Εγώ, τρελό και πειραγμένο παιδί

κλέβω το στίχο του Χατζηγιάννη που άκουγα στην επιστροφή από τα Σαββατιάτικα ψώνια στη Γενεύη.  Αλλαγή προγράμματος σήμερα, πέρασα γρήγορα από τη Λωζάνη να πάρω το mac book που είχε πάει για αλλαγή σκληρού και έφυγα αμέσως για τη Γενεύη.  Βόλτα, ψώνια και καφές.  

Στην επιστροφή λοιπόν είχε Μιχαλάκη το πρόγραμμα. 

Θα φτιάξω κόσμο δικό μου και μέσα θα ζω. 

Όλα ανάποδα θα 'ναι εδώ.  

Για μένα θα 'ναι πια ψέμα το πραγματικό 

κι αλήθεια θα 'ναι το φανταστικό. 

Εγώ γυρνώ ανάποδα όλη τη γη, 

εγώ τρελό και πειραγμένο παιδί...

Όταν εσύ θα λες φύγε τότε αχώριστη θα 'μαι σκιά

κι όταν ακούσω το έλα τότε θα φύγω ξανά μακριά

κι όταν εσύ θα λες όχι 

σαν να χω ακούσει το ναι θ' αντιδρώ

γιατί η καρδιά μου πια το 'χει

κι έτσι απλά δεν θα υποταχτώ.

Αυτό κάνω όλη την ώρα. Κι ενώ προσπαθώ να το δω αλλιώς τελικά αυτή τη στρατηγική ακολουθώ πάντα. Δεν θέλω να γυρνώ ανάποδα όλη τη γη, δεν θέλω.  Θέλω να τα κάνω όλα κανονικά.  Αλλά αυτό το κανονικά δεν το αντέχω, είναι τόσο περιοριστικά ασφυκτικό.

Σήμερα στο Louboutin της Γενεύης είδα τα ωραιότερα peep toe νυφικά platforms, αλλά δεν τα πήρα! Χοχο!!  Δεν θυμάμαι αν είχα γκρινιάξει από εδώ το καλοκαίρι για το προσωπικό της μπουτίκ και αν είχα πει για το email που έγραψα με τα παράπονά μου, τέλος πάντων, σημασία έχει ότι το προσωπικό άλλαξε και η εξυπηρέτηση ήταν σαφώς καλύτερη :)

Και καθώς άκουγα το Μιχαλάκη και σκεφτόμουν διάφορα για κόσμους φανταστικούς και ανάποδους και είχε αρχίσει να με πιάνει ένα συναίσθημα περίεργο, σαν φόβος, σαν αγωνία, σαν κάπως... άρχισα να κάνω παράσιτα και να σκέφτομαι το στίχο του αντιστάρ Αγγελάκα.

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό

θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω

σιγά μην κλάψω 

σιγά μη φοβηθώ...

Το παρατηρείς, να ζήσω κανονικά σαν άνθρωπος σε αυτή τη γη δεν παίζει στο κεφάλι μου.  Εκεί στο σιγά μη φοβηθώ όμως βγήκε στην επιφάνεια η λαϊκή μου φύση και η Νατάσα τραγούδουσε, μα έλα που φοβάμαι, φοβάμαι!

Ε, τι να κάνεις μάνα μου σου περνάει ο νταλκάς με Μότσαρτ; Μη τρελαθώ δηλαδή σήμερα. 

Έτσι, αφού δεν είχα το φοβάμαι σε cd να το ακούσω έβαλα τον ύμνο, φεγγάρι μου να ψάξεις να τον βρεις και να του πεις πως δεν θ' αντέξω δεν θα ζήσω... τσίτα τα ντεσιμπέλ πρέπει να με άκουσε όλη η γαλλόφωνη Ελβετία, έλυωσαν τα χιόνια στα βουνά και πρέπει να σημειώσω ότι η Νατάσα μου έκανε δεύτερες!  Γι' αυτό μην ακούς τώρα τα περί Ελβετίας, γαλλικών, καφέδων και δείπνων στα πιο high και classy και posh μέρη της περιοχής κατά βάθος είμαι λαϊκιά.  

Στο bar des bergues που πήγα για καφέ πριν φύγω από την cosmo Γενεύη κάθισα έξω με θέα  λίμνη. Τις τελευταίες δυο μέρες ζούμε μέσα σε ένα σύννεφο, όχι κακό σύννεφο απλά μας περιβάλλει και έχουμε ομίχλη. Όμως, ο ήλιος κάπως καταφέρνει και τρυπώνει και μας ζεσταίνει. Εκτός από αυτό γεμίζει την ασημένια μας λίμνη με χρυσές ανταύγιες, ένα όνειρο!

Αυτός ανακυρρήσεται ως ο τελειότερος φθινοπωρινο-χειμωνιάτικος καφές :)

tschuess