Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

J' ai une petite histoire à vous raconter

Τα τελευταία πέντε χρόνια ένας καλός μου φίλος που ζει μεταξύ Νέας Υόρκης και Kuala Lumpur μου στέλνει όπου κι αν είμαι τα αρκουδάκια του πολυκαταστήματος Bloomingdales. Τα λατρεύω αυτά τα απαλά, στρουμπουλά, χνουδωτά αρκουδάκια για πολλούς λόγους. Καθένα από αυτά έχει μια μικρή ιστοριούλα που την κουβαλάει μαζί του και έναν καλό σκοπό. Κάθε χρονιά άλλο αρκουδάκι και άλλος ένας σκοπός. 
Πέρυσι, επειδή εκείνος δεν βρέθηκε στην Αμερική για τις γιορτές και επειδή εγώ θα πήγαινα έτσι κι αλλιώς δεν μου τον έστειλε.  Ούτε εγώ τον αγόρασα όμως. Είχε φροντίσει το Δεσποινάριο να μου τον έχει άνετα καθισμένο σε μια πολυθρόνα του σπιτιού της να με περιμένει. Ο γλυκούλης κάθισε εκεί που τον έβαλε φρόνιμος και υπομονετικός και περίμενε. Εντάξει, δε βαρέθηκε κιόλας γιατί όπως ξέρουμε καλά στο σπίτι του Δεσποιναρίου όλο και κάτι γίνεται. Του είχε δώσει και μια μπαλίτσα να την κρατάει και νομίζω πως έπαιζε λίγο μαζί της να του περνάει η ώρα.  
Όταν τον συνάντησα και διάβασα το καρτελάκι του αμέσως ήξερα πως θα τον ονόμαζα. Ζαχαρία. Γιατί μέρος των εσόδων θα δινόταν στο Juvenile Diabetes Foundation. Ήταν λίγο συγκινητικό γιατί η πιο αγαπημένη μου γιαγιά έπασχε από διαβήτη ταλαιπωρήθηκε και τελικά τη χάσαμε πολύ νέα. Έτσι, του έχω λίγο παραπάνω αδυναμία αυτού του αρκουδάκου με το λαχανί πουλοβεράκι και το φούξια κασκόλ. 

Τη μπαλίτσα που κρατούσε την είχα φυλάξει σε αφαλές σημείο με σκοπό να τη στολίσω στο δέντρο μου. Αλλά δεν τη θυμήθηκα όταν έφτιαχνα το δέντρο. Φέτος, τους έφερα όλους κάτω από το δέντρο μου γιατί η Δέσποινα που έχει πολλούς μου είπε ότι τους αρέσει! Σήμερα, καθώς τους κοιτούσα και έφερνα στο μυαλό μου όλα αυτά θυμήθηκα ότι ο Ζαχαρίας δεν ήρθε μόνος. Έβγαλα τη μπαλίτσα και του την έφερα κοντά του στο δέντρο μαζί κι ένα christmas candy cane που το κράτησα ενθύμιο της γλυκιάς βραδιάς που μας επεφύλαξαν το Δεσποινάκι κι ο Ερρίκος.


Φέτος, ο αρκουδάκος έρχεται μαζί με ένα παραμυθάκι και σκοπός του είναι να βοηθήσει τα παιδάκια με ψυχικές και μαθησιακές δυσκολίες να φτάσουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Πρέπει να του βρούμε ένα όνομα!

Το Σεπτέμβρη που είχα εδώ την Ελπίδα μου ο Ζαχαρίας είχε την τιμητική του. Δεν τον άφησε σε χλωρό κλαρί. Όπου πήγαινε τον κουβαλούσε μαζί της, του μιλούσε, τον έβαζε να κάθεται δίπλα της όταν ήμασταν στη βεράντα τα βράδια, τον σκαρφάλωνε στον καναπέ και έβλεπαν μαζί παιδικά. Το θέαμα ήταν αστείο σε όλες τις φάσεις γιατί εκείνη είναι πολύ μικροκαμωμένη κι ο Ζαχαρίας είναι ένα στρουμπουλό αρκουδάκι :)
Τώρα περιμένω τον Γιώργο να δούμε με ποιον από όλους θα γίνει φίλος αυτός!

28 σχόλια:

DonnaBella είπε...

poly cutie pie kai o kainourios arkoudakos! :-)

fevis είπε...

Τον καινούριο αρκούδο να τον βγάλεις Προκόπη.. Για να προκόβουν τα παιδάκια με τις μαθησιακές δυσκολίες στο σχολείο..:-))) Φιλιά πολλά ευαίσθητη και αγαπημένη μου φιλενάδα..

La Gigi είπε...

είναι όλοι πολύ γλυκούληδες D!

La Gigi είπε...

Προκόπη; ναι ε; πολύ καλά λοιπόν, θα το έχω υποψιν :))
φιλάκια μπουμπου

John D. Carnessiotis "Asteroid" είπε...

Επειδή, όμως, το "Προκόπης" δεν είναι και τόσο εύηχο στα ελληνικά, θα πρότεινα το "Procope", που και την πρόταση της Εύης τιμά και την σχετική γαστρονομική αναφορά συμπεριλαμβάνει!!!
;-)

La Gigi είπε...

Γιάννη μου δεν κατάλαβα τίποτα... ποια γαστρονομική αναφορά;

faraona είπε...

Βρε συ Τζι?
Πόσο μικρούλι είσαι?
Ε?
Πόσο?
..σαι πάρει η ευχή σαι πάρει...
Να κι ένα κουνέλι!
(\(\
(='.')
o(_")")
╬♥═╬
╬═♥╬
╬♥═╬
╬═♥╬
╬♥═╬
•.¸¸.•´¯`•.¸¸
Μάκια!

La Gigi είπε...

Φαραωνίτσα μου σ' αγαπώ πολύ!!!!
ωραίο κουνέλι :)
φιλάκια

My blueprint είπε...

Τα αρκουδάκια σου είναι τέλεια!! Εμείς παίρνουμε κάθε χρόνο ένα arkoudaki απο τα goodies. Είναι η καμπάνια της "Ελπίδας". Αν έρθεις Ελλάδα τα χριστούγεννα μπορείς να συμπληρώσεις τη συλλογή σου. Αν όχι, στείλε μου τη διεύθυνση να σου στείλω.
Φιλια
Δέσποινα

La Gigi είπε...

Δέσποινα σ'ευχαριστώ πολύ!!
Αλλά θα έρθω στην Ελλάδα και θα πάρω. Kι εγώ παίρνω κάθε χρόνο ένα από τα goodie's. Πέρυσι πήρα ένα ιποποταμάκι σεφ, φέτος είδα στην τηλεόραση το ταρανδάκι που μου άρεσε και το ροζ κουνέλι :)
φιλιά

Eleni Tsamadou είπε...

Το Μαθιός πως σου φαίνεται;

La Gigi είπε...

Μαθιός από το μάθηση κυρία Ελένη; μου αρέσει! μου θυμίζει και τον αγαηπημένο μου φίλο το Μάνθο :)
ευχαριστώ!

δεσποιναριον είπε...

Εμιλ τον βαφτισα τον φετεινο αρκουδο, ο Ζαχαριας τον καλοδεχτηκε, το ιδιο και ο Αμαντεους και ο Ερμενετζιλντο. Πες μου χαρα μου, αν ο φιλος σου δεν σου τον εχει στειλει, θα τον στειλω εγω. Πες μου αληθεια, θα χαρω παρα πολυ να το κανω. Αντε μωρε με συγκινησες. Οντως ο Ζαχαριας περιμενε την Μελισσουλα (τοτε ηταν ακομα μελισσουλα) ησυχα με την μπαλιτσα του και δεν εφερε αντιρρηση να φυγει μαζι της γιατι απλα την αγαπησε.
Εμιλ βγηκε απο την καθηγητρια μου και συγγραφεα κυρια Αιμιλια Φαβη Κονιδαρη απο την οποια εμαθα τοσα οσα απο κανενα αλλο καθηγητη. Μπορεις να βγαλεις το ονομα ενος δικου σου δασκαλου.
Φιλακια!

John D. Carnessiotis "Asteroid" είπε...

Α, σε πιάνω "αδιάβαστη"!!!
"Le Procope", το πιο παλιό και οπωσδήποτε το πιο ιστορικό Restaurant στο Παρίσι. Έτος ίδρυσης 1686. Landmark και σημείο αναφοράς... σε γεύσεις και ατμόσφαιρα.
Μη το χάσεις την επόμενη φορά, που θα πας!

http://www.procope.com/


http://en.wikipedia.org/wiki/Caf%C3%A9_Procope

http://en.wikipedia.org/wiki/Caf%C3%A9_Procope

La Gigi είπε...

Δεσποινάκι εμένα την πιο αγαπημένη μου δασκάλα την λένε Μιμίκα, να τον πω Μιμίκο; δεν είναι κι άσχημο :)
ο αρκουδάκος μου είναι καθ' οδόν. ήρθε ο Colin πριν λίγες μέρες και αμέσως μου τον έστειλε! ευχαριστώ πολύ πάντως!!
φιλιά

La Gigi είπε...

πολύ ωραία όλα αυτά Γιάννη αλλά το αρκουδάκι μου δεν έχει γαστρονομικά ενδιαφέροντα φέτος :))

δεσποιναριον είπε...

Μιμικος;
Μα καιρός είναι να βγάλει και καμία αρκουδιτσα ο Μπλουμης, θα εισηγηθω! Χα χα σκέφτομαι ότι ως πατρον του καταστήματος έχω δικαίωμα γνώμης! Πριν μερικά χρόνια είχε σκύλο. Ένα τεμπελικο αρκουδοσκυλο που τον λέω Ρορυ, από το Ροβεσπιερος!

La Gigi είπε...

εννοείται καλέ έχεις δικαίωμα γνώμης, ένα μέρος θα το 'χεις χτίσει κι εσύ :))
Ρορυ! kewl :)

Ρούλα είπε...

Παίρνω και εγώ κάθε χρόνο από τα goodies τα βάζω κάτω από το δέντρο αλλά τα δίνω στα παιδάκια που θα 'ρθουν στο σπίτι. Από φέτος θα παίρνω και ένα για μένα :)
Μαθησιακές δυσκολίες είπες και η πρώτη σκέψη είναι η δυσλεξία δηλαδή η μειωμένη απόδοση στο γραπτό λόγο που θέλει ειδική αντιμετώπιση. Τα παιδιά αυτά είναι πανέξυπνα, συνήθως παρεξηγημένα αλλά σπουδαία μυαλά! Ο γιος μου που είναι δυσλεξικός έχει βραβευθεί από τη μαθηματική εταιρεία και είναι φοιτητής στο μαθηματικό.
Αν ο αρκούδος ήταν δικός μου θα τον έλεγα Αινστάιν μιας και ο ίδιος ήταν δυσλεξικός.
φιλάκια πολλά
υγ. τι μου θύμισες, ώρες απόγνωσης και προσπάθειας μέχρι που ζήτησα τη βοήθεια ειδικού γιατί στο σχολείο έλεγαν ότι απλά αδιαφορεί.

La Gigi είπε...

Ρουλάκι κατ' αρχήν θέλω να σου πω μπράβο που δεν πίστεψες αυτά που σου έλεγαν και βοήθησες το γιο σου να καταφέρει τόσα πολλά και σημαντικά πράγματα. Δεν έχει νόημα να στεναχωριέσαι σημασία έχει ότι όλα αυτά πέρασαν και κερδισμένο είναι το παιδί.
Τον αρκούδο μου θα τον πω Αϊνστάιν, σ' ευχαριστώ!
φιλιά πολλά

αχ αν ήξερα θα είχα ζητήσει δυο αρκουδάκια φέτος...

elekat είπε...

Α γλύκα τα αρκουδάκια και μ'άρεσε πολύ η ιδέα σου να μπούνε κάτω από το δέντρο!
Ολα αγόρια είναι;
Καιρός να είναι και ένα κορίτσι και να την βγάλεις Σοφία!

ΓΙΑΝΝΑ είπε...

Τρυφερα πολυ τα αρκουδακια σου Τζιτζι μου και με καλο σκοπο.Εισαι πολυ ευαισθητουλα μικρη μου.Τα φανταζομαι γυρω απο το δεντρο σου οπως κι εγω συνηθισα να βαζω τις κουκλες της κορης μου για να νοιωθουν τη θαλπωρη.

La Gigi είπε...

Λένα όλα αγόρια είναι ναι!!
θα κανονίσει το Δεσποινακι να μας κανουν ενα κοριτσι τα μπλουμιζ, δεν ξέρω αν θα το ονομασω Σοφια αλλα πρεπει να σου πω οτι Σοφια λενε τη μαμα μου!!! το ηξερες ή τυχαια το ειπες;
φιλιά

La Gigi είπε...

Γιάννα μου χαίορμαι πάρα πολύ που στολίζεις και ξέρω καλά ότι θα κάνεις πάλι απίθανα πράγματα!
σε φιλώ

Ρούλα είπε...

Να κάτι τέτοια λες και γίνομαι αλοιφή! Εκείνο που μου αρέσει σε σένα εκτός των άλλων είναι η μεγάλη ευαισθησία σου, δίσταζα στην αρχή να το γράψω εδώ για το γιο μου και ο μόνος λόγος που το έκανα είναι να δώσω ένα αισιόδοξο μήνυμα, ένα μήνυμα που το πήρα και γω κάποτε από μια φράση.
σε φιλώ πολύ πολύ!

Justine's Blog είπε...

Θέλω να πώ ότι πέρισι στου Δεσποινάριου και γενικά Μόντρεαλ-Νέα Ορκη, περάσαμε απλά υπέροχα.
Είσαι ζωοδόχος πηγή μικρούλα μου.
Να τον βγάλεις Αϊνστάιν τον καινούριο σου Αρκούδο προς τιμήν του γιού της Ρούλας και του μικρού μας φίλου, που είναι δυσλεξικός και δυσκολεύεται αλλά εμείς δεν τον αφήνουμε να μένει πίσω.
Πρώτος στα μαθηματικά, πρώτος στο πιάνο, πρώτος στα σπόρτς.
Ο μικρός μας φίλος είναι αητός!
Φιλί γλυκό με πετιμέζια

ΥΓ. Βλέπω πως με τα χαϊλίκια σου δεν προλαβαίνω να κάνω σχόλια! Η ταχύτητά σου με ξεπερνάει!!!

La Gigi είπε...

Ρουλάκι καταλαβαίνω δεν είναι εύκολο να τα λέει δημοσίως αυτά τα πράγματα γιατί κυκλοφορεί πολύς άσχετος κόσμος εκεί έξω και μέσα στην άγνοια και την ημιμάθειά τους λένε πολλές σαχλαμάρες. Το βρίσκω πολύ γενναίο εκ μέρους σου πάντως που το συζητάς και σου είπα, χίλια μπράβο και σε εσάς αλλά κυρίως στο παιδί.
σε φιλώ

La Gigi είπε...

Τζουστινάκι περάσαμε τέλεια πέρυσι, θα μου λείψετε πολύ να ξέρεις! Αϊνστάιν ο αρκουδάκος μου έκλεισε το όνομα και να δώσεις πολλά πολλά φιλιά στο μικρό φίλο που τον συμπαθώ πολύ και τον βρίσκω τρομερό μουτράκι (αν έχω καταλάβει σωστά για ποιον μιλάς)
σε φιλώ