Το φεγγάρι βγήκε ο Νοέμβρης φεύγει και...

...εν τω μεσω της νυκτος καταφθανουν εις Λω σκοτεινες φιγουρες με μπλογκο-μπερτες, αλλη εξ Αθηνων, αλλη εξ Αμερικης, αλλος εκ Βαλκανιων, και σιωπηρα αναβουν κερια και ….

περιδιαβαίνουν εις την παλιά πόλη

Χριστούγεννα προ των πυλών
φως, γιορτή και χαρά στα στενά σοκάκια

βιτρίνες προτρέπουν την πόση άκρατου αφρώδους οίνου, veuve, bollinger, crystal

τη χαρά τους βρήκαν και τα πουμπελ, γέμισαν φως..

και μια νεράιδα μπαροκ... τους συντροφεύει στη βόλτα

μακαρόν λαχταριστά ποζάρουν αυτάρεσκα πάνω σε αφράτα μαξιλάρια... ενώ άλλα περιμένουν υπομονετικά να ηδονίσουν λεπτεπίλεπτους ουρανίσκους

και πιο κάτω, παραλιμνίως το σκοτάδι είναι πηχτό

οι κύκνοι ψάχνουν τις ζωογόνες για εκείνους λιχουδιές της λίμνης

στο βάθος ένας πύργος

Εν τω μεταξύ η ομήγυρης επιστρέφει στο σπίτι, τα πάντα μαρτυρούν την αναμονή της γιορτής




Καλό μήνα!!

Ο πρίγκηπας και η Σταχτοπούτα

αυτή η ζωγραφιά είναι το ωραιότερο δώρο που πήρα τον τελευταίο καιρό. Το ζωγράφισε η μικρούλα αγαπημένη μου φίλη Μόνικα, ετών 5 και κάτι. Το Μονικάκι μας πήρε μέρος στην παράσταση που οργάνωσε η σχολή μπαλέτου, Ballet Romand την οποία και παρακολουθεί. Εκπληκτική δουλειά ομολογουμένως, επενδεδυμένη με την υπέροχη μουσική του Τσαικόφσκι, πρωταγωνιστούν επαγγελματίες χορευτές και πλαισιώνονται από παιδάκια που φοιτούν στη σχολή. Το Μονικάκι ήταν ένα από τα ποντικάκια που έσερναν την άμαξα της κακιάς μητριάς και καθώς περίμενε να έρθει η ώρα να βγει στη σκηνή έβαλε όλο το ταλέντο που μπορεί να κρύβεται σε δυο μικρούτσικα χεράκια και επηρεασμένη από το θέμα της παράστασης ζωγράφισε τη Σταχτοπούτα και τον Πρίγκηπα σε στιγμές μεγάλης ευτυχίας.
Ευχαριστώ πολύ μικρό ποντικάκι, μου έφτιαξες τη μέρα!

Χωρίς λόγια...

Update: σας παρουσιάζω και το εργαλείο που φτιάχνει αυτά τα φιν φον μπουκετάκια σοκολάτας. Λέγεται machine a racler le fromage ή cheese cutter. Όπως καταλαβαίνετε η βασική του χρήση αφορά στο τυρί αλλά και με τη σοκολάτα μια χαρά τα καταφέρνει.

Το μποζολέ και ένα τζιζκεικ που ψήνεται

Η τρίτη Πέμπτη του Νοέμβρη ήρθε και πέρασε κιόλας. Μαζί της όμως όπως κάθε χρόνο έφερε και το Beaujolais Nouveau. Γέμισε ο τόπος αφίσες που μας ειδοποιούν ότι το νεαρό κρασάκι είναι και πάλι εδώ, le beaujolais nouveau est arrivé. Τρελό μάρκετινγκ για την προώθηση του 'ανόητου' κρασιού. Εδώ που τα λέμε τώρα πια δεν την έχει και μεγάλη ανάγκη τη διαφήμιση, όλοι το περιμένουν να κάνει γκράντε εμφάνιση στις κάβες για να χαλαρώσουν μαζί του χωρίς ποτήρια φούσκες που θα του επιτρέψουν να αναπνεύσει και να δώσει υπέροχα αρώματα ή να απελευθερώσει πολύπλοκες γεύσεις γιατί πολύ απλά δεν έχει. Μας ενοχλεί? Εμένα προσωπικά καθόλου... Απλό, ανάλαφρο και αναζητά αναλόγου χαρακτήρα φαγητά για να συνοδεύσει. Σήμερα, ενώ έψαχνα να βρω ένα μπουκάλι Frangelico για το cheesecake μου έπεσα κυριολεκτικά πάνω στα χαρούμενα μπουκάλια και πήρα ένα και κοντεύω να το τελειώσω!

Αύριο είμαι καλεσμένη του Μαρίνο και της Αννούλας για φαγητό όπου θα έχουν και ένα σωρό άλλο κόσμο του ελβετικού διπλωματικού σώματος. Έτσι προσφέρθηκα να ετοιμάσω το γλυκό, chocolate & hazelnut mascarpone cheesecake που το βούτηξα από τη foodjunkie.
Το βλέπετε όσο κρυώνει με το πάσο του μέσα στο φούρνο, αύριο θα τελειοποιηθεί.

Όση ώρα ψηνόταν αυτό, γέμιζαν τα ποτηράκια και άδειαζαν και ξαναγέμιζαν και δώστου πάλι

Le beaujolais est arrive alors... αλλά και το Σαββατοκύριακο!! Η χαρά μου δεν περιγράφεται όταν έρχεται αυτό το άγιο Σαββατοκύριακο, φιλιά πολλά πολλά :)

Ένας ήλιος σήμερα

glorious! Χθες έκανε μια σεμνή εμφάνιση και προσπαθούσε να νικήσει τα σύννεφα αλλά σήμερα δεν κρατιόταν. Άφηνε τις λαμπερές αχτίδες του να πέφτουν στη γη και εκείνες έδιναν άλλη όψη στα πάντα. Ακόμα και το χιόνι στο φως του ήλιου είναι διαφορετικό. Έτσι το μεσημέρι δεν πήγα για το καθιερωμένο γεύμα στο εστιατόριο στης εταιρίας αλλά πήρα μια φρέσκια ζεστή μανιταρόσουπα από το Manor και πήγα βόλτα στη λίμνη.

οι πλαγιές ακόμα χιονισμένες και δεν βλέπω να μας εγκαταλείπει το χιονάκι γιατί οι θερμοκρασίες παραμένουν πολύ χαμηλές. Άκουγα στο ραδιόφωνο το πρωί ότι στα 1800μ κυμαίνονται στους -17 και σε εμάς εδώ κάτω το θερμόμετρο του γιαπωνέζου έδειχνε -2.
Είχε αρκετό κόσμο που έκανε βόλτες, που ψάρευε, που έβγαζε τα σκυλάκια να ξεμουδιάσουν


Ο κολούμπο τραυματίας, με επίδεσμο τρε σικ στο πίσω ποδαράκι. Αυτά τα σκυλάκια δεν ξέρω πως τα λένε και δεν μου αρέσουν κιόλας, το κολούμπο είναι από το σκυλάκι του Κωστέτσου που είναι ίδιο με αυτό
Κάθισα στο παγκάκι απέναντι από το διάσημο πιρούνι του Vevey. Αυτό βρίσκεται έξω από το Musee d' alimentantion της Νεστλέ. Ήταν ένα προσωρινό έκθεμα που έφερε η εταιρία αλλά όταν ήρθε η στιγμή να το πάρουν ξεσηκώθηκε όλο το χωριό και έτσι έμεινε καρφωμένο στη λίμνη, να το χαζεύουν οι περαστικοί και να ξεκουράζονται τα πουλάκια
λίγο πιο 'κει ο Τσάρλι. Τι ποιος Τσάρλι? Ο Σαρλώ καλέ.. εδώ κι αυτός αγναντεύει τη λίμνη. Δεν του έκαναν την τιμή έτσι τυχαία να του χαρίσουν προνομιακό οικοπεδάκι στην προμεναντ, τον τιμούν γιατί διάλεξε το Vevey ως τον τελευταίο τόπο κατοικίας του.
Στο Montreux έχουμε τον Freddie Mercury, εδώ κι αυτός διάλεξε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του, θα σας τον δείξω μια μέρα.
Η σουπίτσα τέλειωσε, η ώρα πέρασε και ήρθε η ώρα να γυρίσω στο γραφείο. Το trois couronnes εσωτερικά το ξέρετε πια, να και η lake view πλευρά του
Τα σοκάκια της παλιάς πόλης στολίζονται κομψά με αρτιστικ λαμπάκια
Μετά το φαγητό ένα μικρούλι επιδόρπιο? Ιταλικό... μπααα όχι φτάνει τόσο κρύο μη προσθέτουμε κι άλλο από πάνω
Και μια τρελή αμυγδαλιά? Ή μήπως είναι κάτι άλλο? Δεν ξέρω αλλά τρελούτσικο είναι το δεντράκι
.... και να μη ξεχνιόμαστε, δεν μπορούμε άλλωστε είμαστε περικυκλωμένοι από ψηλά χιονισμένα βουνά, αλλά όσο έχουμε τον ήλιο κοντά μας δεν φοβόμαστε τίποτα!
Φιλιά ηλιόλουστα και ίσως λίγο δροσερά!

Τα έφαγα τα παπούτσια μου

αλήθεια λέω! Αλλά πριν τα φάω τα φωτογράφισα για να τα θυμάμαι. Εκτός από πολύ κιούτ ήταν και πεντανόστιμα. Θενκς γιου Έυη!

Αυτά πάλι δεν τρώγονται, αλλά και με τον πάγο στο δρόμο δεν φοριούνται κιόλας... όχι τίποτε άλλο αλλά δεν ξέρω και καλό πατινάζ :)
Υπομονή.. που θα πάει ή θα φτιάξει ο καιρός ή θα πάω εκεί που είναι καλός έτσι κι αλλιώς και θα τα ευχαριστηθώ!!

μέσα ή έξω?

Μέσα από το ζεστό μου διαμερισματάκι σήμερα το πρωί, κοίταζα το βουνό απέναντι, που δεν φαινόταν γιατί το είχε καλύψει το χιονοσύννεφο. Πάρα πολύ χαίρομαι που δεν είμαι μαθήτρια στο Caux ή στη Glion...


και η ώρα περνούσε και έπρεπε κάποια στιγμή να συμμαζευτώ και να φύγω για το γραφείο. Φόρεσα ότι είχα και δεν είχα,ντυθηκα κρεμμύδι πήρα και το μικρό μου πρίγκηπα μαζί για παρεούλα και we hit the road... και έριχνε χιόνι και όλο και δυνάμωνε και εγώ χωρίς το γιαπωνέζο αλλά χιονολάστιχα δεν βάζω κι ας ταλαιπωρηθώ 2-3 μέρες. Τώρα που το σκέφτομαι όμως αύριο μάλλον θα τον πάρω μια βόλτα, έτσι κι αλλιώς οι κεντρικοί δρόμοι είναι μια χαρά.

Όλη μέρα σχεδόν χιόνιζε.. και στο γραφείο βρήκε η θέρμανση τη μέρα να χαλάσει, la chauffage est en panne μας έλεγε ο μίστερ Χουνγκ και ήθελα να του κοπανήσω το κεφάλι.

αυτό μου τη δίνει περισσότερο από όλα... λασπερό χιόνι και κατά τόπους γλιστερό. Ένα χάλι.


Σταμάτησε η χιονόπτωση πριν λίγο και ελπίζω να παραμείνει έτσι σταματημένη, να βγει λίγο ο ήλιος (δεν ξέρουμε πότε) να λυώσει το χιονάκι να τελειώνουμε. Αύριο βέβαια θα είναι χειρότερα, γιατί το χιόνι θα έχει γίνει λάσπη στο δρόμο και θα έχει παγώσει, το πατινάζ θα είναι ανεπανάληπτο.

Fantaseed

ήταν το Σαββατοκυριακό μου!! Πέρασα καταπληκτικά, με βόλτες, καφέδες, ξενύχτια, σχετικά καλό καιρό και όλα αυτά με πολύ αγαπημένους φίλους. Σήμερα, νωρίς το βραδάκι επέστρεψα στην ολόλευκη μα πένθιμη Ελβετία. Θερμοκρασίες υπό του μηδενός, χιονάκι πέφτει απαλά οι καμπάνες ηχούν Χριστούγεννα!! Και όταν ο καιρός είναι τέτοιος εγώ θυμάμαι τα χρόνια της Αγγλίας, όπου μαζί με τη φίλη μου τη Σαβίνα τα κρύα και βροχερά βράδια του αγγλικού χειμώνα κάναμε patchwork και crafting. Κάθε Παρασκευή όταν τέλειωνα το μάθημα, άφηνα τον Αντωνάκη (το τότε αίσθημα είναι αυτός) στο σπίτι και πήγαινα στη Σαβίνα. Όση ώρα το Μελινάκι ήταν ξύπνιο έπαιζα μαζί του, μετά έκανε μπανάκι, ξάπλωναμε μαζί, της διάβαζα μια ιστορία και όταν την έπαιρνε ο ύπνος.... έβγαινε η ραπτομηχανή, τα υφασματάκια, οι βελόνες, οι κλωστές, τα κουμπάκια και ένα σωρό άλλα υλικά και εμείς αρχίζαμε δουλειά. Καλά δεν το συζητώ, το δικό μου επίπεδο καμιά σχέση δεν έχει ούτε είχε με της Σαβίνας. Εγώ περιοριζόμουν σε μικρές και εύκολες σχετικά κατασκευές ενώ εκείνη και τι δεν κάνει, από μικρές κουκλίτσες μέχρι υπέροχα quilt. Ομολογώ πως μου λείπουν αυτά και κάθε φορά που βλέπω σε καμιά βιτρίνα ραπτομηχανή κοντοστέκομαι και τη γλυκοκοιτάζω αλλά εδώ λείπουν όλα τα άλλα υλικά που είναι απαραίτητα για αυτή τη δουλειά οπότε αφήνω τη ραπτομηχανή της βιτρίνας στην ησυχία της και φεύγω. Θέλω απόψε, που είναι μια τέτοια βραδιά να παρουσιάσω εδώ τα μικρά μου προτζεκτάκια.

Αυτή είναι η Bethany, το αγαπημένο μου αγγελάκι. Μαγική διαδικασία βαφής του υφάσματος των φτερών και της ποδιάς της σε ζεστό τσαγάκι. Μαζί της έχει και δυο φίλες, πιο μικρές που έγιναν αργότερα και ενώ είχα επιστρέψει στην Ελλάδα.

Μπισκοτανθρωπάκια ή gingerbread men, πανεύκολα πανέμορφα και πάρα πολύ αγαπημένη κατασκευή επίσης.


Παπάκι, που χρησιμοποιείται ως door stop κόκκινο καρουδάκι και με φιόγκο από ράφια.
Γάτες, είναι οι φίλες της γάτας που τώρα πια ζει μαζί με τη Δενδρογαλή επειδή ξέρουμε ότι τις αγαπάει!

Διάφορα μικρά και εύκολα quilting projects


και παραλίγο να ξεχάσω το αγγελάκι που κρατάει συντροφιά του Άι Βασίλη στο γιορτινό μου στεφάνι
Φυσικά δεν είναι μόνο αυτές οι δημιουργίες μου, υπάρχουν πολλά ακόμα στο κουτί με τα χριστουγεννιάτικα!!

Ωστόσο, το χιονάκι έχει αρχίσει να πυκνώνει και η ώρα είναι μόνο 10:30 μέχρι το πρωί θα είναι όλα κάτασπρα και εδώ δεν είναι Ελλάδα που όταν χιονίζει κάθεσαι σπιτάκι σου, θα πρέπει να σηκωθώ κανονικά και να πάω στο γραφείο... χωρίς το γιαπωνέζο γιατί δεν νοιώθω και πολύ άνετα να οδηγώ με χιόνι και χωρίς χειμερινά λάστιχα.



Αύριο περισσότερες φωτογραφίες του λευκού τοπίου και μην ακούσω κανέναν να λέει ότι ζηλεύει... πάω να βρω το καπελάκι μου, τα πιο ζεστά μου γαντάκια και το ωραιότερο κασκόλ για να γίνω ένα ωραίο κρεμμύδι το πρωί.

δεν έχουν περάσει ούτε 5 λεπτά από την τελευταία φορά που βγήκα στο μπαλκόνι...



Φιλιά πολλά.. λευκά και δροσερά βεβαίως!

υγ.: fantaseed είναι το αγαπημένο μου μπαράκι στην Αθήνα στο Γκάζι. Παίζει την καλύτερη μουσική, έχει πολύ ωραίο και κυρίως κεφάτο κόσμο και πάντα περνάω σουπερ εκεί :)

Το αποκορύφωμα.. Σήμερα έπαθε βλάβη το σύστημα θέρμανσης στη δουλειά, χαχαχαχαχαχα. Γελάτε γιατί χανόμαστε, νομίζω πως έχει πιο πολύ κρύο μέσα από ότι έξω. Φοράω φανελάκι, πουλόβερ, σακάκι και σε λιγο θα φορέσω και το καπελο και τα γαντια και το παλτο. Γιατί εδώ είναι Ελβετία και όταν χιονίζει πάμε όλοι στη δουλειά μας χαρωπά και παγωτά!! Ξαναλέω, μη πει κανεις οτι ζηλευει..