Η Παρασκευή, ο Λουμπουτέν και άλλα του Σαββατοκύριακου

Παρασκευή μεσημέρι στο γραφείο με όλα τα παράθυρα ανοιχτά. Είμαστε ψιλοχαλαροί και συζητάω με ένα συνάδελφο τα σχέδια για το Σαββατοκύριακο. Απόψε, μου λέει, έχουμε κάνει κράτηση στην βεράντα της Νεστλέ στο τζαζ αλλά δεν σου λέω να έρθεις γιατί όσες φορές σου έχω πει δεν έχεις έρθει τελικά. Αυτό μεταξύ σοβαρού και αστείου και παραδέχομαι πως είναι η καθαρή αλήθεια. Έχω τους λόγους μου που δεν βγαίνω με τη συγκεκριμένη παρέα και γι' αυτό με λένε ψώνιο και ακατάδεχτη. Ακριβώς γι' αυτό λοιπόν αποφάσισα σε μια οξεία κρίση καλοσύνης να του πω ότι εντάξει αυτή τη φορά θα πήγαινα να τους βρω. Μετά τη δουλειά πήγα ως τη Λωζάνη να πάρω τα σανδαλάκια μου που είχαν φτάσει από το St Moritz και με περίμεναν, γύρισα σπίτι ετοιμάστηκα και έφυγα να τους συναντήσω. Κραυγές ενθουσιασμού αναστάτωσαν τη ριβιέρα μόλις εμφανίστηκα, κάθισα και παρήγγειλα μια βότκα με λάιμ.

Ο τρομερός γιατρός να πάρει το υπογλώσσιό του παρακαλώ.

Τα υπόλοιπα κορίτσια της παρέας δεν είχαν φτάσει ακόμα και έτσι βρισκόμουν σε ένα τραπέζι με 6 άσχημα αγόρια που σχολίαζαν του κώλους και τα βυζιά των κοριτσιών που περνούσαν. Η πίεση μου ανέβαινε δραματικά. Αργότερα, όταν τσακώνονταν ποιανού ήταν η σειρά να πληρώσει τις 6 μπύρες τους είχε δράσει η βοτκίτσα και είχε εμφανιστεί και ένας ωραίος που τον χάζευα. Μετά από λίγο ήρθαν και τα κορίτσια. Αγκαλιές, φιλιά, ααα τι κάνεις Τζώρτζια και δεν σε έχουμε δει καθόλου... έλα μου ντε;;;; γιατί άραγεΣ; Από εκείνη τη στιγμή βρισκόμουν ανάμεσα σε 6 άσχημα αγόρια και 6 κακόγουστα κορίτσια με τα οποία δεν είχα τίποτε απολύτως να συζητήσω. Με πολύ κόπο προσπαθούσα να κάνω μια υποτυπώδη συζήτηση και να μην κάθομαι απλά να τους κοιτάζω με αηδία. Μια από αυτές, που κάνει απίθανα σχόλια όταν βλέπει ακριβές τσάντες, του τύπου ''ξέρεις... έχω ακούσει ότι ακόμα και στην ίδια τη μπουτικ της Λουι Βιττόν πουλάνε μαϊμούδες'', κρατούσε μια μαϊμού γκούτσι που όταν την ακούμπησε στην καρέκλα δίπλα μου φοβήθηκα ότι θα βγει το ζωντανό και θα με δαγκώσει. Ευτυχώς, μου είχε κόψει και κρατούσα μια τσάντα ακριβή μεν αλλά αν δεν ξέρεις δεν καταλαβαίνεις τι μάρκα είναι και έτσι γλύτωσα το σχόλιο και φυσικά γλύτωσε κι εκείνη την απάντηση που θα την έστελνε για κατάδυση one way στα κρύα νερά της λίμνης.

Το βράδυ της Παρασκευής με έπεισα ότι ούτε ψώνιο είμαι ούτε ακατάδεχτη, αυτοί είναι ζώα και απολίτιστοι και κακόγουστοι και δεν θέλω να έχω μαζί τους καμιά σχέση πέρα από τα τυπικά του γραφείου και πολύ καλά έκανα που δεν εμφανιζόμουν ποτέ στις δικές τους εξόδους. Αναρωτιόμουν όλο το βράδυ γιατί ήμουν εκεί αφού έχω αποφασίσει ότι θα κάνω μόνο όσα γουστάρω απολύτως. Δεν το σκέφτηκα παραπάνω, σηκώθηκα κι έφυγα. Γύρισα στο σπιτάκι μου, έκανα ένα ντους να ξεβρωμιστώ και κάθισα στη βεράντα μου με νεράκι voss με μπουρμπουλήθρες και άκουγα ωραίες μουσικούλες.

Σάββατο πρωί, φρέντο εσρπέσσο στη βεράντα, πρωινό. Μια βόλτα στο Vevey για να αγοράσω το καινούριο epilator της Braun. Μετά Λωζάνη, καφές κρύος σαφώς κατώτερος από τον δικό μου, μια αναπάντεχη συνάντηση και το μεσημέρι Γενεύη. Εκεί, πήγα με ένα και μόνο σκοπό. Να πάρω ένα ζευγάρι peep toes από τον Louboutin. Χειρότερο service σε μαγαζί αυτού του επιπέδου δεν μου έχει ξανασυμβεί. Συγχίστηκα και έφυγα. Θα τα πάρω στο Λονδίνο, α μα πια ή ακόμα και στο Παρίσι. Αλλά βέβαια, έγραψα ένα mail στην εξυπηρέτηση πελατών και τους εξήγησα ακριβώς τι συνέβει, είπα και τη γνώμη μου και εντάξει μπόρει να με γράψουν στα @@ρια τους αλλά δε μπορούσα και να μη πω τίποτα!

Πήγα με τη φίλη μου για καφεδάκι στο four seasons. Καθίσαμε έξω, μου έφεραν ένα καταπληκτικό μυρωδάτο μακιάτο το σωστό το ιταλικό σούπερ! Δίπλα μας καταβρόχθιζαν club sandwich, γλυκά και χυμούς κάτι Αραβίδες που της μιας της φαινόταν λίγο το μαλλί από το πλάι και αναρωτιόμουν αν αυτό επιτρέπεται. Αυτοί είναι όλοι αγενείς, βρωμιάρηδες, στα μαγαζιά δεν σέβονται το ότι μπορεί εσύ να περιμένεις πριν από αυτούς αλλά σου παίρνουν τη σειρά με ύφος. Φυσικά, αυτό το σενάριο δεν παίζει όταν απειλείται η δική μου σειρά αλλά το έχω δει να γίνεται. Μιλάνε πολύ απότομα στους σερβιτόρους και γενικά σε όσους δεν θεωρούν του επιπέδου τους και όταν φεύγουν από κάπου οι σερβιτόροι γελάνε και κουτσομπολεύουν. Όταν πηγαίνω στη Γενεύη που κυκλοφορούν σε αφθονιά αυτές οι φυλές λέω αμάν Παναγία μου να έρθει ο χειμώνας να ξεκουμπιστούν επιτέλους.

Σήμερα το πήγα πολύ χαλαρά, μέχρι που κοιμήθηκα για μεσημέρι και το απόγευμα στο beau rivage με ωραία παρέα χαζεύαμε έναν αραβο-μεσανατολικό-κάτι τέτοιο πάντως γάμο με τρομερά κακοντυμένες κυρίες αλλά ιδανικές για χάζι.

Ελπίζω, να με περιμένει μια βδομάδα cruising η τελευταία χωρίς τα αγόρια μου στο γραφείο επιτέλους :)