Sauternes. Ένα μικρό χωριό νοτιοανατολικά του Bordeaux. Η φήμη του πάει πολλούς αιώνες πίσω. Γιατί φημίζεται? Μα γιατί άλλο... για τα εξαιρετικά γλυκά κρασιά του που είναι αποτέλεσμα της έντονης δράσης του μύκητα Botrytis Cirinea ή noble rot. Ο μύκητας αυτός προσβάλει τις ποικιλίες Sauvignon Blanc & Semillon ρουφάει όλο τους το νεράκι με αποτέλεσμα τα γευστικά χαρακτηριστικά τους να συμπυκνώνονται. Η συγκομιδή γίνεται στην κυριολεξία ρώγα ρώγα για να παραχθούν τα sauternes. Ο τρύγος προγραμματίζεται πολύ προσεκτικά, και γίνονται τουλάχιστον έξι 'tris' όπως αποκαλούν οι Γάλλοι την ρώγα ρώγα συγκομιδή για να πετύχουν το μάζεμα μόνο των προσβεβλημένων από το μύκητα ρωγών. Το γνωστότερο Sauternes είναι το Chateau d' Yquem. Κατετάγει πρώτο στην περίφημη κατανομή των κρασιών του Bordeaux το 1855. Η στρεμματική απόδοση είναι εξαιρετικά μικρή, ένα κλήμα παράγει ένα μόλις ποτήρι d' Yquem. Είναι το ακριβότερο λευκό κρασί που έχει πουληθεί ποτέ, το 1985 σε δημοπρασία και η τιμή του έφτασε τα 56,588 δολλάρια για ένα μπουκάλι του 1787. Τα σταφύλια πατιούνται τρεις φορές και μπαίνουν σε δρύινα βαρέλια να ωριμάσουν για 3.5 χρόνια. Παράγονται περίπου 65000 μπουκάλια κάθε χρονιά.
Αυτό που εγώ βρήκα εντυπωσιακό διαβάζοντας για το Yquem είναι ότι 9 φορές κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ολόκληρη η σοδειά βρέθηκε ακατάλληλη να φέρει το όνομα του Chateau και έτσι δεν υπήρξε παραγωγή! Η διάρκεια του Yquem είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του, ένα μπουκάλι καλής χρονιάς θα αρχίσει να δείχνει τον πραγματικό του χαρακτήρα μετά από μια ή δυο δεκαετίες φύλαξης και σωστής φροντίδας. Αντέχει για παραπάνω από 100 χρόνια βελτιώνοντας συνεχώς τα επίπεδα της γεύσης του.Το 1999 ο πασίγνωστος οίκος Louis Vuitton αγόρασε το 51% του Chateau από τον κόμη Alexandre de Lur-Saluces ο οποίος έδινε πολύ μεγάλη σημασία στην ποιότητα της παραγωγής και δεν δίσταζε να καταστρέψει ολόκληρη τη σοδειά εάν δεν έμενε ικανοποιημένος από τις δοκιμές τυχαίων δειγμάτων. Ο ίδιος έχει πει ότι αυτό το κρασί είναι ένα αίνιγμα της φύσης, οι εκπληκτικές αλχημείες αυτού του εξαιρετικού μύκητα που ευδοκιμεί μόνο στο Sauternes μεταμορφώνει τον άνθρακα σε θυσαυρό. Πάνω από όλα όμως το Yquem πρέπει να το μυρίσεις, να το γευτείς και να το εκτιμήσεις για να καταλάβεις τη μαγεία του. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να κατανοήσεις τελικά ότι αυτό το κρασί είναι και θα παραμείνει ένα μυστήριο. Ο Frederic Dard παρομοιάζει την αίσθηση της δοκιμής του Yquem σαν τη σιωπή που ακολουθεί ένα κομμάτι του Mozart όταν ο ακροατής παραμένει συνεπαρμένος από τη μουσική. Οι Γάλλοι το αποκαλούν η ουρά του παγωνιού, όπως το παγώνι ξεδιπλώνει την πολύχρωμη ουρά του έτσι και το Yquem αποκαλύπτει τη μοναδική ομορφιά του στον ουρανίσκο.
Ένα μικρό μπουκαλάκι αυτού του μικρού θυσαυρού μου ανήκει.
Συμβουλεύτικα την Έυη μας που έχει στενές σχέσεις με έγκριτο connoisseur και παρήγγειλα σε μια γαλλική κάβα ένα μπουκάλι του 2001 που θεωρείται εξαιρετική χρονιά. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να το βρω, το περίμενα δυο βδομάδες. Το έχω εδώ μαζί μου και χαζέυω το υπέροχο χρυσό του χρώμα. Δεν θα το ανοίξω ακόμα, αλλά ούτε θα το κρατήσω ως επένδυση. Θα του φέρω τα καλύτερα ποτήρια να χυθεί μέσα τους το πλούσιο κορμάκι του και να αναδυθούν τα υπέροχα αρώματά του. Διότι όπως πολύ σωστά αναφέρεται στο υστερόγραφο του editorial του ΕΥ ΖΗΝ Σεπτέμβρίου, 'ευζωία σε σοδομισμένο περιβάλλον είναι σαν να πίνεις Chateau d' Yquem σε πλαστικό ποτήρι'. Ε μα jamais!! Θα το μοιραστώ με λίγους και πολύ εκλεκτούς φίλους. Ταιριάζει θεικά με fois gras αλλά και με οστρακοειδή. Δεν λέει όχι όμως στα έντονα τυριά όπως το roquefort ή τα γλυκά όπως μια νόστιμη τάρτα μήλου. 

14 σχόλια:
Με τις υγείες σας λοιπόν!!!:-)
ευχαριστούμε πολύ Ευάκι μας :)
Α!!!!! κοιτα να δεις!! Το ιδιο πραγμα κρατησα κι εγω απο το εντιτοριαλ του Σεπτεμβρη! Και οταν το διαβαζα, πηγε αυτοματα το μυαλο μου σε κατι αμερικανικα τραπεζια που σερβιρουν κρασι σε πλαστικα ποτηρια και ανακατευτηκα. Λοιπον να το ανοιξεις με πρωτη καλη ευκαιρια. Τα λευκα κρασια δεν παιρνουν και πολυ παλιωμα! Φιλακια, ωραιο ποστ μα τον Δυονυσο!!
Μα πολυ μου αρεσε το σημερινο!!
Μελισσάκι πολυαγαπημένο,
Πόσο αρχόντισσα είσαι, να αγαπάς το κρασί με την απόλυτη γνώση της προέλευσής του. Αν και δεν πίνω, έμαθα να εκτιμώ τα καλά κρασιά (ανάλογα με την περιοχή παραγωγής τους) εξαιτιας του Τέντ, ο οποίος ζέι ηδονικά το διάλεγμα απο τις λίστες των εστιατορίων.
Εκεί που ήμασταν υπήρχε ένα Sassicaia του 92, που κόστιζε 22.000 δολάρια. ΑΡΧΟΝΤΙΑ!
Φιλάκια
ε αφού είσαι φιν φον Δεσποινάκι τι άλλο να σου έμενε από το editorial :)
αλλά πέρα από την πλάκα το κρασί δεν πίνεται σε πλαστικό ποτήρι με το τίποτα όμως.
αυτού του λευκού η μαγκιά είναι ότι αν πετύχεις σοδειά καλής χρονιάς παίρνει άπειρη παλαίωση!
ξέρεις ότι ο Dior έκανε κρέμες για το πρόσωπο με εκχύλισμα yquem, Or de vie λένε τη σειρά
φιλιά
αφού είναι bon viveur ο Τεντ σου πως να μην απολαμβάνει την επιλογή του κρασιού! Η Sassicaia είναι κορυφαίο κρασί! όπως άλλωστε τα περισσότερα κρασιά της Τοσκάνης, του Πιεμόντε κτλ. Για να πω την αλήθεια τα προτιμώ τα ιταλικά από τα γαλλικά. Αλλά 22 χιλιάρικα για ένα μπουκάλι του 92 είναι πάρα πολλά νομίζω.. μήπως ήταν άλλης χρονιάς?
φιλάκια
Melissoula μου
να σ ευχαριστησω πρωτιστως για αυτο το αυθορμητο «εδω ειμαι» με ενα ιντερνετικο φιλι.
Να πω επισης οτι το ποστ σου ειναι πολυ ωραιο σημερα και μου δημιουργησε διαθεση να πιω κατι...κατι καλο.Εβαλα λοιπον σε ενα μεγααααλο ποτηρι δυο δαχτυλακια Courvoisier Napoleon του 1962---χεχεχε!!!--- και πινω στην υγεια σου.
Αν μπορουσα θα το εκανα κοσμημα!
Ειναι θεσπεσιο!
Καλο βραδυ
Καλο Σαββατοκυριακο
Φαραώνα μου καλημέρα με έναν ήλιο εκτυφλωτικό εδώ στο βορρά! Σ'ευχαριστώ κι εγώ για το φιλί, το ιντερνετικό και ναι είμαι ακόμα εδώ :)
Λοιπόν, στις αλκοολικές μας απολαύσεις τώρα, τα κονιάκ είναι άλλη μεγάλη ιστορία πάρα πολύ πλούσια και αυτά. Και τα ποτήρια του κονιάκ... αυτά με το φαρδύ ποπό, ω θέε μου μου αρέσουν τόσο πολύ!!
Στην υγειά μας ντίβα μου και είμαι σιγουρη πως μπορείς να το κάνεις κόσμημα.
Σε φιλώ
Εσύ είσαι δεν σε ξέχασα ούτε εγώ, απλά περιμένω να ηρεμήσεις και μετά οι επισκέψεις ;)
όχι από Rioja δεν έχω ανάλογο... υπάρχει?
αύριο όμως θα σερβίρω ένα Juan Gil, 100% ποικιλία Monastrell το οποίο εκτιμώ ιδιαιτέρως! για να μη λες ότι σνομπάρω την Ισπανία, ούτε η Γαλλία είναι η σουπερ αγαπημένη μου, αδυναμία έχω στην Ιταλία, πάνω από ένα καλό Barolo ή ένα Amarone ή ένα Brunnelo di Montalcino τίποτα. Αγαπημένο λευκό Greco di Tuffo, από σταφύλι Aglianico που σημαίνει Ελληνικό!!!! Πήρα φόρα ε? οκ τα είπα και ησύχασα.
tschuss :)
Εσύ βάλε το κρασί, εγώ κερνάω μέλι και βάζω μουσική!
Καλημέρα με πολύ αέρα!!!
Αυτο το "Greco di Tuffo, από σταφύλι Aglianico " το ηπια κατα κορον στη Σικελια. Ωραια εχουμε κρασακι, μουσικη .. απ' ολα εχουμε .. καθομαι βεραντα!
Μαρκονάκι έχουμε αέρα?? δεν πειράζει δε μασάμε εμείς. φέρνω το κρασί.. ετοίμασε το μέλι :))
Δεσποινάκι σου έχω και pollo alla cacciatora από Τοσκάνη οπότε μια χαρά,έχει και ωραία βραδιά για βεράντα ;)
Δημοσίευση σχολίου