6 χλμ και μαντινάδες πουλώ

όταν δεν έχεις κλειστό πάρκινγκ,
κάθε πρωί ή θα ξεχιονίζεις το παρ μπριζ ή θα το ξεπαγώνεις..
όχι και τόσο ευχάριστο...
(η φωτό αφιερωμένη σ'εκείνους που σήμερα
δήλωσαν πως θα ήθελαν να είναι στη θέση μου)

με την ψυχή στο στόμα. Ξυπνάω το πρωί, κατά τις 8. Η πρώτη μου κίνηση κάθε πρωί είναι να ανοίξω το παράθυρο να με φυσήξει το δροσερό αεράκι για να ξυπνήσω. Σήμερα το αεράκι ήταν λίγο πιο δροσερό από τις προηγούμενες μέρες. Έπεφταν και λίγες νιφάδες χιονιού. Λίγες όμως, αδύναμες και αραιές. Ετοιμάζομαι, παίρνω και τα κουτάκια με τα τελευταία cupcake για αυτή την εβδομάδα και κατεβαίνω στο γκαράζ. Ο ζαπονέ κι εγώ ξεκινούσαμε για την καθημερινή μας διαδρομή. 6 χιλιομετράκια από το Montreux μέχρι το Vevey. Η χιονόπτωση είναι πια έντονη. Προς στιγμήν σκέφτομαι, βρε να αφήσω το αυτοκίνητο εδώ και να πάρω λεωφορείο?? Και μου απαντάω, καλά τώρα δε μασήσαμε να πάμε ως τη Ζυρίχη με χιόνι και θα κολώσουμε στα 6 χλμ?? Μαγκιές η δικιά σου. Λοιπόν, μέσα σε 20 λεπτά είχε γίνει εκείνο που δεν ξανάγινε. Τρελό χιόνι, οι δρόμοι στρωμμένοι, τα εκχιονιστικά δεν είχαν προλάβει να βγουν να καθαρίσουν. Φρένα γιοκ. Όχι γιατί χάλασαν, αλλά γιατί ήταν αδύνατο να φρενάρει ο ζαπονέ. Έχουμε πει, χιονολάστιχα δεν έχεις. Ο συμπλέκτης μεγάλη ανακάλυψη, σήμερα τον εκτίμησα όσο δε φανταζόμουν ποτέ. Κανά δυο ταρζανιές στο δρόμο και επιτέλους έφτασα. Το τραγούδι της διαδρομής Χαϊνηδες και Μαντινάδες πουλώ

Σκολιανή φορεσά
χασεδένιος ο πάγκος
ξημερώματα
κι ο κόσμος χίλια χρώματα.

η φορεσά μου σκολιανή, κάθε μέρα
τον πάγκο μου χασεδένιο δεν θα τον έλεγα...
ούτε ξημερώματα και ούτε χρώμματα σήμερα, λευκό παντού.

Μαντινάδες πουλώ
με τη ζάχαρη απόξω
πάρε κόσμε πολλές
μαντινάδες καλές
δεν είναι και ζημιά
δυο δεκάρες η μια.

μαντινάδες δεν πουλώ
αλλά χαρίζω κεικάκια
με ζάχαρη απ' όξω
όταν φτάνω στο γραφείο
φτάνουν και τ'αγόρια
ένα κεικάκι να συνοδεύσουν
το νεσπρεσάκι

Για μια αγάπη παλιά
που την πήραν τ΄ αστέρια
γέμισα καημούς
τη νύχτα κι αναστεναγμούς.

δεν υπάρχουν αγάπες παλιές
τις παίρνουν τ'αστέρια μακριά
και μετά πέφτουν
με δύναμη στη γη
και γίνονται σκόνη
κάνεις ένα τσαφ με το χέρι
και φεύγει η σκόνη
από το παλτό
γλιτώνεις και από τους καημούς
αλλά και από τους αναστεναγμούς

Έχω ωραίο χτικιό
μ' αναμνήσεις και βήχα
ποιος ψεγάδι μπορεί
στο χτικιό μου να βρει
πάρε κόσμε πολλές
μαντινάδες καλές.

το χτικιό μου είναι ωραίο
και είναι φρέσκο και καθόλου παλιό.
και φτιάχνω κεικάκια
κόκκινα, σοκολατένια, χρωμματιστά
τι χαρά

Τ' όνειρο μιας αυγής
πού 'χε η νιότη λατρέψει
μην το σκέφτεσαι
μικρό μου και πικραίνεσαι.

αχ αυτή η νιότη
όλο υποσχέσεις όπως η αυγή
γεμίζει τον τόπο χρώμματα
και μετά...

Νά 'χαμε ένα ακριβό
παραμύθι τσι νύχτες
θά 'τανε οι καρδιές
σαν τ' αλώνια φαρδιές
πάρε κόσμε πολλές
μαντινάδες καλές.

ένα παραμύθι...
για τις νύχτες όπως όταν ήμασταν μικροί
γιατί όταν μεγαλώνουμε η καρδιά μας μικραίνει?

Γέρνει ο ήλιος κι εγώ
μοναχός φεύγω πάλι
με προσμένουν να
γυρίσω μέρη μακρινά.

έχει αρχίσει και μεγαλώνει η μέρα
όταν φεύγω δεν έχει σκοτάδι πυκνό
όταν αφήνουν τα σύννεφα βλέπω τα χρώμματα
μαβιά, ροζ, πορτοκαλιά
ήλιος ήλιος ήλιος
δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο
εκείνος κάνει τα πάντα και φαίνονται όμορφα
ακόμα και το φεγγάρι... που κλέβει το φως του
για να φαίνεται

Με φεγγάρι θολό
και βουβό μεσονύχτι
θα με φέρει η νοθιά
σε μια ανάσα βαθιά
να σου δώσω πολλές
μαντινάδες να λες.