Προετοιμασίες... ναι από τώρα

Το Σαββατοκύριακο πέρασε πολύ ευχάριστα γιατί ήρθε εντελώς ξαφνικά η ξαδέρφη μου από την Αθήνα και τριγυρίζαμε διαρκώς. Μου έφερε το Life & Style του Ιουλίου που κυκλοφορεί μαζί με το Mykonos Confidential της δικής μας Εύης. Το περιοδικό έχει απολύτως τα πάντα για το νησάκι. Τόσο πολύ τα πάντα που το διαβάζω και δεν ξέρω τι θα πρωτοκάνω όταν με το καλό φτάσω. Το σιγουρότερο όλων είναι ότι θα ευχαριστηθώ τις παραλίες που δεν πρόλαβα πέρυσι γιατί η τρελλοπαρέα ήθελε τις τρελλο-παραλίες και αντί να κολυμπάω στα γαλάζια νερά του Αιγαίου κολυμπούσα σε εξωτικά Μοχίτο. Κάθε μέρα έτσι, εκτός από μια, που πήγαμε τα κορίτσια στο Καλό Λιβάδι καπάκι μετά τον Cavo στις 10 το πρωί και κατέληξα να κάψω στην κυριολεξία όλη την αριστερή μου πλευρά γιατί κοιμήθηκα κάτω από τον ήλιο πασαλειμένη με μια φοβερή εφεύρεση των φιλενάδων μου. Αυτό δεν ήταν λάδι μαυρίσματος αλλά λάδι τσιτσιρίσματος. Πέρασα 2 μέρες εφιαλτικές με bepanthol spray που εξατμιζόταν με το που το έβαζα στα καμμένα μέρη και Αλόη 100% για να με δροσίζει. Το χειρότερο ήταν που δεν μπορούσα να φορέσω οτιδήποτε ήταν λίγο στενό και επίσης ότι ήμουν δίχρωμη, άσπρη από τη μια και κατακόκκινη από την άλλη, ένα ποίημα! Φέτος έχει Άγιο Σώστη, Αγράρι, Λια και Μυρσίνη για τις πρώτες μέρες που θα είμαστε λίγοι και μετά που θα γίνουμε πολλοί μας βλέπω πάλι στα cosmo. Όχι ότι με χαλάει, κάθε άλλο. Τα λεφτά μου όλα για μια ξαπλώστρα στην Ψαρού, δεν το συζητώ. Και ειδικά όταν η ξαπλώστρα είναι αυτή που είναι στο Nammos.

Αχχ ανυπομονώ, θα ανεβάσω και τη βαλίτσα και θα αρχίσω σιγά σιγά να την ετοιμάζω. Τα εισιτήρια είναι κανονισμένα, αεροπλάνα και καράβια (φυσικά high speed να μη καθυστερούμε και πολύ), η Κατερίνα στο ξενοδοχείο μας περιμένει.

Ακούω στο site του Nammos τα κύμματα που μπερδεύονται με τη μουσική και ταξιδεύω εκεί. Δεν υπάρχει τίποτα πιο θεικό και πιο τέλειο από την Ελλάδα το καλοκαίρι. Παραλίες, ήλιος, κρασάκι, καλό φαγητό, μουσική, κεφάτος κόσμος, νύχτες που μπερδεύονται και γίνονται μέρα και όλα αυτά σε νησάκια τόσο δα μικρούτσικα. Ολόλευκες κουκίδες στο απέραντο γαλάζιο του δικού μας Αιγαίου. Χαζεύω εδώ και ώρα τις φωτογραφίες του Γιάννη και κλέβω και κανά δυο να τις φέρω εδώ. Αναρωτιέμαι που άλλου υπάρχει αυτός ο συνδυασμός χρωμμάτων και ανεπανάληπτου φωτός... Το μπλε της θάλασσας, το λευκό των σπιτιών, το φούξια της βουκαμβίλιας, τα πολύχρωμα πλήθη που κατακλύζουν τα νησάκια μας και όλα αυτά κάτω από το ανεπανάληπτο φως του ήλιου μας

Τα καλοκαίρια για μένα είναι Ελλάδα και μόνο. Εξάλλου το λέει και ο Ελύτης στον Ήλιο τον Ηλιάτωρα, σ' όλους τους τόπους κι αν γυρνώ μόνον ετούτον αγαπώ, με τα μικρά χαμίνια του καβάλα στα δελφίνια του...

ποια είμαι εγώ που θα αμφισβητήσω το μεγαλύτερο Έλληνα ποιητή ;)

Καλά Γιάννη πάλι τα κατάφερες και Ελύτη μου ενέπνευσες :)Αυτή η εβδομάδα έμεινε, η επόμενη δε μετράει καθόλου θα είμαι σε κατάσταση κουκουρούκου και τα μυαλά στο νησάκι. Γιατί δεν ξεχνιόμαστε... έχω και μια καρέκλα που με περιμένει στο Caprice

Φιλιά πολλά που ανυπομονούν να γίνουν αλμυρά!

Καλή εβδομάδα a tout le monde!