La vie est belle, n'est-ce pas?

Είναι απολύτως πανέμορφη η ζωή δεν χωρά καμιά αμφιβολία. Κάθε μέρα συμβαίνουν πράγματα που άλλες φορές τα έχουμε προσπαθήσει και άλλες όχι και μας θυμίζουν ότι κάθε στιγμή είναι ανεκτίμητη.
Τη Δευτέρα το βράδυ ήρθε η καινούρια μικρή μας αγάπη. Τη λένε Agathe-Sofia και είναι πανέμορφη. Ευγενική, ήρεμη, υπομονετική. Ακόμα και το κλαματάκι της δεν κρατάει πάνω από μισό λεπτό. Την είδα 20 ώρες αφού γεννήθηκε και ήταν μια κούκλα, ροδαλή, καθαρή και καθόλου ζαρωμένη.  Μια ζυγίνα σαν κι αυτή είναι απολύτως βέβαιο πως έβαλε τα δυνατά της να κάνει την πρώτη της εμφάνιση όσο πιο πιο όμορφη γίνεται. Μια κούκλα γαλλo-περουβιάνα.
Η Ελπίδα στο τηλέφωνο με ρωτάει τι κάνω και πότε θα έρθω στην Ελπίδα; Μου στέλνει φιλιά και μου λέει α μπογιώ :) 

  

Ο ήλιος πέφτει και ο ουρανός γίνεται ροζ. Ανάσα βαθιά και... la vie est belle!  Γιατί έχουμε τα μωρά μας, αυτά που είναι εδώ και άλλα που έρχονται. Γιατί έχουμε τους φίλους μας, γιατί γελάμε μαζί, γιατί χορεύουμε μαζί, γιατί πίνουμε καφέδες μαζί, γιατί τρώμε μαζί, γιατί κάνουμε σχέδια μαζί.  Γιατί καταλαβαίνουν ότι αυτό που κάνω αυτόν τον καιρό είναι κάτι που το θέλω πολύ και είναι λίγο δύσκολο και με φροντίζουν με χαρά.  Γιατί ο Μαρίνο μου έγραψε πως όταν έρθει το κρεβάτι των φιλοξενούμενων πρέπει να φτοντίσω να πάω αμέσως, γιατί chez nous est comme chez toi, tu le sais!  Γιατί έχω τον ιβίσκο μου που είναι χαρούμενος και μου το δείχνει γεμίζοντας πανέμορφα τεράστια λουλούδια και μικρά μπουμπούκια. 
Το πρωί στον καφέ ξεκινήσαμε δυο, γίναμε γρήγορα τρεις και μετά πέντε και μετά εφτά και μετά εννιά. Ο Λουκάς που ήρθε ξεθεωμένος ήταν όλος χαμόγελα και ναζάκια παρ' όλη την κούρασή του.  Ο Δήμος Λωζάνης εδώ και εννιά χρόνια διοργανώνει κάτι πάρα πολύ όμορφο. Καλεί τους γονείς και τα μωρά που γεννήθηκαν την προηγούμενη χρονιά να φυτέψουν το δέντρο του μωρού σε μια προκαθορισμένη περιοχή.  Ένα δέντρο, ένα παιδί. Έτσι, σήμερα το πρωί πήγε ο μικρούλης μας και φύτεψε το δεντράκι του.  Κάθε χρόνο φυτεύονται 1300 περίπου δέντρα, ένα για κάθε παιδάκι που γεννιέται! Το βρίσκω τρομερή ιδέα και δεν είναι τυχαίο το ότι γίνεται σε μια χώρα που είναι πασιφανές πως σέβεται τη φύση.
Είναι Οκτώβρης και κάνει λίγο ψύχρα στη βεράντα πια αλλά είναι όμορφα. Κυλάει ο καιρός ήρεμα και χαλαρά, όπου να 'ναι θα έρθουν και τα Χριστούγεννα.  Στην place du marche στο Montreux έχουν ήδη ξεκινήσει να ετοιμάζουν τους χώρους για τη Χριστουγεννιάτικη αγορά και θα είναι τέλεια, θα μοσχοβολάει παντού Glühwein και fondue!   
Χαζεύω τις φωτογραφίες που μου έστειλε το Μελινάκι από την Aix-en Provence. Οι φωτογραφίες του Παρισιού των κοριτσιών. Φέρνω δυο που μου αρέσουν πολύ, το Μελινάκι δήλωσε πως δεν θέλει να εμφανιστεί στα blog μας, μου έχει λείψει πολύ και το Μελινάκι και το Τζουστινάκι. Είναι ωραίο το συναίσθημα τελικά γιατί φανερώνει αγάπη! 
 
φιλάκιαααα