Η φανουρόπιττα

Ο Άγιος Φανούριος είναι ο Άγιος που του έχω μεγάλη αδυναμία. Όχι από πάντα αν και είναι ο Άγιος της ενορίας μας. Είχα το Μπιζουδάκι μόλις 20 μέρες στο σπίτι. Οι οδηγίες προς του λοιπούς ενοίκους του διαμερίσματος ήταν σαφέστατες. Όταν το γατί δεν είναι στο οπτικό μας πεδίο απαγορεύεται να έχουμε παράθυρα ή πόρτες ανοιχτά διότι είχε παρουσιάσει τάσεις φυγής. Οι οδηγίες δεν τηρήθηκαν, έμεινε το παράθυρο του μπάνιου ανοιχτό και το Μπιζουδελί πήρε τους δρόμους. Κατέβηκε από το δεύτερο όροφο, μη ρωτάτε πως... γάτα είναι. Για δυο βράδια τριγυρνούσε, ποιος ξέρει με ποιους αλητήριους!! Έσκασα. Οι νέες οδηγίες ήταν επίσης σαφέστατες, αν η γάτα δεν γυρίσει μην τολμήσεις και εμφανιστείς μπροστά μου. Πήγαινα στο γραφείο με τα μάτια κατακόκκινα, δε μιλούσα σε κανέναν. Το μυαλό μου ήταν στο γατί διαρκώς. Το πρώτο βράδυ έβγαλα στο μπαλκόνι το μπωλάκι με πατέ και όχι κροκέτες που δεν την ξετρελαίνουν, έβγαλα και την τουαλέττα της μπας και πάρει μυρωδιά. Μάταια όμως, αυτή αλήτευε. Την επόμενη δεν θυμάμαι ποιος μου έδωσε την ιδέα της φανουρόπιττας. Φυσικά και δεν έχασα ευκαιρία. Γύρισα σπίτι και στρώθηκα.

η φανουρόπιττα της Θαλίτσας

1 πακέτο αλέυρι που φουσκώνει μόνο του

1 φλυτζάνι φρέσκο χυμό πορτοκάλι

1 φλυτζάνι ηλιέλαιο

1 φλυτζάνι και 2 κ.σ. ζάχαρη λευκή

1/2 φλυτζάνι νερό

1/2 φλυτζάνι σταφίδες μαύρες

1/2 φλυτζάνι σταφίδες ξανθές

1/2 φλυτζἀνι καρύδι τριμμένο

1 κ.γ. κανέλλα

ξύσμα από ένα λεμόνι

Ανακατεύουμε όλα τα υγρά υλικά σε ένα μπωλ και στη συνέχεια προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι. Στο τέλος, ρίχνουμε τις σταφίδες και το καρύδι. Ψήνουμε σε ταψάκι 32εκ. στους 180 βαθμούς για 45᾽περίπου.

Η φανουρόπιττα τάχθηκε στο Άγιο και μπήκε στο φούρνο να ψηθεί. Στις 5 το πρωί, ξύπνησα γιατί άκουγα ένα κουδουνάκι. Όχι βέβαια, δεν είχα κρεμάσει στο γατί μου κουδούνια αλλά της είχα πάρει μπαλίτσες για να παίζει και αυτές είχαν ένα κουδουνάκι μέσα. Την είδα δίπλα στην κουρτίνα να κάνει παιχνίδια με τις μπαλίτσες της. Δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω. Την έβαλα στη μπανιέρα να την ξεβρωμίσω. Ναι στη μπανιέρα, το δικό μου το γατί είναι τρελούτσικο, λατρεύει να μπαίνει στη μπανιέρα και να κάθεται κάτω από τη βρύση που σιγοστάζει νεράκι... την άλλη μέρα την πήγα στην κτηνίατρο όπου και ανακαλύψαμε ότι είχε κολήσει και μύκητες και ωτίτιδα αλλά ευτυχώς δεν είχε κολλήσει και μωρά. Μη με ρωτήσετε πως ανέβηκε στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου... γάτα είναι και μάλιστα δική μου, όταν θέλει να κάνει κάτι θα το κάνει ο κόσμος να χαλάσει :-)