Κυριακή 11 Απριλίου 2010

New York Cheesecake

εντάξει όχι να το παινευτώ επειδή το έφτιαξα εγώ αλλά έφτιαξα ένα εξαιρετικά καλό cheesecake. Πειραματίστηκα με διάφορες συνταγές και τρόπους ψησίματος και συνδυασμούς ποικίλους. Χθες βράδυ όμως βρήκα το ιδανικό και νομίζω πως αυτή η συνταγή μπορεί να αποτέλεσει τη βάση για cheesecake με διαφορετικές γεύσεις. Φωτογραφίες δεν υπάρχουν αλλά επειδή για μένα η εμφάνιση μετράει πολύ σας λέω ότι ήταν άψογο. Η εμφάνιση ενός πιάτου γενικότερα είναι εκείνη που δημιουργεί την πρώτη εντύπωση και αν η εικόνα είναι μέτρια ή κακή τότε το μυαλό με τα δικά του παιχνίδια θα προσαρμόσει και τη γεύση, τουλάχιστον αυτό θα κάνει το δικό μου ανόρμαλο μυαλό. Έχω δει πολλά cheesecake, τα περισσότερα με καφετιά επιφάνεια προφανώς γιατί δεν ψήθηκαν σωστά. Ε, αυτά κατά τη γνώμη μου δεν αξίζουν τις θερμίδες τους :)

Η συνταγή

για τη βάση
100 γρ βούτυρο
140 γρ μπισκότα, digestive είναι τα ευκολότερα να βρεθούν αλλά τα καλύτερα είναι τα graham crackers.
1 κ.σ. ζάχαρη

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Στρώνουμε στον πάτο μιας φόρμας 23 εκ με αποσπώμενη βάση αντικολλητικό χαρτί και βουτυρώνουμε τα πλαϊνά.
λυώνουμε το βούτυρο και τρίβουμε τα μπισκότα στο μπλέντερ. ανακατεύουμε τα μπισκότα με το βούτυρο και τη ζάχαρη. απλώνουμε ο μείγμα των μπισκότων στη φόρμα ομοιόμορφα και ψήνουμε για 10 λεπτά. προσοχή μη δω πουθενά τίποτα υπερβολές με το μπισκότο... να είναι δυο δάχτυλα η βάση!!! ήμαρτον δηλαδή, δεν σου φταίει τίποτα ο χριστιανός που θα του το σερβίρεις. πρέπει να μπορεί να το κόψει χωρίς πριόνι.

για τη γέμιση
900 γρ τυρί κρέμα, philadelphia will do the job
250 γρ ζάχαρη
3 κ.σ. αλεύρι
λίγο αλάτι
1,5 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
1.5 κ.γ. χυμό λεμονιού
ξύσμα ενός λεμονιού
3 ολόκληρα αυγά και έναν κρόκο
200 ml soured cream - αν δεν βρείτε δεν είναι κακό βάλτε απλή κρέμα γάλακτος αλλά κάντε μια προσπάθεια παραπάνω για την soured.

το topping θα το συζητήσουμε στο τέλος.

στο μίξερ χτυπάμε το τυρί σε μέτρια ταχύτητα μέχρι να γίνει κρέμα, περίπου 2 λεπτά. σιγά σιγά προσθέτουμε τη ζάχαρη, το αλεύρι, το αλάτι. εν τω μεταξύ ξύνουμε με μια μαρίζ τα πλαϊνά του μπωλ μια ή δυο φορές.
τοποθετούμε το σύρμα στο μίξερ και συνεχίζουμε το χτύπημα του μείγματος προσθέτοντας τη βανίλια, το ξύσμα λεμονιού και το χυμό.
ένα ένα προσθέτουμε τα αυγά και τον κρόκο καθαρίζοντας τα πλαϊνά του μπωλ μετά από κάθε προσθήκη. ανακατεύουμε την soured cream μέχρι να γίνει απαλή και την προσθέτουμε στο μείγμα. ανακατεύουμε αλλά όχι πολύ. το μείγμα πρέπει να είναι απαλό και ελαφρύ.
αδειάζουμε το μείγμα στη φόρμα και αν επιπλέουν γρομπαλάκια τα βουλιάζουμε με ένα μαχαίρι. η επιφάνεια πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφη.

το ψήσιμο του cheesecake είναι μεγάλη ιστορία γιατί προφανώς επηρρεάζει το αποτέλεσμα πάρα πολύ. οι τρόποι είναι δύο, σε bain marie για αποτέλεσμα πιο σφιχτό, πιο πυκνό.
για ψήσιμο σε bain marie είναι πολύ σημαντικό να καλύψουμε εξωτερικά τη φόρμα με αλουμινόχαρτο για να εμποδίσουμε το νερό να περάσει στο γλυκό μας. γεμίζουμε ένα σκεύος μεγαλύτερης διαμέτρου από τη φόρμα μας με ζεστό νερό έτσι ώστε να την καλύπτει ως τη μέση.
ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 70 λεπτά περίπου. Το cheesecake όταν το κουνήσουμε λίγο θα πρέπει να είναι ελαφρώς τρεμουλιαστό στο κέντρο. Το αφήνουμε στο φούρνο 2 ώρες με την πόρτα μισάνοιχτη για ένα πιο κρεμώδες αποτέλεσμα ή με την πόρτα κλειστή για πιο ξηρό αποτέλεσμα.

για ψήσιμο χωρίς bain marie ψήνουμε στους 200 βαθμούς στον αέρα ή 240 σε συμβατικό φούρνο ή στο 9 στο γκάζι για 10 λεπτά και στη συνέχεια κατεβάζουμε τη θερμοκρασία στους 90/110 και 1/4 αντίστοιχα και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 25 λεπτά ακόμα.
Το αφήνουμε στο φούρνο 2 ώρες με την πόρτα μισάνοιχτη για ένα πιο κρεμώδες αποτέλεσμα ή με την πόρτα κλειστή για πιο ξηρό αποτέλεσμα.

Αν κατά το κρύωμα σπάσει τότε κάτι δεν έχετε κάνει καλά στο χτύπημα αλλά δεν θα πεθάνουμε κιόλας αυτά καλύπτονται πολύ ωραία με το topping!!
Καλύπτουμε με ένα αλουμινόχαρτο και αφήνουμε το γλυκό στο ψυγείο για 8 ώρες τουλάχιστον αφού περάσουμε ένα λεπτό μαχαιράκι γύρω γύρω για να το ξεκολλήσουμε από τη φόρμα και να έχει άνεση να προσαρμοστεί κατά την ψύξη.

topping. κάνουμε ότι μας αρέσει. το αληθινό new york cheesecake έχει soured cream topping που γίνεται ως εξής:
140 ml soured cream
1 κ.σ. ζάχαρη
2 κ.γ. χυμό λεμόνι
τα ανακατεύουμε όλα μαζί και απλώνουμε στο cheesecake

εμένα μου αρέσει πολύ το βύσσινο. και η φίλη μου η Θάλεια μου είπε την τρομερή ιδέα. παίρνουμε μια κονσέρβα βύσσινο κύκνος. αδειάζουμε το χυμό σε ένα κατσαρολάκι και τον δένουμε με λίγο κορν φλάουρ. σε ένα μπωλάκι ανακατεύουμε με τα βυσσινάκια της κονσέρβας και έχουμε ένα πάρα πολύ ωραίο topping.

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

έχουμε και λέμε


βαριέμαι. πολύ. θέλω να γίνει αμέσως καλοκαίρι και να κρατήσει μέχρι να βαρεθώ ξανά.
ακολουθούν δυο άκυρα Σαββατοκύριακα και μετά ένα καλό, πολύ καλό. και μετά είναι Μάιος. χάνω την αργία στις 13 που με μια αδειούλα στις 14 θα γινόταν ένα πολύ ωραίο 4ημερο στην Ελλάδα, αλλά δε βαριέσαι... είναι το τελευταίο εργάσιμο Σαβββατοκύριακο εκείνο.
βαριέμαι. και νυστάζω. αλλά δεν θα πάω ακόμα για ύπνο. ο φίλος μου ο Νικόλα μου είπε ότι όσο πιο πολύ κοιμάσαι τόσο πιο πολύ νυστάζεις και 8 ώρες είναι αρκετές. αλλά δεν μπορώ να περιμένω ακόμα μια ώρα, θα κοιμηθώ 9... κι ας νυστάζω πάλι αύριο :)

Εγώ και η Μαίρη

Διάβαζα το μπλογκ της φίλης μου της Εύης το πρωί που σήμερα είναι αποφασισμένη να περάσει μια domestic μέρα. Λέει λοιπόν, πως της ξύπνησε από τον ύπνο το βαθύ η Μαίρη Παναγιωταρά. Στό άκουσμα και μόνο αυτού του ονόματος μου έρχεται μια σκοτοδίνη, ένα χάσιμο, μια ζάλη. Εγώ έχω θέμα με δύο τραγούδια. Ένα είναι οι μέρες μιας Μαίρης και το άλλο η Χαβάη. Δεν αντέχω ούτε καν να σκέφτομαι αυτούς τους στίχους πόσο μάλλον να τους ακούω και να γίνονται εικόνες όλα αυτά που περιγράφουν. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις δουλειές του σπιτιού αλλά βέβαια ποτέ δεν ήταν και το καλύτερό μου. Κι αν ακούσω κανέναν να λέει ότι το γουστάρει τρελά θα το πιστέψω δεν έχω λόγο να μην, αλλά από μέσα μου θα σκεφτώ... αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς! Γιατί όταν ήμουν μικρή και κοιμόμουν τα καλοκαίρια στο ωραίο μου κρεβατάκι μέχρι αργά, ερχόταν η μαμά και μου έλεγε, μα καλά παιδί μου ακόμα κοιμάσαι? η Νεκταρία απέναντι έχει βγάλει όλο το σπίτι έξω. δε σου λέω να κάνεις δουλειές αλλά σήκω να διαβάσεις κανένα βιβλίο τουλάχιστον.
Και δες, εγώ είμαι εδώ και η Νεκταρία παντρεύτηκε έναν μεγαλοτσοπάνη έχει δυο μωρά και το βράδυ κοιμάται δίπλα σε έναν που μυρίζει προβατίλα!! Εκείνη είναι πιθανόν ευτυχισμένη, εγώ πάλι ευχαριστώ, αλλά θα κοιτάξω αλλού.
Όμως, όλα στη ζωή μας είναι θέμα επιλογών και ως τέτοια πρέπει να τα υποστηρίζουμε μέχρι τελικής πτώσεως. Είναι θέμα εγωισμού και γοήτρου ρε γαμώτο. Εγώ επέλεξα μέχρι τώρα να ζω τη ζωή μου με έναν τρόπο. Ε, δεν θα αρχίσω να κλαίγομαι που δεν παντρεύτηκα, που δεν έχω παιδιά, που έχω πολύ ελεύθερο χρόνο να κάνω ότι μου κατέβει στο κεφάλι και φυσικά δεν θα νοιώσω άσχημα που κάποια άλλη δεν έχει χρόνο ή δεν μπορεί να πάει όπου θα ήθελε γιατί επέλεξε μια άλλου τύπου ζωή και ούτε θα λυσάξω που κάποιοι άλλοι ζουν καλύτερα από εμένα.
...μουλάρι σήκω ντύσου γιατί εδώ σε περιμένουνε πολλά... Μουλάρι;;; Πραγματικά δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό του ο Κηλαηδόνης όταν έγραφε αυτό το αριστούργημα και πολύ περισσότερο δεν καταλαβαίνω τι σκατά έχουν μέσα στο κεφάλι τους οι γυναίκες που ταυτίζονται με αυτή την αηδία. Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό είμαι ένα ζώον δηλαδή κανονικό, τι αυτοεκτίμηση! Όχι αρνούμαι να συμπαθήσω αυτό το τραγουδάκι, τέλος.
Και όχι δεν θα με πείσει ποτέ κανείς ότι είναι αριστουργηματικό, απλά το ακούμε ακόμα γιατί δυστυχώς υπάρχει κόσμος που γουστάρει να κάνει το θύμα, που γουστάρει να τον λυπούνται. περαστικά!