Έλα πάμε όλοι μαζί!

γιατί είναι Τετάρτη, γιατί είμαστε καλά γιατί... άμα το αύριο είναι στο χέρι μου θα 'σαι για πάντοτε το καλοκαίρι μου!
Και κυρίως εσύ καλό μου, να θυμάσαι ότι εμείς οι SAPίτες λέμε ότι ΟΛΑ γίνονται αρκεί να έχεις ένα καλό προγραμματιστή και ο προγραμματιστής σε αυτό το software είσαι ΕΣΥ :)

Τα άστρα και τα ζώδια

μας βάζουνε εμπόδια λέει η Έφη Θώδη αν δεν κάνω λάθος σε ένα από τα ηρωικά, βουκολικά της. Ενώ λοιπόν αυτή η πανσέληνος στον Κριό έχει την τάση να δημιουργεί πολλά προβλήματα κυρίως στην επικοινωνία εγώ έχω αποφασίσει ότι δεν θα αφήσω τίποτα να μου χαλάσει τα σχέδια, τα προγράμματα και τη διάθεση.  Ναι πιστεύω στην αστρολογία και 'ακούω' αυτά που έχει να πει, όμως δεν ακολουθώ τίποτα και κανέναν τυφλά με εξαίρεση τον τρομερό γιατρό. Ακούω, διαβάζω, ενημερώνομαι και στη συνέχεια κρίνω και αποφασίζω πως θα χρησιμοποιήσω τις πληροφορίες που έχω στη διάθεσή μου αναλόγως. Σε καμιά περίπτωση πάντως δεν θα απορρίψω ή εκμηδενίσω τη δουλειά όλων αυτών των ανθρώπων που αχολούνται με αμφισβητούμενες από ορισμένους επιστήμες. Γιατί τα λέω όλα αυτά όμως; 

Εδώ και καιρό είχα προγραμματισμένο ένα ταξιδάκι στο Λονδίνο. Η πτήση μου ήταν νωρίς το πρωί και είχα αποφασίσει εξ' αρχής να πάω στο αεροδρόμιο της Γενεύης με το γιαπωνεζούλη μου. Παρασκευή απόγευμα πηγαίνω από το  Montreux στο Vevey για το καθιερωμένο πια τσάι της Παρασκευής με τα κορίτσια. Στη μικρή αυτή διαδρομή ο γιαπωνεζούλης άρχισε να ξεροβήχει και να ζορίζεται. Δεν χρειάζεται να πω ότι έπαθα πανικό  μια που σαφώς δεν καταλάβαινα τι μπορεί να έχει συμβεί αλλά και γιατί όλα μου τα προγράμματα ήταν στον αέρα. Αυτό είναι κάτι που δεν το κάνεις σε έναν Παρθένο (είναι ο ωροσκόπος μου). Σταμάτησα σε ένα πάρκινγκ έκανα πως προσπαθούσα να καταλάβω τι στο καλό ήθελε το μικρό μου χωρίς αποτέλεσμα προφανώς, οπλίστικα με θάρρος και το πήρα να γυρίσουμε στην ασφάλεια και την τάξη του σπιτιού μας. Έστειλα sms στα κορίτσια ότι δεν θα μπορέσω να πάω στο ραντεβού μας, ακύρωσα τα ραντεβού μου στο Λονδίνο και ξεκίνησα να εξηγώ σε ένα φίλο μου τι είχε συμβεί. Σαφώς ψυχραιμότερος μου εξήγησε τα ντεσού, με καθυσήχασε ότι κατά 99% το γιαπωζάκι είναι μια χαρά και τζάμπα φέρνω την καταστροφή και με συμβούλεψε να το πάρω να πάμε μια βόλτα για να ελέγξω εκ νέου τη συμπεριφορά του. Αν συμβεί κάτι μου είπε, θα έρθω να σε μαζέψω! Τίποτα δεν συνέβει μια χαρά όλα. 

Γύρισα σπίτι και ως γνήσια Δίδυμος σταθερή και αποφασιστική ξανακανόνισα τα ραντεβού του Λονδίνου, έβαλα στο ipad μερικά επεισόδια Dexter  για δω στο αεροπλάνο και πήγα για ύπνο. Οδήγησα ως στη Γενεύη με το γιαπωνεζάκι, πήγα στο Λονδίνο περπάτησα πολύ, έκανα λίγα ψώνια, έκανα ένα καταπληκτικό μανικιούρ και τώρα έχω πολύ ωραία μωβ σκούρα νύχια, είδα τον τρομερό μου γιατρό, ήπια καφέ έξω μια που είχε πολύ καλό για την εποχή καιρό και κανόνισα ήδη το επόμενο ταξίδι με προορισμό Λονδίνο. 

Αυτή η κατάσταση που πας, έρχεσαι, φεύγεις, ξαναπάς μου αρέσει τρελά. Η Aurora όταν μιλούσαμε για το πόσο συχνά ταξιδεύω μου είχε πει, δε μπορεί... έχεις κάπου έναν Τοξότη είσαι πολύ ταξιδιάρα ρε παιδί μου! Ναι, έχω Σελήνη στον Τοξότη :)

Σήμερα ήθελα να πάω να δω την παράσταση του Καραγκιόζη που παρουσιαζόταν στα πλαίσια των εκδηλώσεων της συνόδου γαλλοφωνίας. Ξύπνησα όμως στη 1.30 το μεσημέρι, ψιλοβρέχει όλη μέρα και τελικά δεν πήγα γιατί προτίμησα να μείνω σπίτι και να δω τον κύριο Λουκάκο να φτιάχνει ένα συγκλονιστικό moelleux au chocolat. Θα κάνω ένα διάλειμμα τώρα να φάω μια μους σοκολά κι εγώ μια που το moelleux δεν μου είναι τόσο εύκολο. 

Με την Άννα κανονίζουμε να πάμε το Δεκέμβρη να παρακολούθησουμε την παράσταση των μπαλέτων Béjart.  Λατρεύω το Maurice Béjart και τη δουλειά του που ήταν πάντα και παραμένει σύγχρονη όσα χρόνια κι αν περάσουν και σαφώς υψηλού επιπέδου. Αυτή τη φορά για εμένα έχει στοιχεία που θα την κάνουν ακόμα συγκλονιστικότερη. "Διόνυσος" είναι το όνομα ενός από τα τρία μπαλέτα που θα παρουσιαστούν. Η χορογραφία είναι του ίδιου του Béjart και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1984.  "Αφήστε τον εαυτό σας να οδηγηθεί από το μέγαλο χορογράφο μέσω της μουσικής του Έλληνα συνθέτη Μάνου Χατζηδάκι και των κοστουμιών του Gianni Vercace στο γοητευτικό σύμπαν της Ελλάδας του χθες και του σήμερα", αναφέρεται μέσω άλλων στη σελίδα των μπαλέτων Béjart στο internet. Θα τον αφήσω τον εαυτό μου βεβαίως και απολύτως! Στην Αθήνα θα παρουσιαστεί η παράσταση 25-27 Φεβρουαρίου και πριν ακόμα τη δω, την προτείνω ανεπιφύλακτα γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αξίζει να τη δεις!

Ανανέωσα την κάβα των κόκκινων κρασιών μου. Δεν πίνω μόνη σχεδόν ποτέ, αλλά όταν έχω φίλους θέλω να υπάρχουν καλά κρασιά να πίνουν. Έχω πια, μια πολύ καλή συλλογή από ιταλικά, γαλλικά, ελβετικά, ελληνικά, ισπανικά κρασάκια και μου λείπει ένα πολύ καλό ουίσκι που ξέρω ποιο είναι μόνο μένει να πάω να το πάρω. 268 αριθμημένες φιάλες και μια από αυτές θα γίνει δική μου, exclusive  όπως μου αρέσει :)

Στο γραφείο έχω αρκετή δουλειά αλλά πολύ ενδιαφέρουσα. Δουλεύω πολλές ώρες αλλά τις Παρασκευές φεύγω νωρίς.  Την Πέμπτη γύρω στις 7 παρά, σήκωσα τα μάτια μου από το τρομερό μου excelaki που μου τρώει τα πρωινά, τα μεσημέρια και τα απογεύματα και είδα αυτή την κακιά πανσέληνο που πέρα από αυτό είναι όμορφη, πάντα!  Πήρα μια βαθιά ανάσα τα έκλεισα όλα και έφυγα.

Η Δευτέρα έφτασε!  Ακόμα μια busy εβδομάδα ξεκινάει στο γραφείο και εκτός και πρέπει να θυμηθώ οπωσδήποτε να δηλώσω συμμετοχή για το stage του mambo το ερχόμενο Σαββατοκύριακο! Θα γίνω μεγάλη χορεύτρια στο τέλος! Τέλος :)

Φθινόπωρο προς Χειμώνα

Αυτή την εποχή γίνονται ένα σωρό πράγματα τριγύρω. Μεγάλο, γιορτινό γεγονός είναι ο τρύγος. Τα αμπέλια είναι γεμάτα κόσμο, οι τοπικές οινοπαραγωγικές μονάδες διοργανώνουν γιορτές και βραδιές degustation.  Κρασάκια, σταφυλάκια, τυράκια, ψωμιά, μουσικές και χάζι.

Εντάξει, τα ελβετικά δεν είναι και τα καλύτερα κρασιά του κόσμου αλλά όσο το ψάχνουμε το θέμα όλο και κάτι βρίσκουμε που αξίζει τον κόπο.

La brisolée. Όχι δεν εννοούμε την Μαλιωτάκη κατά το Λαζόπουλο. Αλλά ένα παραδοσιακό ελβετικό πιάτο με βάση το κάστανο.  Η εποχή των καστάνων έχει αρχίσει και στο διπλανό μας καντόνι το Valais, το καντόνι των εντυπωσιάκοτερων βουνών σερβίρουν τη brisolée.  Δεν είναι τίποτε άλλο από κάστανα ψητά που σερβίρονται με μήλα, αχλάδια, τυράκια, viande séchée και άλλα φθινοπωρινά φρούτα. Μερικές φορές μπορεί να συνοδεύεται και από τάρτα μήλου. 

Όμως, εδώ και χρόνια έχω μια απορία. Οι Γάλλοι, χρησιμοποιούν δυο λέξεις το marron και το châtaigne.  Στην αρχή νόμιζα ότι μιλάμε για το ίδιο πράγμα αλλά δεν είναι έτσι.  Τα marrons δεν τρώγονται αλλά μπαίνουν στις ντουλάπες για να προστατεύουν τα μάλλινα από το σκόρο. Τα châtaignes από την άλλη είναι όλα αυτά τα κάστανα που χρησιμοποιοούμε στις κουζίνες μας τα βάζουμε στα φαγάκια μας και τα κάνουμε γλυκά. Ναι, ναι έχει επικρατήσει να λέμε marrons glacés αλλά αυτό που τρώμε είναι στ' αλήθεια châtaigne.  Η κυρία που μου κάνει πεντικιούρ μου εξήγησε ότι έρχονται και από διαφορετικά δέντρα και είναι και διαφορετικά στην όψη. Προσπαθώ να βρω αν στα Ελληνικά υπάρχει άλλη λέξη αλλά δεν μπορώ.  Μήπως τα λέμε αγριοκάστανα; Αυτά που έχουν κοντά και λίγα αγκαθάκια στο περίβλημά τους γιατί αυτά είναι τα γαλλικά marrons.  

Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία είναι πεντανόστιμα όπως κι αν τα λένε.

To άλλο μεγάλο γεγονός αυτού του φθινοπώρου στη ριβιέρα είναι le sommet de la francophonie.  70 ηγέτες γαλλόφωνων χωρών θα έρθουν στο Montreux για 2 μέρες για τη 13η σύνοδό τους. Θα μας έρθει φυσικά και ο 'ψηλός' από τη μητέρα των γαλλοφώνων και επειδή τελευταία δεν είναι και πολύ δημοφιλής στις μειονωτικές φυλές υπάρχει μια ανησυχία και μια έντονη κινητοποίηση ως προς την ασφάλεια της περιοχής.  Ελικόπτερα πετούν και ελέγχουν την περιοχή συνέχεια, η παρουσία της αστυνομίας και του στρατού είναι αισθητή.  Παντού έχει πινακίδες που προειδοποιούν τους οδηγούς ότι η κυκλοφορία στο Montreux είναι δύσκολη και μας προτρέπουν να ακολουθήσουμε τις παρακάμψεις για τη διευκόλυνση όλων.  Βέβαια έχουμε και τα αεροπλάνα που κάνουν σχηματισμούς και φιγούρες και αυτά είναι ωραία να τα βλέπεις. Η εβδομάδα που έρχεται θα έχει ενδιαφέρον. Θα κάνω καμιά βόλτα στο χωριό της γαλλοφωνίας και αν δω κάτι ενδιαφέρον θα το παρουσιάσω σαφώς :)

Κατά τα άλλα, ο χειμώνας έρχεται. Φέρνει χιονάκι στα 1000μ. χαμηλά δηλαδή αν σκεφτούμε   ότι βρισκόμαστε στα 400μ. ήδη! Θα έχει φρίοοο και πρέπει να βρω και να φρεσκάρω τα αφράτα και χουχουλιαστά παλτά μου και να κανονίσω να φορέσει ο γιαπωνεζούλης τα χειμωνιάτικα παπουτσάκια του!

Όπως και να 'χει όμως, περνάμε όμορφα με καφέδες τις Παρασκευές μετά τη δουλειά και... από την Τετάρτη σάλσα μετά τα γερμανικά :)