Γουρουνιών συνέχεια

Και συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας με βουκολική ελβετική γαστρονομία. Το θέμα σήμερα είναι το rösti. Αυτό το πιάτο μας έρχεται από την γερμανόφωνη πλευρά της χώρας και δεν είναι τίποτε άλλο από πατατούλα τριμμένη στο χοντρό τρίφτη και τηγανισμένη σε μαντεμένιο τηγάνι με λαρδί και βούτυρο. Στο τέλος βγαίνει σαν τάρτα και είναι ντελισιέ!!

Σερβίρεται συνήθως στο τηγανάκι όπου παρασκευάστηκε και ποτέ σκέτο. Άλλοτε συνοδεύει κανένα μοσχαράκι ζουρικουά (Ζυριχιώτικο δηλαδή) ή συνοδεύεται το ίδιο από λουκανικάκι με φυστίκια τύπου Αιγίνης και μια καταπληκτική σως μουστάρδας ή από πάπια ψητή πεντανόστιμη και τραγανή ή από ένα αυγουλάκι μάτι που στρογγυλοκάθεται πάνω από την πατατούλα και καθώς το σκάμε πλυμμηρίζει ο κρόκος το σύμπαν, τα μανιτάρια δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν καθώς υπάρχουν σε αφθονία στα γύρω δάση. Φυσικά, μπορεί να υπάρχουν κι άλλοι τρόποι σερβιρίσματος που δεν τους ξέρω αλλά στη brasserie του Hôtel des Negociants στο Vevey έτσι το τρώμε.Το φαγητό αυτό σε αντίθεση με το fondue δεν έχει εποχή, τρώγεται ευχάριστα και το καλοκαίρι με τη ζέστη με μια ωραία δροσερή Cardinal από το Fribourg ή μια Feldschlöschen από το Rheinfelden είναι σκέτη απόλαυση πάντα στη βεράντα της brasserie στην παλιά πόλη του Vevey. Το μόνο που με χαλάει σ' αυτό το εστιατόριο είναι το προφιτερόλ, που έρχεται κάπως φτωχό χωρίς πολλά πολλά... αλλά δεν πειράζει γιατί πάντα υπάρχει το δικό μας mövenpick παγωτάκι και δυο μπαλίτσες ελβετική σοκολάτα και στρατσιατέλα είναι άκρως ικανοποιητικές!!