Επιτέλους...

τέλος ο γύφτος! Είμαι στο καινούριο σπίτι. Από την Evian 4 της Λωζάννης στη Gambetta 5 του Montreux. Με κλεμμένο ιντερνέτ από κάποιο γείτονα που έχει wireless, να ΄ναι καλά ο άνθρωπος πολύ με βόλεψε. Έχω ανεβάσει λίγα πράγματα και τακτοποιήσει μερικά, αλλά φυσικά έχω πολλάαααα ακόμα. Τώρα κάνω διάλειμμα, πίνω Αηδάνι Αργυρού (που είναι θείος του τζουτζούκου μου, του Μάνθου μου ντε, ολόκληρο ποστ του έχω αφιερώσει). Κάθομαι στο μαύρο δερμάτινο καναπέ μου, το πάραθυρο ανοιχτό διάπλατα και η θέα.... αχχχ. Άλπεις για την ακρίβεια les Alpes Vaudoises, καταπράσινες πια - ε με τόση βροχή που έχουμε φάει τι θα ήταν. Στην κορυφή του βουνού το Caux, σας έχω πάει βόλτα εκεί πάνω πριν λίγο καιρό. Από την άλλη πλευρά λίμνη και γαλλικές Άλπεις. Πάρα πάρα πολύ ωραία. Λίμνη έβλεπα και από το παλιό σπίτι, αλλά όχι από τόσο κοντά. Η παρουσία του νερού είναι καταλυτική τελικά. Επίσης απέναντι έχει κάτι σαν βρύση-συντριβάνι και ακούγεται το νερό που πλατσουρίζει καθώς πέφτει κι αυτό χαλαρωτικό είναι αλλά μόνο όταν συνειδητοποιείς ότι είναι αυτό και όχι η βροχή! Όταν γίνει και το σπίτι όπως θέλω όλα θα είναι τέλεια. Η μηχανή ούτε ξέρω που είναι μάλλον σε κάποιο από τα κουτιά που έχω ακόμα στην αποθήκη. Αν τη βρω απόψε υπόσχομαι φωτογραφίες.
Ο γείτονας δίπλα είναι φορτηγατζής, πολύ καλός τύπος ζει με τη συντροφό του. Το καλύτερο όμως είναι η κοπέλα που μένει από πάνω, αγόρια ακούτε? Είναι pole dancer!!!! Καλά βλέπω τον Κ να καταφθάνει, όχι από λιγούρα καλέ από μπλογκερικό ενδιαφέρον καθαρά, για να τη φωτογραφίσει, χαχα. Έλα έλα αστειεύομαι μη φορτώνεις!
Η Nova θα εγκατασταθεί στις 10 του μήνα, just in time για τον αγώνα Ελλάδα- Σουηδία. Θα έχω κόσμο εκείνη τη μέρα, το αφεντικό μου και έναν Σουηδό και όποιος άλλος προκύψει. Μη φαντάζεστε κορίτσια κανένα Σουηδό δίμετρο θεό, ένας μπάρμπας είναι συνάδελφος που περιμένει να πάρει τη συνταξή του, καλός άνθρωπος όμως. Το θέμα όμως είναι ότι τώρα βλέπω γαλλο-τηλεόραση, TF1, και έχει όλο βλακείες. Όχι ότι τα ελληνικά θα ήταν καλύτερα αλλά για ειδήσεις στο Σταρ πεθαίνω!
Τέλος πάντων κατεβαίνω να ανεβάσω κανένα κουτί ακόμα και ίσως τα πούμε αργότερα με οπτικό υλικό!

Και επανέρχομαι... εντάξει δεν είναι και τόσο καλές αλλά μια ιδεά θα την πάρετε. Βαριέμαι να τις επεξεργαστώ περαιτέρω αυτή την ώρα :(

Χλιδή

L' hotel des trois couronnes. Αποφάσισα τελικά να μείνω εδώ απόψε, είμαι που είμαι γύφτος χωρίς σπίτι ας είμαι χλιδάτος γύφτος. Είναι το ωραιότερο ξενοδοχείο της περιοχής, με ιστορία και πολλούς διάσημους και σημαντικούς φιλοξενούμενους. Εδώ πίνουμε τα ωραιότερα mojitos στη βεράντα με θέα απίστευτη, εδώ πίνουμε καφεδάκια τα πρωινά των ΣΚ, γενικά περνάμε πολύ καιρό στο καφέ-εστιατόριο του ξενοδοχείου γιατί μας αρέσει πολύ και το χειμώνα και το καλοκαίρι. Δυστυχώς η μηχανή είναι κάπου στο άλλο σπίτι και δεν μπορώ να σας το δείξω όπως του αξίζει, ότι κατάφερα με το κινητό μου :(

Ήρθα λοιπόν το πρωί εφοδιασμένη με την παριζιάνικη Vogue, τη Marie Claire και το αγγλικό In Style (μπλιαχ) και πήρα καφεδάκι, εσπρέσσο μακιάτο (που ξέρουν να το φτιάχνουν πια όπως ακριβώς μου αρέσει) μαζί έφεραν και κάτι μικρούτσικα κέικ τα οποία τα κέρασα στα σπουργίτια, χαμός έγινε

γίναμε τόσο φίλοι που έτρωγαν από το χέρι μου, σας έχω ξαναπεί πόσο κοινωνικά και φιλικά είναι τα ελβετο-σπουργίτια!

Μετά από 2 ώρες που λιβάνιζα τον καφέ, οι Ιταλοί ποτέ δεν κατάλαβαν αυτή τη συνήθεια των Ελλήνων να πίνουν ένα καφέ για ώρες, πήρα ένα κοκτέηλ φρούτων πολύ γκουρμεδιά μου προέκυψε. Αυτό συνοδευόταν από κριτσίνια, παρμεζάνα και ελιές. Καταλαβαίνετε τι έγινε με τα σπουργίτια, μόνο τις ελιές δεν πλησίασαν τα άλλα όλα ούτε που προλάβαινα να τα δω. Κάποια στιγμή, ενώ ήμουν απασχολημένη με το να σπάζω τα κριτσίνια για να μη ταλαιπωρούνται τσάκωσα ένα που είχε αρπάξει ολόκληρο το κριτσίνι και πήγαινε να το μοιραστεί με τους άλλους

πάντως δε μπορώ να πω είναι και ευγενικά, όταν τελείωσε το μεγάλο φαγοπότι ήρθαν στο τραπέζι και το καθάριζαν από τα ψιχουλάκια που είχαν σκορπιστεί

Αργότερα το απόγευμα ήρθε και η παρέα μου, καθίσαμε ξανά στη βεράντα πήραμε Péché mignon, που είναι αυτό το σαμπάνια με ροδάκινο, αλλά με λικέρ αυτή τη φορά και όχι με χυμό όπως το χθεσινό, παραγγείλαμε και σούσι και πριν λίγο ανεβήκαμε στο δωμάτιο γιατί τα 'χω παίξει είμαι απο τις 5:30 ουσιαστικά ξύπνια.

Όταν σκέφτηκα να βγάλω φωτογραφίες το δωμάτιο τα είχα ήδη ανακατώσει όλα, αλλά το κρεβάτι έχει τέλεια μαξιλάρια!!!!

έχει και WiFi βέβαια και το χρησιμοποιώ να σας πω τα τελευταία νέα μου και το παντοφλάκι είναι τέλειο, αφράτο και απαλό!!!

Σας στέλνω πολλά πολλά αφρατένια φιλάκια καληνύχτας.

υγ.: Αν δεν κάνω λάθος (έχω και μια σχετική κούραση δεν λειτουργώ καλά) το Δεσποινάριον μας έχει γενέθλια σήμερα, αν είναι έτσι Δεσποινάκι μου χρόνια πολλά, να τα εκατοστήσεις και να είσαι πάντα έτσι νέα, όμορφη, λαμπερή και τρέντυ :)

Αν πάλι δεν είναι έτσι δεν πειράζει, πάρτο ως προκαταβολή. Φιλιά ξεχωριστά!

Είπα

και ξείπα. Σας είπα ότι θα σας αφήσω με την Ακτή, σας είπα και καλό ΣΚ και υποτίθεται θα τα ξαναλέγαμε εν ευθέτο χρόνο. Ναι αλλά δε σας είπα Καλό Μήνα!!
Όχι δεν ξαναγύρισα γι' αυτό, ξαναγύρισα γιατί ξύπνησα στις 5:30 το πρωί, και δεν έχω τι να κάνω. Τα βιβλία μου είναι ήδη στο άλλο σπίτι, η Nova ξηλώθηκε, οι γαλλομαλάκες δεν έχουν τίποτα αξιόλογο να μας δείξουν πρωί πρωί οπότε μπλογκινγκ ξανά. Και ενώ θα έπρεπε τώρα να ανυπομονώ να φύγω, κάθομαι στο παρκέ αγκαλιά με το λαπ τοπ και τριγυρνάω στο ιντερνετ...δεν βιάζομαι να φύγω. Καθόλου. Δεν ξέρω πως την έχω δει τη φάση, εντάξει καλό το σπίτι, καλά περάσαμε κι εδώ, θα έχω πράγματα να θυμάμαι αλλά...
Κι αυτά τα σπουργίτια έχουν λυσάξει, όταν ξύπνησα ήδη τιτίβιζαν σαν τρελλά, τους βγάζω στη βεράντα ξηρούς καρπούς και γίνεται στο τραπέζι χαμός, νομίζω πως η κυρία που έρχεται εδώ αύριο θα με μισήσει γι' αυτό είναι κάπως industrial δε γουστάρει επαφές με φυτά και πτηνά. C'est la vie, τι να κάνουμε τώρα.
Δεν έχω και τη μηχανή ρε γαμώτο να πάω καμιά βόλτα να σας δείξω την πολύ πρωινή Λωζάννη και τα περίχωρα, γιατί δε νομίζω να μου ξανασυμβεί αυτό, να ξυπνήσω στις 5 δηλαδή. Τεσπά, ποτέ δεν ξέρεις..μπορεί όταν θα πηγαίνω Μιλάνο να πάρω αεροπλάνο για Μύκονο!
Χθες έριξα ένα καβγά με την από πάνω τη βρωμόγρια αλλά δεν τον ευχαριστήθηκα καθόλου γιατί ήταν στα γαλλικά, φυσικά και ξαμολούσα και κανα ελληνικό ενδιάμεσα και μου έλεγε, 'δεν κατάλαβα' και της απαντούσα 'το ξέρω'. Αλλά είχα δίκιο, γιατί με είδε ότι είχα καθαρίσει τη βεράντα και όταν τέλειωσα πετούσε φύλλα από το χαζολουλουδό της, ε τα πήρα κρανίο την είχα και άχτι γιατί κάθε φορά που έβαζα μουσική λίγο πιο δυνατά κατέβαινε μου χτυπούσε το κουδούνι γιατί είχε μόνιμα πονοκέφαλο!! Γκόμενος σου λείπει αλλά που να καταλάβεις. Αυτή έχει πει και το αμίμητο, χαμήλωσε τη μουσική γιατί ακούω το πομ πομ πομ, χαχα. Από τότε της έμεινε η κυρία πομ πομ.
Χθες αφού τελείωσα με το σπίτι, πήγαμε για ένα bellini στο Beau Rivage. Το bellini είναι ένα κοκτείλ με βάση τη σαμπάνια, βάζουν ροδάκινο λυωμένο στο μπλέντερ και σαμπάνια και είναι...délicieux. Εκεί λοιπόν, γινόταν η δεξίωση ενός γάμου, η νύφη japanese και είχε και μια παραδοσιακότατη γιαπωνεζούλα με το κιμονό της με όλα του τα κομφόρ πολύ μου άρεσε αλλά ο γάμος ξενέρωτος, είχαν μια μεξικάνικη μπάντα που έπαιζε μουσική αλλά ματαίως προσπαθούσαν να τους ξεσηκώσουν. Όταν όμως τα σύννεφα άρχισαν να καταφθάνουν απειλητικά από τη Γαλλία γεμάτα βροχή ξεσηκώθηκαν σε χρόνο dt. Αυτό με τα σύννεφα χθες ήταν πολύ εντυπωσιακό, κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα και από τη βιασύνη τους να έρθουν να μας καταβρέξουν βροντούσαν κι άστραφταν συνέχεια. Δεν θα έρθει ποτέ το καλοκαίρι εδώ, πφφφ.
Πάω τώρα, μάλλον να κοιμηθώ κανά δύωρο ακόμα και μετά θα σκεφτώ που θα πάω για καφέ!
Φιλιά.