οι μικρές Κάνες γίνονται χρυσές. φεύγει ο Ήλιος Πανόπτης μεγαλόπρεπα και αφήνει πίσω του τις πιο πολυτιμές του ανταύγειες. το λαμπρότερο αστέρι του ουρανού, ο φωτοστεφανομένος νεαρός στο άρμα του περνάει από κοντά μας και χαρίζει απλόχερα τη ζωή.
το χώμα γίνεται κόκκινο και μοιάζει με μικρές φλόγες που μπλέκονται ανάμεσα στα καταπράσινα δέντρα. ακίνδυνες φλόγες, τις αφήνει εκεί ο ήλιος για να αναδείξουν την ομορφιά της καταπράσινης πλαγιάς.
και στη λίμνη που ζωγραφίζεται γκριζο-λιλά τα καραβάκια κάνουν τις βόλτες τους Λωζάννη- Βιλνεβ.Και λίγο πιο βόρεια από εμάς εδω...
στη Λαπωνία κατά την εποχή του Ήλιου του Μεσονυκτίου η φύση ζει την απόλυτη έκσταση. από τα ωραιότερα και ζωντανότερα χρώμματα που έχω δει...
και μόνο ο Ήλιος μπορεί να τα δώσει!
12 σχόλια:
Μελισσούλα ρομαντική,
Τί ωραία λόγια στολισμένα με εικόνες ; Μήπως είσαι ερωτευμένη; Ετσι μου ακούγεσαι!
Αντε και τελειώνουν οι μέρες, σε λίγο στην ξαπλώστρα σου στα Ματογιάννια σε βλέπω.
Ομορφα χρωματα, αλλα εμενα μου βγαζει μελαγχολια. Μπορει να ειμαι εγω μελαγχολικη και να μου φαινεται. Μπορει να εινα απλα ο ηλιος που απαντησες στη βολτα της λιμνης. Καλο ξημερωμα μελισσουλα.
Πανδαισία χρωμάτων!
Η φύση τελικά έχει φροντίσει για τα πάντα.Αν και θα συμφωνήσω με την προλαλήσασα Ιουστίνη.Βρε μπας κι είσαι ερωτευμένο;Βοηθάει κι η εποχή άλλωστε.
Ιουστινάκι μου δε νομίζω ότι είμαι ερωτευμένη, χθες είχα μια βαριεστημάρα άλλο πράγμα (ούτε τα σιδερωμένα στη ντουλάπα δεν έβαλα, δεν σιδερώνω εγώ, μη μπερδευτούμε :)). Καθόμουν πότε στον καναπέ πότε στη βεράντα έπινα φρέντο και παρατηρούσα πως άλλαζαν τα χρώμματα.. τα έβγαλα φωτογραφία και σας τα έφερα να τα δείτε, ε και είπα να πω δυο κουβέντες, εξάλλου ξέρεις πια πόσο με εντυπωσιάζουν τα σώματα του ουρανού και η επίδραση που έχουν σε μας και στη γη μας!
Φιλάκια πολλά
Μελαγχολία δε νομίζω Δεσποινούλα, απλά πελώρια διάθεση να μην κάνω τίποτα, να σέρνομαι από τον ένα καναπέ στον άλλο. ούτε στη συναυλία του Lenny δεν πήγα.. φαντάσου!!
Καλημέρα και φιλιά
όχι Valisiaki δεν είμαι ερωτευμένη, όχι το καλοκαίρι δε θέλω. το καλοκαίρι είναι η εποχή για ξέφρενο φλερτ κι εγώ θα δεσμευτώ? τσου.
Πάντως τα χρώμματα που είδα στη Λαπωνία είναι κάτι το άλλο και φυσικά είναι μεγαλειώδες να βλέπεις τον ήλιο 24 ώρες, απερίγραπτο συναίσθημα
Ένα θα πω μόνο και μετά θα αποθηκεύσω τις φωτος στο άλμπουμ Montreux: ...ΤΗΝ ΓΚΑΤΕΜΙΑ ΜΟΥ...!!
τουλάχιστον ξέρεις πως είναι όταν βρέχει και καταλαβαίνεις ότι έχω λίγο δίκιο που γκρινιάζω.
αλλά όταν ο καιρός είναι καλός... τότε είναι όλα τα λεφτά, αλήθεια. Οι φωτογραφίες δεν αποτυπώνουν ούτε το ελάχιστο της ομορφιάς.
φιλάκια στο παιδάκι μου
Καλά τι κόκκινο είναι αυτό? Εμείς ποτέ δεν θα το δούμε γιατί έχουμε ...κάψει όλα τα δέντρα!!!!
Πολύ όμορο το μπαλκόνι σου ...βάλε καφέ να τα πούμε και κάτσε εκεί που είσαι λέω εγώ τώρα!!!!
Καλό ξημέρωμα!!!!
ΥΓ. Ο Ήλιος Πανόπτης, ο Blogger Πανόπτης, άρα ο Ήλιος είναι Blogger? Δεν ξέρω αν με παρακολούθησες...
radio marconi εμεις το είδαμε το κόκκινο αλλά ΠΑΝΩ στα δέντρα...πέρισυ τέτοια εποχή περίπου. Δεν ξέρω αν με παρακολούθησες...
(forum θα γίνει εδώ μέσα..)
Μαρκόνι, αργότερα κατά τα τέλη Σεπτέμβρη οι κορυφές των δέντρων γίνονται πορτοκαλί και κόκκινες και όταν πέφτει ο μπλόγκερ ήλιος το θέαμα είναι μοναδικό. Πάντως είχα πολλά χρόνια να δω τόση ζωντανή φύση και να σκεφτείς ότι και με το χωριό μου έχω στενές επαφές.
για καφέ όποτε θέλεις, φιλιά και καλό τι να ευχηθώ ΣΚ ή διακοπές?
Ανώνυμε, είναι άλλη η νοοτροπία των λαών. Αυτοί εδώ έκαναν ολόκληρη ιστορία να μπουν τα αμπέλια τους σε πρόγραμμα της UNESCO. Τώρα, δεν μπορούν να τα χαλάσουν για κανέναν απολύτως λόγο, πόσο μάλλον για να χτίσουν.
Και κάνουν και χάλια κρασί :)
Δημοσίευση σχολίου