rise up

αυτό είναι το επόμενο βήμα που έχω ήδη αρχίσει να κάνω. γιατί αυτό το λυπημένο κοριτσάκι του προηγούμενου ποστ δεν μου ταιριάζει. σήμερα ή μάλλον χθες πια, είχε γενέθλια μια φίλη μου. μας κάλεσε σπίτι της να κάνουμε bbq στη βεράντα της που έχει απίθανη θέα στη λίμνη. βρέχει όλη μέρα και έχει 15 βαθμούς. αλλά το bbq το κάναμε ;-)

καθόμουν σε μια καρέκλα από αυτές του σκηνοθέτη, τις οποίες βρίσκω πολύ αναπαυτικές, και χάζευα τη βροχή και τις αχτίδες του ήλιου που περνούσαν μέσα από τα σύννεφα. είχα ξεχαστεί τελείως όταν ξαφνικά ένοιωσα πάρα πολύ ευχάριστα. προς στιγμήν νόμιζα ότι ήμουν αλλού, εκεί που λατρεύω να ακούω την Alicia Keys να τραγουδάει...

όχι, δεν είναι στο boathouse στο central park. αλλά εκεί που πίνω αυτόν τον λατρεμένο καπουτσίνο στις 7 το απόγευμα που όλα είναι ήρεμα, ξαπλωμένη σε αφράτα μαξιλάρια με το μυαλό μου άδειο. με επανέφερε ο μικρός αγαπημένος μου Μιλανέζος που για να με κάνει να γελάσω μου μιλούσε ιταλικά με ναπολιτάνικη προφορά. το Σάββατο μαγειρεύεις μου είπε. με μεγάλη μου χαρά του απάντησα. το μενού το αποφάσισα εύκολα. maiale al latte με πατατούλες, σαλάτα καπρέζε και toronne, hazelnut and meringue semifreddo. το δείπνο θα κλείσει με γκράπα με λικέρ χαμομήλι που την έχω στο ψυγείο και παγώνει ήδη. άψογα! και όχι, δεν θα αρχίσω να σκέφτομαι τα διάφορά μου... για λίγο θα ξαναμπώ στην ησυχία μου. εδώ και αρκετό καιρό, 2-3 χρόνια πρέπει να είναι, έχω φτιάξει μια ησυχία γύρω μου την οποία απολαμβάνω και δεν αφήνω να μου χαλάσει κανείς ούτε καν εγώ. φαίνεται όμως ότι ήρθε η ώρα να αλλάξει το σκηνικό. η ησυχία γίνεται τρικυμία. χρειάζομαι λίγο χρόνο όμως να αποφασίσω πως θέλω να το διαχειριστώ γιατί μου ήρθε λίγο στο κεφάλι αυτός ο μικρός χαμός. προς το παρόν μου λέω συνέχεια πως όλα θα γίνουν, όλα όσα θέλω. υπομονή! αυτό δεν μάθαινα πέρυσι όλο το καλοκαίρι με το ατύχημα και τα παρελκόμενα;

αύριο θα έχει ξανά ήλιο και ζέστη και ναι είναι μια άλλη μέρα, c'est la vie mais la vie est belle et je l'adore :)