Μελισσάκι on tour part one

Το ταξίδι προγραμματιζόταν για το περασμένο καλοκαίρι. Λόγω διαφόρων ατυχών συγκυριών όμως δεν πραγματοποιήθηκε και να πω την αλήθεια καλύτερα γιατί ήθελα περισσότερο να πάω στο νησάκι! Έτσι λοιπόν, η επόμενη διαθέσιμη περίοδος ήταν αυτή των Χριστουγέννων. Εκδόθηκε η βίζα για την Αμέρικα, βγήκαν τα εισητήρια, ανέβηκε η μεγάλη βαλίτσα από το υπόγειο και όταν ήρθε η ώρα γέμισε με ρούχα και δώρα. Τρένο, αεροπλάνο και παραμονές Χριστουγέννων έφτασα στο κατάλευκο Μόντρεαλ. Με περίμενε στο αεροδρόμιο ο αγαπημένος Τεντ ή Σόζολο όπως λέει η μοναδική, κούκλα και χαριτωμένη Άντα από τη Νέα Υόρκη. Στο σπίτι με περίμενε η αγαπημένη μου Καναδέζα. Με υποδέχτηκε με μια μεγάλη αγκαλιά και ένα φωτεινό χαμόγελο. Ετοίμαζε το dirty thirty πάρτυ που έδωσε προς τιμή μου με dirty thirty καλεσμένους. Φάγαμε και περάσαμε καταπληκτικά, η γεμιστή γαλοπούλα του Τζουστινακίου πεντανόστιμη. Γνώρισα και τον Πάρη Πέτρου, θυμάστε τη φοβερή φωνή του ραντεβού στα τυφλά με τη Βάσια Τριφύλη? Ε, αυτός ήταν εκεί!! Φωτογραφικό ρεπορτάζ από τη μεριά μου δεν υπάρχει από τα event, μια που αφενώς φρόντιζε το Τζουστινάκι να τα καλύπτει και αφετέρου ντρεπόμουν και λίγο να φωτογραφίζω στα ξένα σπίτια αν και με το σπίτι του ξάδερφου Ντένη έπαθα μεγάλη πλάκα.

Το Μόντρεαλ ολόλευκο στο πιάτο μας, δεν θυμάμαι πως λέγεται η περιοχή αλλά η θέα από εκεί πάνω είναι πολύ όμορφη.
Η βόλτα στο χιόνι δεν είναι εύκολη υπόθεση ειδικά όταν έχεις και τον έξτρα φόβο του ζαβού γόνατου και φυσικά το βεβαρημένο παρελθόν στα πεσίματα. Έτσι λοιπόν, μπήκαμε ξανά στο αυτοκίνητο και κατεβήκαμε στο κέντρο της πόλης για μια βόλτα στο παλιό Μόντρεαλ.
Είδαμε την Notre Dame, τη φάτνη που είχε στηθεί στην place Jacques Cartier
και μου άρεσε τόσο πολύ η περιοχή που φεύγοντας αποφάσισα να αγοράσω ένα οικοπεδάκι. Για να το δεσμεύσω χρησιμοποίησα την δική μου μέθοδο του ξαπλώνω φαρδιά πλατιά!! Λίγο ο πάγος, λίγο που δεν πρόσεχα προσγειώθηκα στον πισινό μου και ευτυχώς όχι στο γονατό μου και μετά δεν μπορούσα να σηκωθώ γιατί γλυστρούσα στον πάγο, μιλάμε για μεγάλο ρεζίλι :)
μετά στο βουνό. συναντήσαμε καταπληκτικούς και πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους. αυτοί ζουν σε ένα πανέμορφο σπίτι που κυριολεκτικά κρέμεται πάνω από μια λίμνη. μια παγωμένη λίμνη αυτή την εποχή. εκεί συναντήσαμε και δυο σκυλάκια τον ραλφ και τον γουίνερ. ο γουίνερ είναι τελείως παλαβόςέτρεχε μέσα στα χιόνια και έσκαβε λακούβες κι ας έτρεμε από το κρύο. η ουρίτσα του ζούσε στιγμές μεγάλου ενθουσιασμού όπως φαίνεται και στη φωτογραφία.
παπούτσια κρεμασμένα, χωρίς λόγο όπως μου εξήγησε ο Νικ. αυτοί που τα κρέμασαν έτσι ήθελαν να κάνουν! απλά. η τρομερή παρέα έφτιαξε χιονάνθρωπο... με δυο πρόσωπα
για να βλέπει κι αυτούς που κατευθύνονται προς το σπίτι αλλά κι αυτούς που βγαίνουν στην βεράντα να χαζέψουν τη θέα!