Η μέρα μετά

μας βρίσκει με έναν ήλιο απόλυτα μαγευτικό, ίδιο με τον χθεσινό που στον καθιερωμένο καφέ του Σαββάτου στη Λωζάννη με έκαψε γιατί ως συνήθως τον υποτίμησα. Επίσης, μας βρίσκει να ετοιμαζόμαστε για βαρκάδα στη λίμνη ως την απέναντι πλευρά, ως το αγαπημένο μου Yvoire που ελπίζω να μην έχει κατακλυστεί από αμερικάνους ακόμα. Κυρίως όμως, βρίσκει εμένα προσωπικά νευριασμένη σχετικά με τη Eurovision. Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι για μένα το θέμα δεν ήταν εθνικό καθόλου. Η Ελλάδα δεν θα λύσει κανένα της πρόβλημα κερδίζοντας έναν αμφιλεγόμενο κάτα κάποιους διαγωνισμό τραγουδιού. Τα έσοδα από τη διοργάνωση εννοείται πως δεν θα πάνε σε κάνενα κοινοφελές ή δημόσιο ταμείο, αλλά στα ταμεία των χορηγών που τα σκάνε χοντρά στις αποστολές. Αν εκπροσωπούσε κάποιος άλλος την Ελλάδα εκτός του Σάκη το πιο πιθανό θα ήταν να μη δω ούτε καν μια σκηνή.
Για το Σάκη και τη Γιουροβίζιον δεν έχω να πω και πολλά. Η απόψή μου είναι γνωστή, ο Σάκης έσκισε και ήταν σαφώς καλύτερος και από τη χοντροκώλα την τουρκάλα και από τον κακάσχημο Αζερμπαϊτζανό με την κιτσάτη παρτενέρ του και το επισης κιτσάτο μπαλέτο τους. Αλλά τι να κάνουμε... δέχτηκε να ξαναπάει και αφού αποφάσισε έτσι, εγώ ως αδιόρθωτη ρουβίτσα που σέβομαι τον εαυτό μου όφειλα να τον υποστηρίξω μέχρι τέλους. Les deux points της Ελβετίας είμαι σίγουρη πως ήταν τα sms που έστειλαν αυτοί που είχαν πάρει γραμμή, και φυσικά τα δικά μου που ήταν περίπου 10 να μη πω παραπάνω :) Μέχρι και οι ιταλοί συνάδελφοι ψήφισαν που δεν την ξέρουν τη γιουροβιζιον.
Όσο βλέπω χαμογελαστές φωτογραφίες στο twitter δεν θέλω τίποτε άλλο, χθες το βράδυ που τον έβλεπα και με το ζόρι χαμογελούσε έσκαγα.
Το Yvoire, καταπληκτικό όπως πάντα. Γεμάτο κόσμο, ηλιόλουστο και αρκετά ζεστό, δηλαδή μιλάμε για κοντομάνικο και δαχτυλάκια έξω! Το φρέσκο παγωτάκι είχε την τιμητική του, χωνάκι, κυπελάκι, με κρέπα ή βάφλα. Και δε μπορώ να σας περιγράψω πόσο θεική είναι μια ελαφριά βαφλίτσα πασπαλισμένη με ζαχαρίτσα και στολισμένη με μια ή δυο μπαλίτσες φρέσκο παγωτό κανέλλα. Κατά την επιστροφή μας στην εξωτική ελβετική ριβιέρα μας υποδέχθηκε ένα φανταστικό ουράνιο τόξο μια που είχε μόλις σταματήσει η τροπική απογευματινή βροχούλα.
Οι συναδέλφισσες ρουβίτσες επεφύλαξαν υποδοχή νικητή στο θεό μας αφού τέτοια του άξιζε. Τα έδωσε όλα, έσκισε το πουκάμισο, χόρεψε με όλη του την ψυχή και στο τέλος μας ζήτησε και συγγνώμη που δεν κατάφερε να φανεί αντάξιος των προσδοκιών μας. Για εμάς που τον αγαπάμε δεν ήταν καθόλου απαραίτητο αυτό. Για κάποιους άλλους που έτσι θα νοιώσουν σημαντικοί καλό ήταν.
Την Παρασκευή, πήγα και στον οδοντίατρο. Δεν θυμάμαι αν σας έχω πει αλλά έχω πολύ κιουτ οδοντίατρο. Μου έβγαλε το δόντι, έκανε λίγο κοπτική-ραπτική όχι- και το ξανάβαλε στη θέση του. Τώρα έχω όλα μου τα δοντάκια και είναι και λίγο καλύτερα από πριν. Βέβαια, το δύσκολο είναι στις 13 Ιουλίου που θα βάλουμε το εμφύτευμα. Τότε μπορεί και να πρηστώ και αυτό δεν γίνεται γιατί στις 15 έχω εισητήρια για το montreux jazz για τη συναυλία των earth wind & fire και Kool & the Gang (do you remember the 21st night of September? my very Mykonos song). Αλλά και να μη πρηστώ θα παίρνω αντιβίωση και με την αντιβίωση δεν θα είναι κουλ στην τέντα της Heineken! Αλλά για όλα αυτά έχουμε καιρό και ως τότε βλέπουμε. Προς το παρόν κάνω υπομονή μέχρι την Τετάρτη. Γιατί την Τετάρτη το βραδάκι παίρνω αεροπλάνο και την κάνω! Θα πάω να δω τη μπεμπού που ψήλωσε 8 ολόκληρους πόντους και είναι 4,100gr. Ολόκληρη γυναικάρα πια!! Άντε για να της χωράει και το τζην σωλήνας που της πήρα με φουλάρι αντί για ζώνη :)
Και μαζί με όλα τα αλλά θα έχω να φροντίζω και τον Christophe που θα είναι στην Αθήνα για να αξιολογήσει τα της κρίσης και να πάρουν μέτρα για τους ελβετούς που ζουν στην Ελλάδα!
Και είμαι και καλεσμένη της Καναδεζούλας μας στη βάφτιση που είναι νονά μαζί με τους πρίγκηπές της.
Και έχω και ένα girls που από όσο ξέρω έχει ήδη κανονιστεί στο λατρεμένο μου Matsuhisa και τώρα που καλοκαίριασε στην Ελλάδα για τα καλά θα είναι ακόμα θεικότερο!
Και έχω να δείξω στο τζουτζούκι μου πως φτιάχνεται η charlotte aux fraises με biscuits roses de Reims.
Και οπωσδήποτε θέλω να δω το Φαβόνι.
Αλλά το πρώτο πράγμα που θα κάνω θα είναι η επίσκεψη στο λατρεμένο Βαγγέλη :)