τα Σαββατοκύριακα της αυτοκτονίας!

το προηγούμενο Σάββατο ξύπνησα με πυρετό 39. ένα ερείπιο. ήρθε η Lurdes να σιδερώσει. μου έφερε ένα πορτογαλέζικο μαντζούνι το οποίο αν το έπινα θα μου έφερνε τη φωνή μου πίσω. καλά της είπα, άστο στον πάγκο εγώ θα μείνω στο κρεβάτι λίγο ακόμα και θα το πιω όταν σηκωθώ.  μερικά αντιπυρετικά και αντιφλεγμονώδη αργότερα σηκώθηκα. ήπια το κρεμμυδόζουμο, ένα φλυτζάνι το πρωί και ένα το βράδυ όχι πιο πολύ μου είπε η Lurdes γιατί πειράζει στο στομάχι. είναι αηδιαστικό, κλείσε τη μύτη σου για το πιεις. εγώ δεν είχα ούτε γεύση ούτε όσφρηση όμως, το ήπια σα νεράκι.

πήγα μια βόλτα στη Λωζάνη, ναι με τον πυρετό μου μαζί. ήμουν κατάχλωμη αλλά who cares?

αγόρασα μια υπέροχη γκρι φούστα και ήθελα να κάνω τα νύχια μου αλλά οι βλαμμένες δεν είχαν χρόνο.  είδα λίγο την Άννα και γύρισα σπίτι. 

πέρασα όλο το απόγευμα με τσάι του βουνού με μέλι, dafalgan, αντιβίωση, μια βελουτέ κολοκύθας και Bejart στο dvd. ατέλειωτες ώρες μπαλέτου. το λατρεύω. αν αποκτήσω ένα παιδάκι ποτέ μου πρώτα θα μάθει να κάνει πιρουέτες και μετά θα περπατήσει :)

η φωνή μου έχει αρχίσει να βγαίνει, μη φανταστείς ότι τραγουδούσα κιόλας αλλά σαφώς καλύτερα από πριν. βρε λες αυτό το πορτογαλέζικο ζουμί να κάνει δουλειά; ας πιω άλλο ένα πριν φύγω σκέφτηκα.

το βράδυ Λωζάνη ξανά. ατέλειωτες ώρες σάλσα. χόρος μέχρι τελικής πτώσεως. τη δική μου την πτώση την περίμενα να έρθει γρήγορα. αλλά για δες, έχω αντοχές. με πυρετό, με το λαιμό μου σε κακό χάλι, με τα κοκκαλά μου να πονούν απίστευτα χόρευα, χόρευα, χόρευα. 

πέρασα τέλεια.

η Κυριακή ήταν χουζούρικη. έβρεχε στη ριβιέρα. εγώ στον καναπέ με τέσσερα θερμόμετρα, ροζ παπλωματάκι, χαρτομάντηλα, τσάγια, αντιπυρετικά, αντιφλεγμονώδη, αντιβίωση, περιοδικά. τι παρακμή Θεέ μου... σκεφτόμουν.

τη Δευτέρα μια συνάδελφος με ρώτησε στο διάδρομο, τι κάνεις και είναι τα μαλλιά σου ΤΟΣΟ τέλεια ΚΑΘΕ μέρα; ψήλωσα λιγάκι πρέπει να πω! γιατί οκ, τα βλέπω και μόνη μου ότι είναι ωραία αλλά να στο λένε οι άλλοι είναι αλλιώς, έχει άλλη αξία.  της εξήγησα ότι το κυριότερο όλων είναι ένα καλό κούρεμα τα άλλα είναι συνδυασμός πραγμάτων.

από χθες έχουμε έναν καιρό απλά υπέροχο.  το μεσημεράκι πήγαμε βόλτα για καφέ στη Γενεύη. καθίσαμε στην παλιά πόλη σε τραπεζάκια έξω. λοιπόν, εγώ θα το ξαναπώ. έχω την τύχη να ζω στην ομορφότερη χώρα της Ευρώπης. κι ας λένε οι διάφοροι ότι θέλουν... δεν ξέρουν ή μάλλον δεν έχουν την παραμικρή ιδέα κι ας νομίζουν αλλιώς.

μα πότε πήγε 8:25 κιόλας; πρέπει να ετοιμαστώ, έχουμε έξοδο πάλι :)