Μελισσάκι on tour the break

Έτσι για να έχουμε σασπένς μέχρι τη Νέα Όρκη, που έλεγε κι ο Άλεξ όταν ήταν μικρός και μου το κόλλησε η μαμά του, θα σας πω μιλήσω για κάτι που είχε σχέση με την πόλη αλλά συνέβει στο Μόντρεαλ. Συνάντησα πολλούς φίλους του Τεντ και της Ιουστίνης. Συνάντησα ωραίους ανθρώπους και ενδιαφέροντες. Ανήμερα των Χριστουγέννων η Ιουστίνη και ο Τεντ ήταν καλεσμένοι στο σπίτι της κυρίας Έφης Πυλαρινού και του κύριου Χάρη Μάνεση. Ε, κατά το γνωστό ρητό κοντά με το βασιλικό ποτίστηκε και η γλάστρα που είμαι εγώ!!
Η Έφη μου χάρισε το βιβλίο της 'Στο Ανθρωποχάταν'. Είχα κουβαλήσει στο βαλιτσάκι της καμπίνας έναν Θέμελη. Δεν είχα καμιά όρεξη να διαβάσω Θέμελη όμως... Έτσι αυτό το μικρό βιβλιαράκι με την ένδειξη νεανικό μυθιστόρημα θα ήταν η συντροφιά μου στις νύχτες του Μόντρεαλ όπου το τζετ λαγκ με παίδευε και μου μπέρδευε τους κικαρδικούς μου ρυθμούς.
Ακριβώς πριν το ταξίδι στο Μανχάταν θα έκανα ένα λογοτεχνικό ταξίδι στο Ανθρωποχάταν της Έφης. Το Ανθρωποχάταν λοιπόν βρίσκεται στη χώρα των Ετάζ-Ουνί και εκεί μεγαλώνουν οι δίδυμοι ήρωες μας, ο Ζούκου και ο Ζούκου-Ζούκου. Μια ιστορία τόσο φανταστική όσο και αληθινή. Εικόνες, πολλές. Εικόνες από τη ζωή μιας πόλης που είναι το κέντρο του κόσμου. Ευφάνταστες μοιάζουν οι περιγραφές αλλά δεν είναι. Είναι οι περιγραφές ακριβώς της ζωής σε μια πόλη που όλος ο κόσμος κινείται γύρω της, η γλώσσα όμως που διαλέγει να χρησιμοποιήσει η συγγραφέας είναι απολύτως ευρυματική και πρωτότυπη. Ετάζ-Ουνί, Ανθρωποχάταν, Τοιχόδρομος, Σκεψαθώνιος, Εγκεφαλοκαταιγίδα και ξαφνικά... ΜΠΑΜ ΜΠΛΑΣΤ ΜΠΟΥΦ ΜΠΡΑΜ ΜΠΡΟΥΜ!!!! Τίποτε δεν είναι ίδιο πια. Μπερδεύτηκαν οι όροφοι, χάθηκαν τα σημεία διαφυγής, ένα εγκατελειμένο τρισδιάστατο παζλ. Ποιος ανακάτεψε τους ορόφους? Η ταβανοσυμμορία μήπως? Απόγνωση και φόβος.
Η εταιρία όπου εργάζονται οι δίδυμοι, η Εγκαφαλοκαταιγίδα, μετακομίζει στη Σανγκάη ακολουθούν και οι νεαροί τα κίνητρα άλλωστε είναι δελεαστικά.
Έτσι λοιπόν, βρέθηκα κι εγώ στο Ανθρωποχάταν με τη βοήθεια της Έφης, με όχημα τη φαντασία της, την εμπειρία της και τη ζωή της στην πολύχρωμη, πολυπολιτισμική πόλη των Ετάζ-Ουνί. Όταν έφτασα εκεί τίποτε δεν έμοιαζε να έχει ανακατευτεί, οι όροφοι ήταν όλοι στη θέση τους και ο αριθμός 13 δεν υπήρχε πουθενά, η βόλτα όμως αργότερα τα μαρτύρησε όλα.
Είναι αλήθεια ότι ακόμα κι αν έχεις πάει πολλές φορές σε ένα μέρος όταν διαβάσεις κάτι που ουσιαστικά είναι η ματιά ενός άλλου ανθρώπου τότε ξαφνικά βλέπεις τόσα άλλα πράγματα που κάνουν την εικόνα διαφορετική ή τουλάχιστον τη συμπληρώνουν. Η Νέα Υόρκη, είναι και το downtown της και αυτό δεν θα είναι ποτέ πια το ίδιο. Όσο κι αν νιώθεις μεγάλη χαρά όταν είσαι στην 5η, όταν χαζοβολτάρεις στο SoHo, όταν σου πιάνεται ο αυχένας χαζεύοντας τις χρωμματιστές διαφημίσεις στην Times Sq αλλό τόσο θα μειώνεται η χαρά, θα χάνεται η ανεμελιά αλλά θα συνεχίσει να σου πιάνεται ο αυχένας προσπαθώντας να καταλάβεις ή να θυμηθείς που στέκονταν οι δίδυμοι και που πήγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι...
Ευχαριστώ πολύ την Έφη που μου χάρισε ένα διαφορετικό αλλά πολύ σημαντικό ταξίδι στο Ανθρωποχάταν της!
Προφανώς το συνιστώ ανεπιφύλακτα το βιβλίο ;-)
Ανθρωποχάταν, Εφη Πυλαρινου Εκδ. Κεδρος.

μέχρι στιγμής στη Γη, ένας άνθρωπος μπορεί να είναι

άσπρος ή μαύρος ή κίτρινος ή κόκκινος.
Αλλά τώρα μια άλλη ράτσα ετοιμάζεται να εμφανιστεί.
Είναι οι Ζαζού, είναι οι Ζαζού!