Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Προσοχή! Το κείμενο περιέχει τοποθέτηση προϊόντων :-)

Κάθε φορά που χρειάζεται να ξυπνήσω για να πάρω αυτή την πτήση των 06:30 από Αθήνα για Ζυρίχη μου υπενθυμίζω να γράψω 100 φορές όταν φτάσω σπίτι 'δεν θα ξαναπάρω ποτέ αυτή την πτήση'. Φυσικά ποτέ δεν το κάνω και έχω πάρει αυτή την πτήση πολλές φορές. Στο Αθήνα-Ζυρίχη κοιμάμαι πάντα. Το ίδιο συμβαίνει και στο Ζυρίχη-Γενεύη. Αν έχω το αυτοκίνητο στο αεροδρόμιο κάνω τρομερές προσπάθειες να μην κοιμηθώ πάνω στο τιμόνι. Τώρα με το cruise control του νέου, ωραίου γερμανού μου είναι πανεύκολο να με πάρει ο ύπνος, έτσι βάζω απίθανες μουσικές και κάνω πάρτυ. 
Με τον Ερμή στα τελευταία της ανάδρομης πορείας του εγώ δεν θα μπορούσα να μείνω ανεπηρέαστη. Έχασα τα κλειδιά του σπιτιού μου, στο αεροπλάνο; στο τρένο; στο δρόμο; δεν ξέρω που αλλά κάπου. Μπορεί να είμαι μια χύμα Δίδυμος αλλά έχω και μια Παρθένο που καμιά φορά φροντίζει να μη μένει τίποτα στην τύχη και έτσι δεν έμεινα έξω από το σπίτι ούτε λεπτό.
Στη Ριβιέρα ο ήλιος δεν επηρέαστηκε από καμιά ανάδρομη πορεία. Οι καφέδες έξω συνεχίζονται χωρίς εκπλήξεις, τα καλοκαιρινά γίνονται κάθε μέρα και πιο απαραίτητα και εγώ παρατηρώ ότι αν βγω στον ήλιο χωρίς προστασία έχω θέμα. Με πιάνει φαγούρα ειδικά στα χέρια που είναι συνήθως ακάλυπτα. Πρέπει να φροντίσω άμεσα το θέμα του αντιηλιακού μου. Για το πρόσωπο ανακάλυψα πέρυσι αυτό της chanel και δεν το αλλάζω ειδικά για τη λεπτή υφή του και βέβαια για τη μέγιστη προστασία.
Κατά τα άλλα γίνονται ένα σωρό πράγματα και ο καιρός περνάει τόσο πολύ γρήγορα. Κάθε φορά λέω δεν θα ταξιδέψω αυτό το μήνα καθόλου και ξαφνικά όλο και κάτι προκύπτει και τα ταξιδάκια οργανώνονται στο πι και φι. Μέσα σε όλα αυτά έχω να οργανώσω και το πάρτυ της χρονιάς για τα γενέθλιά μου που θα φτάσουν πριν καν το καταλάβω. Αν όλα πάνε όπως θέλω και καταφέρω να πάρω το χώρο που θέλω τότε θα μιλάμε για επικό πάρτυ!
Άσχετο αλλά στην βεράντα της εταιρίας που πίνουμε καφέ μετά το φαγητό είδα έναν συνεργάτη μας Γερμανό με μια γραβάτα συγκλονιστική. Ρωτάω τον κύριο που με συνόδευε αν τον ενοχλούσε να πήγαινα να ρωτήσω τι μάρκα είναι.  Τον ενοχλούσε. Δεν πήγα. Έχω μείνει με τον καημό και κοντεύω να σκάσω.
Επίσης, κοντεύω να σκάσω που δεν πάω στη Νέα Υόρκη τώρα που στο Bergdorf-Goodman ετοιμάζουν  McQueen themed βιτρίνες για το Met Gala. Βλέπω τις προετοιμασίες εδώ και σκάω πιο πολύ.
Τέλος έχω να τακτοποιήσω κάτι κιλάκια που έχουν ξεμείνει εδώ αλλά φυσικά δεν ξεχάστηκαν παρ' όλους τους αντιπερισπασμούς των τελευταίων εβδομάδων. Άρχισα ξανά το powerplate, από Δευτέρα ανεβαίνω στο ελλειπτικό για μια ώρα κάθε μέρα μιλάμε για αξεπέραστη γυμναστική που βέβαια θέλει και αντοχή και επιμονή, αρχίζω τέννις αυτό είναι το νέο της σεζόν και όλα αυτά συνδυάζονται τέλεια με την τρομερή δίαιτα του τρομερού γιατρού. Α, και τα κιλά που έχασα ξέρω ακριβώς ποιος τα βρήκε και τα έχει βρει όλα, μη σου πω έχει βρει κι αυτά που πρόκειται να χάσω. Θα τον αποκαλύψω όταν θα έχω τη σωστή φωτογραφία!

Κυριακή 17 Απριλίου 2011

Bolero de Ravel

μια υπέροχη σύνθεση. μια συγκλονιστική χορογραφία από τον λατρεμένο Maurice. δυο από τις καλύτερες μπαλαρίνες και ένας άγγελος! 

Maya Plisetskaya


Sylvie Guillem


Jorge Donn


Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

έτσι απλά

Περνάω τη φάση του πρώιμου καλοκαιριού και είμαι βεβαία ότι αυτή η φάση θα είναι και παρατεταμένη. Αυτό σημαίνει ότι θα την περνάω μέχρι το Σεπτέμβρη και βάλε. Βοηθάει και ο καιρός σαφώς. Χτυπάει κάτι 25άρια ανεπανάληπτα για την εποχή και κάτι λιακάδες συγκλονιστικές. Οι καφέδες το μεσημέρι μετά το φαγητό είναι απαραιτήτως έξω κάτω από τον ήλιο. Ήδη αγόρασα αντηλιακή γιατί δεν μου αρέσει το μαύρισμα καθόλου μα καθόλου και ειδικά στο πρόσωπο.
Στο αυτοκίνητο με το σούπερ ηχητικό σύστημα που από τη μαμά του έχει ακούω,
δώσε μου ένα φιλί
ότι θυμάμαι να το ξεχάσω
και τ' όνομά μου μαζί
και την παλιά μου ζωή.
Τα απογεύματα τα περνάμε στο le deck, απλωμένοι σε καναπέδες πίνοντας κρύους καφέδες και χαζεύοντας τα βαρκάκια στη λίμνη και μετά μαντεύουμε τι χρώμα θα έχει το ηλιοβασίλεμα. Ροζ, πορτοκαλί, μωβ κάθε μέρα διαφορετικό.
Εν τω μεταξύ ετοιμάζω ταξίδια. Πολλά και παντού. Οι καλοκαιρινές διακοπές έχουν απολύτως οργανωθεί. 'Ετσι το μόνο που έχω να κάνω ως τότε είναι να απολαμβάνω αυτό το πρώιμο και παρατατεταμένο καλοκαίρι.  Η καθαρή αλήθεια είναι πως δεν θέλω να πάω πουθενά, θέλω να είμαι μόνο εδώ γιατί έχω όλα όσα θέλω.  Τι ωραία που είναι να μη νοιώθεις πως κάτι σου λείπει, πως κάτι ακόμα θέλεις για να είσαι χαρούμενος. Τεράστια ελευθερία το να μην καταπιέζεις τον εαυτό σου. Η μεγαλύτερη.
Στο γραφείο έχω την ωραιότερη θέα από όλους. Αν σκεφτεί κανείς ότι οι 3 από τους πέντε κοιτάζουν τους λευκούς τοίχους, ο τέταρτος μπορεί να δει λίγο μόνο ουρανό και εγώ βλέπω τον λόφο απέναντι, τον καταγάλανο ουρανό, τα δέντρα που έχουν αρχίσει να πρασινίζουν, τους παραπεντίστες που πετούν. Όχι δεν το διάλεξα, ούτε με ρώτησαν που θα ήθελα να εγκατασταθώ απλά με έβαλαν σε αυτή τη θέση. C'est la vie d' artiste ma belle :)
ναι πες μου σε όλα ναι
όμορφα μάτια μπλε
....
μη, μη το σκεφτείς στιγμή
τέλος οι δισταγμοί
πάμε στην κορυφή!
...
κι άμα το αύριο είναι στο χέρι μου
θα 'σαι για πάντοτε
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΟΥ!