The Music Story

Σενάριο: Μελισούλα

Πρωταγωνιστεί: το αγόρι

Και πάνω που έλεγα ότι οι κεραυνοβόλοι έρωτες με όλα τους τα συμπτώματα είναι για ηλικίες εφηβικές, που τα μυαλά είναι στα κάγκελα, που κυριαρχούν όλα τα άλλα εκτός της λογικής...τσουπ εμφανίστηκες εσύ. Βλέμα θανατηφόρο, φωνή κόλαση. Κορμί θεεικό, με το απόλυτο six pack. Όταν είσαι τριγύρω μπορώ να σε χαζεύω ώρες ατέλειωτες, παρατηρώ πως μιλάς, πως γελάς, πως κρατάς το τσιγάρο σου, πως κάνεις γκριμάτσες. Τότε είναι που σταματούν τα πάντα, όλα αρνούνται να υπακούσουν στις εντολές του εγκεφάλου να κάνουν τη δουλειά τους το ίδιο και το στομάχι μου, η πείνα δεν υφίσταται ως κατάσταση. Και όταν χαμογελάς...αχ όταν χαμογελάς, τότε παύω να υπάρχω εγώ, όποια επικοινωνία με τα επίγεια διακόπτεται λόγω τεχνικών προβλημάτων. Συννεφάκια ροζ, πεταλουδίτσες, πουλάκια τραγουδούν χαίρετ' η φύσις όλη. Χτες το βράδυ στο είπα σ' έχω ερωτευτεί σ' έχω ερωτευτεί είσαι ότι έχω σκεφτεί, ότι έχω ονειρευτεί. Μεσημέρι θλιμμένο το μυαλό αδειανό πες μου τι περιμένω και δεν τηλεφωνώ.

Δες όμως περιέργα παιχνίδια που παίζονται και τις πιο πολλές φορές δεν έχουμε ιδεά, που να φανταζόμουν όταν αποφάσισα να κάνω αυτό το ταξίδι πως 1000 μίλια μακριά δρόμοι ζωής δρόμοι φωτιάς παίρνουν εσένα φέρνουν σ'εσένα χίλιες γωνιές πάνω στη γη χίλια φιλιά όπου κι αν πας όπου κι αν είσαι έρχομαι μωρό μου έρχομαι.

Και ήρθα, είμαι εδώ νοιώθω ότι άλλαξα όλη μου τη ζωή μόνο για να βρω εσένα, νοιώθω ότι υπήρχες πάντα μέσα στην ψυχή μου συγκατοικούσαμε μες στο κορμί μου. Υπήρχες πάντα φτιάχτηκες για μένα ανήκαμε στου κόσμου τα γραμμένα.

Δεν χρειάζονται λέξεις, ένα βλέμα αρκεί να τα πει όλα και τότε... το χρόνο σταματάω. Χίλιες εικόνες μας κάνουν μια λέξη κι αυτή είναι αγάπη που σου έχω εγώ...αυτή η στιγμή κάνε ποτέ να μη τελειώσει και θα το δεις τρόπο θα βρω και το κερί δε θα λυώσει.

Παράνοια, τρέλλα, πες το όπως θέλεις, δεν έχει καμιά σημασία γιατί για σένα εγώ μπορώ να να' ναι Κυριακή για μια βδομάδα και παντού στη γη να 'χει λιακάδα να 'ρθει το Φλεβάρη καλοκαίρι, ναι, για σένα εγώ μπορώ να γιορτάζεις δυο φορές το χρόνο, να γυρίζει η γη για σένα μόνο, ότι δε μπορεί ποτέ να γίνει, ναι, για σένα εγώ μπορώ...

Επίσης μπορώ να μιλάω για σένα ώρες ατέλειωτες, για όλα αυτά τα αλλοπαρμένα που νοιώθω αλλά εγώ τα βρίσκω απολύτως συναρπαστικά. Δεν αφήνω τίποτα άσχημο να μου χαλάσει το παραμύθι, στο μυαλό μου όταν αυτό λειτουργεί στριφογυρνούν σκέψεις χαρούμενες και όνειρα ροζ που με πάνε σε αφράτα συννεφάκια μαζί σου. Μες του χρόνου το ταξίδι διακοπές με πας, την καρδιά μου δαχτυλίδι φοράς. Πάλι θα 'ρθω να σε ψάξω σε βαθιά φιλιά την πορεία σου ν'αλλάξω να με θες ξανά, στην ανάσα σου να καίω σαν κρυφή φωτιά, εγώ για σένα. ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΓΥΡΙΖΟΥΝ σκέψεις, λέξεις, σχέσεις, όλα. ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΓΥΡΙΖΟΥΝ μέρες, νύχτες, μήνες, χρόνια. ΟΛΑ στα ζητώ στα δίνω, λάθη, πάθη, τρέλλα όλα. ΟΛΑ στη ζωή μου είσαι γέλιο, δάκρυ, όλα είσαι εσύ....

Υπεύθυνη γι' αυτό που διαβάσατε και ακούτε είμαι εγώ. Εδώ όμως με οδήγησε η Δενδρογαλή και την ευχαριστώ. πολύ!