ο ήλιος έχει μεταφερθεί λίγο πιο δυτικά και δεν λούζει πια τη μπροστινή βεράντα του διαμερίσματός μου. εγώ είμαι κόκκινη σαν αστακουδάκι, έτσι γίνεται πάντα. δεν είναι νέο. θα γεμίσω φακιδούλες αλλά δεν πειράζει, έχουν γούστο κι αυτές. όταν ήμουν πιο μικρή δεν τις ήθελα καθόλου, είχα πιο πολλές στη μύτη και στα μαγουλάκια. τώρα τελευταία παρατηρώ ότι σχεδόν σε κάθε ποστ λέω κάτι για όταν ήμουν μικρή... αν υποψιαστώ ότι γερνάω θα σταματήσω γιατί εγώ δεν γερνάω! έλεγα λοιπόν, πως έχω κοκκινήσει αλλά δεν έχω καεί που είναι πολύ βασικό και μια μικρή λεπτομέρεια είναι ότι έχω πάρει χρωμματάκι μόνο μπροστά... :)
το μεσημεράκι αποφάσισα να αλλάξω βεράντα. μαζί με φίλους επισκεφθήκαμε τη βεράντα του trois couronnes. αυτό το μέρος δεν θα σταματήσει να μου αρέσει ποτέ, όσες φορές και να πάω, όσο ίδιο κι αν παραμείνει για πολλά χρόνια ακόμα. στην πραγματικότητα δεν θέλω να αλλάξει καθόλου. αν και η μικρή αλλαγή στην κάρτα των ποτών ήταν ευχάριστη μια που πρόσθεσαν espresso freddo, για καπουτσίνο φρέντο δεν το συζητάμε αλλά και ο εσπρέσο είναι μια χαρά! αυτό το και το nammos είναι δυο μέρη που δεν θα ήθελα να αλλάξουν ποτέ. δεν θα ήθελα να αναγκαστώ να μου λείψει κανένα από τα δυο, το nammos λίγο παραπάνω ή μπορεί και πολύ παραπάνω!
υπάρχει ένα ενδεχόμενο να βρήκα διαμέρισμα. ακόμα δεν έχω μιλήσει με τους αρμοδίους αλλά είναι ακριβώς εκεί που το θέλω, έτσι όπως ακριβώς το θέλω, με τη θέα που θέλω και ελπίζω να μπορεί να γίνει δικό μου όπως θέλω! θα δείξει... αλλά μακάρι!
κάτω από το μπαλκόνι μου είναι παρκαρισμένη μια πόρσε. δεν είναι αυτό το περίεργο. μέσα μπήκε μόλις μια πιτσιρίκα κι ένας ασπρομάλλης... ελπίζω να είναι ο μπαμπάς της! το βρίσκω λίγο λυπηρό ως φαινόμενο, αυτό το έλα στον παππού, αυτόν που τα 'χει όλα και μη κοιτάς αλλού. γιατί εκτός από τα όλα έχει και άσπρα μαλλιά στην κεφαλή... τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι νομίζω... και φυσικά αυτό ισχύει και για εκείνους που τα βάφουν και καταλήγουν με το δυστυχές κομοδινί του Μικρούτσικου!
Μαρκονάκι μου εξαιρείσαι από αυτή την κατηγορία, είναι άλλα τα δικά σου τα λευκά, και μη τολμήσεις και τα βάψεις ;-)
μια γάτα στην απέναντι ταράτσα παίρνει το μπάνιο της. την παρατηρώ και σκέφτομαι ότι αυτό το ζωάκι είναι τόσο κομψό, τόσο φινετσάτο, αυτές οι λεπτεπίλεπτες κινήσεις που κάνει, ο τρόπος που νωχελικά κουνάει την άκρη της ουρίτσας της, ο τρόπος που τρώει που δεν πέφτει με τα μούτρα αλλά δοκιμάζει το φαγάκι της με τέτοια χάρη δείχνουν ένα class, αριστοκρατία ακόμα κι αν είναι κεραμιδόγατα! άντε τώρα να βρεις σκύλο να σου κάνει τέτοια κόλπα, είναι λίγο αμπλαούμπλες αυτοί που έχουν άλλη χάρη βεβαίως!
ο ιδιοκτήτης της γάτας, αν μπορεί να το πει αυτό κανείς φυσικά, είναι ένα χάλι μαύρο, τον σώζει το ότι φιλοξενεί τη γάτα στο σπίτι του και μόνο. άρα ένας χάλιας τυπάκος κερδίζει πόντους δίνοντας στέγη σε μια γατούλα!
τι βλακείες γράφω Παναγία μου... το Άγιο Πνεύμα θα έρθει καμιά βόλτα από εδώ επιτέλους;
α, και μη ξεχάσω πριν λίγες μέρες διάβασα σε ένα μπλογκ τυχαία μια που δεν το επισκέπτομαι συχνά κάτι που είχα γράψει εγώ πριν μερικές εβδομάδες... ακριβώς τις ίδες λέξεις!! παιδιά λίγο φαντασία :)
αυτά και πάω να ξεκουραστώ γιατί ειλικρινά χώμα έγινα σήμερα από τη μια βεράντα στην άλλη!
φιλάκιαα
19 σχόλια:
Τωρα εγω εχω την απορια, αυτα που εγραψες τα εγραψες πριν η μετα την παθητικη κατασταση στην οποια επεπεσες; Θα με βολευε ενα μαυρισματακι σημερα αλλα δε μου εκατσε ο ηλιος. Φιλακια!
α δεν επέπεσα, υπέκυψα... :)) μετά όμως υπέκυψα, κατάλαβες;
ήλιο δεν μπορούσαμε να σας στείλουμε σήμερα, είχε προτεραιότητα το Μόναχο, στείλαμε εκει ;-)
φιλάκια
ΚΑΙ αύριο ηλιοθεραπεία!!
...καλα να λιαζεστε και να μαυριζετε εσεις εκει..και εμεις εδω να κυκλοφορουμε με αδιαβροχο και ομπρελλα...!! παει χαλασε ο κοσμος.!!
Φιλιαααα
Υγ. και να ειμαστε και στο γραφειο...σημερις..!!:-)
τι ωραια ολα αυτα .. κατι απο σκορπια λογια και χωρις προγραμμα..και αυτο το τιημερο .. θαυμα.. μερσι για τον ηλιο!! πολυ γενναιοδωρη εισουνα... εμενα οι φακιδες μ αρεσουνε .. και οι δικες μου και των αλλων... κοιτα αν ερθει το αγιο Πνευμα απο κει .. ξερεις εσυ τωρα φου φου να φτασει ως εδω... γιαλα μπαι ( να μην ξεχνω και τα αραβικα μου )μαργαριτα
Και μένα μου αρέσουν οι φακίδες.. Και το κοκκίνισμα πριν το μαύρισμα, και το χύμα mood... Και εξακολουθώ να μετράω ανάποδα και μου έχουν σπάσει τα νεύρα... Με την καλή έννοια...:-)
Χτες εδω εβρεχε και η Κυριακη ητανε λιγο περιεργη.Μια ηλιος και μια συνεφια.Σημερα εχει ηλιο λαμπρο,αλλα που καιρος για αραγμα,παμε για δουλεια.
Ποιος σε αντιγραφει παιδι μου και δεν ντρεπεται;Πες του χαιρετισματα πως εισαι μοναδικη και οσο και να προσπαθησει δεν..
Αντε μπραβο μην τα παρω με το καθε ψωνιο.Πιες καφεδακι σημερα και περνα καλα φιλια.
ε αφού είστε στο γραφείο καλύτερα να βρέχει Όρφια, ε?
α μα τι λες Μαργαρίτα, αλοίμονο έτσι θα σας αφήναμε ολόκληρο τριήμερο; να μουλιάσετε; όχι όχι
όλοι θα περνάμε ωραία εδώ στη γειτονιά :))
για το Άγιο Πνεύμα... δεν ξέρω καν αν θα έρθει πάντως αν το δω μην ανησυχείς!
Έλα μπουμπού αυτή η κουτσή εβδομάδα εμείνε και λίγο ακόμα :))
φιλάκια
Γιάννα μου, δεν μου το 'χω καθόλου ότι είμαι για αντιγραφή γι' αυτό το βρίσκω λίγο αξιολύπητο να βρίσκουν εδώ καμιά εξυπνάδα που γράφω και να την αναπαράγουν 2 μέρες αργότερα :)
τέλος πάντων δε βαριέσαι...
καλή δουλειά
φιλιά
Eμένα μου άρεσε πολύ το πόστ και το βρήκα αυθόρμητο και γλυκό σαν και σένα μελισσάκι μου. Και ελπίζω να το πάρεις το σπίτι και να ερχόμαστε να πίνουμε καφέ στη βεράντα όταν κάνουμε βόλτα προς Ελβετία μεριά.χχχ
γλυκουλη μου τι καλος που εισαι!! παντως το παρω δεν το παρω το διαμερισμα μια βεραντα και δυο και τρεις τις εχουμε να πινουμε καφεδακια :)
xox
αχ, χαλαρος καφες σε βεραντα = το μου κανετε τωρα... ουτε εμενα με επισκεφτηκε το αγιο πνευμα, βοηθεια μας, το μυαλο μου αλλου. κι εγω μετραω μερες.
ευχομαι να σου κατσει υο διαμερισμα :-)
δεν ξερω που πηγε το αγιο πνευμα τελικα... οποιος το ειδε ας μας το πει!!
μετραμε ολοι μαζι, αλλοι λιγοτερες αλλοι περισσοτερες αλλα θα περασουν που θα πανε ;-)
ευχαριστω για το φλατ αυριο θα παρω να μαθω λεπτομερειες!!!
Α, καλά που το διάβασα αυτό, ώστε, όταν ασπρίσω πια, να μη παρκάρω την Porsche εντός του οπτικού σου πεδίου!!! Χαλάστρα θα μου κάνεις!!!!!
Φιν-Φον φακιδούλες, ε;
:-)))
α όχι Γιάννη μου, χαλάστρα δεν θα σου κάνω ποτέ! όλα κι όλα. άλλο η δική μου γνώμη και άλλο η ελευθερία του άλλου να κάνει τις επιλογές του.
Α πα πα δε μπορώ να βλέπω βαμμένο μαλλί αντρικό, όχι ρε γαμώτο, με τίποτα. Μέχρι που σιχτιριάζω λέμε!!
Πάρε το χρωματάκι σου Mel μου να έρθεις ροδοκόκκινο εδώ. Όχι σα κι εμένα που βγήκα στη Ψαρρού σα γαλακτομπούρεκο, μπλιαχ!!
Σε φιλώ με καλημέρες φωτεινές:))
α εγώ θα βγω σαν τούρτα αμυγδαλου Κατερινα, δεν μαυριζω αλλα δε με πειραζει καθολου :)
Α, ωραία τότε! Δεν έχω τώρα παρά να πάρω μια Porsche και να βρω μια μικρούλα... και μετά ανεμπόδιστος...
Το πρώτο το κόβω για πιο εύκολο, βέβαια, στο δεύτερο μπορεί να δυσκολευθώ... λίγο!!!
:-)))
Δημοσίευση σχολίου