Η τσάντα

η Φάβα είχε κέφια πάλι! Και αποφάσισε να κάνει κι άλλο μπογκο-κολλάζ, με τσάντες αυτή τη φορά. Για χάρη της λοιπόν, και αυτή τη φορά, πρέπει να διαλέξω την αγαπημένη μου τσάντα να τη φωτογραφίσω όπως μου κατέβει και να την αναρτήσω. Μετά πρέπει να στείλω το λινκ στη Φάβα. Ως γνωστόν εγώ και τα διλήμματα καμία σχέση. Προφανώς και δεν έχω μόνο μια τσάντα και προφανώς δεν έχω μόνο μια αγαπημένη. Μετά από πολλή σκέψη κατέληξα σε δύο. Βγήκαν από τα dust bag τους όπου ξεκουράζονται όλο το καλοκαίρι και πόζαραν και μαζί μου και μόνες. Αποφάσισα να τις παρουσιάσω μόνες, εξάλλου το ποστ είναι αφιερωμένο σε 'κείνες!

Τώρα το μπαλάκι είναι στο Φαβόνι να διαλέξει.. χοχο!

Έχουμε και λέμε λοιπόν, η εγγλέζα Radley μου που είναι σαν την τσάντα της γιαγιάς, γκρι-γαλάζιο tweed με καφέ σκούρες δερμάτινες λεπτομέρειες

και η άλλη μου αγάπη η ιταλίδα braccialini μου. Γεμάτη βατραχάκια που περιμένουν να γίνουν πρίγκηπες!

και οι δυο μαζί

Τώρα παίρνω το ipod μου και πάω για περπάτημα στη λίμνη με την ευκαιρία της μη βροχερής και δροσερής Κυριακής!
Φιλιά πολλά

C'etait une belle journé

στο Annecy. Είναι μια πόλη 52,000 κατοίκων 120 χλμ μακριά από το Montreux. Έχει μια πολύ πολύ ωραία λίμνη που δημιουργήθηκε πριν 18.000 χρόνια μετά από το λυώσιμο των παγετώνων. Βρίσκεται στην Άνω Σαβοϊα η οποία ανήκει στην ευρύτερη περιοχή των Ρον-Αλπ (Rhône-Alpes) που έχει πρωτεύουσα τη Λυόν. Στην περιοχή του Annecy βρίσκεται και η ψηλότερη κορυφή των Άλπεων, το Mont Blanc καθώς και πολλοί παγετώνες. Έμαθα ότι η μελισσοκόμια είναι σε σημαντική ανάπτυξη εκεί και θα το σκεφτώ σοβαρά αν θα ξαναπάω :))

Βασικότερη αγορά, βυσσινάδα.

Δεν θυμάμαι αν σας είχα πει αλλά πριν φύγω για τις πρώτες μου διακοπές είχα μια τρελλή επιθυμία να πιω βυσσινάδα. Έψαχνα εδώ να βρω απεγνωσμένα και χωρίς αποτέλεσμα. Μέχρι στον ύπνο μου έβλεπα ότι έπινα βυσσινάδα κρύα με πολλά παγάκια... Φυσικά δεν βρήκα ούτε στο πιο φιν φον, που λέει και το Δεσποινάριον, ντελικατέσεν. Τελικά βρήκα σε ένα καθόλου φιν φον μαγαζάκι στο Annecy και πήρα 2 μπουκάλια να μου βρίσκονται για τις λιγούρες.

Όταν φεύγει κανείς από την Ελβετία για να επικεφθεί άλλες χώρες της Ευρώπης παθαίνει ντελίριο με τα ωράρια των καταστημάτων. Εδώ τα πάντα κλείνουν στις 7 τις καθημερινές, με το μεγάλο γλέντι να γίνεται τις Παρασκευές όπου κλείνουν στις 8 και τα Σάββατα στις 6. Για Κυριακή ούτε λόγος βέβαια. Σήμερα πήγα σουπερ μάρκετ στη Γαλλία, στο Carrefour, που έκλεινε στις 9!!! Οι τιμές καμιά σχέση με τις εδώ αλλά και με τις Αθηναικές. Πολύ πιο χαμηλές.

Εγώ χαίρομαι επίσης που ακούω αληθινά γαλλικά. Που όταν θέλουν να πουν εβδομήντα δεν λένε septant αλλά soixant-dix, εντάξει το ελβετικό είναι πιο εύκολο και ίσως πιο λογικό αλλά το αληθινό είναι των γάλλων όπως και να το κάνουμε.

Ένα από το πιο πολυ-φωτογραφημένα κτίρια της Γαλλίας είναι και το Palais de l'Isle, μια φυλακή που χτίστηκε το 12ο αιώνα στο Annecy.

Ο ποταμός Ροδανός (Rhône) διασχίζει την πόλη. Στις όχθες του υπάρχουν εστιατορία, μπρασερί, μπυραρίες, μαγαζιά ενώ στα νερά του υπάρχει έντονη ζωή. Ένας τρόπος να πεθάνω στα σίγουρα είναι να με ρίξει κανείς εκεί μέσα... όπου υπάρχουν πολλάαα φυτά.

Όλα τα γνωστά είδη πάπιες, κύκνοι κυκλοφορούν χαρούμενα στο ποτάμι. Πηγαίνουν και μακρινές βόλτες προς τη λίμνη.

Στο βάθος φαίνεται η Pont des Amours. Και εκεί συναντά η λίμνη τον Ροδανό.

Και ενώ στο Annecy υπάρχει η ελληνική ταβέρνα του Πέτρου

εμείς καθίσαμε στο Μόναχο...

και την πρώτη ήττα διαδέχθηκε και η δεύτερη, μου επετράπη να πιω μόνο μια μικρή μπύρα. Η φτηνή δικαιολογία ήταν: καλά εσύ δεν έφαγες παγωτό που το έβλεπες κάθε 30 δευτερόλεπτα μπροστά σου, θα χαλάσεις τη δίαιτα για τη μπύρα? (γιατί μετά τη Μύκονο μπήκα ξανά στο προγραμματάκι μου)

Η αλήθεια ήταν ότι κάποιος έπρεπε να είναι νηφάλιος για να οδηγήσει πίσω...

Βρήκα και έναν Klimt, η κυρία της γκαλερί όμως έκλεινε όταν αποφάσισα να μπω :(

Και συνέχισα τις βόλτες

δείτε μαρέγκες... φαίνονται και κατά πάσα πιθανότητα είναι υπέροχες... και σε πολύ καλή τιμή θα έλεγα.Εδώ πρέπει να σας πω ότι οι φωτογραφίες είναι από το κινητό μου γιατί ξέχασα να πάρω μαζί μου τη μηχανή, έκανα ότι καλύτερο μπορούσα!

Bis à tous.

Όταν

είδα την παραλία του Άγιου Σώστη

από το δρόμο ήθελα να κατέβω από το αυτοκίνητο και να αρχίσω να χοροπηδάω. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Σταματήσαμε στην άκρη και χάζευα τη θάλασσα, δεν τη χόρταινα. Δε θα το χορτάσω ποτέ αυτό το μπλε. Δε θα σταματήσω να το λατρεύω ποτέ. Δεν θα το άλλαζα με κανένα μέρος στον κόσμο.

Δεν έχανα ευκαιρία να το παρατηρώ όπου κι αν ήμουν

ακόμα και μέσα από τους καθρέφτες του Ν'αμμος...

Το σώμα είναι εδώ, το μυαλό όμως δεν ακολουθεί, έχει δικούς του ρυθμούς. Είναι ακόμα εκεί. Και περιμένει τη μέρα που τα πόδια θα πάρουν το σώμα και θα το γυρίσουν πίσω.

Καταγάλανα φιλιά