έτσι απλά

Περνάω τη φάση του πρώιμου καλοκαιριού και είμαι βεβαία ότι αυτή η φάση θα είναι και παρατεταμένη. Αυτό σημαίνει ότι θα την περνάω μέχρι το Σεπτέμβρη και βάλε. Βοηθάει και ο καιρός σαφώς. Χτυπάει κάτι 25άρια ανεπανάληπτα για την εποχή και κάτι λιακάδες συγκλονιστικές. Οι καφέδες το μεσημέρι μετά το φαγητό είναι απαραιτήτως έξω κάτω από τον ήλιο. Ήδη αγόρασα αντηλιακή γιατί δεν μου αρέσει το μαύρισμα καθόλου μα καθόλου και ειδικά στο πρόσωπο.

Στο αυτοκίνητο με το σούπερ ηχητικό σύστημα που από τη μαμά του έχει ακούω,

δώσε μου ένα φιλί

ότι θυμάμαι να το ξεχάσω

και τ' όνομά μου μαζί

και την παλιά μου ζωή.

Τα απογεύματα τα περνάμε στο le deck, απλωμένοι σε καναπέδες πίνοντας κρύους καφέδες και χαζεύοντας τα βαρκάκια στη λίμνη και μετά μαντεύουμε τι χρώμα θα έχει το ηλιοβασίλεμα. Ροζ, πορτοκαλί, μωβ κάθε μέρα διαφορετικό.

Εν τω μεταξύ ετοιμάζω ταξίδια. Πολλά και παντού. Οι καλοκαιρινές διακοπές έχουν απολύτως οργανωθεί. 'Ετσι το μόνο που έχω να κάνω ως τότε είναι να απολαμβάνω αυτό το πρώιμο και παρατατεταμένο καλοκαίρι.  Η καθαρή αλήθεια είναι πως δεν θέλω να πάω πουθενά, θέλω να είμαι μόνο εδώ γιατί έχω όλα όσα θέλω.  Τι ωραία που είναι να μη νοιώθεις πως κάτι σου λείπει, πως κάτι ακόμα θέλεις για να είσαι χαρούμενος. Τεράστια ελευθερία το να μην καταπιέζεις τον εαυτό σου. Η μεγαλύτερη.

Στο γραφείο έχω την ωραιότερη θέα από όλους. Αν σκεφτεί κανείς ότι οι 3 από τους πέντε κοιτάζουν τους λευκούς τοίχους, ο τέταρτος μπορεί να δει λίγο μόνο ουρανό και εγώ βλέπω τον λόφο απέναντι, τον καταγάλανο ουρανό, τα δέντρα που έχουν αρχίσει να πρασινίζουν, τους παραπεντίστες που πετούν. Όχι δεν το διάλεξα, ούτε με ρώτησαν που θα ήθελα να εγκατασταθώ απλά με έβαλαν σε αυτή τη θέση. C'est la vie d' artiste ma belle :)

ναι πες μου σε όλα ναι

όμορφα μάτια μπλε

....

μη, μη το σκεφτείς στιγμή

τέλος οι δισταγμοί

πάμε στην κορυφή!

...

κι άμα το αύριο είναι στο χέρι μου

θα 'σαι για πάντοτε

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΟΥ!