Είναι τέζα η μικρή Τερέζα. Το χειρότερο δεν είναι το τέζα, δεν είναι καν που ψοφολογάει και είναι νέα και όμορφη. Το χειρότερο είναι που δε μπορεί να μιλήσει, που η φωνή δεν βγαίνει από το πηγάδι αλλά από τα Τάρταρα.
Ούτε αντιβίωση, ούτε τίποτα είπε η γιατρός. Καλά δε μασάω εγώ, είχα μια αμοξίλ που κάνει για το λαιμό γενικώς και τη χτύπησα, μαζί με κάτι αντιφεγμονώδη, αντιπυρετικά και νομίζω ότι τελικά θα γίνω καλά. Γενικά, δεν είμαι τύπος που θα κρατήσει αποστάσεις από τα φάρμακα αν κάτι μπορεί να με ανακουφίσει θα το πάρω χωρίς δεύτερη σκέψη, τα ναρκωτικά όλα εξαιρούνται. Βέβαια, τη μορφινούλα μου την πήρα μετά το ατύχημα αλλά το είπε ο γιατρός.
Λοιπόν, την επομένη της Πρωτοχρονιάς πήγα σε ένα σπίτι όπου ήθελα να πάρω όλα τα φανταστικά μπιμπελά να τα βάλω στο χάλι και να καθίσω να τα κοιτάζω. Συγκρατήθηκα και δεν το έκανα αλλά εκεί μέσα υπάρχουν όλα αυτά τα απολύτως κομψά και όσο παιδικά χρειάζεται αντικείμενα τρελού πόθου. Ότι μια μέρα θα κλέψω θα το πω, ότι θα καταφέρω να τα κλέψω δεν θα το πω :)
Στο twitter ο Αλιάγας twittάρει και μας λέει για την αποψινή εκπομπή στην TF1, το τραγούδι της χρονιάς. Θα τον δούμε εννοείται γιατί οι γαλλικούρες του δεν παίζονται. Αυτός, επίσης το twitter ανεβάζει φωτογραφίες του Παρισιού. Απίθανες, τρομερά καλλιτεχνικές κι αν τις τραβάει με το κινητό του τότε τι να πω κι εγώ, ο άνθρωπος έχει ταλέντο.
Ενώ η ίωσή μου ξεκίνησε μόνο με αποκλεισμό του λαιμού, δηλαδή των φωνητικών χορδών όπως έμαθα από τη γιατρό έχει αρχίσει να επεκτείνεται εδώ και λίγες ώρες προς τη μύτη και τη μπουκώνει και δεν μπορώ. Δηλαδή, βλέπεις τη πάει να γίνει; Τώρα δεν μπορώ να μιλήσω και σε λίγο δεν θα μπορώ να μυρίσω και να αναπνεύσω. Τι να πω... δε μπορώ να πω και πολλά.
Όμως, θα πω για το φαγητό που έφαγα το βράδυ πριν χάσω τη μιλιά μου. Tortelli Cremaschi. Η Crema είναι μια μικρή πόλη περίπου 60 χλμ νοτιοανατολικά του Μιλάνο. Εκεί φτιάχνουν τα tortelli που είναι ζυμαρικά γεμισμένα με ένα μείγμα γλυκό που αποτελείται από διάφορα μπισκοτάκια όπως amaretti, τα πολύ τοπικά mostaccino και άλλα. Μου τα έφερε ο Νico που η Crema είναι το χωριό του και τα μαγείρεψα εγώ με τον παραδοσιακό τρόπο όπως μου είπε. Βράζουμε τα tortelli μέχρι να μαλακώσουν και σε μια άλλη κατσαρόλα λυώνουμε βούτυρο το οποίο αρωματίζουμε με φασκόμηλο. Σουρώνουμε τα tortelli και τα λούζουμε με το λυωμένο βούτυρο. Προσθέτουμε και αρκετή grana padano, εγώ βάζω μπόλικη γιατί μου αρέσει και σερβίρουμε. Όνειρο. Η grana ισσοροπεί τη γλύκα των ζυμαρικών και εγώ τώρα θέλω να πάω στην Crema το Δεκαπενταύγουστο να δοκιμάσω το απολύτως αυθεντικό προϊόν. Τα βρίσκεις όλο το χρόνο στην περιοχή αλλά το παραδοσιακό είναι δεκαπενταύγουστος. Της μάμα του είναι 50 φορές καλύτερα μου είπε γιατί εκείνη τα κάνει πάντα φρέσκα και δεν τα καταψύχει ποτέ και η διαφορά είναι μεγάλη και εμφανής σύμφωνα με τον μικρό Ιταλό μας.
Πέρα από αυτά έχω ακούσει πολλές μαλακίες τώρα τελευταία αλλά δεν έχω απαντήσει. γιατί; γιατί περιμένω το τέλος για να γελάσω τρελά όμως!
άντε και περαστικά μας.
20 σχόλια:
Μπουμπού μου καθόλου δεν μου αρέσει που είσαι άρρωστη και ειδικά που δεν μπορείς να μιλήσεις αν και - απ' ότι διαβάζω- αν είναι να έχεις πολλά να πεις, μπορεί το σύμπαν να σου δίνει μια ευκαιρία να τα σκεφτείς με την ησυχία σου και να αποφασίσεις.. Όσο για τα πράγματα που σου άρεσαν την δεύτερη μέρα του χρόνου, ε, να το χτυπήσουμε στο κεφάλι το ψάρι και να τα πάρουμε να φύγουμε τρέχοντας την επόμενη φορά..:-))) Άσε που νομίζω πως αν του κάνεις (πολύ αλλά πάρα πολύ όμως) λυπημένα γαλάζια ματάκια μπορεί να στα δώσει από μόνο του.. Φιλιά πολλά και περαστικά...:-)))
αχ όχι δε μπορω να του παρω του ψαριού τίποτα από τα πραγματάκια του! του αρέσουν και τα θέλει και δεν είναι σωστό να του τα στερήσω.
του είπα όμως ότι θα πηγαίνω εκεί για καφέ όταν είμαι στην Αθήνα και θα τα βλέπω έτσι!
φιλια και ευχαριστώ!!!!!
περαστικα!! τωρα βεβαια υπαρχει αυτη η ιωση και στη μορφη .. δεν μιλαω δεν μυριζω δεν ακουω.. εμενα συνηθως με πιανει το τελευταιο.. ακουσα κι εγω απο τοτε που ηρθα πολλα... ασε καλιτερα γιατι εχω παρει αναποδες.. αλλα ευχομαι οι ιοι να περασουν ξωφαλτσα διπλα μου. δεν εχω παριθωρια για κρεβατωματα.. αυτο το τορτελινι λοκειτιον το σημειωνω.. καη αναρωση λοπον και σιδερενια.. ( η κοτοσουπα που λεγαμε κανει θαυματα) μαργαριτα
Kαι που δε μιλας το ιδιο ειναι...η σιωπη σου κανει εκκωφαντικο θορυβο ;-) τα φιλια μου
Πολλα περαστικουλια και γρηγορα.Εγω λεω να μεινεις στα ζεστα και να παρεις τα φαρμακα που σε ανακουφιζουν.
φιλακια
Έτσι κάνει ο ιός, κάνει τον κύκλο του και αν δεν τον κλείσει δεν περνάει. Το θετικό είναι ότι αποκτάμε έτσι αντισώματα με τίμημα βέβαια την ταλαιπωρία, όπως σου είπα την πέρασα και εγώ. Ελπίζω να είσαι τώρα καλύτερα και να χάρηκες το πρόγραμμα στο TF1.
σε φιλώ
Μαργαρίτα εμένα ήταν η ώρα μου. Σύμφωνα με τις στατιστικές μου, αρρωσταίνω κάθε 4 χρόνια συνήθως λαιμό. τελευταία φορά ήταν το Φεβρουάριο του '07, μια εβδομάδα πριν έρθω εδώ. Οπότε, ήταν ο καιρός να αρρωστήσω και με μαθηματική ακρίβεια συνέβει :)))
εσένα σε λίγες μέρες θα σε βρει σίγουρα ένα πακετάκι, να έχεις το νου σου!
φιλιά
σε ξεκούφανα αγαπημένε; σορρυ δεν το ήθελα :)))
φιλιά
ευχαριστώ Γιάννα μου!
Ρουλάκι τον χάρηκα στο TF1, τι να κάνω έχω αδυναμία στα γαλλικά του :)))
ο ιος κάνει τον κύκλο του και εμείς περιμένουμε, όμως σήμερα η Λούρδη μου έφερε ένα πορτογαλέζικο ματζούνι και σα να έχει ανοίξει λίγο η φωνή μου
(κρεμμυδόζουμο, βράζεις τα τσόφλια από τα ξερά κρεμμύδια σε νεράκι και το πίνεις, κανονικά λέει είναι χάλια αλλά εγώ δεν έχω ούτε γεύση ούτε όσφρηση οπότε το πίνω σα νεράκι. δεν κάνει πολύ 2 φλυτζάνια την ημέρα. παραπάνω πονάει η κοιλιά μας)
φιλιά πολλά
Περαστικά σου, όλα τα παιδάκια κάτω από την κραιπάλη, που τα άφησε εκτεθειμένα στις ιώσεις.
Οσο γιά τον ξάδερφο, έχει τον τρόπο του στη δημοσιότητα.
Κοίταξε να εμΦΩνιστείς πάλι γιά να σου μιλήσουμε.
Φιλάκια και σούπες τώρα όχι πάστες, ναι;
Περαστικά σου Τζιντζώνι μου!
Take care!
Θα γίνεις γρήγορα καλά το ξέρω!
:)))
Τζουστινάκι ο ξάδερφος είναι μέσα στις νέες μεθόδους επικοινωνίας με το κοινό του που είναι πολύ νεανικό και πάιζει το twitter τρελά. τα εχει πεθάνει τα γαλλάκια του!
με το που θα εμφωνιστώ εσενα θα παρω πρωτη τηλεφωνο :)
φιλακια
Φαραωνίτσα μου σ'ευχαριστώ πολύ
φιλακια
A!! περαστικουλια. Το δικο μου κρυωματακι που που με κατατρομαξε παραμονες Πρωτοχρονιας ευτυχως σταματησε με 2 μερες συναχακι και δεν συνεχιστηκε ως συνηθως στο λαιμο. Παντως οταν αυτο μου συμβαινει στην Ελλαδα τρεχω και παιρνω ενα βοτανοσιροπο ονομαζομενο Αλπενκραφτ (δικο σας ειναι) και σε μενα κανει θαυματα. Αυτη τη φορα κατεβασα και μερικα ποτηρακια αναβραζομενη βιταμινη σε!
Κατα τα αλλα το γκρανα το προτιμω κι εγω σε πολλα ζυμαρικα. Το φασκομηλο ξεροψηνεται λιγοι στο βουτυρο και γινεται τραγανουλι, ε; καπου το εχω δοκιμασει, ειναι εξαιρετικη σαλτσα μεν λιγο παχυντικη δε.
Καλη μας χρονια και υγεια τζιτζακο!
Δεσποινάκι εμένα αυτή τη φορά φαίνεται να με σώζει το πορτογαλέζικο ματζούνι. αρχιζει και ανοιγει η φωνη μου, γιατι ο πυρετος και τα δεκατακια ειναι ακομα εδω.
το φασκόμηλο δεν το έφαγα αλλά ναι είχε ξεροψηθεί μέσα στο βούτυρο. η σάλτσα είναι πολύ ωραία και ταιριάζει πολύ με τα τορτέλι κρεμάσκι με άλλα ζυμαρικά δεν την έχω δοκιμάσει, η γκράνα όμως ταιριάζει με πολλά ζυμαρικά :))
φιλιά και ευχαριστώ!
Bebe μου, η αλήθεια είναι ότι το σπίτι μου μοιάζει με εκθετήριο μικρών πραγμάτων(είδες τα μισά τα άλλα είναι σε κουτιά) που κάνουν την κα Άννα να κλαίει όταν καθαρίζει.Please μη μου σπάσετε την καρκάλα όλο και κάτι θα δώσω ντέ.
bebe μου δεν θα σου σπάσει κανείς την καρκάλα μη φοβάσαι! και δε θέλω τιποτα, σου ειπα θα ερχομαι εκει να τα βλεπω :)))
φιλακια
Περαστικά τζιτζίνι,κι ο γιός μου μόλις το πέρασε!!!
Είναι πάντως μερικά φάρμακα που παρ'ολο που οι γιατροί λένε όχι, ε δεν γίνεται κι αλλιώς....
Στο παιδί δεν τα δίνω, αλλά εγώ τα παίρνω ανελλειπώς και γίνομαι καλά σε 2 μέρες!
το παιδί είναι αλλιώς Λένα συμφωνώ! άτιμη αυτή η ίωση πάντως άτιμη...
σ' ευχαριστώ πολύ
Δημοσίευση σχολίου