Έκτακτο Παράρτημα

Είναι 04:40 και πριν λίγο γύρισα σπίτι. Σήμερα ήταν μια περίεργη μέρα, είχα μια διάθεση απροσδιόριστη από το πρωί. Ούτε στα κάτω μου αλλά ούτε και χαρά. Είχα μια γλυκιά μελαγχολία λόγω των φωτογραφιών του πραγματικά ταλαντούχου Asteroid. Βγήκα λίγο στα μαγαζιά το μεσημεράκι και μετά για φαγητό με φίλους. Περίπου δυο μέρες πριν μάθαμε ότι σε ένα club της Λωζάνης θα έπαιζε ο Frankie Knuckles και ήταν ήδη αποφασισμένο ότι απόψε είμαστε για εκεί. Αυτό το γεγονός ερχόταν να προσθέσει λίγη ακόμα νοσταλγία. Και εξηγούμαι, το Frankie τον έχω άμεσα συνδεδεμένο με τη Μύκονο, παίζει εδώ και χρόνια κάθε καλοκαίρι στο Cavo και επειδή στη Μύκονο πηγαίνω από τα 17 μου περίπου έχει τύχει να τον δω εκεί κανά δυο φορές. Αυτό ήταν λοιπόν, ήμουν σε mode Cavo Paradiso αλλά προφανώς μου χαλούσε το σκηνικό η λίμνη και το κρύο. Και επίσης ότι μιλούσαμε για διακοπές και πετούσαν ιδέες για Ασίες, Πόρτο Ρίκο, Κούβες, Ίμπιζες και πράσινα άλογα. Κανένα πρόβλημα δεν έχω αλλά το καλοκαίρι είναι ελληνική υπόθεση και φρόντισα να ξεκαθαρίσω ότι μπορούν να κόψουν το λαιμό τους εγώ και αυτό το καλοκαίρι πάω Μύκονο. Όταν γύρισα σπίτι ξάπλωσα, όπως θα έκανα αν ήμουν στο νησί, αλλά δεν κοιμήθηκα ακριβώς, απλά ήμουν σε νιρβανα state έβλεπα και όνειρα. Γύρω στις 11 άρχισα να ετοιμάζομαι, κάναμε μια μπαρότσαρκα όπως θα κάναμε στο νησί... Άστρα, El Pecado, Caprice κτλ.
Φτάσαμε με τα πολλά στο club, βγήκε και ο σταρ. Χόρευα και έκλεινα τα μάτια μου και οι εικόνες που είχα ήταν η ανατολή με τα υπέροχα χρώματά της και λευκά αφράτα συννεφάκια πάνω από τη θάλασσα του Πλυντριού (δεν μου αρέσει το Super Paradise). Η απόλυτη χαρά, ονειρευόμουν κοκορόσουπες, μπουγάτσες φρεσκοψημένες για μετά (η δίαιτα είναι παρελθόν πια).
Έφυγα πριν προλάβει οτιδήποτε να μου χαλάσει το ονειρό μου. Έξω...μια βροχή εντελώς βγαλμένη από το σινεμά όπως εκείνη που ήρθε στις 7 Σεπτέμβρη στις 7 περίπου το πρωί στον Cavo στο τελευταίο για το 2007 πάρτυ.
Το καλοκαίρι είναι πολύ κοντά και κάτι μου λέει ότι όταν ξεκινήσει η τσάρτερ πτήση από Μιλάνο για Μύκονο θα είμαι εκεί πολύ συχνά, 3 ωρίτσες οδικώς μέχρι τη Μαλπένζα άλλες 3 ώρες η πτήση και προλαβαίνω να πίνω στο νησί τον πρωινό καφέ μου.
Πρέπει να σας πω ότι το περασμένο καλοκαίρι τη Μυκονο την ερωτεύτηκαν οι φίλοι μας από εδώ, Περουβιανοί, Ιρλανδοί, Ιταλοί, Βέλγοι, Γερμανοί, Άγγλοι και ότι ιδέες κι αν έχουν, φεύγουν όπως έρχονται πάλι εκεί θα είναι κι αυτό το καλοκαίρι!!!

Φιλιά ανυπόμονα