Εν μέσω βροχών, ηθικών και νόμιμων

Γύρισα στο σπίτι πανέτοιμη να κάνω το διακοπο-ποστ. Έβαλα μια βυσινάδα και στογγυλοκάθισα στον καναπέ. Μου πήρε η φίλη μου η Θάλεια μια καταπληκτική βυσινάδα Ήδιστον από το φιν φον σουπερ μαρκετ των βορείων προαστίων. Ανοίγω και την τηλεόραση κυρίως για να δω τις ειδήσεις του Αλτερ μια που πέθαινα να δω τη Μάρα με το νέο της λουκ. Τζίφος, η Μάρα έχει ρεπό και ο Χατζηνικολάου παρουσιάζει το δελτίο. Πέτυχα το Βουλγαράκη όμως σε δυο κανάλια ταυτόχρονα!!! Α, ρε τεχνολογία. Πάντως αυτό με τις off shore εταιρίες είναι πολύ άδικο γιατί εγώ ως freelancer δεν μπορώ να δουλέψω πουθενά με off shore εταιρία για να γλιτώνω και κανα φόρο. Τέλος πάντων άκρη δε βγαίνει τους βαρέθηκα όλους πια γι' αυτό αλλάζω και βλέπω ειδήσεις στο σταρ μπας και δείξει και λίγο Μύκονο ;)

Εδώ από χθες το βράδυ ρίχνει καρεκλοπόδαρα και έχω εναποθέσει τις ελπίδες μου στον καλό Θεούλη να σταματήσει τουλάχιστον για το ΣΚ για να μπορέσω να κάνω και καμιά βόλτα στη λίμνη ή να ανέβω σε κανα βουνό.

Στις 22 Αυγούστου που άφησα αυτή τη χώρα για να πάω στην αγαπημένη μου Μύκονο ο καιρός ήταν καταπληκτικός. Το αεροπλάνο απογειώθηκε στις 7.15 το πρωί και εγώ όπως πάντα τρελαινόμουν να δω από ψηλά το CERN. Το πόσο με εντυπωσιάζει το μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο της Ευρώπης το έχω πει στο παρελθόν όταν το επισκέφθηκα για να δω τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.

Άσχετο, αλλά το πείραμα θα γίνει επιτέλους στις 10 Σεπτεμβρίου. Οπότε αν βγουν αληθινές οι Κασσάνδρες που υποστηρίζουν ότι αυτό το πείραμα θα δημιουργήσει μια τεράστια μαύρη τρύπα που θα ρουφήξει τη γη τότε σε 5-6 μέρες θα γίνουμε όλοι αστρόσκονη! Εγώ πάντως ανυπομονώ.

Περάσαμε πάνω από τη λίμνη και πάνω από το σπίτι μου και πάνω από τους παγετώνες των Άλπεων.

Λίγες ώρες μετά, πετούσαμε πάνω από την Αθήνα και το Σαρωνικό.

Προσγειωθήκαμε στο Ελ. Βεν. 15 λεπτά νωρίτερα από το προγραμματισμένο αφού και ο καιρός στη διαδρομή και το πρίμο αεράκι βοηθούσαν.

Πήρα ταξάκι και βουρ για Ραφήνα. Πήρα από το πρακτορείο το εισητήριο του highspeed και ήμουν πανέτοιμη για το ταξίδι. Είχε λίγο αεράκι αλλά το απόλαυσα!

Και γύρω στις 8 και κάτι το βραδάκι έβλεπα το νησάκι από το κατάστρωμα του πλοίου

Ο νεαρός από τις ενοικιάσεις αυτοκινήτων με περίμενε στο λιμάνι με το καλύτερο ματίζ που έχω οδηγήσει στο νησί. Υδραυλικό τιμόνι, ηλεκτρικά παράθυρα και.... μουσική!!!! Είχα εφοδιαστεί με cd και το πρώτο τραγούδι που έπαιξε στο cd player ήταν το δε θέλω πια από τους Ιμαμ Μπαϊλντί. Η διασκευή που έχουν κάνει στο τραγούδι είναι καταπληκτική! Συνέχισα με Στόκα που τον λατρεύω και πιστεύω ότι έχει μια από τις κορυφαίες φωνές στην ελληνική μουσική σκηνή. Μη βιαστείτε να μου πείτε ότι πούλησα το Saki, αυτός είναι απλά εκτός συναγωνισμού!

Πήγα στο ξενοδοχείο που με περίμεναν τα κορίτσια που δουλεύουν εκεί να πιούμε καφεδάκι ελληνικό κάτω από τις βουκαμβίλιες παρέα με το Λάκη τον αλήτη γάτο που τον άφησα πέρυσι μωρό και τον βρήκα φέτος ολόκληρο άντρα!

Στις 11 το βράδυ έφτασε και η Λιάνα. Την παρέλαβα από το παλιό λιμάνι, πήγαμε στο ξενοδοχείο άφησε τα πραγματά της και.... φυσικά Caprice! Είχαμε τάξει στο φίλο μας το Λυ να πιούμε μια μαργαρίτα στην υγειά του. Εννοείται πως συνεχίσαμε με daquiri φράουλα!

Αυτή δεν καταλαβαίνει από κούραση, πραγματικά τη θαυμάζω. Εγώ ήμουν ψόφια και μου φαίνεται

Η κούραση όμως όταν είμαι στο νησί δεν έχει καμιά επίπτωση στο πρόγραμμά μου. Φυσικά και συνεχίσαμε μετά το Carpice με Bolero. Να δούμε την Κατερίνα και τον Κώστα, ήπιαμε ένα ποτάκι, μας κέρασε το Κατερινάκι σφηνάκια γιατί χάρηκε πολύ που με ξαναείδε, χορέψαμε και κατά τις 5 το πρωί τα μαζέψαμε. Που να μην ήμουν και κουρασμένη!!

Σας φιλώ προς το παρόν και η συνέχεια αύριο.