Βεντάλια

ή abanico ή eventail ή spanish fan ή fächer. Είναι ίσως η μεγαλύτερή μου αδυναμία. Αιγυπτιακές τοιχογραφίες που υπολογίζεται η ηλικία τους στα 4000 χρόνια παρουσιάζουν κομψές κυρίες να κρατούν βεντάλιες. Οι Ρωμαίοι κατακτητές πήραν από την Ελλάδα πίσω στη Ρώμη τις ελληνικές βεντάλιες ως πολύτιμα αντικείμενα.
Σύμβολα κομψότητας και κοκεταρίας, σύμβολα ρομαντισμού και θυληκότητας, εργαλεία επίδειξης αβρότητας των κυρίων προς τις κυρίες τους.

Αρνούμαι να διανοηθώ καν ότι σε ένα χώρο που έχει ζέστη θα αναγκαστώ ποτέ μου να κάνω αέρα με φυλλάδια ή άλλα χαρτιά.
Στη συλλογή μου έχω περίπου 40 ως τώρα, μαζί μου στην Ελβετία έχω μόνο 12 και η πιο γελοία έχει έρθει από τη Μαγιόρκα, δώρο ένος φίλου Μαγιορκέζου. Είναι μια τεράστια μαύρη με φολκλορ παραστάσεις από το ισπανικό νησί. Δυστυχώς δεν την έχω μαζί μου να σας τη δείξω :)

Την πιο ωραία όμως είναι δύσκολο να την ξεχωρίσω.. μια μαύρη δαντελένια με ξύλινο σκελετό και στρασάκια Swarowski (μοιάζει με αυτήν από πάνω) και έχει έρθει από την Ανδαλουσία ή μια ιβουάρ δαντελένια με ζωγραφισμένο σκελετό επίσης ισπανική? Αυτές ως ντίβες που είναι δεν πάνε πουθενά, κάθονται στα πολυτελή κουτάκια τους και βγαίνουν μόνο σε ειδικές περιστάσεις.

Αυτό που βρίσκω απόλυτα ενδιαφέρον, γοητευτικό και πονηρό είναι η γλώσσα της βεντάλιας.

Στο 19ο αιώνα οι Πορτορικανές δεσποινίδες συνοδεύονταν από τις μητέρες τους και τις λεγόμενες Σαπερόνες όταν πήγαιναν για χορό για να τις παρακολουθούν μη και παραστρατήσουν!! Έτσι λοιπόν τα κορίτσια επινόησαν τη γλώσσα της βεντάλιας για να μπορούν να επικοινωνούν με τα αγόρια χωρίς να τις καταλαβαίνουν οι κερβερίνες.

Άλλοι πάλι λένε ότι η γλώσσα της βεντάλιας σε δομημένη μορφή πρωτοεμφανίστηκε στην Ισπανία. Για μένα δεν έχει καμιά σημασία, η γοητεία που ασκούν πάνω μου και οι βεντάλιες και η γλώσσα τους δεν αλλάζει είτε είναι Πορτορικανή είτε είναι Ισπανική!

Όταν κουνούσαν τη βεντάλια αργά πάνω από το στήθος τους έστελναν μήνυμα ότι είναι διαθέσιμες

Όταν ανοιγόκλειναν τη βεντάλια ακουμπώντας το μαγουλό τους έλεγαν: μου αρέσεις!

Όταν έκαναν γρήγορες και μικρές κινήσεις πάνω από το στήθος έλεγαν, υπάρχει άλλος δίνε του...
Όταν την ακουμπούσαν στο μπούστο τους και κοιτούσαν ψηλά δήλωναν στον αγαπημένο τους ότι τον σκέφτονται νύχτα μέρα

Όταν τον έβλεπαν να μιλάει με κάποια άλλη ή υποψιάζονταν πως τις κάνει τις κουτσουκέλες του, του έλεγαν κάτι μου βρωμάει εδώ ακουμπώντας την άκρη της μύτης τους με τη βεντάλια.

Όταν περπατούσαν χτυπώντας την παλάμη τους με τη βεντάλια έστελναν σήμα κινδύνου ότι η Σαπερόνα πλησιάζει

Όταν την ανοιγόκλειναν και έδειχναν προς τον κήπο έδιναν ραντεβού εκεί

Όταν κάλυπταν το στόμα τους και τον κοιτούσαν με βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις του έστελναν φιλί και τότε εκείνος ήξερε ότι είναι ο ένας και μοναδικός!!!

Όταν την κρατούσαν κλειστή στο μέρος της καρδιάς δήλωναν ''σ' αγαπώ''.

Όταν δήθεν κατά λάθος τους έπεφτε η βεντάλια από τα χέρια του έλεγαν πως υποφέρουν αλλά παρ' όλα αυτά... τον αγαπούν..

Σας στέλνω πολλά αεράτα φιλιά!