Χθες στην έκθεση φωτογραφίας του photo club της Νεστλέ μου άρεσαν κάποιες τρισδιάστατες φωτογραφίες και ιδιαίτερα εκείνη που απεικόνιζε μια παπαρούνα. Ο φίλος μου και συνάδελφος Νίκο τηλεφώνησε στον καλλιτέχνη να τον ρωτήσει αν τις πουλάει, πόσο τις πουλάει και τα σχετικά.
Ο καλλιτέχνης Ολλανδός, γέρο θα τον πεις κανονικά, γιατί είναι και συνταξιούχος μας έβγαλε την πίστη. Δεν είχε σκεφτεί να την πουλήσει, δεν ξέρει πόσο κι αν το αποφασίσει θα την ξανακάνει από την αρχή γιατί δεν θέλει να δίνει τα δικά του πράγματα και αν εγώ έβλεπα σε μια άλλη έκθεση την ίδια φωτογραφία πόσα θα έδινα για να την πάρω. Μας έπρηξε.
Τι να πω κι εγώ... αν ο ίδιος δεν μπορεί να εκτιμήσει τη δουλειά του και να κοστολογήσει το χρόνο που διέθεσε για να φτιάξει αυτό που εγώ έβλεπα δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να είμαι εγώ εκείνη που θα το κάνει. Χαλάστηκα λίγο και δεν ξέρω αν την θέλω πια. Πες καλέ μου μια τιμή κι αν μου κάνει οκ, αν δεν μου κάνει πάλι οκ, τι είχαμε τι χάσαμε. Παρ’ όλα αυτά παραμένει μια ωραία και διαφορετική φωτογραφία.
Το βράδυ χιόνισε σε όλα τα βουνά γύρω από τη ριβιέρα. Αρκετά χαμηλά και συνεχίζει. Εδώ κάτω ψιλοβρέχει και έχει φρύυυυυυυοοοοο. Μου αρέσει τόσο πολύ. Φέτος ειδικά. Δεν ξέρω γιατί αλλά την έχω δει πολύ χαρούμενη και δε μου χαλάει αυτό με τίποτα. Εντάξει, υπάρχουν καταστάσεις που θα μου άλλαζαν τη διάθεση τραγικά αλλά όχι, δεν θα θέλω ούτε να το σκέφτομαι.
Χθες μου τηλεφώνησαν οι δικηγόροι μου και ζήτησαν μια βεβαίωση από το ΙΚΑ. Το σκέφτηκα λίγο και λέω ας δοκιμάσω τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του ιδρύματος να δούμε τι ψάρια πιάνουν. Εντυπωσιάστηκα πρέπει να ομολογήσω. Η ανταπόκριση ήταν άμεση. Μια ευγενέστατη και εξυπηρετικότατη κυρία τηλεφώνησε στη μαμά μου για λεπτομέρειες και προώθησε την υπόθεσή μου στο αρμόδιο τμήμα. Εδώ να σημειώσω ότι εγώ δεν είχα προλάβει να πω στη μαμά ότι είχα δώσει το τηλεφωνό της γιατί δεν φαντάστηκα ότι θα αντιδρούσαν τόσο γρήγορα. Από εκεί και μετά βέβαια είναι που μας ξυνίζει το γάλα. Τηλεφωνώ στο αρμόδιο τμήμα και απαντάει αρκετά πρόσχαρα μια κοπέλα. Με το που λέω καλημέρα, σοβαρεύει ο τόνος της φωνής της ίσως επειδή δεν ακούει μια φίλη της ή τη μαμά της. Μου ζητάει να τηλεφωνήσω στην κυρία Πέτσα και το κάνω αλλά απάντηση καμιά. Ένας κύριος που μάλλον δεν άντεχε να ακούει το τηλέφωνο να χτυπάει μου ζήτησε να ξαναπάρω σε 5 λεπτούλια μάλλον εννοούσε χοντρούλια γιατί έχει περάσει ένα τέταρτο και η κυρία Πέτσα δεν υπάρχει πουθενά. Εδώ είναι που έχω αρχίσει να απογοητεύομαι. Σκέφτομαι ότι αν ήμουν στην Αθήνα και το έκανα αυτό αυτοπροσώπως τότε θα είχε χρειαστεί πιθανόν να ανεβοκατέβω σε διάφορους ορόφους, να βλέπω κατάμουτρα τις ξυνισμένες τους φάτσες και σίγουρα θα είχα φορτώσει και θα είχε γίνει της τρελής το μαλλί.
Είναι ωραία να ζεις στην Ελλάδα, αλλά πρέπει να έχεις βρει μια φόρμουλα για να μην έρχεσαι σε επαφή με αυτή την πλευρά της. Να ζεις εκεί αλλά να μη δουλεύεις. Τώρα ξέρω ότι όταν 4 χρόνια πριν αποφάσισα να αφήσω πίσω τα πάντα, φίλους, οικογένεια, ζωή, συνήθειες, μια πολύ καλή δουλειά και να έρθω εδώ απλά για μια πολύ καλύτερη δουλειά και τίποτε άλλο ήταν σωστό. Δεν είμαι πολύ μακριά από την οικογένειά μου, τους βλέπω αρκετά συχνά ίσως συχνότερα από όταν ζούσα στην Αθήνα το ίδιο και τους φίλους μου και έχω μια ποιότητα ζωής που δεν μπορεί σε τίποτα να συγκριθεί με εκείνη της Αθήνας. Μέχρι πριν 1-2 χρόνια έλεγα ότι οκ αν σταματήσει η Νεστλέ το συμβολαιό μου θα γυρίσω στην Ελλάδα, τώρα λέω πως δεν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψω στην Ελλάδα για δουλειά. Θα βρω μια άλλη δουλειά εδώ και όχι αλλού.
Η ουσία όμως είναι ότι η καρδιά μου θα είναι πάντα εκεί. Εδώ ζω, δουλεύω, περνάω καλά αλλά ως εκεί. Κάνω ταξίδια, βλέπω πολλά μέρη, γνωρίζω κόσμο, ανοίγει το μυαλό μου αλλά ως εκεί. Η απόλυτη χαρά μου είναι όταν βρίσκομαι στην Ελλάδα, είτε είναι Αθήνα, είτε είναι Μύκονος, είτε είναι Πάτρα, είτε είναι Θεσσαλονίκη. Εντάξει στη Μύκονο χαίρομαι λίγο παραπάνω αλλά παίζει λίγο ρόλο που εκεί κάνω διακοπές.
Χιονίζει τρελά. Από το γραφείο μου βλέπω το χιονοσύννεφο πάνω από το Μπλονέ και το Σαν Λεζιέ. Έχει καλύψει τα πάντα και από κάτω στρώνει χιονάκι. Μακάρι να κατέβει και εδώ προς το βραδάκι!!
Λάστιχα το γιαπωνεζίνι μου δεν έχει αλλάξει ακόμα, αλλά έχω κανονίσει τα πάντα σε περίπτωση που χιονίσει. Θέλω, θέλω, θέλω.
Και πριν κλείσω, να σας ενημερώσω ότι εν τω μεταξύ η κυρία Πέτσα βρέθηκε, θα μιλήσει με την προϊσταμένη της και θα μου απαντήσει στο email αύριο! I like that ακόμα κι αν τελικά θα πρέπει να εξουσιοδοτήσω τους γονείς μου να πάνε στο ΙΚΑ και να πάρουν τη βεβαίωση αντί να μου ταχυδρομήσουν το χαρτάκι χωρίς διαδικασίες. Είναι ένα βήμα το ότι οι δημόσιες υπηρεσίες μπορούν να αντιδράσουν στην ηλεκτρονική επικοινωνία.
24 σχόλια:
Είδες; Όλα καλά!
Δεν είναι τόσο χάλια εδώ - ούτε καν το ΙΚΑ!!!
;-)
Εγώ πάλι που ανήκω στην πρώτη κατηγορία πια "ζω εδώ αλλά δεν δουλεύω" (καθόλου πια) μια χαρά περνάω γενικά στην Ελλαδίτσα μας.. Και μπορεί κατά καιρούς να έχω κάνει διάφορες βαρυσήμαντες δηλώσεις του τύπου θα πάω να ζήσω στο Λονδίνο ή την Νέα Υόρκη όμως τελικά το μόνο μέρος στο οποίο θα πήγαινα να μείνω μόνιμα κάποτε θα ήταν το νησάκι.. Μπορεί βέβαια για όλη αυτή την χαρά μου να φταιει και το ότι δεν έχω να κάνω καθόλου με το ΙΚΑ.. Ούτε και με καμιά δημόσια υπηρεσία άλλωστε...:-))) Φιλιά..
υ.γ. Το χιονάκι όμως το ζηλεύω.. Μπορείς να το στείλεις από ' δω παρακαλώ όταν το βαρεθείς?
είδες Γιάννη; που γκρινιάζεις όλη την ώρα;
εμ αυτά είναι μπουμπού! εγώ δεν μπορώ να μη δουλεύω γιατί τελικά θα αναγκαστώ να βγω στην Ομόνοια με δισκάκι, οπότε θα καθίσω εδώ που και καλά περνάω και μια χαρά δουλειά έχω και ανακατέματα με ΙΚΑ και εφορίες δεν έχω και κοντά είμαι για τις διακοπές μου :)
φέτος δεν μπορώ να σας στείλω χιόνι, μου αρέσει πολύ και θα το κρατήσω εδώ!!
φιλιά
Α πα πα πα τι θέμα άνοιξες Τζίτζη...
Εκεί που είχα φτιαχτεί με το χιόνι, είδα πιό κάτω τις μαγικές λέξεις που μου σηκώσανε τις τρίχες κάγκελο:
Δουλειά στην Ελλάδα και.. ΙΚΑ!!!!
Εχω πολύ κι από τα δύο!
Εχω ταλαιπωρηθεί και ταλαιπωρούμαι εξίσου πολύ κι από τα δύο!
Κάθε μέρα σπάνε τα νεύρα μου αυτόν τον καιρό γιατί έχω ένσημα 2 ετών στα χέρια μου που θέλω να κολλήσω, αλλά ... στο ΙΚΑ ... δεν έχουν πιά καρτέλλες, ξέρεις εκείνες τις παλιές!!
Γιατί, τους ρωτάω, δεν εκτυπώνετε κι άλλες;
Τόσος κόσμος έχει ένσημα από πριν τη μηχανογράφηση του ΙΚΑ που θέλει καρτέλες για να τα κολλήσει!
Εδώ και 2 μήνες περιμένω απάντηση!!!
Πολύ καλά έκανες λοιπόν και πήγες εκεί και εκεί να μείνεις γιατί εδώ πλέον δεν υπάρχει προκοπή!
Στο κάτω κάτω όποτε θέλεις έρχεσαι!!
Αγαπημενο μου κοριτσακι θελω να ειμαι ειλικρινης μαζι σου.Σε ζηλευω.Γιατι εισαι αποφασιστικη,ζεις τη ζωη σου με ενα τροπο διαφορετικο,εχεις μεσα σου ενα κυταρο που σε σπρωχνει να απολαμβανεις,να μην μιζεριαζεις και να βλεπεις καθε φορα μια λαμπερη πλευρα στην καθημερινοτητα.Και οπως καταλαβαινω ολα αυτα τα εχεις πετυχει μονη σου με κοπο και πολυ δουλεια.Συνεχισε ετσι με την ιδια τολμη.Εμεις εδω κατω που σπουδασαμε και βρηκαμε μια δουλεια που θεωρειται πολυ καλη για τα ελληνικα δεδομενα και εδωσε και καλα λεφτα βρεθηκαμε αντιμετωποι με τα μνημονια και τις περικοπες.Και τι κανουμε τωρα που μας αρεσουν τα ωραια και τα ακριβα και δεν μπορουμε να τα παρουμε;Λοιπον να περνας καλα,οτι πλουμιστο αγοραζεις να το φερνεις εδω να το βλεπουμε και συνεχισε να μην μασας.Μακαρι να με ακουσει κι η κορη μου και να φυγει για εξω.Την αγαπαμε την Ελλαδα μας αλλα μελλον δεν υπαρχει.Φιλια και ακομα σπαω το κεφαλι μου πως θα φτιαξω την διαθεση μου.
Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη για την ηλεκτρονική επικοινωνία. Είχε κάνει φοβερή εντύπωση στο γιο μου που είναι σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα στο πανεπιστήμιο, η απάντηση σε 24 ώρες από τη ΝΑΣΑ για κάποια στοιχεία που ζήτησε σε αντίθεση με την ΕΜΥ που υποσχέθηκε ότι θα τα στείλει σε 15 εργάσιμες μέρες, τα έστειλε στις 20 αφού στο μεταξύ αυτά τα στοιχεία τα είχε βρει από αλλού.
Πήρες την πιο σωστή απόφαση να μείνεις εκεί, η αδελφή μου που ήρθε το μετάνιωσε. Μαζί με σένα θα χαιρόμαστε και μεις που περνάς καλά σε μια οργανωμένη κοινωνία και μας μεταφέρεις απλόχερα τον παλμό της κεντρικής ευρώπης.
φιλάκια
Οι μετεωρολογικές προβλέψεις λένε ότι η βόρεια και κεντρική Ευρώπη θα γνωρίσει δριμύ ψύχος και πολύ χιόνι τις επόμενες μέρες (το μεγαλύτερο των τελευταίων 50 ετών)αλλά αυτό δεν θα φτάσει στην Ελλαδίτσα μας (ίσως λίγο στα δυτικά) γιατί φτάνοντας κάπου στη Μεσόγειο θα αλλάξει το βαρομετρικό και εμείς θα έχουμε νοτιάδες (πηγή: Αρναούτογλου στον imagine 89.7). Οπότε τα χιόνια ξεχάστε τα στην Ελλάδα.
Συμφωνώ και εγώ με τους προηγούμενους, κάτσε εκεί που είσαι και μη κουνιέσαι καθόλου. Όλοι εμείς που γυρίσαμε, το μετανιώσαμε.
Για το δημόσιο τώρα, έχω να πω πολλά αλλά θα τα γράψω μια μέρα αναλυτικά, μια που τα βλέπω από μέσα.
Φιλιά
ti na pw, mia apo ta idia me auta pou les.(kale krrrrrryo ki apedw, provlepetai xionaki to S/K - jesus! white pre-xmas! :-)
Λένα από τη δουλειά μου στην Ελλάδα δεν έχω παράπονο, μια εξαίρεση μόνο αλλά κατά τα άλλα ήταν μια χαρά. Το ΙΚΑ το τακτοποιούσαν άλλοι για εμένα όσο ήμουν εκεί και οι δικές μου επαφές ήταν ελάχιστες. Αυτή τη φορά όμως παραμένω εντυπωσιασμένη από την άμεση ανταπόκριση, δεν το περίμενα σε καμιά περίπτωση. Τι θα ακολουθήσει είναι άλλο θέμα και μένει να το διαπιστώσω.
Κάτσε κεί που είσαι το καλό που σου θέλω και μην το κουνάς.
Ακόμη δεν άρχισαν τα πολύ δύσκολα για την Ελλάδα.
Ερχονται όμως και θα βρεθεί πάρα πολύς κόσμος στον αέρα.Μα παρα πολύς.
Εδω νάρχεσαι για διακοπούλες κούκλα μου και για να δείς τον κόσμο που αγαπάς και τίποτε άλλο.Μετά πίσω ολοταχώς!!!!
Πολλά φιλιά!
*βελτιώθηκε το ΙΚΑ?
μπααα έπεσες στην περίπτωση μάλλον.
Γιάννα μου κατ' αρχήν σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Ξέρω ότι στην Ελλάδα είναι δύσκολα τα πράγματα αλλά δε θέλω να πιστέψω ότι δεν υπάρχει μέλλον, ότι αυτή η κατάσταση δεν θα αντιστραφεί. Είναι στο χέρι όλων να φέρουμε τα πράγματα εκεί που θέλουμε.
Όσο για τη διάθεσή σού είπα, βγάλε τα όμορφα στολιδάκια σου και κάνε το σπίτι σου χαρούμενο όπως και πέρυσι και θα δεις!
σε φιλώ
Ναι Ρούλακι έχουμε δρόμο για την ηλεκτρονική επικοινωνία αλλά γίνονται βήματα έστω και μικρά.
Όπως είπα δεν έχω σκοπό να γυρίσω, τουλάχιστον όχι ακόμα, αλλά από την άλλη ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται!
φιλιά
Έτσι λένε οι μετεορολόγοι Δέσποινα; ωραία!! βέβαια εμείς εδώ στην ελβετική ριβιέρα με την προστασία των Άλπεων, τη λίμνη και το μικροκλίμα μας είμαστε προστατευμένοι και ενώ οι υπόλοιποι βουλιάζουν στο χιόνι εμείς έχουμε όσο πρέπει για την ατμόσφαιρα. Αν θέλουμε πολύ παίρνουμε τα βουνά :)
ωραία D ωραία!!!!
Φαραωνίτσα μου κάθε μέρα ακούω για ανθρώπους που μένουν χωρίς δουλειά και για άλλους που ανέχονται διάφορα για να μη βρεθούν στο δρόμο. Για το τελευταίο και μόνο χαίρομαι που έχω φύγει γιατί δεν μπορώ να ανέχομαι κανέναν!
σε φιλώ
απαντω με ελφρο μειδιαμα , στο δρομο για το αεροδρομιο γιατην ελλαδα, εχοντας ακουσει πρωι πρωι τα νεα μετρα!? και εχοντας στην ανζτεντα της επισκεψης μια ακομα επισκεψη στο ΤΣΜΕΔΕ ( τωρα εχει αλλαξει και ονομα) .. η ελλαδα που ηξερα μεγαλωσα και ακομα αισθανομαι τη μοναδικη πατιδα μου εχει χαθει.. αλλα η οικογενεια μου ειναι εκει και αντιμετωπιζει καθε μερα τη πραγματικοτητα.. μεινε οπου αισθανεσαι καλα . κι αν η δουλεια σου σε γεμιζει , εισαι απο τους πιο τυχερους ανθρωπους .. οσο για το χιονι .. θα μου λειψει βεβαια αλλα δεν θα τα βαψω μαυρα ( μονο η σκεψη πως θα εφτανα στο κοντεινερ μου , μου κοβει καθε ρομαντικη διαθεση..) καλη σαλσα και γερμανικα για σημερα μαργαριτα
καλό ταξίδι Μαργαρίτα, όλα να πάνε καλά και εύχομαι να μη συγχιστείς πολύ στο τσμεδε! για το χιόνι είμαι σίγουρη πως δεν θα τα βάψεις μαύρα :)
σήμερα δεν έχει γερμανικά γιατί πρέπει να μείνω εδώ να βοηθήσω τους Γερμανούς που κάνουν τεστ για το προτζεκτ μου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μια επαφή θα την έχω πάντως! και η σάλσα από τους γερμανούς και την πρόοδό τους θα εξαρτηθεί.
φιλιά
Γαμώτο στήν Αθήνα δεν προβλέπεται να χιονίσει ...ποτέ. Να περνάς τέλεια.
ε μη το λες γλυκούλη, έχει αρκετά χρόνια να χιονίσει αλλά ποτέ δεν ξέρεις :)
Μικρό μου,
Τα ίδια θα έγραφα κι εγώ με την προλαλήσασα. Δεν μπορώ να ζήσω στην Ελλάδα πλέον και να νιώθω να με κυνηγούν τα μύρια όσα της γράφειοκρατίας. Μου αρέσει όμως που βρίσκεται εκεί και την επισκέπτομαι. Είναι η μεγάλη της καρδιάς μου αγάπη. Αλλά το Μόντρεαλ είναι ο τόπος που δέθηκα μέσα από το παιδί , την οικογένεια και τις γραφές.
Δεν θα άλλαζα τις δύο πατρίδες μου με τίποτε.
Φιλί ηλιόλουστο της παγωνιάς
Τζουστινάκι να ζω σκέτο στην Ελλάδα μου είναι μια χαρά, να ζω ΚΑΙ να δουλεύω με προβληματίζει! Η δική σου περίπτωση είναι διαφορετική κάπως, γιατί βρέθηκες στον Καναδά με τη δική σου οικογένεια, με όλη την οικογένεια του Τεντ γενικά υπήρχε ένα δίκτυο γύρω σου και γι'αυτό θεωρείς και το Μόντρεαλ τόπο σου. Εγώ είμαι κάπως πιο αυτόνομη χωρίς συγγενικό κόσμο εδώ και δεν μπορώ να το νοιώσω πατρίδα μου. Είναι και νωρίς βέβαια αλλά δε νομίζω να δεθώ ποτέ τόσο πολύ με τη ριβιέρα :)
φιλάκια
Ki an de to exw skeftei xilies fores afto me thn monimh katoikia! Dystyxws exw ki egw pare dwse me to dhmosio kai se katalavainw. Kai edw pantws otan exw pare dwse me thn presveia, ta idia. Mono to onoma this kyrias Petsa allazei!
Ta pagwmena prwina sthn polh ta latrevw, alla meta ton persyno xionia de thelw oute nifada.
Filia!
αα αυτό είναι σχόλιο από το ipad :))
η κυρία Πέτσα εξαφανίστηκε πρέπει να πω με λύπη μου! θα πρέπει να της ξανακάνω ένα τηλεφωνάκι να δούμε που βρισκόμαστε... εκτός και έχει και στην Ελλάδα ευχαριστίες :)))
το χιονάκι μας ήρθε Δεσποινάκι κι εδώ κάτω παραλιμνίως!!!
φιλιά
Δημοσίευση σχολίου