Είπα

και ξείπα. Σας είπα ότι θα σας αφήσω με την Ακτή, σας είπα και καλό ΣΚ και υποτίθεται θα τα ξαναλέγαμε εν ευθέτο χρόνο. Ναι αλλά δε σας είπα Καλό Μήνα!!
Όχι δεν ξαναγύρισα γι' αυτό, ξαναγύρισα γιατί ξύπνησα στις 5:30 το πρωί, και δεν έχω τι να κάνω. Τα βιβλία μου είναι ήδη στο άλλο σπίτι, η Nova ξηλώθηκε, οι γαλλομαλάκες δεν έχουν τίποτα αξιόλογο να μας δείξουν πρωί πρωί οπότε μπλογκινγκ ξανά. Και ενώ θα έπρεπε τώρα να ανυπομονώ να φύγω, κάθομαι στο παρκέ αγκαλιά με το λαπ τοπ και τριγυρνάω στο ιντερνετ...δεν βιάζομαι να φύγω. Καθόλου. Δεν ξέρω πως την έχω δει τη φάση, εντάξει καλό το σπίτι, καλά περάσαμε κι εδώ, θα έχω πράγματα να θυμάμαι αλλά...
Κι αυτά τα σπουργίτια έχουν λυσάξει, όταν ξύπνησα ήδη τιτίβιζαν σαν τρελλά, τους βγάζω στη βεράντα ξηρούς καρπούς και γίνεται στο τραπέζι χαμός, νομίζω πως η κυρία που έρχεται εδώ αύριο θα με μισήσει γι' αυτό είναι κάπως industrial δε γουστάρει επαφές με φυτά και πτηνά. C'est la vie, τι να κάνουμε τώρα.
Δεν έχω και τη μηχανή ρε γαμώτο να πάω καμιά βόλτα να σας δείξω την πολύ πρωινή Λωζάννη και τα περίχωρα, γιατί δε νομίζω να μου ξανασυμβεί αυτό, να ξυπνήσω στις 5 δηλαδή. Τεσπά, ποτέ δεν ξέρεις..μπορεί όταν θα πηγαίνω Μιλάνο να πάρω αεροπλάνο για Μύκονο!
Χθες έριξα ένα καβγά με την από πάνω τη βρωμόγρια αλλά δεν τον ευχαριστήθηκα καθόλου γιατί ήταν στα γαλλικά, φυσικά και ξαμολούσα και κανα ελληνικό ενδιάμεσα και μου έλεγε, 'δεν κατάλαβα' και της απαντούσα 'το ξέρω'. Αλλά είχα δίκιο, γιατί με είδε ότι είχα καθαρίσει τη βεράντα και όταν τέλειωσα πετούσε φύλλα από το χαζολουλουδό της, ε τα πήρα κρανίο την είχα και άχτι γιατί κάθε φορά που έβαζα μουσική λίγο πιο δυνατά κατέβαινε μου χτυπούσε το κουδούνι γιατί είχε μόνιμα πονοκέφαλο!! Γκόμενος σου λείπει αλλά που να καταλάβεις. Αυτή έχει πει και το αμίμητο, χαμήλωσε τη μουσική γιατί ακούω το πομ πομ πομ, χαχα. Από τότε της έμεινε η κυρία πομ πομ.
Χθες αφού τελείωσα με το σπίτι, πήγαμε για ένα bellini στο Beau Rivage. Το bellini είναι ένα κοκτείλ με βάση τη σαμπάνια, βάζουν ροδάκινο λυωμένο στο μπλέντερ και σαμπάνια και είναι...délicieux. Εκεί λοιπόν, γινόταν η δεξίωση ενός γάμου, η νύφη japanese και είχε και μια παραδοσιακότατη γιαπωνεζούλα με το κιμονό της με όλα του τα κομφόρ πολύ μου άρεσε αλλά ο γάμος ξενέρωτος, είχαν μια μεξικάνικη μπάντα που έπαιζε μουσική αλλά ματαίως προσπαθούσαν να τους ξεσηκώσουν. Όταν όμως τα σύννεφα άρχισαν να καταφθάνουν απειλητικά από τη Γαλλία γεμάτα βροχή ξεσηκώθηκαν σε χρόνο dt. Αυτό με τα σύννεφα χθες ήταν πολύ εντυπωσιακό, κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα και από τη βιασύνη τους να έρθουν να μας καταβρέξουν βροντούσαν κι άστραφταν συνέχεια. Δεν θα έρθει ποτέ το καλοκαίρι εδώ, πφφφ.
Πάω τώρα, μάλλον να κοιμηθώ κανά δύωρο ακόμα και μετά θα σκεφτώ που θα πάω για καφέ!
Φιλιά.