Ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος

έτσι λοιπόν επέστρεψα κι εγώ. Εδώ στο σπίτι μου, στην καθημερινότητα μου. Πέρασα ένα υπέροχο τετραήμερο στην Αθήνα. Έκανα πάρα πολλά πράγματα, όλη μέρα κι όλη νύχτα τριγυρνούσα. Το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ. Αλλά όσο πιο πολύ το χαίρομαι τόσο πιο πολύ στεναχωριέμαι που φεύγω. Κάθε φορά. Αυτή τη φορά πιο πολύ. Συναντήθηκα με τον αδερφό μου μετά από πολύ καιρό στην Αθήνα (τις άλλες φορές βρισκόμασταν στο χωριό, δεν έχω να τον δω χρόνια δηλαδή, κάθε φορά τον βλέπω, απλά τώρα βρεθήκαμε όπως τότε). Αυτή η συνάντηση και αυτός ο αποχωρισμός με έκανε για κάποιο λόγο να νοιώσω όπως τη μέρα που έφυγα για πρώτη φορά για την Ελβετία, τεράστια λύπη, τεράστια στεναχώρια δεν ήθελα καθόλου. Ένοιωθα ότι έκανα κάτι που θα μου κόστιζε πολλά, και έτσι ήταν. Τότε. Τώρα όλα είναι διαφορετικά, καλύτερα διαφορετικά. Έχω δυο αδερφούς, δίδυμους και τους αγαπάω και τους δυο πολύ, αλλά αυτός επειδή είναι ο ζωηρός μας του έχω τόσο λίγο περισσότερο αδυναμία, μάλλον γιατί πάντα έχω στο νου μου τι σκανταλιά θα κάνει, όπως όταν ήταν μικρούλης. Τέλος πάντων, το αφήνω γιατί συγκινούμαι.

Στην Αθήνα λοιπόν, έφτασα Παρασκευή μεσημέρι. Είχε ζέστη, ήλιο χαρά Θεού. Πήρα το αυτοκίνητο πήγα σπίτι άλλαξα, και το πρώτο ραντεβού ήταν με το γιατρό μου. Όλα τέλεια, στ' αλήθεια τέλεια, ανέλπιστα καλά τα κατορθώματα μου. Μετά στο Μάνο μου, που τα πηγαίνει μια χαρά το μωράκι μας, πανέξυπνος και πανέμορφος όπως πάντα. Μετά ήρθαν η μαμά και μπαμπάς μου, για να έχω όλο το ΣΚ δικό μου να αλητέψω στην Αθήνα (το αρχικό πλάνο ήταν να κατέβω εγώ) και τους πήρα και πήγαμε για φαγητό στη Γιορτή του σκουφάτου Γιάννη Μπαξεβάνη. Ήθελα να πάμε στο Απλά του Καραμολέγκου αλλά δεν είχε τραπέζι ούτε για δείγμα. Φάγαμε πολύ ωραία και με τις ευλογίες του γιατρού μου, γιατί είπαμε τα έχω κάνει όλα τέλεια με τη διαιτά μου.

Σάββατο πρωί, Χανιωτάκης. Παπούτσια!!! Καλοκαιρινά φυσικά, και τώρα που ήρθα εδώ αναρωτιέμαι που σκατά θα τα βάλω??? ε?? Θα περιμένω δυο μήνες μέχρι να πάω στη Μύκονο...

Μετά στο Βαγγέλη!! Μου έκαναν πάλι τέλειο το μαλλάκι μου. Τρία αγόρια ασχολήθηκαν με τα μαλλιά μου και το αποτέλεσμα το χαίρομαι αφάνταστα. Ο Βαγγέλης ενθουσιάστηκε γιατί αυτή τη φορά τους πήγα να τους κεράσω μακαρόν από το La Duree, τα οποία λατρεύει. Φυσικά δεν το ήξερα γιατί ποτέ δεν το είχαμε συζητήσει αλλά τώρα που το ξέρω θα του πηγαίνω κάθε φορά, ειδικά!! Το μαλλί θα το δείτε παρακάτω.

Ο καφές με την Εύη δεν πραγματοποιήθηκε γιατί της προέκυψε δουλίτσα, οπότε δεσμευτήκαμε να τον πιούμε στο νησί. Έτσι, πήγα στο Χαλάνδρι και ψώνισα ρούχα, φόρμες και παντόφλες camper, όπως της Εύης (της το 'χα πει άλλωστε ότι θα πάρω κι εγώ ίδιες γιατί μου άρεσαν πολύ!!!)

Επόμενη στάση στο Διονύση μου! Γνώρισα και τον Siebel (το παιδάκι μου πάει σε ελληνογερμανικό σχολείο και ήθελε να ονομάσει το σκυλάκι τους sieben αλλά μετά αποφάσισαν ότι το Siebel ακούγεται καλύτερα). Ανοίξαμε τα δώρα του, κάναμε χαρούλες και οι δυο και μετά πήγαμε με τη μαμά και το μπαμπά του για για bowling. Πρέπει να πω ότι ο μικρός μας είναι πολύ καλός, έχει ωραίο στυλ όταν παίζει :)

Μετά σπίτι για ανεφοδιασμό και στις 10:30 ραντεβού με την Πουπέτα μου στο Θησείο και κρασάκι στην Ανδριανού. Ήπιαμε οι δυο μας ένα μπουκάλι Νυχτέρι, να σημειώσω ότι οδηγούσα. Φεύγοντας, πήρα το αυτοκίνητο από το παρκινγκ στου Ψυρρή και στην πλατεία Κουμουνδούρου μπάτσοι. Ένας από αυτούς, κρατούσε αυτό το ρημαδομηχανάκι του αλκοτεστ και πήγαινε στο παράθυρο του οδηγού και.... φυσήξτε δυνατά!!

Ήμουν σταματημένη στο φανάρι και έτρεμα μη και με επισκεφθεί, ήταν το μακρύτερο φανάρι της ζωής μου. Ευτυχώς, δεν πείθω για μπεκροκανάτα και με προσπέρασε προς μεγάλη μου χαρά!

εγώ πάντως τη θέα της τελευταίας φωτογραφίας δεν την αλλάζω με τίποτα. Μα με τι μπορεί να συγκριθεί αυτό? Με ποια Γενεύη και ποια Λωζάννη και ποια Ζυρίχη και ποιο Παρίσι και ποιο Λονδίνο... πφφφ

Βολτούλα στην Αρεοπαγίτου, μέχρι του Μακρυγιάννη και πάλι πίσω. Κάθισα στα σκαλάκια του Ηρωδείου, εκεί που κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ οι παραμυθάδες αφηγούνται παραμύθια για παιδιά αλλά και για μεγάλους...

ο τζουτζούκος μου έβλεπε γιουροβίζιον και αρρώστησε, χάλια έγινε και δε με κυκλοφόρησε στα καταγώγια που συχνάζει οπότε το Σάββατο κοιμήθηκα νωρίς, κατά τις 3 αφού έκανα τις βόλτες μου.

Κυριακή πρωί καφεδάκι στην πάνω πλατεία της Αγίας Παρασκευής με περιοδικά και εφημερίδες και μετά ήμουν καλεσμένη της Ευδοκίας και του Παναγιώτη για ψαράκι στη βεράντα τους. Πολύ ωραίο γεύμα, απολύτως διαιτητικό μια και συνοδεύσαμε την τσιπούρα με κολοκυθάκια βραστά. Ήπιαμε βέβαια δυο μπουκάλια κρασί, εγώ και ο Παναγιώτης γιατί η Ευδοκία είναι έγκυος και περιορίστηκε σε ένα μόνο ποτηράκι. Αυτοί οι δυο είχαν πάει στην Κούβα το Φλεβάρη και μου έφεραν Romeo y Julieta και καπνίσαμε και ένα πούρο έτσι για το καλό!

Έκανα και κάτι άλλα διάφορα και το βράδυ πήγα για ένα ποτάκι με τη Λιανούλα στο Skipper's πολύ ωραίο μαγαζάκι, χαλαρό, δίπλα στη θάλασσα τα τραπεζάκια πάνω στο νερό σχεδόν, ωραία μουσικούλα αλλά το σέρβις.....δεν έχω συναντήσει πιο αργούς σερβιτόρους, 20 λεπτά για να σου φέρουν μια μπύρα κι ένα μαρτίνι.. έλεος.

Σήμερα, με μια λύπη και κόμπους στο στομάχι και στο λαιμό, δεν ήθελα να κάνω τίποτα. Πήγα μόνο μια βόλτα στο City Link και χάζεψα βιτρίνες, ήπια καφέ στου Ζώναρς μετά λίγο από της θείας μου και μετά αεροδρόμιο... κλαψ και λυγμ.

Τώρα μάλλον τον Ιούνη ξανά...ε ένας μήνας είναι θα περάσει, θα μεσολαβήσει η μετακόμιση, τα γενεθλιά μου και μετά θα πάω πάλι.

Στο αεροδρόμιο πήρα την Αμερικάνικη Vogue, που είναι το τεύχος αφιερωμένο στο Sex & the City The Movie!! Έχω ενθουσιαστεί μ' αυτά που διάβασα και ανυπομονώ να βγει η ταινία στις αίθουσες. Την έψαξα στο παράνομο νταουνλοουντινγκ αλλά μόνο το OST υπάρχει και κάτι trailer :( θα περιμένω τι να κάνω... δεν έχω άλλη επιλογή! Το τραγούδι που ακούτε - the look of love, Nina Simone - διασκευασμένο από το OST της ταινίας!

Αααα και το μαλλί... το ξέχασα τελείως, είμαι στην Ανδριανού που έχω ήδη πιει τα κρασιά μου.. δεν γινόταν να ποζάρω κιόλας με χάρη!!