My utterly luxurious Zurich

Ήρθε η ώρα. Να σας τα πω όλα. Να σας τα δείξω όλα. Δεν ξέρω από που να αρχίσω, ήμουν πολύ ενθουσιασμένη πριν ξεκινήσω για τη Ζυρίχη και συνεχίζω να είμαι τώρα που έφυγα και είμαι πάλι εδώ στη βροχερή Λωζάννη.

Η Παρασκευή ξεκίνησε δραματικά, προβλήματα στη δουλειά, λίγο άγχος για το αν θα κατάφερνα να φύγω την ώρα που είχα προγραμματίσει, τρέξιμο να τα προλάβω όλα. Τελικά, όμως όλα καλά (πρέπει να βρω άλλη ατάκα, δεν θα τον ξαναδώ ποτέ το Σάκη αφού τελικά αποφάσισε να γίνει ο πατέρας του παιδιού αυτής...).

Γύρω στις 3 και κάτι έφυγα από το γραφείο, η διαδρομή υπέροχη, κλασσική Ελβετία εντάξει.

Στις 6 και δέκα ήμουν ήδη στο ξενοδοχείο, στο φανταστικό ξενοδοχείο. Με τα κρεββάτια τα Hastens και υφάσματα Laura Ashley, παντού στους τοίχους, τα σεντόνια, τα παπλώματα, τα πορτατίφ, όλα. Το κρεβάτι είχε τηλεκοντρολ που ανεβοκατέβαζες προσκέφαλο και πόδια. Είναι απίστευτα ξεκουραστικό να κοιμάσαι με τα πόδια ελαφρώς ανεβασμένα. Έκανα ένα ντους, χαλάρωσα ξεκουράστικα και στις 7.30 είχα το πολυπόθητο ραντεβού. Θα συναντούσα το Ιουστινάκι και τον Τεντ (τον πρίγκηπα της, ο τίτλος του ανήκει δικαιωματικά). Στη Ζυρίχη πραγματικό καλοκαίρι, 25 βαθμοί, ήλιος, με τα κοντομάνικα κυκλοφορούσα και την Παρασκευή και το Σάββατο. Φτάνω λοιπόν στο σημείο του ραντεβού και μετά από λίγο έφτασε και η παρέα μου. Τώρα είναι που το χάνω, δεν ξέρω τι να πρωτοπώ... είναι όλα μέσα στο κεφάλι μου και θέλουν να βγουν όλα μαζί. Η Ιουστίνη είναι εντυπωσιακή, κομψή, σικάτη, όμορφη, χαμογελαστή, λαμπερή και μου έκανε μια αγκαλιά....τόσο ζεστή και τόσο τρυφερή σαν να γνωριζόμασταν χρόνια και απλά είχαμε καιρό να βρεθούμε. Πήγαμε για φαγητό σε ένα Ιταλικό που το πρότεινα εγώ, μια και είχα ξαναπάει άλλες δυο φορές, το ευχαριστήθηκαν και χάρηκα πολύ. Δυστυχώς, επειδή είχε πολύ κόσμο δεν βρήκαμε τραπέζι να καθήσουμε στην υπέροχη αυλή που έχει έναν τεράστιο πλάτανο στο κέντρο. Κουβεντιάσαμε τα πάντα, σχολιάσαμε τα πάντα. Δεσποινάκι δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά την Παρασκευή το βράδυ ήσουν στη Ζυρίχη!! Αφού τελειώσαμε με το φαγητό, πήγαμε στη barchetta, ένα πολύ ωραίο μπαρ στις όχθες της λίμνης. Εκεί καθήσαμε έξω, ο καιρός ήταν πολύ ευχάριστος αν και έβρεξε λίγακι. Η barchetta βρίσκεται κάτω από μπαλκόνια και προστατεύονται τα έξω τραπεζάκια από τη βροχή, μπορείς να την απολαμβάνεις χωρίς να την αισθάνεσαι να ακουμπαέι τα μαλλιά και τα ρούχα σου. Μετά από πεντέμιση ώρες, η πρώτη εντύπωση που είχα για την αγαπημένη μου Ιουστίνη όχι απλά επιβεβαιώθηκε αλλά έγινε απόλυτη βεβαιότητα ότι η γυναίκα που γνώρισα από τα βιβλία της αρχικά, από το μπλογκ της στη συνέχεια και τελικά συνάντησα αυτοπροσώπως είναι ένας υπέροχος άνθρωπος. Γενναιόδωρη στα πάντα, δυναμική, τρυφερή, καλή μανούλα μιλάει για το παιδάκι της και το πρόσωπό της φωτίζεται, κοιτάζει τον πριγκηπά της και λάμπει. Είναι το τέλειο ζευγάρι οι δυο τους. Δε μου συμβαίνει συχνά να νοιώθω τόσο ωραία με ανθρώπους που δεν έχω ξανασυναντήσει, αλλά σας είπα είναι σαν να τους ήξερα από πάντα. Είμαι σπίτι πια, και ακόμα ανταλλάσουμε sms και μου λείπει η παρέα τους.

Οι φωτογραφίες που έφερα είναι πάρα πολλές και δε μπορώ να τις ανεβάσω στο μπλογκάκι. Το φωτογραφικό ρεπορτάζ είναι εδώ. Σας πάω βόλτες στη δική μου πολυτελή Ζυρίχη. Στη Ζυρίχη που πάντα περνάω τέλεια, στη Ζυρίχη που κάθε φορά που την επισκέπτομαι με υποδέχεται με φανταστικό καιρό, στη Ζυρίχη που επισκέποτομαι με αγαπημένους φίλους, στη Ζυρίχη που γνώρισα την Ιουστίνη και τον Τεντ, στη λίμνη της που τόσο με χαλαρώνει να τη χαζεύω. Στη Ζυρίχη που λατρεύω γιατί είναι απλά υπέροχη και παρόλο που κατοικείται από γερμανόφωνους (εγώ τους συμπαθώ, να το ξεκαθαρίσω)είναι cool και χαλαρή. Τα σχόλια στις φωτογραφίες είναι ακόμα ένα ποστ αν τα μαζέψω όλα μαζί!!