Έχω μιλήσει κι άλλες φορές εδώ για τους φίλους μου. Για ανθρώπους που ξέρω χρόνια, για άλλους που γνώρισα αργότερα και για άλλους που ξέρω λίγο αλλά αγαπώ πολύ. Δεν κάνω εύκολα φίλους. Για την ακρίβεια είμαι πολύ περίεργη, όταν βρεθώ σε περιβάλλον που δεν ξέρω καλά τους άλλους δεν μιλάω πολύ, ακούω τα πάντα, βλέπω ακόμα περισσότερα ακόμα κι αυτά που οι άλλοι νομίζουν ότι δεν φαίνονται και έτσι σχηματίζω άποψη για τους γύρω μου. Αυτοί που τελικά μένουν είναι ελάχιστοι. Το κριτήριο είναι κυρίως το ένστικτό μου, άρα δεν υπάρχει κριτήριο. Δε με νοιάζει τι δουλειά κάνουν, πόσο χρονών είναι, αν είναι παντρεμένοι, αν έχουν παιδιά, αν τους αρέσουν τα παγωτά δε με νοιάζει τίποτα κοινωνικής φύσης. Το μόνο που θέλω είναι ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη. Θέλω να μου λένε την αλήθεια για εμένα αλλά και για εκείνους. Θέλω να λένε τη γνώμη τους για τα πάντα. Οι άνθρωποι που δεν λένε κακή κουβέντα ποτέ για κανέναν είναι ύποπτοι, τέλος. Οι άνθρωποι που δεν θα τους ακούσεις ποτέ να λένε 'το μαλάκα μου έσπασε τα νεύρα' λένε ψέμματα. Εγώ έχω ακόμα μια ιδιοτροπία, καλά φυσικά λέω όλη την ώρα ο μαλάκας, η ηλίθια γιατί υπάρχει πολύς κόσμος που μου τη δίνει αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να πω λέξη παραπάνω από ένα γεια σε κάποιον που δεν συμπαθώ. Μπορεί αυτό να με κάνει αντικοινωνική για κάποιους, εγώ θεωρώ ότι είμαι ειλικρινής και δεν δίνω σε κανέναν λάθος εντύπωση. Αυτό είμαι, αυτό φαίνεται, αυτό βλέπεις οι εκπλήξεις είναι για τα πάρτυ γενεθλιών όχι για τις σχέσεις των ανθρώπων.
Οι καλοί μου φίλοι μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού και έχω μόνο μία από τα πολύ παιδικά μου χρόνια, οι άλλοι ήρθαν αργότερα στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά αλλά και εδώ. Δεν ξέρω αν φαίνεται παράξενο σε κάποιους το ότι μπορεί να δημιουργηθεί μια σχέση ειλικρινής μέσω του μπλογκ. Δεν ξέρω αν εκείνοι είναι συντηριτικοί και εγώ πιο ανοιχτόμυαλη. Δεν ξέρω αν εκείνοι είναι ρεαλιστές και εγώ ρομαντική. Εδώ μέσα όμως γνώρισα ανθρώπους που μου άνοιξαν το σπίτι τους και διαδυκτιακά αλλά και κυριολεκτικά, που μου γνώρισαν τις οικογένειές τους, που ξέρω ότι αν χρειαστώ να μιλήσω σε κάποιον μπορώ να σηκώσω το ακουστικό και να τους τηλεφωνήσω και θα απαντήσουν, που ξέρω ότι χαίρονται όταν χαίρομαι και ξέρω ότι δε θέλουν να λυπάμαι ποτέ.
Χθες, ο τρομερός γιατρός μου έγραψε σε ένα mail: 'αν οι φίλοι θέλουν να σου πουν κάτι για το καλό σου σαν συμβουλή δεν το κάνουν 3 μέρες πριν φύγεις διακοπές για τα γενέθλιά σου και σίγουρα όχι από mail ή τηλέφωνο'. Έχει δίκιο. Μου έγραψε κι άλλα που πάλι έχει δίκιο αλλά θα μπορέσει να τα καταλάβει μόνο όποιος είναι ακριβώς στη θέση μου, από πλευράς ζωής εννοώ και όχι φίλων.
Δεν με προβληματίζει καθόλου το γεγονός ότι οι φίλοι καρδιάς είναι 4 ή 5. Δε θέλω να έχω πολλούς φίλους γιατί σε εκείνους που έχω θέλω να μπορώ να δίνω τα πάντα. Θέλω να μπορώ να είμαι διαθέσιμη οποιαδήποτε στιγμή χρειαστεί. Λάθος εκτιμήσεις έχω κάνει βέβαια, άρα το ένστικτό μου δεν είναι αλάνθαστο αλλά δεν πειράζει μαθήματα είναι όλα και εμπειρίες!
Ελπίζω μόνο οι φίλοι μου να ξέρουν ποιοι είναι δηλαδή να έχω καταφέρει να τους δείξω ότι τους αγαπώ και όπως είπε ένα βράδυ στο galaxy μια αγαπημένη φίλη, να ξέρουν ότι είναι πολύ λίγα αυτά που δεν μπορώ να κάνω για τους φίλους μου.
