σκορπίδια λέω όσους ανήκουν στο ζώδιο του σκορπιού. Εν προκειμένω όμως, ο τίτλος χαρακτηρίζει τις σκόρπιες σκέψεις που κάνω τώρα που η ζωή μου μόνο συναρπαστική δεν είναι.
Από τον καναπέ στο κρεβάτι και λίγο στην πολυθρόνα πάντα με τη βοήθεια της μανούλας μου μια που μόνη μου μπορώ να κάνω το απόλυτο τίποτα.
Βιάστηκα να πω σε ένα σχόλιο στη so far ότι οι Άλπεις τρελλάθηκαν και έχουν χάσει την χρυσή ισορροπία μεταξύ βροχής-συννεφιάς-ηλιοφάνειας. Το αξιόπιστο wunderground λέει ότι έχουμε 70% πιθανότητα ατμοσφαιρικής κατακρήμνισης. Θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι κοινώς. Τα συννεφάκια πάνε κι έρχονται, είναι εντυπωσιακό πόσο γρήγορα κινούνται τα σύννεφα, πότε κατεβαίνουν χαμηλά ως τη Glion και μετά ξανά ψηλά. Είναι ωραίος ο ουρανός, ακόμα κι από τον καναπέ μου!
Ένα σπουργιτάκι βρίσκει την πόρτα της κουζίνας ανοιχτή, μπαίνει μέσα κόβει δυο βόλτες και με μια χαμηλή πτήση φεύγει ξανά. Πέρυσι τέτοιο καιρό περίπου σας είχα γνωρίσει τα σπουργιτάκια του trois couronnes που είναι στρουμπουλά γιατί με το που θα καθίσεις στο τραπέζι έρχονται κι αυτά και αρπάζουν κυριολεκτικά τα flutes και την παρμεζάνα που συνοδεύουν το ποτό σου. Τις ελιές ούτε καν τις κοιτάζουν...Βιάστηκα να πω σε ένα σχόλιο στη so far ότι οι Άλπεις τρελλάθηκαν και έχουν χάσει την χρυσή ισορροπία μεταξύ βροχής-συννεφιάς-ηλιοφάνειας. Το αξιόπιστο wunderground λέει ότι έχουμε 70% πιθανότητα ατμοσφαιρικής κατακρήμνισης. Θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι κοινώς. Τα συννεφάκια πάνε κι έρχονται, είναι εντυπωσιακό πόσο γρήγορα κινούνται τα σύννεφα, πότε κατεβαίνουν χαμηλά ως τη Glion και μετά ξανά ψηλά. Είναι ωραίος ο ουρανός, ακόμα κι από τον καναπέ μου!
Έχω προτζεκτ λούσιμο σήμερα, καρέκλες, σκαμπό, το πόδι ψηλά....ακόμα μια ταλαιπωρία. Καλά ούτε λόγος να λουστώ μόνη, αν δεν είχα και τη μαμά μου δεν ξέρω τι θα έκανα!!!!! Και τι θα κάνω όταν φύγει δεν ξέρω, έχουμε ακόμα καιρό αλλά βουνό μου φαίνεται.
Εδώ, στη χώρα του αρχιτέκτονα του Νέου Μουσείου μέχρι τις 24 Ιουνίου, πραγματοποιείται έκθεση στη γλυπτοθήκη της Βασιλείας με θέμα το Νέο Μουσείο αλλά και την ανασκαφή που έγινε κατά τη θεμελίωση του. Ακόμα ένα σχέδιό μου που ματαιώνεται.
Το νέο μουσείο προσωπικά μου άρεσει πάρα πολύ, από την πρώτη στιγμή που το είδα, εντάξει δεν είμαι και του πλεον κλασσικού γούστου οπότε κάτι που θα στηριζόταν στην αρχαία ελληνική τεχνοτροπία μάλλον δεν θα με ενθουσίαζε. Γενικότερα πιστεύω ότι ως σύγχρονοι Έλληνες θα πρέπει να αναδεικνύουμε αυτό που μας κληροδότησαν οι προγονοί μας και όχι να το αντιγράφουμε. Εξέλιξη.
Αύριο κόβω ράμματα, σε μια βδομάδα εκτός απροόπτου βγαίνει και ο γύψος, ουφφφ να ξαλαφρώσω λίγο. Πως θα λυγίσει το γόνατο για να μπει το νέο μου αξεσουάρ που θα με μεταμορφώσει σε Λάρα Κροφτ δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι.
Ο τζουτζούκος στέλνει sms, ''το sodade έχει αφιερώμα στο Σάκη, και φυσικά για ακόμη μια φορά όλα γύρω σου γυρίζουν. Κοίτα να δυναμώσεις γρήγορα ;)''.
Γλυκά φιλιά, όπως τα cupcakes μου που έχω πεθυμήσει πολύ...

10 σχόλια:
Γρήγορα καλά, σιδερένια και όρθια!!!
ναι βρε Παυλε μου ετσι θελω κι εγω, γρηγορα καλά! δε γινεται να χασω κι αλλο αφιερωμα στο Σακη ;)
Αυτό το ροζ με την κάμπια πολύ το λιγουρεύτηκα..άντε μην σκέφτεσαι τα πως και τα γιατί..να σηκωθείς γρήγορα γρήγορα και να αρχίσεις τις δημιουργίες..φιλάκια πολλά και στην ξαδέρφη μου..πολλά όμως!
Μ.
Σιδερενια ...και απο εμενα, λιγο υπομονη χρειαζεται ακομη ε??? Καλημερες.
Αχ...αν δεν είχαμε κι αυτές τις μανούλες...τι θα κάναμε!
Άντε, καλή δύναμή...και καλή λευτεριά:)))
Η μανούλες είναι ακριβώς για αυτές τις δουλειές, για να κάνουν τα παιδάκια τους (ανεξαρτήτως ηλικίας) να νοιώθουν καλύτερα και για να τα βοηθάνε όπως και όποτε χρειάζονται.. Η δική σου μαμά είναι θεά έτσι κι αλλιώς, όταν την γνώρισα έστω και κάτω από αυτές τις δυσάρεστες συνθήκες κατάλαβα από που έχεις πάρει την γλύκα και την καλοσύνη σου... Και το χιούμορ νομίζω...:-)
Οπότε, άραξε στην καρέκλα, άπλωσε το πόδι στο σκαμπό και ευχαριστήσου το λούσιμο σαν να είσαι στον Βαγγέλη... :-))) Κατά τα άλλα, εμείς μόλις επιστρέψαμε από ένα χαλαρό διήμερο στην Κινέττα και τώρα βάζω πλυντήρια και προσπαθώ να συνεφέρω το σπίτι από την νοικοκυροσύνη του παιδιού μου που, ζωή να ΄χει, το έκανε να μοιάζει με παράπηγμα...:-) Το βραδάκι όμως θα σε πάρω να σε ακούσω.. Σε πεθύμησα.. Μέχρι τότε, πολλά ζαχαρωτά φιλιά...
Μ!!!το ροζ με την κάμπια είναι τέλειο!!!! όλα ίδια είναι δηλαδή από γεύση αλλά η καμπια και το γουρουνάκι που δεν φαινεται εδώ είναι πολυ κιουτ!!
φιλιά πολλά κι από εμάς :)
λίγο υπομονή ακόμα Ορφία μου, ναι!
σ'ευχαριστώ πολύ :)
μανούλα και πάλι μανούλα Κωσταντίνα μου!! την Παρασκευή έρχεται η πολυπόθητη ώρα :)
Μπουμπου μου γλυκιά!! Η μαμά είναι απίστευτη, πήγαμε σήμερα στο νοσοκομείο να βγάλω τα ράμματα και όταν τα είδε πως ήταν σηκώθηκε και βγήκε έξω γιατί δεν μπορούσε να τα βλέπει :)) Καλά δεν την αδικώ, κι εγώ όταν τα είδα κόντεψα να σωριαστώ. Δεν είχα ιδέα ότι ήμουν ήδη Λάρα Κρόφτ :)))
Κι εσυ νομίζω πως είχες μια ιδέα γι' αυτό που θα σε περίμενε με την επιστροφή από την Κινέτα, αλλά κατά τα άλλα το παιδάκι σου είναι μέγιστο χαλάλι του το βομβαρδισμένο σπίτι!!
φιλιά πολλά και θα τα πούμε
Δημοσίευση σχολίου