιλιά και μου λέει α μπογιώ :) 

  

Ο ήλιος πέφτει και ο ουρανός γίνεται ροζ. Ανάσα βαθιά και... la vie est belle!  Γιατί έχουμε τα μωρά μας, αυτά που είναι εδώ και άλλα που έρχονται. Γιατί έχουμε τους φίλους μας, γιατί γελάμε μαζί, γιατί χορεύουμε μαζί, γιατί πίνουμε καφέδες μαζί, γιατί τρώμε μαζί, γιατί κάνουμε σχέδια μαζί.  Γιατί καταλαβαίνουν ότι αυτό που κάνω αυτόν τον καιρό είναι κάτι που το θέλω πολύ και είναι λίγο δύσκολο και με φροντίζουν με χαρά.  Γιατί ο Μαρίνο μου έγραψε πως όταν έρθει το κρεβάτι των φιλοξενούμενων πρέπει να φτοντίσω να πάω αμέσως, γιατί chez nous est comme chez toi, tu le sais!  Γιατί έχω τον ιβίσκο μου που είναι χαρούμενος και μου το δείχνει γεμίζοντας πανέμορφα τεράστια λουλούδια και μικρά μπουμπούκια. 
Το πρωί στον καφέ ξεκινήσαμε δυο, γίναμε γρήγορα τρεις και μετά πέντε και μετά εφτά και μετά εννιά. Ο Λουκάς που ήρθε ξεθεωμένος ήταν όλος χαμόγελα και ναζάκια παρ' όλη την κούρασή του.  Ο Δήμος Λωζάνης εδώ και εννιά χρόνια διοργανώνει κάτι πάρα πολύ όμορφο. Καλεί τους γονείς και τα μωρά που γεννήθηκαν την προηγούμενη χρονιά να φυτέψουν το δέντρο του μωρού σε μια προκαθορισμένη περιοχή.  Ένα δέντρο, ένα παιδί. Έτσι, σήμερα το πρωί πήγε ο μικρούλης μας και φύτεψε το δεντράκι του.  Κάθε χρόνο φυτεύονται 1300 περίπου δέντρα, ένα για κάθε παιδάκι που γεννιέται! Το βρίσκω τρομερή ιδέα και δεν είναι τυχαίο το ότι γίνεται σε μια χώρα που είναι πασιφανές πως σέβεται τη φύση.
Είναι Οκτώβρης και κάνει λίγο ψύχρα στη βεράντα πια αλλά είναι όμορφα. Κυλάει ο καιρός ήρεμα και χαλαρά, όπου να 'ναι θα έρθουν και τα Χριστούγεννα.  Στην place du marche στο Montreux έχουν ήδη ξεκινήσει να ετοιμάζουν τους χώρους για τη Χριστουγεννιάτικη αγορά και θα είναι τέλεια, θα μοσχοβολάει παντού Glühwein και fondue!   
Χαζεύω τις φωτογραφίες που μου έστειλε το Μελινάκι από την Aix-en Provence. Οι φωτογραφίες του Παρισιού των κοριτσιών. Φέρνω δυο που μου αρέσουν πολύ, το Μελινάκι δήλωσε πως δεν θέλει να εμφανιστεί στα blog μας, μου έχει λείψει πολύ και το Μελινάκι και το Τζουστινάκι. Είναι ωραίο το συναίσθημα τελικά γιατί φανερώνει αγάπη! 
 
φιλάκιαααα