Διαδρομές

με το αυτοκινητο, με το τρενο, με το αεροπλανο, με τα πόδια στις χιονισμένες πλαγιές των Ελβετικών Άλπεων.
Διαδρομές από τη Ζυρίχη προς τη Λουκέρνη, από τη Λωζάννη στη Βασιλεία, από τη Ζυρίχη στην Αθήνα, snowshoeing στο Zermatt, μισομεθυσμένο περπάτημα στο χωριό του Zermatt μετά από ξέφρενο πάρτυ.

όλες οι διαδρομές χιονισμένες. Βλέποντας τώρα τις φωτογραφίες καταλήγω ότι το χιόνι τα τελευταία δύο χρόνια είναι πάρα πολύ. Απλά κάθε φορά το ξεχνάω με το που θα λυώσει και η τελευταία νιφάδα στις κορυφές των κοντινών βουνών. Εδώ κάτω σταματάει νωρίς σχετικά να χιονίζει αλλά τα βουνά είναι λευκά μέχρι τα μέσα Μαίου. Φυσικά εξαιρούνται οι αιώνιοι παγετώνες στο Μάτερχορν, και το Μον Μπλαν.

Φέτος κατά γενική ομολογία χιόνισε πολύ περισσότερο από τις δυο προηγούμενες χρονιές που ήμουν εδώ. Στα μάτια των ελβετών έχει σχηματιστεί το σήμα του δολλαρίου μια που οι πλαγιές γέμισαν φωνές και χρώμα πολύ νωρίς και η σεζόν προβλέπεται να είναι μακριά.

Από το αεροπλάνο είναι όλα διαφορετικά, αν είναι και σούρουπο οι κορυφές χρωμματίζονται, ροζ, πορτοκαλιές, κίτρινες, θαλασσιές.

Στα 3833μ. οι συνθήκες είναι άγριες, δύσκολες αλλά άκρως εντυπωσιακές, -38 βαθμοί, το αεράκι ξυρίζει, και το χιονάκι που σηκώνεται απλά δεν θέλεις να σε αγγίξει. Και εσύ με τη σειρά σου φοβάσαι να ακουμπήσεις τα αυτιά ή τη μύτη σου γιατί έχεις την αίσθηση ότι θα σπάσουν σε εκατομμύρια κομματάκια.

Εμείς εδώ στη ριβιέρα είμαστε τυχεροί. Κατ' αρχήν έχουμε μικροκλίμα, που σημαίνει ειδικές καιρικές συνθήκες, ηπιότερες από εκείνες που επικρατούν στην υπόλοιπη χώρα. Η λίμνη μπροστά μας και το βουνό πίσω μάς προστατεύουν από τα κακά βαρομετρικά χαμηλά που πλήττουν τις γύρω περιοχές. Έτσι έχουμε την πολυτέλεια να απολαμβάνουμε το δροσερό αλπικό αεράκι και το ολόλευκο χιόνι μόνο όταν θέλουμε. Φυσικά και έχουν υπάρξει περίοδοι όπου η χιονόπτωση εδώ κάτω ήταν σφοδρότατη αλλά καταλαβαίνετε τι γινόταν στην υπόλοιπη χώρα!!