Πόσο ακόμα?

ήμουν έξω για καφέ και κανόνιζα τις λεπτομέρειες για το πάρτυ των γενεθλίων μου με το μαιτρ του trois couronnes όταν μου έστειλε sms ο Μανθούλης μου να τηλεφωνήσω στους γονείς μου γιατί έγινε μεγάλος σεισμός στην Ηλεία. Καθώς ψύχραιμη μ'αυτά τα θέματα δεν είμαι καθόλου, πανικόβλητη τηλεφώνησα στη μαμά μου. Προσπαθούσε να μη με ανησυχήσει περισσότερο παρουσιάζοντας μου την κατάσταση λίγο καλύτερη από ότι είναι στην πραγματικότητα. Ευτυχώς είναι όλοι καλά στην υγεία τους και το σπίτι μας έχει κάποιες ρωγμές που πρέπει να εκτιμηθούν από ειδικούς. Η Βάρδα, εκεί περνούν τον περισσότερο καιρό τους οι γονείς μου, βρίσκεται περίπου 15 χλμ μακριά από την Ανδραβίδα όπου εντοπίστηκε το επίκεντρο του σεισμού. Άρα ένοιωσαν το μένος της φύσης πάρα πολύ έντονα. Έπεφταν κεραμίδια από τη σκεπή, πράγματα μέσα στο σπίτι, το ίδιο το σπίτι χόρευε στους ρυθμούς του σεισμού. Η μαμά ήταν μέσα και ήταν αδύνατον να καταφέρει να βγει μια και όπως είπε ένοιωθε τη γη να φεύγει από τα πόδια της και πράγματα να πέφτουν από παντού. Ο μπαμπάς της φώναζε να μείνει μέσα γιατί φοβόταν μήπως πέσει το μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου. Φρίκη, πανικός. Από τις 15.30 το μεσημέρι βγήκαν έξω και δεν έχουν ξαναμπεί έκτοτε μια και έχουν σαφής οδηγίες να μείνουν εκτός γιατί αναμένονται μετασεισμοί (?) αρκετά ισχυροί. Θα κατασκηνώσουν στην αυλή μας μαζί με άλλους φίλους που δεν έχουν αυλές στα σπίτια τους. Δε νομίζω πως θα καταφέρω να κοιμηθώ απόψε, το μυαλό μου θα τριγυρνάει εκεί. Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που τόσο έχουν δοκιμαστεί μέσα σε ένα χρόνο. Δεν έχει περάσει ούτε καν χρόνος από τις πυρκαγιές και τώρα αυτό. Τη μια φορά θύματα 'συμπολιτών' γιατί σε θεωρίες συνομωσίας εγώ δεν πιστεύω υπάρχουν πολλοί που έχουν συμφέροντα στην περιοχή και τώρα θύματα της οργής της γης.

Έζησα το σεισμό της Καλαμάτας, του Βαρθολομιού, το σεισμό του Αιγίου, αργότερα το σεισμό της Πάρνηθας για άλλους μικρότερους δεν το συζητώ καθόλου δεν μας κάνουν εντύπωση πια. Παρ' όλα αυτά φοβάμαι κάθε φορά το ίδιο και περισσότερο. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, παρατηρείς μόνο και ελπίζεις ότι δεν θα δυναμώσει κι άλλο, δεν θα πάρει κανέναν αγαπημένο σου, δεν θα καταστρέψει ότι υπάρχει. Ο τρελλός χορός της γης που μοιάζει να μην θέλει να σταματήσει κι ας διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα ή ίσως λεπτά. Λίγα λεπτά, ικάνα να πετάξουν όλη τη ζωή σου στο δρόμο σε σμπαραλιασμένα κομματάκια. Τώρα θα αρχίσουν οι συζητήσεις στα κανάλια και οι τσακωμοί, το προέβλεψε ο Βαρώτσος και η ομάδα του ή όχι, ενημέρωσε για όποιες ενδείξεις είχε ή όχι, κι αν ενημέρωσε γιατί δεν έκαναν κάτι οι αρμόδιοι. Συζητήσεις επί συζητήσεων που κανέναν δεν οφελούν και κανένα αποτέλεσμα δεν έχουν. Όταν καταμετρηθούν και αξιολογηθούν οι ζημιές οι πληγέντες πάλι θα βρεθούν στην ελεημοσύνη καλλιτεχνών και τηλεμαραθωνίων μια και διάφοροι υπεύθυνοι του κρατικού μηχανισμού δεν θα μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους καλα. Κανένα πρόβλημα δεν βρίσκω στο να βοηθούν οι συνάνθρωποι όσους έχουν ανάγκη με όποιο τρόπο μπορούν απλά θεωρώ πως το κράτος πρέπει να προηγείται και οι υπόλοιποι να λειτουργούν συμπληρωματικά. Οι πυρόπληκτοι ακόμα περιμένουν... για πόσο? Βαρέθηκα πια. Βαρέθηκα να βλέπω ανθρώπους που ξέρω να προσπαθούν να ξαναχτίσουν ότι έχασαν ζητιανεύοντας αυτά που τους ανήκουν δικαιωματικά. Αναμένουμε λοιπόν να δούμε ποιες είναι οι προθέσεις της φύσης και την ετοιμότητα των αρμοδίων. Αλοίμονο αν αφήσουν την Ηλεία για ακόμη μια φορά στο έλεος των φαινομένων...

Εύχομαι ο Θεός να είναι κοντά τους αυτές τις ώρες.